You’re viewing a text-only version of this website that uses less data. View the main version of the website including all images and videos.
ਉਹ ਮੁਲਕ ਜਿੱਥੇ ਪਤੀ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਭਣ ਸਣੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ
- ਲੇਖਕ, ਲਾਰਾ ਓਵਨ
- ਰੋਲ, ਬੀਬੀਸੀ ਵਰਲਡ ਸਰਵਿਸ
ਕੁਝ ਪਿਤਾ ਪਿਆਜ਼ ਤਲਦੇ ਹਨ, ਆਂਡੇ ਕੁੱਟਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਕੁਝ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਬੱਚੇ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਜਕਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾਸ ਦੀ ਭੀੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋੜੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ, ਚਿੰਤਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਹੈ ਜੋ ਮਦਰਹੋਪ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਨੂਰ ਯਾਨਾਇਰਾਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸੈਸ਼ਨ ਵੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਰ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਧੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ... ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬੱਚੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ'।"
ਉਹ 28 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮ੍ਰਿਤ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਦਦ
ਸਦਮਾ, ਇੱਕ ਉੱਚ-ਜੋਖ਼ਮ ਵਾਲੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਮਾਂ ਬਣਨ ਲਈ ਸਮਾਜਿਕ ਦਬਾਅ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਨੀਂਦ ਦਾ ਆਉਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ ਪਲ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਤੋਂ ਮਦਦ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸਟਨੇਟਲ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੋਸਟਪਾਰਟਮ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ।
ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਵਿਕਾਰ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਦਾ।
ਹਾਰਮੋਨਲ ਬਦਲਾਅ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ਜਨਮ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਸੋਗ ਵਰਗੇ ਤਣਾਅ।
ਨੂਰ ਨੇ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਇਕੱਲੇ ਦੁੱਖ ਝੱਲਿਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ... ਮੈਂ ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।"
ਮਦਰਹੋਪ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਹੁਣ 200 ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਲੰਟੀਅਰ ਹਨ, ਪਿਤਾਵਾਂ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਸੈਸ਼ਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ 58,000 ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੇਸਬੁੱਕ ਭਾਈਚਾਰਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਨਾਦੀਆ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਲਈ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਦਾਸੀ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਉਦਾਸੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲੀ। ਮੈਂ ਸੌਂ ਨਹੀਂ ਸਕੀ ਇਹ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।"
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਰਾਕੇਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਾਰਨ ਦੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਸੀ ਜਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ।"
ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਉਸਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸਫਾਈ ਕਰਨਾ, ਡਾਇਪਰ ਬਦਲਣਾ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ।
ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਹੁਣ ਜੇਕਰ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਿਹਤਰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।"
ਨਾਦੀਆ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਰਿਕਵਰੀ ਸੰਭਵ ਹੈ।
ਇਸ ਜੋੜੇ ਦੀ ਧੀ ਹੁਣ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਬੱਚਾ, ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦਾ ਹੈ।
ਰਾਕੇਨ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਣ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ 'ਮੈਂ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ'... ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।"
ਬੀਬੀਸੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ
ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਮਾਹਰ ਡਾ. ਨੀਰਜਾ ਚੌਧਰੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜੀਵਤ ਅਨੁਭਵ "ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।"
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ "ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਏਜੰਟ" ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਮਿਊਨਿਟੀ-ਅਧਾਰਤ, ਘੱਟ ਲਾਗਤ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਆਮਦਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੀਅਰ-ਟੂ-ਪੀਅਰ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ "ਜ਼ਰੂਰੀ" ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਵਿੱਚ 8,000 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੂਰ, ਐਂਜੀ ਮਕੋਰੋਂਗੋ, ਆਪਣੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਾਰਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ।
ਜਦੋਂ 27 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।
ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸੋਚਦੀ ਸੀ, 'ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸਿਰਹਾਣਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਬੱਚੀ ਦਾ ਗਲ਼ਾ ਘੁੱਟ ਦਿਆਂ?' ਕਈ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਚਾਕੂ ਫੜੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਡਰ ਤੋਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ।"
