"คำทุกคำที่ฉันเขียนย้อนกลับมาหลอกหลอนฉัน" นักเขียนหญิงในจีนถูกจับจากการตีพิมพ์นิยายเกย์อีโรติก

"ฉันถูกเตือนไม่ให้พูดเรื่องนี้" หญิงคนดังกล่าวเขียน ก่อนจะเปิดเผยเรื่องราวบางช่วงบางตอนของวันที่เธอบอกว่า เธอถูกจับในข้อหาตีพิมพ์นวนิยายอีโรติกเกย์

"ฉันจะไม่มีวันลืมมันเลย เหตุการณ์ที่ถูกพาตัวไปที่รถต่อหน้าต่อตาผู้คน ต้องอับอายจากการต้องเปลือยกายให้คนแปลกหน้าตรวจร่างกาย การสวมเสื้อกั๊กเพื่อถ่ายรูป การนั่งบนเก้าอี้โดยตัวสั่นเทาจากความกลัว พร้อมกับหัวใจเต้นแรง"

ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา บัญชีโซเชียลมีเดีย ปิงปิง อานัน ยงฟู เป็นหนึ่งในบัญชีผู้ใช้งานบนแพลตฟอร์ม 'เว่ยป๋อ' สื่อสังคมออนไลน์ยอดนิยมของจีนอย่างน้อย 8 บัญชีที่ออกมาเล่าถึงประสบการณ์ถูกจับกุมในข้อหาตีพิมพ์นวนิยายเกย์อีโรติก ขณะที่นักเขียนย้อนเล่าถึงประสบการณ์ของตนเอง ทนายความหลายสิบคนเสนอให้ความช่วยเหลือโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

ตั้งแต่เดือน ก.พ. นักเขียนอย่างน้อย 30 ราย ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นผู้หญิงในช่วงวัย 20 ปี ถูกจับกุมทั่วประเทศจีน หลายคนได้รับการประกันตัวหรืออยู่ระหว่างการพิจารณาคดี แต่บางคนยังถูกควบคุมตัวอยู่ หนึ่งในทนายความบอกกับบีบีซีว่ามีผู้เกี่ยวข้องอีกหลายคนถูกเรียกมาสอบปากคำ

นักเขียนเหล่านี้เผยแพร่ผลงานของตัวเองบน Haitang Literature City หรืออาจแปลเป็นไทยได้ว่า เมืองวรรณกรรมไห่ถัง แพลตฟอร์มที่กำกับดูแลโดยไต้หวัน ซึ่งเป็นที่รู้จักจากนิยายแนวตันเหม่ย (danmei) ที่เน้นเรื่องราวความรักใคร่และความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างผู้ชาย ทั้งในแนวประวัติศาสตร์ แฟนตาซี หรือไซ-ไฟ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นิยายแนวนี้ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม โดยเฉพาะในกลุ่มวัยรุ่นหญิงชาวจีน

นักเขียนเหล่านี้ถูกกล่าวหาว่าละเมิดกฎหมายสื่อลามกอนาจารของจีนในข้อหา "ผลิตและเผยแพร่สื่อลามกอนาจาร" นักเขียนที่หารายได้อาจต้องติดคุกมากกว่า 10 ปี

กฎหมายนี้มุ่งเป้าไปที่ "การบรรยายเนื้อหาเกี่ยวกับเพศเดียวกันหรือความเบี่ยงเบนทางเพศอื่น ๆ อย่างโจ่งแจ้ง" ซึ่งแตกต่างจากการพรรณนาเรื่องรักต่างเพศที่มักจะมีความเป็นอิสระมากกว่า อย่างเช่นผลงานของนักเขียนชาวจีนที่มีชื่อเสียงหลายคนมีฉากเซ็กส์ที่โจ่งแจ้ง แต่สามาระหาอ่านได้ทั่วไป เช่น ผลงานของ โม หยาน นักเขียนผู้ได้รับรางวัลโนเบล

