پایان بن‌بست سیاسی در لبنان با تشکیل دولت تازه

بن بست سیاسی لبنان که در خلال چند ماه اعتراضات گسترده ضددولتی این کشور ادامه داشت با تشکیل دولتی تازه پایان یافته است، بن بستی که به بحران عمیق اقتصادی این کشور دامن زده بود.

سعد حریری، نخست وزیر وقت، در واکنش به اعتراضات عمومی علیه فساد و سوءمدیریت در ماه اکتبر استعفای خود را تسلیم کرده بود هرچند به عنوان سرپرست موقت دولت به کار ادامه داد.

جناح های سیاسی لبنان در ماه دسامبر بر سر نخست وزیری حسن دیاب، استاد دانشگاه و وزیر پیشین آموزش، به توافق رسیدند اما مذاکرات آنها بر سر ترکیب کابینه بی نتیجه مانده بود.

با این حال با به خشونت گراییدن اعتراضات ضددولتی در روزهای اخیر تشکیل دولت به موضوعی عاجل بدل شد.

سعد حریری روز دوشنبه در توییتی نوشت که لبنان فورا نیازمند دولتی تازه است که بتواند کشور را از "چرخه فروپاشی" خارج کند.

آقای دیاب هم روز سه شنبه پس از تایید دولت تازه از سوی میشل عون، رئیس جمهور لبنان، دولت تازه را "تیم نجات" توصیف کرد و گفت که "در مقابله با اوضاع اقتصادی سریع اما بدون دستپاچگی عمل خواهد کرد."

در روزهای پایان هفته بیش از ۴۶۰ نفر در درگیری های بیروت مجروح شدند.

تظاهرکنندگان سعی کردند به سوی ساختمان پارلمان راهپیمایی کنند اما به مانع پلیس برخوردند و شروع به پرتاب سنگ و ترقه به سوی ماموران کردند. همچنین چندین دستگاه پرداخت پول، دفاتر بانک ها و فروشگاه ها تخریب شد.

نیروهای امنیتی با استفاده از گاز اشک آور، گلوله های لاستیکی و دستگاه های آبفشان به معترضان پاسخ دادند. بنابه گزارش ها حداقل چهار مرد جوان از ناحیه چشم دچار جراحات شدید و غیرقابل درمان شدند که ناشی از برخورد گلوله های لاستیکی بود.

علت اعتراضات

اینها بزرگترین اعتراضاتی است که برای بیش از یک دهه در لبنان روی می دهد.

یکی از مشخصه های این اعتراضات فراتر رفتن از خطوط مذهبی است - پدیده ای نادر از زمان پایان جنگ داخلی ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ لبنان - و شامل همه گروه های اجتماعی و مذهبی می شود.

تظاهرکنندگان خواستار اصلاح اساسی در نظام سیاسی، تشکیل یک کابینه مستقل از تقسیم بندی های مذهبی و پایان فساد هستند.

آنها همچنین سیاستمداران را به حل بحران اقتصادی ترغیب می کنند.

بدهی این کشور بیش از ۱۵۰ درصد تولید ناخالص ملی است، اقتصاد دچار رکورد شدید شده، و ارزش واحد پولی آن برای اولین بار طی دو دهه در مقابل دلار افت کرده.

زیرساخت های کشور، که از جمله به دلیل ورود بیش از یک میلیون پناهنجو از سوریه تحت فشار بود، هم وضعیت نابسامانی دارد. آب و برق مکررا قطع می شود و زباله در خیابان ها می ماند.