Kinachomshangaza zaidi mtu huyu aliyeachiliwa huru baada ya kufungwa miaka 241

Wakati Bobby Bostic aliachiliwa kutoka gerezani mnamo Novemba, miaka 27 ya kifungo cha miaka 241, mambo mengi yalionekana kuwa ya kushangaza.

Kutoka kwa simu zisizo na waya ("Kwa nini watu wanazungumza wenyewe?"), hadi watu wanaozungumza na vipasa sauti (" Alexis ni nini?"), hadi mashine za vinywaji za kujihudumia ("Unapunga mkono wako na maji yanatoka?"), ulimwengu umebadilika sana, ikilinganishwa na Desemba 1995.

Lakini cha ajabu zaidi walikuwa watu.

"Ni jinsi walivyo na kirafiki, tofauti na jela," mwanamume huyo mwenye umri wa miaka 44 anasema. "Unaingia kwenye duka la mboga, na ni 'Bwana, naweza kukusaidia?' Huko gerezani, huna chochote ila vikombe [nyuso] na unyanyasaji...”

Bado anazoea kusikia "Hey, unaendeleaje?" badala ya "Usitembee karibu sana nami."

"Hapa nje, ni mambo mazuri tu. Watu wanatabasamu. Watoto wadogo wanakupungia mkono. Ni kama, haya ndiyo maisha. Hii ni kawaida. Hivi ndivyo mambo yanavyotakiwa kuwa."

Yamkini, basi, ni vigumu kuzoea baada ya miaka 27 ya uchokozi wa kitaasisi...

"Hapana, kwa sababu ndani kabisa, ulitaka ubinadamu huo kila wakati. Ulitaka uhusiano huo wa kibinadamu ... ndio maisha. Huo ni uzuri. Hiyo ndiyo furaha ya kuwa mwanadamu."

Baada ya takriban siku 10,000 za kukaa selo, Novemba 8, 2022, ilikuwa siku ya mwisho kwa Bostic. Lakini hakulala sababu alikuwa na mawazo ya kuwa huru.

Badala yake, alitumia usiku huo mrefu na wenye giza kuweka vizuri vitu vyake kwenye selo. Aliacha vitu vingi vyake kwa wafungwa wengine, lakini aliweka kitu kimoja. Tapureta yake ilikuwa na kumbukumbu nyingi sana - hadithi nyingi sana - kuacha nyuma.

Wakati wa mwanga wa jua,, alitazama ubao uliokuwa ukiweka wafungwa waliokuwa wakihamishwa seli. Karibu na jina lake kulikuwa na neno moja, anayeachiliwa.

"Haikuwa kweli hadi nilipoona maneno," anasema. "Nilipofanya hivyo, ilikuwa kama muziki kwa roho yangu."

Kuondoka kwake sasa ni kweli, Bostic alivaa mavazi yake ya kwenda nyumbani. Baada ya miaka 27 katika vazi la rangi ya kijivu, alichagua suti ya buluu ya vipande vitatu.

"Inawakilisha sura mpya ya maisha yangu," anasema. "Biashara mpya ya maisha."

Miaka 25 mapema, Jaji Evelyn Baker alimwambia Bostic "atakufa katika idara ya masahihisho". Lakini sasa, saa 7.30 asubuhi ya Novemba, Bobby alitoka gerezani akiwa mtu huru, suti yake na tabasamu angavu kama mwanga wa jua la Missouri.

Alipofanya hivyo, mwanamke mmoja aliyevalia kofia nyeusi akasogea mbele kumkumbatia. Jina lake lilikuwa Jaji Evelyn Baker.

Safari iliyoisha kwa kukumbatiana nje ya gereza ilianza mnamo Desemba 1995, katika siku ndefu iliyochochewa na dawa za kulevya huko St Louis.

Baada ya kunywa mvinyo na kuvuta bangi na PCP, Bostic mwenye umri wa miaka 16 na rafiki yake Donald Hutson waliingia kwenye uvamizi wa kutumia silaha. Waliiba kutoka kwa kikundi cha kutoa zawadi za Krismasi kwa wahitaji. Walifyatua risasi (sio kwa kusababisha jeraha). Walichukua gari kutoka kwa mwanamke kwa kutumia bunduki.