แม้ว่านักเขียนที่เขียนหนังสืออีโรติกเกี่ยวกับคนรักต่างเพศจะถูกจำคุกในจีน แต่ผู้สังเกตการณ์กล่าวว่าแนววรรณกรรมประเภทดังกล่าวถูกเซ็นเซอร์น้อยกว่ามาก

ผู้ที่เปิดเผยว่าถูกจับกุมปฏิเสธที่จะให้สัมภาษณ์เพราะกลัวผลที่ตามมา

ตำรวจในเมืองหลานโจว ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือในประเทศจีน ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ผลักดันการปราบปรามครั้งนี้ ไม่ตอบรับการขอสัมภาษณ์จากบีบีซี

การปราบปรามครั้งนี้ทำให้เกิดการถกเถียงและเกิดการต่อต้านกฎหมายซึ่งแทบจะเกิดขึ้นได้ยากในปัจจุบัน

"เซ็กส์เป็นสิ่งที่น่าละอายจริงหรือ?" ผู้ใช้งานแอปฯ เว่ยป๋อ รายหนึ่งตั้งคำถาม โดยโต้แย้งว่ากฎหมายต่อต้านสิ่งลามกอนาจารของจีนนั้นไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง ผู้ใช้อีกรายเขียนว่า ผู้หญิงไม่เคยมีสิทธิ์ตัดสินใจว่าอะไรคือสิ่งลามกอนาจาร เพราะพวกเธอไม่มีอำนาจกำหนดในเรื่องดังกล่าว แม้แต่นักวิชาการด้านกฎหมายก็ยังแสดงความกังวลว่า หากการเข้าดูเนื้อหาที่ถือว่า "อนาจาร" มีผู้เข้าชมเพียง 5,000 ครั้ง ถือเป็นการ "เผยแพร่" ในทางอาญา จะยิ่งทำให้เกณฑ์การจับกุมผู้สร้างเนื้อหายิ่งต่ำลงไปอีก

ประเด็นนี้ทำให้รัฐบาลจีนกังวลอย่างมาก จนถึงขั้นที่บทสนทนาพูดคุยในโลกออนไลน์เริ่มถูกลบหายไป

แฮชแท็ก #HaitangAuthorsArrested มีผู้เข้าชมมากกว่า 30 ล้านครั้งบนเว่ยป๋อ ก่อนที่จะถูกเซ็นเซอร์ โพสต์ที่ให้คำแนะนำทางกฎหมายก็หายไป เรื่องราวของเว็บไซต์ข่าวชื่อดังแห่งหนึ่งของจีนถูกปิด บัญชีนักเขียนตลอดจนบัญชีผู้ใช้ออนไลน์บางส่วนก็หายไปเช่นกัน

หลังจากโพสต์ของ ปิงปิง อานัน ยงฟู กลายเป็นไวรัล เธอได้ลบโพสต์นั้นและเขียนใหม่เพื่อขอบคุณผู้สนับสนุนและยอมรับว่าการเขียนของเธอละเมิดกฎหมาย จากนั้นเธอก็ลบบัญชีของเธอ

แต่ก่อนที่จะโพสต์ข้อความสุดท้ายนั้น เธอได้เขียนไว้ว่า "ฉันเป็นเด็กดีในสายตาพ่อแม่เสมอมา แต่ในวันนั้น ฉันกลับทำให้พวกเขาต้องอับอายขายหน้า พวกเขาจะไม่มีวันเงยหน้าขึ้นได้อีก"

อะไรคือ นิยายตันเหม่ย (Danmei) ราชาไร้มงกุฎแห่งวัฒนธรรมป็อป

ผู้หญิงเหล่านี้ทำงานอยู่ในเงามืดในประเทศจีนมาช้านาน ประเทศที่ความรักความสัมพันธ์ของบุคคลเพศเดียวกันและเรื่องเพศเป็นเรื่องที่ถูกตีตรา ตอนนี้พวกเธอถูกเปิดโปงโดยตำรวจ และต้องเผชิญกับผลที่ตามมาในสังคมที่โหดร้ายพอ ๆ กับกฎหมาย

