ਇਸ ਹਵਲਦਾਰ ਨੇ 11 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ 64 ਲਾਪਤਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ
ਤਸਵੀਰ ਸਰੋਤ, Getty Images
“ਮੇਰੇ ਚਾਚੇ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਦੌਰੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਚੱਕਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਘਰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਾਂਗ ਸਵੇਰੇ 7 ਵਜੇ ਉੱਠ ਕੇ ਲੱਕੜਗੰਜ ਸੀ। ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਚਾਚਾ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਫੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਉਹ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ।"
ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕੇਸ਼ ਰੰਗਾਰੀ ਦਾ ਗਲਾ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ 55 ਸਾਲਾ ਚਾਚਾ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗਾਰੀ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀਨਗਰ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਅੰਬੇਡਕਰ ਨਗਰ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਅਖ਼ੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀਨਗਰ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਕਰਵਾਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਂਤੀਨਗਰ ਥਾਣੇ ਦੇ ਹੈੱਡ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਸੁਧੀਰ ਖੁਬਲਕਰ ਨੇ ਲੋਕੇਸ਼ ਦੇ ਚਾਚੇ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਵਾਇਆ।
ਖੁਬਲਕਰ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਰੰਗਾਰੀ ਦੇ ਚਾਚੇ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਬਲਿਕ, ਪਿਛਲੇ 11 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਹੋਏ 64 ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਖੁਬਲਕਰ ਨੇ 2023 ਵਿੱਚ 25 ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ 29 ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਤਿੰਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ 7 ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ 2024 ਵਿੱਚ ਲੱਭ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ।
ਇਸ ਵਿੱਚ 18 ਤੋਂ 70 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੇਂਜ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਔਰਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਰਦ ਗਾਇਬ ਹੈ। ਖੁਬਲਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
18 ਸਾਲਾ ਸੀਮਾ (ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਮ) ਦੇ 50 ਸਾਲਾ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਧੀ ਸਵੇਰੇ ਟਿਊਸ਼ਨ ਕਲਾਸ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ, ਉਹ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।"
"ਪਰ ਕੁੜੀ ਦਾ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ। ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਗਏ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਕਰਵਾਈ।”
"ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਡੀ ਧੀ ਮਿਲ ਗਈ। ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਉੱਜੈਨ ਗਈ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਸੁਧੀਰ ਖੁਬਲਕਰ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆਏ।"
ਉਹ ਖੁਬਲਕਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਆਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਖੁਬਲਕਰ ਸਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੂਤ ਵਾਂਗ ਦੌੜੇ ਆਏ ਹਨ।
ਗਣਪਤ (ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਮ) ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਸੀਮਾ (ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਂ) ਟਿਊਸ਼ਨ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਹਿ ਕੇ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀਨਗਰ ਥਾਣੇ ਦੇ ਹੈੱਡ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਸੁਧੀਰ ਖੁਬਲਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਲੈ ਆਏ।
ਸੁਧੀਰ ਖੁਬਲਕਰ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਾਪਸ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਆਚਿਆ ਪਿਤਾ ਵਾਪਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਜੋ ਘਰ ਛੱਡ ਗਏ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਾਇਆ? ਚਲੋ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ
ਮੇਰਾ ਬੈਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਈਬਰ ਸੈੱਲ ਵੱਲੋਂ ਲਾਪਤਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਕਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸਾਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਖੁਬਲਕਰ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ
51 ਸਾਲਾ ਸੁਧੀਰ ਖੁਬਲਕਰ ਪਿਛਲੇ 32 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨਾਗਪੁਰ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਧੰਤੋਲੀ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ਪੇਠ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ।
ਹੁਣ ਪੂਰਬੀ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀਨਗਰ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹੈੱਡ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਂਤੀਨਗਰ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮਸ਼ੁਦਗੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਵੱਧ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਖੁਬਲਕਰ ਨੂੰ ਲਾਪਤਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀਨਗਰ ਥਾਣੇ ਦੀ ਹੱਦ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਗੁੰਮਸ਼ੁਦਗੀ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਖੁਬਲਕਰ ਤੁਰੰਤ ਤਲਾਸ਼ੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਖੁਬਲਕਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮੇਰਾ ਬੈਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਈਬਰ ਸੈੱਲ ਦੁਆਰਾ ਲਾਪਤਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਟਰੇਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਜੋ ਵੀ ਵਾਹਨ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।"
"ਕਦੇ ਮੈਂ ਟਰੇਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਦੇ ਦੋ ਸੀਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੇਟ ਕੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕਦੇ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।"
"ਪਰ, ਮੈਂ ਲਾਪਤਾ ਵਿਅਕਤੀ ਤੱਕ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਕੁੜੀ ਗਾਇਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।"
"ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਧੰਨਵਾਦ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।"
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਆਚੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਕੀ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।।
ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੋਬਾਈਲ ਫ਼ੋਨ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਈਬਰ ਸੈੱਲ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੀਡੀਆਰ ਕੱਢ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨੰਬਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਟਰੇਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਵੀ ਹਨ।
ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੜੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੁੰਡਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਾਗਪੁਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਖੁਬਲਕਰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਿੱਲੀ, ਇਲਾਹਾਬਾਦ, ਆਗਰਾ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਕੋਲਹਾਪੁਰ, ਵਰਧਾ, ਮਨਮਾੜ ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਲਾਪਤਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਖੁਬਲਕਰ ਇਹ ਕੰਮ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਵਰਦੀ 'ਚ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਿਵਲ ਡਰੈੱਸ 'ਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਲਾਪਤਾ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੁਨਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸਫ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਨਮਾੜ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਂਦਾ?