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਪੇਰੀਨੇਟਲ ਔਬਸੇਸਿਵ ਕੰਪਲਸਿਵ ਡਿਸਆਰਡਰ (ਪੀਓਸੀਡੀ) ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਇੱਕ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਜੋ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਭਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਡਰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਮੰਗਿਆ।
ਪਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਸਮਝਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਅਤੇ ਇਕੱਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਬਾਲਗ਼ ਸੀ, ਤਾਂ ਐਂਜੀ ਨੂੰ ਓਸੀਡੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, "ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।"
ਐਂਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ, ਓਸੀਡੀ ਟਰੱਸਟ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹੁਣ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ, ਰੇਡੀਓ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਘਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਹਾਇਤਾ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਤਫਾਦਜ਼ਵਾ ਮੁਗਾਜ਼ਾਂਬੀ-ਮੇਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਵਿੱਚ ਪੇਰੀਨੇਟਲ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਸਹਾਇਤਾ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੱਕ "ਵੱਡਾ ਪਾੜਾ" ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਰਭਪਾਤ ਅਤੇ ਆਈਵੀਐੱਫ ਰਾਹੀਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ "ਸਰਾਊਂਡ ਬਾਇ ਮਿਥਸ ਐਂਡ ਸਟਿਗਮਾ" ਸੀ ਅਤੇ ਐੱਸਏਐੱਲਟੀ ਅਫਰੀਕਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ "ਕੋਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ" ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹਰਾਰੇ ਦੇ ਮਬੂਆ ਨੇਹਾਂਡਾ ਮੈਟਰਨਿਟੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
'ਸੰਗੀਤ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ'
ਪਹਿਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ, ਗੁਲਾਬਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਕੰਧ ਚਿੱਤਰ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਧ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੰਘੂੜਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ, ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਮਰ ਗਏ ਹਨ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਅਤੇ ਫੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਵਾਪਰੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਐੱਸਏਐੱਲਟੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੱਠਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਜਨਮ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਭ ਹੇਠਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਾਰਡ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜਣੇਪੇ ਦੌਰਾਨ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਅਤੇ ਜਨਮ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਭਾਲ ਨਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇ।
ਐੱਸਏਐੱਲਟੀ ਪ੍ਰੀ-ਟਰਮ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮੁਗਾਜ਼ਾਂਬੀ-ਮੇਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ "ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਜ਼ਾਕ ਅਤੇ ਬਦਕਾਰੀ ਦੇ ਇਲਜ਼ਾਮਾਂ" ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮਾਹਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਜਲਦੀ ਸਿੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਗੈਂਬੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ।
ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਢੋਲ ਦੀ ਤਾਲ 'ਤੇ ਝੂਮਦਾ ਤੇ ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਗਾਇਕਾ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀਆਂ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤਾਂ ਨੱਚਣ ਲਈ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਾਉਣਾ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗਰਭਵਤੀ ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਇਰਨ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਲੈਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਬਚਣ ਤੱਕ।
ਸੀਐੱਚਆਈਐੱਮਈ (ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਹੈਲਥ ਇਨਟਰਵੈਨਸ਼ਨ ਥਰੋ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਐਂਗੈਜ਼ਮੈਂਟ) ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਗੀਤਕ ਇਕੱਠਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਚਿੰਤਾ ਘਟਾਉਣ, ਮੂਡ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੋੜਨ ਲਈ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਚਾਰਕ ਕਲਾਕਾਰ ਕਨਯੇਲੇਂਗ ਹਨ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਹਾਸੇ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਵਿਆਹਾਂ ਵਰਗੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗੈਂਬੀਆ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਜਾਰਾ ਮਾਰੇਗਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ" ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ "ਸਾਡੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਗੀਤ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ।"
ਯੂਕੇ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਮੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ।
ਯੂਕੇ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਹੈਲਥ ਰਿਸਰਚ ਤੋਂ ਫੰਡਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਅਤੇ ਲੇਸੋਥੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਵਾਂਗ, ਕਲੰਕ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੀ ਘਾਟ ਇੱਥੇ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਐਂਜੀ ਅਤੇ ਨੂਰ ਵਰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣਾ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਐਂਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੋਲਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਰਿਕਵਰੀ ਵਿੱਚ ਓਨੀ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਸ਼ਕਤ ਹੋਈ।"
ਬੀਬੀਸੀ ਲਈ ਕਲੈਕਟਿਵ ਨਿਊਜ਼ਰੂਮ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ
