روزنامه های تهران: آیا همه چیز به لغو تحریم ها بسته است؟

روزنامه های صبح چهارشنبه تهران در عنوان های اصلی خود از قول سخنگوی دولت از ارجاع تخلفات دولت سابق به قوه قضاییه خبر داده و درباره در مقالات متعددی به بررسی علت گسترش فساد ملی در سطوح مختلف پرداخته اند.

دومین کارت زرد مجلس به علی جنتی وزیر ارشاد از سوی نمایندگان تندرو مجلس که به گفته وی یک دسته شان می‌گویند آزادی وجود ندارد و مطبوعات نمی‌توانند آنچه را که می‌خواهند بنویسند و از طرفی می‌گویند که مطبوعات را چقدر آزاد گذاشته و رها کرده‌اید، خبر مهم بسیاری از این روزنامه هاست.

مسایل مهم در سطح دعوای استقلال و پرسپولیس

جواد دلیری در سرمقاله <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Default.aspx?NPN_Id=168&pageno=1" platform="highweb"/></link> نوشته: اکنون گروه چشم‌گیری از مردم درخواست مذاکره برای رفع تحریم‌ها دارند و از هر پیشرفتی برای گشودن این گره در مذاکرات به ابراز شادمانی می‌پردازند؛ همانند شادی‌های خیابانی پس از بیانیه لوزان. پس به دست آوردن این امتیاز و استیفای حقوق ملت که براساس تحریم‌ها در انزوا قرار گرفته، یک اصل مورد توافق عمومی است.

نویسنده تصریح کرده: هرچند بدون شک پرونده برنامه هسته‌ای ایران تاثیر بسیار گسترده‌ای در زندگی روزمره مردم داشته اما رویکرد درستی نخواهد بود که تمام مساله‌ها، بحران‌ها، مشکل‌ها، ناکارآمدی‌ها و بی‌کفایتی‌ها یا همه بی‌تدبیری‌ها تنها به این مساله فرو کاسته شود. با این وجود مساله هسته‌ای همچنان بزرگ‌ترین گره موجود در کشور به‌شمار می‌رود و در روبه‌رو شدن با آن، جامعه به‌شدت متنوع ایرانی از نظر فرهنگی، مذهبی، قومی و... دیدگاه‌های متفاوتی هم دارد. این موزاییک رنگارنگ سال‌هاست که با حفظ اختلاف سلایق و باورهای خود در کنارهم زندگی می‌کنند و در زمینه گرایش‌های سیاسی خود نیز از تنوع قابل‌توجهی برخوردارند.

سرمقاله اعتماد تاکید کرده: ریختن جزییات مسائل ملی و اساسی در یک ظرف شیشه‌ای مانند اینکه چگونه مذاکره کنیم، در مذاکرات بخندیم یا دعوا کنیم، پیاده‌روی کنیم یا در اتاق بمانیم، کاری به‌شدت بیهوده و خطاست. یارکشی خیابانی و کشاندن مسائل تخصصی مثل بازرسی از مراکز نظامی که رهبری نظام آن را خط قرمز دانسته‌اند به کف جامعه دردی را دوا نمی‌کند. نخستین نتیجه آن این است که جامعه ما به یک جامعه دو قطبی تبدیل و بحثی ملی و تخصصی به یک دعوای سطحی سیاسی به سبک دوئل هواداران استقلال و پرسپولیس فرو کاسته می‌شود.

با لغو تحریم ها همه چیز درست نمی شود

یک روز بعد از گزارش اصلی و حمله دیروز <link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/449/2" platform="highweb"/></link> به حسن روحانی به جهت اشاره به حل مشکلات محیط زیست و آب بعد از لغو تحریم ها این روزنامه امروز هم یادداشت روز خود را به همین موضوع اختصاص داده است.

