Czy twój szef jest toksyczny? Oto jak sobie z tym radzić

Zmęczona i zniechęcona kobieta siedząca przy dokumentach.

Źródło zdjęcia, Getty Images

    • Autor, Yasmin Rufo
    • Stanowisko, BBC News
  • Czas czytania: 4 min

Praca w niewielkiej agencji PR wyglądała idealnie na papierze: zgrany zespół, prestiżowi klienci i szansa na szybki rozwój kariery.

Maya (imię zmienione) nie spodziewała się jednak „toksycznej szefowej", która stawiała „niemożliwie wysokie wymagania" i publicznie upokarzała pracowników, którzy ich nie spełniali.

„Regularnie krytykowała ludzi przy całym zespole, rzucając obelgami w rodzaju: 'czy ty jesteś tępa?' albo 'to jest kompletnie do niczego'", opowiada Maya w rozmowie z BBC.

Jak mówi, zachowanie przełożonej często wykraczało daleko poza zarządzanie wynikami i przeradzało się w osobiste ataki.

Gdy jedna z koleżanek wspomniała, że przed ślubem zatrudniła trenera personalnego, szefowa zostawiła na jej biurku zdjęcie „grubej panny młodej".

Po kilku miesiącach pracy Maya zorientowała się, że „każda osoba w zespole płakała niemal codziennie". Powszechne były też zwolnienia chorobowe „z powodu problemów ze zdrowiem psychicznym", dodaje. Ostatecznie Maya odeszła z pracy.

Toksyczność czy konflikt osobowości?

Nie każdy zły szef jest jednak toksyczny, a zrozumienie tej różnicy ma kluczowe znaczenie, mówi Ann Francke, dyrektor generalna Chartered Management Institute.

Wielu liderów zalicza się do kategorii tzw. „przypadkowych menedżerów", jak określa to instytut — osób awansowanych ze względu na kompetencje techniczne, a nie umiejętności przywódcze.

W takich przypadkach niewłaściwe zachowania zwykle wynikają z braku doświadczenia lub niepewności, a nie ze złych intencji.

Toksyczny szef jest jednak czymś innym, ponieważ „brakuje mu zarówno empatii, jak i często samoświadomości", mówi.

„Może aktywnie osłabiać zespół, przypisywać sobie cudze zasługi albo budować autorytet na strachu i stawiać nierealistyczne wymagania", wyjaśnia Francke.

Skutki takiego zachowania wykraczają daleko poza zwykłe konflikty osobowości, wywołując lęk, który może szkodzić zarówno zdrowiu psychicznemu, jak i efektywności w pracy.

„Jeśli w poniedziałkowy poranek masz ściśnięty żołądek, stale chowasz się po korytarzach, by uniknąć konfrontacji, albo boisz się odezwać na spotkaniach w obawie przed konsekwencjami, to jest to toksyczność, a nie konflikt osobowości", mówi.

Rachel McAdams w sukience bez rękawów na brytyjskiej premierze filmu Pomocy — uśmiecha się i patrzy prosto w obiektyw aparatu.

Źródło zdjęcia, Getty Images

Podpis zdjęcia, Rachel McAdams gra główną rolę w filmie Pomocy, w którym jej bohaterka zostaje uwięziona na bezludnej wyspie ze swoim toksycznym szefem

Josie (imię zmienione) mówi, że przez lata pracowała pod kierownictwem menedżerki, która nieustannie ją kontrolowała.

„Bez przerwy dzwoniła, pisała SMS‑y i wysyłała wiadomości głosowe — od siódmej rano do dziesiątej wieczorem", opowiada Josie w rozmowie z BBC.

„Nawet w dni, kiedy sama nie pracowała, chciała przez cały czas wiedzieć, gdzie jesteś."

Szefowa odbierała jej także projekty i przekazywała je innym osobom, a niektórych członków zespołu wykluczała ze wspólnych lunchów.

Hannah (imię zmienione) powiedziała BBC, że była regularnie upokarzana przez swoją przełożoną podczas pracy dla jednej z dużych sieci supermarketów.

Pewnego razu przyszła na firmowe wydarzenie ubrana w taki sam sweter jak jedna z klientek.

„Szefowa kazała mi zdjąć sweter i obsługiwać wydarzenie w samej kamizelce — w listopadzie", relacjonuje. „Czułam się jak kompletna idiotka. To było strasznie upokarzające."

Ricky Gervais jako David Brent

Źródło zdjęcia, Getty Images

Podpis zdjęcia, Ricky Gervais stworzył i wcielił się w postać Davida Brenta, głównego bohatera kultowego brytyjskiego serialu mockumentalnego Biuro

Jak radzić sobie z toksycznym szefem

Dla wielu osób odejście z pracy nie jest jednak realną opcją, dopóki nie znajdą nowego stanowiska. Francke podkreśla, że w takiej sytuacji istnieją sposoby, by poradzić sobie z trudnościami, zanim zapadnie decyzja o dalszych krokach. Jej zalecenia to:

  • Powiedz komuś: Poszukaj mentora spoza swojej bezpośredniej linii raportowania — osoby, która dobrze zna organizację i będzie w stanie udzielić szczerej, niezależnej porady.
  • Skonfrontuj zachowanie: Nie zaskakuj przełożonego, ale umów spotkanie i spokojnie, formalnie przedstaw swoje obawy, podając konkretne przykłady. Jeśli problem dotyczy także współpracowników, rozważcie poruszenie go wspólnie, aby pokazać szerszy wpływ sytuacji. Twój szef może nie zdawać sobie sprawy ze szkód, jakie powoduje swoim zachowaniem.
  • Postaw na własne bezpieczeństwo: Ustal granice, zatroszcz się o siebie i znajdź oddech poza pracą. To trudne, ale oderwanie się emocjonalnie od sytuacji pomaga odzyskać równowagę i lepiej zaplanować następne kroki.
  • Ostrożnie korzystaj z HR: Jeśli w twojej organizacji dział HR działa dobrze, możesz się przed nim zwierzyć, ale warto sprawdzić, czy ma on historię realnego reagowania na złe zachowania, a nie ich ignorowania.
  • Wiedz, kiedy eskalować sprawę: Jeśli zachowanie jest nadużyciem lub stanowi zagrożenie reputacyjne, konieczne może być skorzystanie z formalnej procedury zgłaszania nieprawidłowości (whistleblowing). Trzeba jednak pamiętać, że bywa to trudne ze względu na obawę przed odwetem.

Ten tekst został napisany i sprawdzony przez dziennikarzy BBC. Przy tłumaczeniu zostały użyte narzędzia AI, jako część projektu pilotażowego.

Edycja: Nicole Frydrych