You’re viewing a text-only version of this website that uses less data. View the main version of the website including all images and videos.
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਗਣਿਤ ’ਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਇਹ ਕਾਰਨ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ
- ਲੇਖਕ, ਕਰਾਊਡਸਾਇੰਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ
- ਰੋਲ, ਬੀਬੀਸੀ ਨਿਊਜ਼
ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਫਾਰਮ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਹਨ। ਚਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਸਾਰੀਆਂ ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਘੋੜੇ ਹਨ। ਕਿਸਾਨ ਕੋਲ ਹਰੇਕ ਜਾਨਵਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿੰਨੇ ਹਨ?
ਜੇਕਰ ਉਸ ਬੁਝਾਰਤ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਲਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਜਵਾਬ ਹੈ ਇੱਕ ਘੋੜਾ, ਦੋ ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਭੇਡਾਂ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਗਣਿਤ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੇ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ?
ਜੈਨੇਟਿਕਸ ਵੀ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਬੁਝਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਜੌੜੇ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਅਧਿਐਨ
ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡਸਮਿਥਸ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਯੂਲੀਆ ਕੋਵਾਸ ਇੱਕ ਜੈਨੇਟਿਸਿਸਟ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਹਨ ਜੋ ਇਹ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਣਿਤਿਕ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜੌੜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਲਗਭਗ 10,000 ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਜੌੜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਜੈਨੇਟਿਕ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸਬੰਧੀ ਕਾਰਕ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹਰੇਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ, ਅਸਮਾਨ ਜੌੜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਗਣਿਤ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਘਰ ਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਇਸ ਸਾਰੀ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।"
ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕੋਵਾਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਲਗਤਾ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਦਾ ਜੈਨੇਟਿਕ ਹਿੱਸਾ ਲਗਭਗ 50 ਤੋਂ 60 ਫੀਸਦ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਇਹ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਨ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੋਵੇਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ।"
ਵਾਤਾਵਰਣ
ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਅਸੀਂ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਗੱਲ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਸਕੂਲ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਨੂੰ ਹੋਮਵਰਕ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕੋਵਾਸ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ "ਬੇਤਰਤੀਬਾ" ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੇਡੀਓ 'ਤੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਰੁਚੀਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਪਰ ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੈਨੇਟਿਕ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਜੋਖਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਲੌਫਬਰੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤਿਕ ਬੋਧ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਡਾ. ਇਰੋ ਜ਼ੇਨੀਡੋ-ਡਰਵੌ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕ ਹੁਨਰਮੰਦ ਗਣਿਤ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ, ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਸਬੂਤ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਰਵੱਈਏ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਸੰਖਿਆਤਮਕ ਅਤੇ ਗਣਿਤਿਕ ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਡਾ. ਜ਼ੇਨੀਡੋ-ਡਰਵੌ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ "ਗਣਿਤ ਦਾ ਤਣਾਅ" ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
'ਗਣਿਤ ਦਾ ਤਣਾਅ'
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਅਨੁਭਵ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾਣਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸਹਿਪਾਠੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਅੰਕ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ "ਦੁਸ਼ਟ ਚੱਕਰ" ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
"ਗਣਿਤ ਦਾ ਤਣਾਅ ਗਣਿਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾੜੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।"
ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੋਝ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਡਾ. ਜ਼ੇਨੀਡੋ-ਡਰਵੌ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, "ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਕਾਰਾਤਮਕ, ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਵਿਚਾਰ ਸਾਡੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕੀਮਤੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਿੱਸਾ ਬਚਦਾ ਹੈ।"
ਉਹ ਲੌਫਬਰੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਅਤੇ ਦਸ ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋ-ਅੰਕਾਂ ਵਾਲਾ ਮਾਨਸਿਕ ਗਣਿਤ ਦਾ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਨੇ ਪੈਂਦੇ ਸਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣੇ ਪੈਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਯਾਦ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ "ਗਣਿਤ ਦੀ ਉੱਚ ਚਿੰਤਾ" ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਝ
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਲੰਡਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬ੍ਰਾਇਨ ਬਟਰਵਰਥ ਕੌਗਨੀਟਿਵ ਨਿਊਰੋਸਾਈਕੋਲੋਜੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਝ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਗਿਣਨਾ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁਝ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ, ਇਹ "ਜਨਮਜਾਤ ਵਿਧੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।"
ਡਿਸਕੈਲਕੁਲੀਆ ਇੱਕ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਅਯੋਗਤਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਟਰਵਰਥ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਡਿਸਲੈਕਸੀਆ ਵਾਂਗ ਆਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 5 ਫੀਸਦ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਡਿਸਕੈਲਕੁਲੀਆ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਣਿਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਅੱਠ, ਜਾਂ ਛੇ ਪਲੱਸ ਸੋਲ੍ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਟਰਵਰਥ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਇੱਕ ਗੇਮ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਬੁਨਿਆਦੀ ਗਣਿਤ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਡਿਸਕੈਲਕੁਲੀਆ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਸ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਖ਼ਲ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।"
ਤਾਂ ਫਿਰ ਗਣਿਤ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ?
ਡਾ. ਜ਼ੇਨੀਡੋ-ਡਰਵੌ ਗਣਿਤ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਤੁਲਨਾ "ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕ ਇੱਟਾਂ ਦੀ ਦੀਵਾਰ ਬਣਾਉਣ" ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਚ ਪੱਧਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਇੱਕ ਠੋਸ ਨੀਂਹ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਯੁੱਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।"
ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਤੋਂ ਸਬਕ
ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕੋਵਾਸ 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਫਾਰ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੂਡੈਂਟ ਅਸੈਸਮੈਂਟ (ਪੀਆਈਐੱਸਏ) ਸਰਵੇਖਣ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ, "ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਦੇ ਸਿਖ਼ਰ 'ਤੇ ਚੀਨੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ (ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼) ਅਤੇ ਫਿਨਲੈਂਡ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਫਿਨਲੈਂਡ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਯੂਰਪੀਅਨ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।"
ਤਾਂ ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਜਿਆਂਗਸੀ ਨਾਰਮਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਝੇਨਜ਼ੇਨ ਮਿਆਓ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ "ਮੂਲ ਗਿਆਨ, ਬੁਨਿਆਦੀ ਹੁਨਰ, ਬੁਨਿਆਦੀ ਗਣਿਤ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਗਣਿਤਿਕ ਸੋਚ" 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ।
ਡਾ. ਮਿਆਓ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ "ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ" ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾਉਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਪਾਠਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਫਿਨਲੈਂਡ ਦੀ ਤੁਰਕੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਪੇੱਕਾ ਰਾਸਾਨੇਨ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਫਿਨਲੈਂਡ ਦੀ ਗਣਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੀ ਮੂਲ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਫਿਨਲੈਂਡ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਰਸ਼ਨ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।"
ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਾਸਾਨੇਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਫਿਨਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਿਖਲਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ "ਸਤਿਕਾਰ" ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਪਲਬਧ ਅਹੁਦਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਿਨੈਕਾਰ ਹਨ।
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕੋਵਾਸ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ "ਜਟਿਲਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।"
ਬੀਬੀਸੀ ਲਈ ਕਲੈਕਟਿਵ ਨਿਊਜ਼ਰੂਮ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