حسین شریعتمداری در این یادداشت نتیجه عملی سخن رییس جمهور را این دانسته که: از نگاه طرف مقابل، ایران در مذاکرات هسته‌ای، یک فروشنده بدهکار تلقی شود که در وضعیت‌اضطراری قرار گرفته و خود را ناچار به فروش منافع ملی کشور می‌داند و بعد، حریف نتیجه بگیرد اگر در خرید از این فروشنده که بدهکار و مستأصل است، عجله نکنیم اولا؛ وضعیت و شرایط اضطراری او «دشوارتر» می‌شود و ثانیا؛ بهای آنچه را که برای فروش آورده است بازهم پائین‌تر می‌آورد؟

نماینده ولی فقیه در این روزنامه برای چندمین بار تکرار کرده که: وقتی رییس دولت - با هر انگیزه و به هر علت- خزانه دولت را «خالی» اعلام می‌کند! و تنها راه گشایش اقتصادی را در کنار آمدن با «کدخدا» آدرس می‌دهد، بدیهی است که حریف از جمهوری اسلامی ایران تصویر یک کشور فرو رفته در بحران اقتصادی را دریافت می‌دارد و رئیس‌جمهور کشورمان را فروشنده نیازمندی تلقی می‌کند که از سر نیاز و استیصال چوب حراج بر منافع ملی کشورش زده است.

در ادامه این یادداشت روز کیهان آمده: متأسفانه رئیس‌جمهور محترم در مراسم گرامیداشت هفته محیط‌ زیست پا را از آنچه گذشت نیز فراتر نهاده و حتی «آب خوردن» مردم را هم به نتیجه مذاکرات و لغو تحریم‌ها گره می‌زند. صاحبنظران در همه دنیا بر این باورند که بسیاری از کشورهای منطقه نظیر عربستان، اردن، قطر، امارات و... بدون اجازه آمریکا آب نمی‌خورند و در همین حال و هوا رئیس‌جمهور کشورمان - بی‌آنکه‌بخواهد یا بداند - اینگونه به دشمنان القاء می‌کند که ما - نستجیربالله - بدون کمک و همراهی آنان اساسا آب هم نداریم! چه رسد به اینکه اجازه خوردن داشته باشیم!

مصطفی عابدی در سرمقاله <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=258&pageno=1" platform="highweb"/></link> با اشاره به سخنان رییس جمهور در روز محیط زیست نوشته: بخش اصلی این سخنان کاملاً درست بود، به‌ویژه آن‌جا که تصریح می‌کند، «برخی معنی تحریم را نمی‌دانستند.» آنان که از تحریم استقبال می‌کردند و آن را کاغذپاره و حتی نعمت معرفی می‌کردند فکر امروز را نمی‌کردند چون درک درستی از تحریم نداشتند و سرمست باده پول‌های بادآورده نفتی بودند. ولی جمله‌ای که حل مشکلات ازجمله اشتغال، محیط زیست و آب‌خوردن مردم با رفع تحریم حل می‌شود محل پرسش قرار گرفته و از سوی جریان تندرو برجسته شده است.

به نوشته این مقاله: واقعیت این است که همه این مشکلات پیش از این هم بوده و ربط مستقیمی به تحریم‌ها نداشته است، ولی تحریم‌ها پس از برقراری به‌عنوان یک مانع بزرگ در راه‌حل آنها خودنمایی می‌کند. این امر بدان معناست که بدون رفع و حل مشکل تحریم‌ها که در واقع حل روابط خارجی کشور و افتادن جریان امور در مجرای طبیعی آن است، نمی‌توان این مشکلات را حل کرد ولی این امر بدان معنا نیست که اگر مشکل تحریم حل شد، به خودی خود این مشکلات نیز حل خواهد شد.

سرمقاله شهروند یادآور شده که: در دولت گذشته و پیش از تحریم یعنی پیش از‌ سال ١٣٩٠ و ١٣٩١، نیز این مشکلات بود و هر روز بدتر هم می‌شد. به عبارت دیگر می‌توانیم بگوییم، برداشتن و حل مشکل تحریم، شرط لازم برای حل مشکلات فوق است ولی این شرط به‌تنهایی کافی نیست، و شرط‌های دیگر نیز باید در کنار آن وجود داشته باشد. از این رو طبیعی است که منظور آقای رئیس‌جمهوری این بوده که دولت ایشان شروط دیگر را فراهم کرده‌اند، و فقط شرط لازم، یعنی رفع تحریم باقیمانده است.

مریم قربانی فر در مقاله ای در قانون با اشاره به پرونده بابک زنجانی نوشته: از یکشنبه سیاه مجلس که نام وی از بالای تریبون توسط رئیس دولت وقت برده شد تاکنون که بیش از یک سال را در زندان می گذراند همواره در صدر موضوعات مربوط به حوزه اقتصاد از او نام برده شده است. از وزارت نفت که طلبکار اصلی وی است تا بخش‌های اقتصادی که به گفته سخنگوی قوه قضاییه وی متهم به اختلال در آن شده است بسیاری از چشم ها به کیفرخواست و روند محاکمه زنجانی دوخته شده اند.

به نوشته این روزنامه نگار: شاید عجیب نباشد اگر بابک زنجانی اکنون تنها متهم به اخلال در نظام اقتصادی کشور شده باشد چرا که روایت او بسیار متفاوت است. او دارای روابطی عجیب و غریب بوده است. زنجانی با اشخاصی در ارتباط بود که وی را تا پشت در اتاق وزیر و وکیل می‌بردند و ستاره اقبال او آنگاه طلوع می کند که با تحریم کشور از یک طرف و بسته شدن روش راه و انتقال پول به داخل (سوئیفت) عرصه در اختیار وی قرار می گیرد.

قانون در نهایت نظر داده که: زنجانی در شرایطی بازار نفت و طلا و ارز را به انحصار خود در می‌آوردو تبدیل به غده چرکینی در اقتصاد می شود که ادبیات «ورق پاره خواندن، قطعنامه های سازمان ملل» در کشور موج سواری می‌کند. او تبدیل می‌شود به «آب سردی که می‌گفتند آنجایی بریزید که می سوزد». او ثمره ناآگاهانه کسانی بود بدون دانستن حقیقت این که تحریم ها چه بر سر کشور می آوردند، بر طبل «هل من مبارز» می‌کوبیدند.

فساد فساد فساد

مهدی دواتگری در سرمقاله <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5949&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> روزنامه دولت نوشته: بقایی و رحیمی معاونان رئیس جمهوری بودند که دولت خود را پاکدست‌ترین دولت بعد از انقلاب اسلامی می‌خواندند و یکی از برنامه‌های اصلی دولت خود را مبارزه با مفسدان اقتصادی می‌دانستند. اینکه شاهد هستیم مدیران ارشد یک دولت یکی بعد از دیگری بازداشت می‌شوند برای هیچ ایرانی خوشایند نیست چون زمینه‌ساز بی‌اعتمادی به مدیریت اجرایی کشور می‌شود.

این قاضی سابق و نماینده فعلی مجلس افزوده: شایسته‌تر آن بود که رئیس دولت وقت به جای مانور سیاسی روی مبارزه با فساد، بیشتر مراقب مدیران و معاونان ارشد دولت خود می شد تا امروز شاهد این رویدادهای تلخ نبودیم. بر همین اساس ممکن است مسئولیت‌هایی متوجه خود ایشان هم باشد. البته در قانون یک مسئولیت سیاسی وجود دارد و یک مسئولیت کیفری. در مسئولیت کیفری اصل شخصی بودن جرایم و مجازات و همچنین اصل برائت را داریم. بنابراین اگر تخلفات آقای بقایی یا هر کدام از معاونان ایشان با دستور رئیس دولت انجام شده باشد، اتهاماتی متوجه خود او هم خواهد بود.

در ادامه مقاله آمده: اگر تخلفات مرتبط به شخص مدیران و معاونان و بدون اطلاع و دستور رئیس دولت باشد، ارتباطی به آقای احمدی‌نژاد ندارد. با این حال این نافی ضعف و اهمال رئیس دولت در نظارت بر اطرافیان خود نیست. این در حالی است که برخی اتهامات در اثر شکایات مجلس و شاکیان خصوصی متوجه خود رئیس دولت وقت هم هست که چند نوبت دادگاه هم برگزار شده اما ایشان در دادگاه حضور نیافته است.

فواد شمس در سرمقاله <link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://ebtekarnews.com/?newsid=9009" platform="highweb"/></link> نوشته: این روزها ارقام مربوط به فساد و اختلاس چنان بزرگ شده است که میزان حساسیت جامعه نسبت به این ارقام هر روز کمتر می شود. در روزگار دولت گذشته، مدعیان «پاک دست ترین دولت از زمان ماد ها تاکنون» چنان وضعیتی ایجاد کردند که به جرات می توان گفت دیگر صورت مسئله این نیست که فساد، رانت، اختلاس و.... به صورت موردی اتفاق افتاده است، بلکه باید صورت مسئله را این گونه باز تعریف کرد که با یک تخلف سازمان یافته مواجهیم.

به نوشته این مقاله: یک روز خبر می رسد که با دور زدن سازو کار های قانونی نفت که ثروت ملی تمام ایرانیان است به دست اشخاص خاصی به فروش رسیده و پول آن نیز گم شده است. حتی وقتی مقامات مسئول تلاش می‌کنند که این افراد خاص را وادار به پاسخگویی و پس دادن پول مردم کنند با در بسته مواجه می شوند. یک روز دیگر خبر می رسد که صد ها میلیارد دلار از اموال عمومی مردم که متعلق به تک تک آحاد ملت ایران بوده است به وسیله پاک دستان به حراج رفته است و پول آن نیز معلوم نیست در کجا خرج شده است؟

واکنش ها به بازداشت بقایی

آیدین سیار سریع در صفحه طنز <link type="page"><caption> بی قانون</caption><url href="http://www.ghanoondaily.ir/News/51718/واکنش-احمدی-نژاد-رحیمی-و--سپ-بلاتر-به-بازداشت-بقایی" platform="highweb"/></link> واکنش ها به بازداشت بقایی را گمانه زنی کرده است:

محمود احمدی نژاد: عجیب است که می‌گویند معاون احمدی نژاد بازداشت شده است. ما اصلا بقایی نداشتیم در دولت. قدرت جذب ما آنقدر بالا بود که این شخص لاغراندام ... اسمش چی بود؟ آهان بقایی ... این آقا وقتی داشتیم برای سخنرانی در سازمان ملل می‌رفتیم نیویورک فامیل‌هایش را برداشت و آمد توی فرودگاه و گفت ما هم بیایم نیویورک! گفتیم باشه تو هم بیا. تعریف از خود نباشه ما یک روحیه سخاوتمندانه‌ای در حد ابوالحسن خرقانی داشتیم.

محمدرضا رحیمی: آقایان پاسخ دهند. ما به کدامین گناه باید چنین تاوانی بدهیم؟ چرا ما را در شرایط سخت نگه می‌دارند؟ من محکوم به پنج سال مرخصی شده‌ام. در طول این چند ماه تنها دوبار با تقاضای زندان رفتن من موافقت شده. همسرم دائم می‌گوید پاشو برو زندان چه خبره اینقدر خونه نشستی؟ و من چیزی ندارم بگویم و سرافکنده سکوت می‌کنم. آیا قرار است با خانواده بقایی هم همینطور رفتار شود؟ این نوع رفتار با خانواده محکومین مالی صحیح است؟

رسانه‌های اصولگرا: حمید بقایی که سال‌ها قبل عضو ستاد هاشمی رفسنجانی بود و بعدها توانست در دولت او با نام شهرام روزمره دست به صادرات غیرقانونی اشیای عتیقه بزند در دولت اصلاحات فعالیت خود را با نام سعید حجاریان افزایش داد و نقشی کلیدی در روی کار آمدن رئیس دولت به اصطلاح اصلاحات در سال ۷۶ ایفا کرد. در سال ۷۸ با کمک عوامل خودی دست به ترور خود زد که ناموفق بود. او که در دولت اصلاحات وزیر ارشاد نیز بود با نام « ع. م» به انگلیس گریخت و در سال ۸۸ به کشور وارد شد. هنگام ورود این شخص به کشور هاشمی رفسنجانی به او لقب حمید بقایی داد و گفت برو فساد کن عمو ببینه.

روز جهانی مبارزه با کار کودک

اعتماد نوشته: در آستانه روز جهانی مبارزه با کار کودک، معاون رئیس‌جمهوری در امور زنان و خانواده در تلاش است روزی را با این نام در تقویم ملی کشور ثبت کند. مولاوردی با اشاره به وزارتخانه‌های متعددی که در قانون، وظیفه رسیدگی به ‌کار کودکان را برعهده دارند، گفته با ثبت یک روز خاص در تقویم، می‌توان این فعالیت‌ها را منسجم‌تر پیگیری کرد. ضرورت ثبت چنین روزی در تقویم را بررسی کردیم.