Bostic alipewa mikataba ikiwa angekubali hatia, pamoja na kifungo cha miaka 30 na nafasi ya kuachiliwa. Alikataa. Bila shaka, alipatikana na hatia. Jaji Baker alimpa hukumu mfululizo kwa makosa yake 17, na kuongeza hadi miaka 241.

Wakati BBC ilipomhoji Bostic kwa mara ya kwanza mnamo 2018, alikuwa na matumaini. Mnamo mwaka wa 2010, Mahakama ya Juu ya Marekani iliamua kwamba watoto hawapaswi kupata kifungo cha maisha bila msamaha kwa makosa yasiyo ya kuua. Mnamo 2016, ilithibitishwa kuwa uamuzi huo unapaswa kutumika kwa kesi zilizopita, kama vile za Bostic.

Lakini jimbo la Missouri halikuwa tayari kumwachilia Bostic. Ilisema, kwa kweli, kwamba hakuwa na kifungo cha maisha - alikuwa na hukumu nyingi, kwa uhalifu mwingi, ambayo ilitokea mara moja.

Ilidai hata alikuwa na nafasi ya msamaha katika "uzee uliokithiri".

Mnamo Aprili 2018, mwezi mmoja baada ya mahojiano ya BBC, Mahakama ya Juu ya Marekani ilitupilia mbali rufaa ya Bostic. Haikusema kwa nini.

"Watu wengi wakati huo watakata tamaa," Bostic anasema. "Mara tu wanapokukataa, hakuna kitu kilichobaki."

Lakini Bostic hakukata tamaa. Alirudi kwenye vitabu vyake vya kujisaidia - Napoleon Hill ni kipenzi - na kurudi kwenye tapureta yake. Tumaini lilibaki hai, barua moja baada ya nyingine.

Ilikuwa ni marekebisho ya sheria mpya ya Missouri, kutoa msamaha kwa wafungwa waliopewa vifungo virefu kama watoto, ambayo ilimpa Bostic nafasi nyingine.

Bado kufikia 14 Mei 2021 - siku ya mwisho ya kikao cha sheria cha Missouri - ilikuwa bado haijapitishwa.

"Sikuwa na imani nyingi," Bostic anasema. "Kawaida, ikiwa haipiti Januari au Februari, hakuna nafasi ya kufika huko."

Na kisha Bostic akapata ujumbe kwa njia ya barua.

"Gereza lilianza kuturuhusu kupata barua pepe," Bostic anasema. "Mtu fulani alinitumia barua pepe katika gazeti la Missouri Independent, akiniambia sheria ilikuwa imepitishwa...ilikuwa ni muujiza. Nilikuwa kama, jamani kweli itatokea? Je, gavana atatia sahihi?"

Gavana, Mike Parson, alitia saini. Shukrani kwa "Sheria ya Bobby", Bostic - na mamia ya wengine - walistahiki kuachiliwa. Kesi ya Bostic ilipangwa Novemba 2021.

"Lakini sikujua nini cha kutarajia," anasema. "Bodi ya msamaha sio kadi ya kutoka jela."

Katika vikao, wafungwa wanaruhusiwa mjumbe mmoja kuwasaidia. Bostic alijua ni nani wa kuuliza - hakimu ambaye alimwambia atafia gerezani.

Jaji Baker - ambaye, mnamo 1983, alikua mwanamke wa kwanza mweusi kuteuliwa kuwa jaji huko Missouri - alianza kutilia shaka hukumu ya Bostic karibu 2010, miaka miwili baada ya kustaafu, wakati akisoma juu ya tofauti kati ya akili za vijana na watu wazima. Katika kazi yake ya miaka 25, ndiyo hukumu pekee anayojutia.

Mnamo Februari 2018, aliandika nakala kwa Washington Post, akiita hukumu ya Bostic "kuwa isiyo ya haki". Mwezi mmoja baadaye, alizungumza na BBC, akirudia ujumbe huo.

Kwa hivyo alisema nini katika kusikilizwa kwa msamaha?

"Bobby alikuwa mtoto wa miaka 16 ambaye nilimtendea kama mtu mzima, jambo ambalo halikuwa sawa," anaiambia BBC sasa. "Nimefika karibu na Bobby na dada yake. Nimemwona akigeuka kutoka kuwa kijana mpotovu na kuwa mtu mzima mwenye mawazo sana, anayejali.."