"ในช่วงเวลานั้น ฉันรู้สึกอับอายมาก" นักเขียนคนหนึ่งโพสต์ข้อความบนเว่ยป๋อ ซึ่งชื่อของเจ้าของบัญชีผู้นี้แปลว่า "โลกนี้เปรียบเสมือนโรงพยาบาลจิตเวชขนาดใหญ่" เธอเล่าว่าตำรวจเรียกเธอออกจากชั้นเรียนในมหาวิทยาลัย และเพื่อนร่วมชั้นของเธอเฝ้าดูเธอขณะที่พวกเขาตามเธอไปค้นหอพัก

"ฉันหาเงินได้ทีละคำจากการใช้แป้นพิมพ์ แต่พอเกิดเรื่องราวแย่ ๆ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้กลับดูเหมือนว่าไม่มีค่าอะไรเลย ผู้คนปฏิบัติกับฉันราวกับว่าฉันหาเงินได้โดยไม่ต้องทำงานอย่างหนักเพื่อมัน"

ขณะที่หญิงอีกรายเขียนว่าตำรวจพอจะใจดีอยู่บ้าง โดยตำรวจแนะนำให้เธอพูดคุยกับทนายความและคืน "รายได้ที่ผิดกฎหมาย" ของเธอเพื่อลดโทษ "ฉันอายุแค่ 20 ปีเท่านั้น ยังเด็กมาก และฉันก็ทำลายชีวิตตัวเองตั้งแต่ยังเด็ก"

หญิงรายที่สามกล่าวว่า "ฉันไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่าจะมีวันที่คำทุกคำที่ฉันเขียนย้อนกลับมาหลอกหลอนฉัน" จ้าว อู่ ผู้เขียนนิยายแนวตันเหม่ยมาเป็นเวลา 20 ปี กล่าวและบอกว่า การปราบปรามจะไม่สามารถหยุดยั้งเธอได้ "นี่คือวิธีที่ฉันพบกับความสุข และฉันไม่สามารถละทิ้งความสัมพันธ์ที่ฉันสร้างไว้กับชุมชนได้"

นิยายตันเหม่ยเกิดขึ้นบนโลกออนไลน์ในช่วงทศวรรษ 1990 และประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม โดยนิยายบางเรื่องติดอันดับหนังสือขายดีระดับนานาชาติ ในปี 2021

นิยายตันเหม่ย 60 เรื่องได้รับเลือกให้สร้างเป็นภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ โดยนิยายที่มีราคาแพงที่สุดขายได้ในราคา 40 ล้านหยวน หรือราว 1,299 ล้านบาท

ดาราดังของจีนบางคน เช่น เซียว จ้าน และหวัง อี้ป๋อ เริ่มต้นอาชีพด้วยการสตรีมรายการที่สร้างจากนิยายแนวตันเหม่ย

หากจะกล่าวสรุปโดยย่อ คือ นวนิยายตันเหม่ยเปรียบเสมือนราชาแห่งวัฒนธรรมป็อปที่เด่นดังเกินกว่าจะเพิกเฉย แต่ก็เป็นที่ถกเถียงเกินกว่าจะถูกยกย่อง

ผลงานชิ้นเอกของไห่ถัง (Haitang) ซึ่งในภาษาจีนกลางแปลว่า "ดอกไม้ที่บานสะพรั่งในทุกเฉดสีของสีชมพู"

นิยายไห่ถัง และตันเหม่ย เติบโตอย่างโดดเด่นในฐานะพื้นที่เฉพาะของผู้หญิง ถึงแม้ว่านิยายทั้งสองแบบจะเน้นที่ตัวละครชายเป็นหลักก็ตาม ในวัฒนธรรมที่ความต้องการทางเพศของผู้หญิงมักถูกควบคุมอยู่เป็นประจำ ตันเหม่ยจึงกลายเป็นช่องทางที่มีการเข้ารหัสและสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ผู้หญิงสามารถเขียนเกี่ยวกับความปรารถนาของผู้หญิงให้กับผู้หญิงด้วยกันเองอ่านได้