نعمت احمدی به این روزنامه گفت: ثبت روزی به‌عنوان روز مبارزه با کار کودک، شاید به‌خودی‌خود تأثیری نداشته باشد، اما به مسئولان یادآوری می‌کند قانون در فصول و بندهای مختلفی به اقشار خاص جامعه چه حقوقی داده است. اینکه مسئولان خودشان به‌دنبال روزی برای یادآوری حقوقی هستند که قانون به کودکان کار داده، حکایت از آن دارد که دولت می‌خواهد در این زمینه تلاش بیشتری کند. عدم اختصاص درست منابع کشور و فراموشی فصل سوم قانون اساسی و اصل سوم آن که حق و حقوق ویژه‌ای برای کودکان کار در نظر گرفته، مانع از توزیع عادلانه ثروت شده است. شاید انتخاب یک روز، در دولت این احساس وظیفه را ایجاد کند که به این بخش از جامعه توجه بیشتری داشته باشد.

شیوا دولت‌آبادی هم در همین باره به اعتماد گفته: اگر قرار است روزی به‌عنوان روز مبارزه با کار کودک در تقویم ملی کشور ثبت شود، پیشنهاد می‌کنم همان روز بین‌المللی را که به نام «روز منع کار کودک» در تقویم جهانی به ثبت رسیده، ملاک قرار دهند. البته فکر می‌کنم شأن نزول چنین سخنانی از سوی معاون رئیس‌جمهور هم اشاره به نزدیکی این روز جهانی (١٢ ژوئن، ٢٢خرداد) باشد.

به نوشته این روان شناس: از عنوان چنین نام‌گذاری‌ای برمی‌آید که هدف اصلی‌اش آگاهی‌بخشی درباره مشکلات بخشی از جامعه باشد که کمتر به آن پرداخته شده است.در حالی که این پدیده فقط در تهران رؤیت نمی‌شود بلکه درحال‌حاضر ان‌جی‌اوهای فراوانی در شهرستان‌ها هم درگیر این موضوع هستند. کار کودک، به معنای سرریز مسائل دیگر اجتماعی است؛ مسائلی چون فقر، گسیختگی خانواده و جابه‌جایی جایگاه کودک که می‌تواند آسیب‌های فراوان اجتماعی و روانی داشته باشد و انتخاب یک روز به این نام، لااقل در حوزه آگاهی‌بخشی اجتماعی بسیار مفید خواهد بود.

روز جهانی مبارزه با بچه

پوریا عالمی در ستون طنز <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/65231/روز-جهانی-مبارزه-با-بچه" platform="highweb"/></link> نوشته: دقیقا چیزی که نیست را اسمش را می‌گذاریم روی چیزی که هست تا دقیقا برود توی چشم. حالا هم معاون رئیس‌جمهوری گفته یک روز را برداریم، اسمش را بگذاریم «روز مبارزه با کار کودک». که خیلی هم قشنگ است. چون چیزی که از صبح تا شب ما می‌بینیم، کودک کار است و کسی باهاش کاری ندارد، به‌همین‌مناسبت اسم‌های زیر پیشنهاد می‌شود: - روز جهانی مبارزه با سوختگی کودک در شین‌آباد - روز جهانی مبارزه با فروش سیگار و پیپر (که احتمالا برای مشق‌نوشتن برگه‌ای ٥٠ تومان به جوانان فروخته می‌شود) به کودک در دکه‌های تهران - روز جهانی مبارزه با غرق‌شدگی کودکان در پارک شهر تهران - روز جهانی مبارزه با ریختن سقف مدرسه روی سر کودک - روز جهانی مبارزه با آزار بدنی و تنبیه توسط والدین - روز جهانی مبارزه با مشکلات و بیماری‌های جنینی و بدو تولد - و در نهایت روز جهانی مبارزه با بچه به این امید که همه زود بزرگ شویم و دیگر مسئله‌ای نماند.