Mae'r addysgwyr yn datblygu perthynas gyda'r plant ac yn raddol, eu hannog i fynychu Canolfan Dydd Canica.

Ar hyn o bryd mae 250 yn mynychu'r ganolfan. Yno maent yn derbyn dau bryd o fwyd y dydd, addysg syml a chyfle i gymryd rhan mewn gweithgareddau hamdden.

Ar unrhyw amser dim ond lle i fyw i ugain o'r plant mwyaf anghenus sydd yng Nghartref Canica, lle mae Branwen yn gwirfoddoli.

Roedd rhai o ffrindiau Branwen yn awyddus i gynnig cymorth a phan ofynnwyd iddi beth oedd eu anghenion mwyaf, fe nododd y canlynol:

Esgidiau - gan bod y rhan fwyaf o'r plant yn gwisgo esgidiau rhy fach ar eu cyfer neu wedi torri.
Adnoddau Addysgol - mae angen cyfeirlyfrau i helpu gyda'u gwaith cartref, ar hyn o bryd nid oes ganddynt un o unrhyw fath , hefyd llyfrau darllen, gan mai eu cyfnod yn y cartref fydd y cyfle gorau a gaiff y plant i ddysgu darllen yn iawn.

Offerynnau Cerdd - Fel sydd i'w ddisgwyl, mae gan y rhan fwyaf o'r plant broblemau ymddygiad o ryw fath oherwydd y bywyd anodd maent wedi ei gael. Mae rhai o dan straen ofnadwy, rhai yn ymosodol, ac eraill yn hynod o swil.

Cred y staff yn y cartref y byddai gweithdai cerdd yn llesol i'w helpu i ymlacio ac hefyd yn gyfle i ddatblygu eu creadigrwydd, rhywbeth nad ydynt wedi cael cyfle i'w brofi.

Taith i Lan y Môr - Er bod y manteision o fod yn y cartref yn amlwg, mae'n anodd i'r plant fod oddi cartref ac maent yn poeni am y sefyllfa adref. Mae hefyd yn newid mawr yn eu bywyd dyddiol. Dychmygwch blentyn a arferai ennill arian drwy fwyta tân i ddiddanu ar y strydoedd, sydd nawr yn ceisio'i orau glas i ymdopi gyda gwaith ysgol. Am y rheswm yma, a llawer mwy, y dymuniad yw trefnu taith i'r arfordir ar gyfer y plant fel y caent gyfle i weld y môr am y tro cyntaf ac i gael adnabod ychydig bach ar eu talaith.

Ar ddiwrnod o haul braf yn ô1 ym Mis Mawrth, cerddodd nifer o deulu a ffrindiau Branwen ar daith noddedig o Danygrisiau i Faentwrog. Casglwyd cyfanswm o £3271.00, swm a drosglwyddwyd i'r cartref yn Oaxaca, a daeth â llawer o foddhad i'r plant, yn eu dillad ac esgidiau newydd, yn eu gweithdai cerddorol, yn eu llyfrgell fechan, ac yn arbennig ar eu taith i'r arfordir. Diolch i bawb am eu cefnogaeth.

Dyma ddyfyniadau o E-bost Branwen yn dilyn y trip i lan y môr.
"...Dwi'n falch o ddweud fod y trip wedi bod yn hynod o lwyddiannus. Wedi cyrraedd adre'n ddiogel a hapus dros ben. Mi ddaru'r plant fwynhau drwyddi draw. Roedd eu hymateb wrth weld y môr a'r traeth (am y tro cyntaf yn eu bywydau) yn fendigedig. Roedd un ferch fach yn neidio allan o'i chroen gyda brwdfrydedd ac yn gweiddi "Edrychwch ... edrychwch ar y môr... a'r tywod.. a'r cranc."

Gofynnodd i mi ddiolch i ffrindiau adref oedd wedi gwneud y trip yn bosib.
... merch fach arall yn gorwedd ar ei chefn yn y dwr ac yn dweud drosodd a throsodd "rico, rico ... cŵl, cwlisimo..." mewn llais bach ciwt.

Yna roedd un o'r hogiau methu deall pam nad oedd yn gweld pen draw'r môr, ac yn gofyn a oedd yn mynd tu hwnt i'r gorwel, ac eisiau cadarnhad bob pum munud. "Be mae'r môr yn mynd 'mlaen a 'mlaen a 'mlaen?"

Er i mi ffonio dair gwaith, a hynny ddeuddydd cyn y trip, i gadarnhau ein hystafelloedd yn yr hostel, erbyn cyrraedd roedd y landladywedi gorlenwi. Pan ddywedodd "Mae'n ddrwg gen i ond bydd raid i chi aros yn hostel fy mab am yr un pris", fedrwn i ddim coelio fy lwc gan fy mod yn gwybod o'm gwaith ymchwil fod hostel y mab yn llawer neisiach a drytach ac yn edrych allan dros y môr.

Mi gefais i yr un ystafell oedd ar ôl i mi fy hun, a hyn oherwydd bod iguanas yn dod i mewn iddi yn ystod y nos. Blwyddyn yn ôl mi fuasai hyn wedi achosi panic llwyr, ond ddim erbyn hyn. Clymais liain gwely i'r headboard i orchuddio fy mhen a chysgais fel babi drwy'r nos.

Roedd y môr yn hyfryd a chynnes ac yn llonydd y rhan fwyaf o'r amser. Doeddwn i ddim yn gadael y plant allan o'm golwg am eiliad, ac oherwydd fy mod wedi sefyll fel soldiwr am oriau llwyddais losgi unochr o'm trwyn. Mae'n dal yn goch...

Diolch i chi i gyd am eich holl gymorth i roi i'r plant yma un o brofiadau gorau eu bywydau."