นั่นคือสิ่งที่ทำให้ นิยายตันเหม่ย "เป็นภัยคุกคาม" อย่างแท้จริง ดร.เหลียง เกอ อาจารย์ด้านสังคมวิทยาดิจิทัล จากมหาวิทยาลัยยูนิเวอร์ซิตี คอลเลจ ลอนดอน (University College London หรือ UCL) กล่าว

นิยายตันเหม่ยช่วยให้ผู้หญิง "แยกตัวออกจากความเป็นจริงทางเพศ" ซึ่งมักจะเชื่อมโยงกับการแต่งงานและการเป็นแม่

ตัวอย่างเช่น ในเรื่องราวของนิยายตันเหม่ย ผู้ชายสามารถตั้งครรภ์ได้และรู้สึกสบายใจกับการเปราะบาง ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากความสัมพันธ์ที่ไม่เท่าเทียมกันที่ผู้หญิงจีนหลายคนต้องดิ้นรนต่อสู้ในชีวิตจริง

"ตันเหม่ยทำให้ฉันไม่ต้องคิดถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นในความสัมพันธ์แบบรักต่างเพศแบบดั้งเดิม" ลี่ เฉิน นักเขียนที่คลุกคลีอยู่ในโลกของนิยายตันเหม่ยมานานกว่าทศวรรษอธิบาย

อย่างไรก็ดี นวนิยายตันเหม่ยก็ถูกวิจารณ์เช่นกัน เพราะบางเรื่องมีฉากที่รุนแรงอย่างชัดเจนโจ่งแจ้ง

"ในฐานะพ่อแม่ มีกี่คนที่ยอมให้ลูก ๆ อ่านนวนิยายแบบนี้ได้ ไม่ต้องพูดถึงการเขียนเลย" ผู้ใช้ เว่ยป๋อ รายหนึ่งตั้งคำถาม

อายุของนักเขียนก็เป็นปัญหาเช่นกัน นักเขียนที่บีบีซีพูดคุยด้วยบางคนบอกว่าพวกเขาเริ่มอ่านและเขียนวรรณกรรมเกย์อีโรติกตั้งแต่ก่อนอายุ 18 ปี บางรายก็มีอายุเพียง 11 ปีเท่านั้น

หม่า นักเขียนนวนิยายตันเหม่ย แสดงความเห็นว่า นี่เป็นปัญหาที่ชุมชนควรยอมรับและแก้ไข และชี้ว่านี่เป็นความท้าทายสำหรับเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ทั้งหมด เพราะจีนไม่ได้จำกัดเนื้อหาตามอายุ

แต่นิยายตันเหม่ยถูกโจมตีอย่างเฉพาะเจาะจงมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา เนื่องจากรัฐบาลจีนได้เปิดตัวแคมเปญชุดหนึ่งเพื่อ "ทำความสะอาด" อินเทอร์เน็ต ในปี 2018 ส่งผลให้นักเขียนนิยายตันเหม่ยคนหนึ่งถูกจำคุก 10 ปี จากการขายหนังสือของเธอที่ชื่อว่า Occupy จำนวน 7,000 เล่ม

'รายได้ของฉันคือหลักฐานมัดตัวฉัน'

เนื่องจากอัตราการแต่งงานและการเกิดลดลงอย่างรวดเร็ว และผู้นำจีน สี จิ้นผิง ก็สนับสนุนการฟื้นฟูประเทศ การตรวจสอบของรัฐจึงเพิ่มขึ้น ดร.เกอ กล่าว

"รัฐบาลจีนต้องการส่งเสริมค่านิยมครอบครัวแบบดั้งเดิม และการชื่นชอบนวนิยายตันเหม่ย ถือเป็นปัจจัยที่ทำให้ผู้หญิงไม่เต็มใจมีลูก" ดร.เกอ อธิบาย

นี่คือการจับกุมระลอกที่สองในรอบไม่ถึง 12 เดือน เมื่อปลายปีที่แล้ว นักเขียนในแพลตฟอร์มไห่ถัง 50 คนถูกดำเนินคดี และนักเขียนชื่อดังคนหนึ่งซึ่งมีรายได้ 1.85 ล้านหยวน ถูกตัดสินจำคุกเกือบ 5 ปี

