ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਲਹਿਜ਼ਾ ਕਿਉਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਇਹ ਨੁਕਤੇ ਅਹਿਮ ਹਨ
ਤਸਵੀਰ ਸਰੋਤ, Getty Images
- ਲੇਖਕ, ਗਿਉਲੀਆ ਗ੍ਰਾਂਚੀ
- ਰੋਲ, ਬੀਬੀਸੀ ਨਿਊਜ਼ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਲੰਡਨ
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਤੁਹਾਡਾ ਲਹਿਜ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਲਹਿਜ਼ਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸੂਖ਼ਮ ਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰੇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ।
ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ, ਦਿਮਾਗ਼, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪਛਾਣ ਵੀ ਉਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਮੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਢਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਨਾ ਪੌਲਾ ਪੈਟ੍ਰੀਯੂ ਫੇਰੇਰਾ ਏਂਗਲਬਰਟ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਇਹ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ 'ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਵੈ' ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਖੁਦ ਹਾਂ, ਪਰ ਵੱਖਰੇ ਹਾਂ।"
ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੀ ਫੈਡਰਲ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਪਰਾਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਨਾ ਪੌਲਾ ਪੈਟ੍ਰੀਯੂ ਫੇਰੇਰਾ ਏਂਗਲਬਰਟ ਨੇ ਆਪਣੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਦੌਰਾਨ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਿਉਂ ਬਦਲਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕੀ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਅਸਲ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਬਣਤਰ ਹਨ।
"ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਵੋਕਲ ਟ੍ਰੈਕਟ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਠੋਰਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਧੇਰੇ ਅੱਗੇ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੋਲ ਸਵਰ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ "ਪਾਊਟ" (ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਖਿੱਚਣਾ)।"
ਤਸਵੀਰ ਸਰੋਤ, Getty Images
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਨੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ
ਅਸੀਂ ਹਰੇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਵੋਕਲ ਕੋਰਡ ਧੁਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੋਕਲ ਟ੍ਰੈਕਟ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਅਤੇ ਸਾਓ ਪੌਲੋ ਦੀ ਫੈਡਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰੇਨਾਟਾ ਅਜ਼ੇਵੇਡੋ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, "ਇਹ ਸਭ ਕੇਂਦਰੀ ਦਿਮਾਗ਼ੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ, ਚਿੰਤਤ, ਜਾਂ ਉਦਾਸ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"
ਅਜ਼ੇਵੇਡੋ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਅਕ, ਖੇਤਰੀ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕਾਰਕ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।
"ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਧੁਨੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ।"
ਤਸਵੀਰ ਸਰੋਤ, Getty Images
ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਦਰਭ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਆਕਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਨਾ ਪੌਲਾ ਪੈਟ੍ਰੀਯੂ ਫੇਰੇਰਾ ਏਂਗਲਬਰਟ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਭਾਸ਼ਾਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ 'ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਵੈ' ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।"
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ "ਵੋਕਲ ਭੇਸ" ਦਾ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਓਨਾ ਹੀ ਸਬੰਧ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ।
"ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਕੰਮ 'ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਧੁਨੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਸੰਦਰਭ, ਉਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਭੂਮਿਕਾ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।"
ਏਂਗਲਬਰਟ ਦੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਖੋਜ ਨੇ ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਦਾ ਠੋਸ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤਾ।
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲੀਅਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟੈਕਸਟ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਨਤੀਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਕਿ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਬੋਲਣ ਵੇਲੇ ਭਾਗੀਦਾਰ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਵਧੇਰੇ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ ਬੋਲਦੀਆਂ ਸਨ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਵਾਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ "ਸਪੱਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਅਪਣਾਈ, ਜੋ ਅਮਰੀਕੀ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਇਹ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਫੁਸਫੁਸਾਹਟ ਵਾਂਗ।
ਇਹ ਜਾਂਚਣ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਹੋਰ ਲੋਕ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਨੇ ਦੋਭਾਸ਼ੀ ਸਰੋਤਿਆਂ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ।
ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਰਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ (ਡੂੰਘੀ, ਉੱਚੀ, ਨਰਮ, ਮਜ਼ਬੂਤ) ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਸੰਜਮੀ, ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਜਾਂ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਅੰਤਰ ਸਮਝੇ, ਇਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਧੁਨੀ ਤਬਦੀਲੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਅਸਲ, ਮਾਪਣਯੋਗ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਵੇਰਵਿਆਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਂਗਲਬਰਟ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਧੁਨੀ ਅਨੁਕੂਲਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਭਾਸ਼ੀ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲੀਅਨ ਜਦੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਮ ਸਮਝੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ ਬਾਕੀ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਤਾਲ, ਸੁਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੇ ਤੱਤ ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਤਸਵੀਰ ਸਰੋਤ, Getty Images
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ
ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਸੁਣਦੇ ਅਤੇ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਧੁਨੀ ਭਿੰਨਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਂਗਲਬਰਟ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੋਭਾਸ਼ੀਵਾਦ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਸੰਕਲਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਅਧਾਰ ʼਤੇ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
"ਕੈਟਲਾਨ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ 'ਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਹਨ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਭਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਘੱਟ ਧੁਨੀ ਭਿੰਨਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।"
"ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭਾਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।"
ਜੋ ਲੋਕ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯਾਨੀ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਜਾਂ ਬਾਲਗਤਾ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਧੁਨੀ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ।
ਰੇਨਾਟਾ ਅਜ਼ੇਵੇਡੋ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੈਅ, ਲਹਿਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸੁਰ ਸ਼ੈਲੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ।"
"ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਵਧਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਧੇਰੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅੰਤਰ ਘੱਟਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।"
"ਨਵੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੰਪਰਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸੀਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡਾ ਧੁਨੀ ਅਨੁਕੂਲਨ ਓਨਾ ਹੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰੇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ 'ਦੂਜਾ ਸੰਸਕਰਣ' ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।"
ਤਸਵੀਰ ਸਰੋਤ, Getty Images
ਨਵੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਨਵੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵਿਆਕਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਕਾਰਕ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਫ਼ਰਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ, ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਅਸਲ-ਜੀਵਨ ਸੰਚਾਰ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ, ਮੂਲ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ, ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ, ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰਨਾ।
ਤੁਹਾਡੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਪਰਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਧੁਨੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਰਵਾਨਗੀ ਓਨੀ ਹੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਨਾ ਪੌਲਾ ਪੈਟ੍ਰੀਯੂ ਫੇਰੇਰਾ ਏਂਗਲਬਰਟ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚਕਾਰ ਵਧੇਰੇ ਧੁਨੀ ਅੰਤਰ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਵਧਣ ਦੇ ਨਾਲ ਘੱਟਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਿਸ਼ਰਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।
ਰੇਨਾਟਾ ਅਜ਼ੇਵੇਡੋ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਜਿੰਨੇ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਓਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ... ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।"
ਇੱਕ ਹੋਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨੁਕਤਾ ਭਾਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਸੂਖ਼ਮਤਾਵਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਸਬੰਧੀ ਬਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀਂ ਕਲਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹੀ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਵਾਹ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸਮਝਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।"
"ਲਹਿਜ਼ੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਲੋਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ।
ਅਜ਼ੇਵੇਡੋ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਇੱਕ ਲਹਿਜ਼ੇ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਸਾਡੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹਾਂ, ਬਾਰੇ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।"
ਸਾਓ ਪੌਲੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਸਟੈਲਾ ਐਸਥਰ ਔਰਟਵੇਲਰ ਟੈਗਨਿਨ, ਸਹਿਮਤ ਹਨ, "ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਵਜੋਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਝ ਚੁਣੌਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।"
ਬੀਬੀਸੀ ਲਈ ਕਲੈਕਟਿਵ ਨਿਊਜ਼ਰੂਮ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ
