Dechreuais chwilio ym mhobman am gwmnïau oedd yn cynnig teithiau tramor ac o'r diwedd cefais hyd i daith i Nepal. Perffaith.

Felly, bum mis yn ddiweddarach, roeddwn yn sefyll ym maes awyr Manceinion yn deud ta-ta eitha dagreuol wrth Mam a Dad ac yn eistedd ar yr awyren i Kathmandu.

Pan gyrhaeddais, a chael taxi i'r tŷ lle roeddwn am aros am wythnos, roedd popeth mor wahanol i adref.

Swn traffic mawr, arogl masala ym mhobman, lliwiau gwahanol ar bob cornel. Roeddwn wrth fy modd, a dim ond fy niwrnod cyntaf oedd hi!

Yn ystod fy wythnos gyntaf cefais i a dau wirfoddolwr arall gyfle i ddysgu ychydig o'r iaith gan athrawes Nepali leol. Cawsom fynd o gwmpas Kathmandu i weld y temlau Hindw a Bwdaidd, bwyta Daal Bhat (y bwyd traddodiadol Nepali, sef reis, cawl lentils a llysiau mewn cyri) a gweld bywyd teuluoedd Nepali o ddydd i ddydd.

Ar ôl wythnos yn Kathmandu, penderfynais i a gwirfoddolwr arall fynd i ardal o'r enw Chitwan, i bentref bach, er mwyn helpu yn yr ysgol leol i ddysgu Saesneg.

Profiad gwerth chweil oedd dod i adnabod y plant a theimlo ein bod yn gwneud gwahaniaeth.

Arhosais yno am bedwar diwrnod cyn symud i bentref arall a gwneud 'Jungle Safari'. Am hwyl! Cawsom reidio ar gefn eliffant, gweld rheinos gwyllt, rhoi bath i eliffantod yn yr afon, a. chanwio wrth ymyl alligators! Yna, ar ôl tri diwrnod o safari, aethom yn ôl i Kathmandu ar hen fws a oedd wedi gweld dyddiau gwell.

Ar ôl diwrnod o orffwys, roedd yn bryd i mi a gwirfoddolwr arall hedfan i Lukla er mwyn dechrau ein taith gerdded i droed Everest.

Roedd hedfan trwy'r Himalaya yn brofiad anhygoel a chawsom olygfa wych o'r mynyddoedd!

Yna, roedd 12 diwrnod 0 gerdded pump i chwech awr y dydd yn ein hwynebu. Aethom trwy bentrefi o'r enw Phakding, Namche Bazaar, Tengboche (lle cefais ddathlu fy neunawfed penblwydd), Periche, Louboche, a Gorak Shep sef pen y daith. O Gorak Shep roedd taith gerdded am tua dwy awr arall, cyn cyrraedd Base Camp, o'r diwedd!

Er fy mod wedi cael salwch uchder, roeddwn mor falch o gyrraedd!

Ar y trek, roedd y golygfeydd yn wych, yn enwedig pan welsom Everest am y tro cyntaf, ar fy mhenblwydd! Dyna anrheg na wna i byth ei anghofio!

Cyrhaeddais yn ôl yn Kathmandu tua diwedd mis Medi, ac roedd gennyf fis arall ar ôl. Felly, gwirfoddolais i weithio mewn mynachdy ar gyrion Kathmandu am fis, a dyma'r profiad gorau a gefais yn Nepal.

Roedd y mynaich yn groesawgar a chlên ac yn gwneud unrhyw beth i'm gwneud yn hapus.

Yn y mynachdy, roedd 50 mynach yn byw, 45 o fynaich ifanc rhwng 6 ac 19, a 5 mynach hyn yn edrych ar eu hol.

Roeddwn yn disgwyl i'r mynaich ifanc fod yn dawel a heddychlon ond cefais sioc. Roedd pob un ohonynt fel unrhyw fachgen ifanc, yn chwarae cwffio ac yn hoff o wneud llawer o sŵn, ac roeddynt o hyd yn hapus!

Roeddwn yn eu dysgu i siarad Saesneg am dair awr y dydd ac yn eu helpu a'u gwaith cartref.

Erbyn diwedd y mis, roeddwn yn teimlo fel rhan o'r teulu, a phan ddaeth yr adeg i mi adael, roeddwn bron a chrio!

Yna, roeddwn ar yr awyren yn ôl i Brydain. Cyn mynd i Nepal roeddwn wedi meddwl y byddai dau fis ychydig yn rhy hir ond wrth adael, roeddwn yn teimlo bod yr amser wedi bod yn rhy fyr o lawer!

Byddwn wrth fy modd yn mynd yn ôl rhyw ddiwrnod, i weld y mynaich eto. Dwi'n hiraethu am y lle yn barod! Llio Maddocks