ਖੁਬਲਕਰ ਆਪਣੇ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਿੱਸਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, “ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ 19 ਸਾਲਾ ਨਿਸ਼ਾ (ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਮ) ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਟਰੇਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਇਹ ਮਨਮਾਡ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਸੀ।"
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਸਥਾਨ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਮੈਂ ਮਨਮਾੜ ਲਈ ਟ੍ਰੇਨ ਫੜ੍ਹ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨਮਾੜ ਦੇ ਇਸ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰੁਕੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੇਟਾ ਵੀ ਹੈ। ਹੋਟਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਟ ਸੀਸੀਟੀਵੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲੀ ਸੀ।
"ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਗੱਡੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਿਰਡੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਸ਼ਿਰਡੀ ਗਏ ਸੀ। ਪਰ, ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਮਨਮਾੜ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ।"
"ਅਸੀਂ ਮਨਮਾੜ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਭੇਜਿਆ। ਅਸੀਂ ਮਨਮਾੜ ਤੋਂ 60 ਕਿਲਮੀਟਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।"
"ਨਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀਨਗਰ ਥਾਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।"
"ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਉਮਰ 21 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।"
ਉਹ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਭਾਵੇਂ ਛੁੱਟੀ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਖੁਬਲਕਰ ਗੁੰਮਸ਼ੁਦਗੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਫੋਟੋਆਂ ਲੈ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਦੇਵਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਲੋਕੇਸ਼ ਰੰਗਾਰੀ ਦੇ 55 ਸਾਲਾ ਚਾਚਾ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗਾਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਗਏ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਫਲਾਈਓਵਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠਾ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ।
ਖੁਬਲਕਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਡੀ ਗੁੰਮਸ਼ੁਦਗੀ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਮੈਂ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਟੀਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਗਿਆ।"
"ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ।"
ਪਰ ਇਹ 64 ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਗੁੰਮ ਹੋਏ?
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਬਜ਼ੁਰਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਿਮੈਂਸ਼ੀਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਪਤਾ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੁੜੀਆਂ ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ ਅਤੇ ਫੇਸਬੁੱਕ 'ਤੇ ਮਿਲੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਈਆਂ।
ਸੀਮਾ (ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਂ) ਨਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ 'ਤੇ ਮਿਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਉੱਜੈਨ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ, ਖੁਬਲਕਰ ਨੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਅਤੇ ਘਰੋਂ ਭੱਜੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜੇ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਸ਼ਾਂਤੀਨਗਰ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਪੁਲਿਸ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਵਿਕਰਾਂਤ ਸਗਨੇ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਜੇਕਰ ਕੁੜੀ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।"
"ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਘਰ ਵਿੱਚ।"
ਪਰ, ਸਾਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਕੋਲੋਂ ਅਜਿਹਾ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਖੁਬਲਕਰ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸੀਨੀਅਰ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸਗਾਨੇ ਨੇ ਹੈੱਡ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਖੁਬਲਕਰ ਦੀ ਵੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ |
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ ਥਾਣੇ ਦੇ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਖੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੈੱਡ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਖੁਬਲਕਰ ਲਾਪਤਾ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਇੰਚਾਰਜ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤੀ ਹਨ।"
ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਥਾਣੇ ਦਾ ਕੰਮ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਲਾਪਤਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ 10-12 ਘੰਟੇ ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ 16-18 ਘੰਟੇ ਡਿਊਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।"