"แต่ครั้งนี้ แม้แต่ผู้ที่มีความเกี่ยวข้องเพียงเล็กน้อยก็ไม่รอด" ทนายความกล่าว

"มีมากกว่า 150 คนที่ขอคำปรึกษาในเวลาเพียง 2 วัน" ทนายความที่ให้คำแนะนำฟรีกล่าว ผู้ที่ติดต่อเธอหลายคนยังไม่ได้ถูกตั้งข้อกล่าวหา แต่พวกเขาหวาดกลัวต่อความเป็นไปได้นี้

"นี่คือการตกปลานอกชายฝั่งแบบดั้งเดิม" ทนายความผู้เขียน "คู่มือปฏิบัติ" เพื่อช่วยเหลือบรรดานักเขียนไห่ถังกล่าว

คำนี้หมายถึงการใช้อำนาจเกินขอบเขตของตำรวจท้องถิ่น ซึ่งเจ้าหน้าที่ในเมืองหลานโจว เรียกนักเขียนจากสถานที่ต่าง ๆ ซึ่งอาจเป็นการกระทำที่เกินเขตอำนาจของพวกเขา

นักเขียนนวนิยายตันเหม่ยรู้ดีว่า การอดทนอดกลั้นนั้นมีความไม่แน่นอน นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเธอจึงเลี่ยงการเซ็นเซอร์ด้วยการใช้คำอุปมาอุปไมย "ทำอาหารมื้อเย็น" หมายถึงเซ็กส์ "อุปกรณ์ในครัว" เป็นรหัสลับสำหรับอวัยวะเพศชาย

แต่ความรุนแรงของการปราบปรามทำให้นักเขียนเหล่านี้ตกตะลึง "สายโทรศัพท์นั่นทำให้ความฝันของฉันพังทลาย" เป็นคำอธิบายของนักเขียนคนหนึ่งที่ถูกเรียกตัวโดยตำรวจ

พวกเธอกล่าวหาว่า ตำรวจค้นโทรศัพท์ของพวกเธอโดยไม่มีหมายค้น และบอกด้วยว่าตำรวจประเมินฐานความผิดของพวกเธอจากจำนวนผู้เข้าชมออนไลน์สำหรับแต่ละบท ซึ่งพวกเขาโต้แย้งว่าวิธีการนี้ไม่เป็นธรรมและเกินจริง

ผู้เขียนนิยายตันเหม่ยอีกคนโพสต์ว่า "ฉันเขียนบทความในไห่ถัง มาหลายปีแล้ว โดยมีผู้อ่านเพียงไม่กี่คน จากนั้นเรื่องราวที่ถูกมองข้ามเหล่านั้นก็มีคนคลิกเข้ามาอ่านมากกว่า 300,000 ครั้ง และค่าลิขสิทธิ์ 4,000 หยวน (ราว 18,127 บาท) ในบัญชีของฉันก็กลายเป็นหลักฐานมัดตัวฉัน"

ยากที่จะรู้ว่าการปราบปรามนี้จะหมายถึงจุดจบของอาชีพนักเขียนในแพลตฟอร์มไห่ถังหรือไม่

"ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันก็ยังเลือกที่จะเขียน และฉันจะเขียนต่อไป" บัญชีผู้ใช้ที่ชื่อ ซีจิน เดอ ซีจิน ระบุ

"ตอนนี้ ฉันทำได้แค่หวังว่ากฎหมายจะมองไปไกลกว่าตัวอักษรบนหน้ากระดาษ และมองเห็นผู้หญิงที่อดอาหารเพื่อประหยัดเงิน ผู้หญิงที่ขายผมเพื่อซื้อปากกา ผู้หญิงที่เชื่อว่าจิตใจของเธอสามารถนำทางผ่านโชคชะตาได้ ฉันหวังว่ากฎหมายจะให้โอกาสที่เท่าเทียมกันกับพวกเราทุกคน"

ลี่ เฉิน, เจา หวู่ และ ฟาง ซีซี เป็นนามสมมติ รายงานเพิ่มเติมโดย เกรซ ชอย