Pamoja na Jaji Baker, mmoja wa wahasiriwa wa Bostic kutoka 1995 aliandika kuunga mkono kesi yake (BBC iliwasiliana na baadhi ya waathiriwa wa Bostic na Hutson, lakini hakuna aliyetaka kuzungumza hadharani). Kwa msaada wao, usikilizaji wa msamaha ulifanikiwa.

"Kama ningeweza kubadilisha, ningefanya," Jaji Baker anasema.

Ilimaanisha, mwaka mmoja kabisa baada ya kusikilizwa kwa msamaha, mtu ambaye alimkumbatia katika asubuhi hiyo yenye jua kali ya Novemba alikuwa mtu huru.

"Hiyo ilikuwa kama Krismasi, Mwaka Mpya, kila likizo iliingia moja," anasema. "Nilianza kulia. Bobby alikuwa huru."

Baada ya kukutana na Jaji Baker, pamoja na marafiki, jamaa, na wafuasi, Bostic alikwenda kula mlo wake wa kwanza usio wa gerezani tangu 1995. Baada ya kula mboga kwa miaka 24, alichagua Taco. Lakini tatizo na tatizo.

"Niliingia kwenye gari na kutapikaa mlo wangu wote," anasema. "Unapotoka gerezani, haujasafiri kwenye barabara kuu kwa miaka 27. Kuna kitu kinaitwa ugonjwa wa mwendo."

Baada ya kupata nafuu, alienda kwenye nyumba ya dada yake upande wa kusini wa St Louis, jiji ambalo alikulia. Kwa siku nzima, anasema, zaidi ya watu 400 walikuja kumsalimia.

"Walipangwa kuzunguka eneo hilo," anasema. "Nilipogeuka huku, nilimpa mkono mtu huyu, binamu huyu, shangazi huyu, mjomba huyu, rafiki huyu... nilikuwa macho hadi saa nane asubuhi."

Hata hivyo ulimwengu wa nje haukuwa chama kisichoisha. Kulikuwa na, unaweza kusema, ugonjwa wa mwendo.

Bobby na dada yake wanaendesha shirika la hisani, Dear Mama, ambalo hutoa chakula, vifaa vya kuchezea, na msaada mwingine kwa familia za kipato cha chini huko St Louis (iliyopewa jina la marehemu mama yake Diane ambaye, Bobby anasema, "alitoa kwa watu wengi, hata ingawa hatukuwa na mengi"). Anaendesha warsha ya uandishi kila Alhamisi katika kituo cha mahabusu cha jiji, na anatumai kufanya zaidi. Lakini kama misaada, ni kazi ya kujitolea.

Anapata pesa kutokana na mauzo ya vitabu - ana saba kwenye Amazon, zote zimeandikwa kwenye taipureta yake ya gereza - na mara kwa mara kutokana na kutoa mazungumzo. Kutokana na hilo, anakodisha nyumba ya chumba kimoja cha kulala na kulipa bili.

"Ninachofanya sasa, ninaishi kwa shida," anakubali.

Anatumai kupata kazi ya kutwa katika kazi ya jamii, au kuwafikia vijana, na anahoji kwa ajili ya majukumu. Lakini - hata ikiwa pesa ni ngumu - haipunguzi maajabu yake, au shukrani, kwa ulimwengu wa nje.

"Bado napambana na mambo machache," anasema. "Lakini zaidi ya hayo, maisha ya hapa nje ni mazuri, kila siku. Ninapitia kwenye friji na kuangalia vitu mbalimbali vya kuchagua kutoka. Loweka kwenye beseni la kuogea - sijaoga kwa miaka 27! usichukue chochote kwa urahisi, chochote."

Kwa hivyo Bostic ana nafasi ya pili ya maisha, na anashukuru kwa hilo. Lakini mwenzi wake siku hiyo mnamo Desemba 1995 hafanyi hivyo.

Donald Hutson - ambaye alichukua mpango huo na kupata miaka 30 - alikufa gerezani mnamo Septemba 2018. Ripoti ya toxicology ililaumu matumizi ya kiwango kikubwa cha dawa za kulevya. Alistahili msamaha miezi tisa baadaye.