از پیاده‌روی تا وزنه؛ چرا تنوع در ورزش راز زندگی طولانی‌تر است؟

وقتی پای ورزش در میان است، همه تخم‌مرغ‌هایتان را در یک سبد نگذارید؛ یک مطالعه نشان می‌دهد انجام مجموعه‌ای متنوع از فعالیت‌های بدنی در طول هفته، کلید تقویت سلامت و داشتن عمری طولانی‌تر است.

پس از بررسی برنامه عادت‌های ورزش هفتگی ۱۱۰ هزار زن و مرد در آمریکا به مدت ۳۰ سال پژوهشگران دریافتند در میان افراد فعال که بیشترین میزان تنوع را در فعالیت‌های ورزشی خود داشتند در طول این زمان ۱۹٪ کمتر از افرادی که فقط به یک فعالیت ورزشی می‌پرداختند مرگ و میر مشاهده شده است.

چنین اثری بیشتر از فعالیت‌های بدنی فردی مانند پیاده‌روی، تنیس، قایق‌رانی و دویدن است.

کارشناسان می‌گویند میزان کلی ورزش که انجام می‌دهید باز هم مهم است اما انجام مجموعه‌ای از فعالیت‌هایی که از آن لذت می‌برید فایده‌های فراوانی دارد.

«هر فعالیت ورزشی فایده ویژه خود را دارد»

مدی آلبون، ۲۹ ساله، مدیر بازاریابی جهانی ساکن لندن در وقت آزاد خود به ورزش سه‌ گانه (دوچرخه‌سواری، شنا و دو) می‌پردازد اما این فقط برای شروع فعالیت ورزشی است.

ورزش‌های دیگری که او می‌کند شامل تنیس، دوچرخه‌سواری ثابت (اسپینینگ)، یوگا، پیلاتس و همچنین وزنه‌برداری است.

او می‌گوید: «هر فعالیت‌ ورزشی فایده‌های ویژه خود را برای من دارد».

«برای اینکه در یک ورزش پیشرفت کنید باید فعالیت‌های ورزشی گوناگونی انجام دهید، برای اینکه خوب بدوید باید وزنه‌برداری را هم تمرین کنید».

مدی که در نیوزلند به دنیا آمده است می‌گوید فعالیت‌های ورزشی ترکیبی علاوه بر فایده‌هایی که برای سلامت جسمی دارند باعث بهبود روحیه او هم می‌شود.

«گاهی برای تمرین شدید ورزشی انرژی ندارم به همین دلیل سراغ یوگا می‌روم که آرامش پیدا کنم و سبک شوم و این کار به سلامت روانی من کمک می‌کند».

او به بی‌بی‌سی می‌گوید: «خوب است که انتخاب‌های دیگری برای حرکت بدنی دارم و می‌توانم هر روز چنین زمانی را به خودم اختصاص دهم».

مدی ورزش سه‌ گانه را سال پیش شروع کرد و می‌گوید حالا دلش می‌خواهد سراغ ورزش‌های تیمی برود چون چنین فعالیت‌های ورزشی «اجتماعی‌تر» از ورزش‌هایی است که اکنون انجام می‌دهد.

فعالیت بدنی برای سلامت جسمی و روحی همه خوب است و باعث کاهش احتمال ابتلا به مجموعه‌ای از بیماری‌های قلبی، عروق خونی و ریه‌ها می‌شود. ورزش می‌تواند احتمال مرگ زودرس بر اثر برخی انواع سرطان را هم کاهش دهد.

دکتر یانگ هو، از دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد و مدیر پژوهش منتشر شده در مجله علمی پزشکی تحت عنوان انواع فعالیت‌های بدنی، گوناگونی و تاثیر آن بر میزان مرگ‌ومیر می‌گوید: «مهم این است که به طور کلی سطح فعالیت بدنی را بالا نگه دارید و از همه مهم‌تر این است که فعالیت‌های گوناگون ورزشی انجام دهید تا نتیجه بهتری بگیرید».

او می‌گوید: «ترکیب کردن فعالیت‌های ورزشی فواید تکمیلی دارد (مانند ورزش‌های مقاومتی و ورزش‌های هوازی) و برای سلامتی ما بسیار مفید است».

سازمان ملی خدمات درمانی بریتانیا (ان‌اچ‌اس) توصیه می‌کند بزرگسالان بین ۱۹ تا ۶۴ سال بهتر است:

فعالیت‌های ورزشی هوازی باعث افزایش ضربان قلب و تنفس تندتر می‌شود. این فعالیت‌ها شامل پیاده‌روی سریع، دوچرخه‌سواری، تنیس، رقص، کوهنوردی و چمن‌زنی می‌شود.

فعالیت ورزشی شدید باعث می‌شود تند و شدید نفس بکشید. فعالیت‌های شدید مانند دویدن، شنا، فوتبال، هاکی، ژیمناستیک و بالا رفتن از پله‌هاست.

ورزش‌هایی که باعث تقویت عضلات می‌شود شامل یوگا، وزنه‌برداری، تای‌چی، دراز‌نشست (برای تقویت عضلات شکم)، باغبانی پر‌انرژی و حمل کیسه‌های خرید سنگین است.

برای پژوهش از بیش از ۷۰ هزار پرستار بین ۳۰ تا ۵۵ سال و ۴۰ هزار متخصص پزشکی در سنین ۴۰ تا ۷۰ سال خواسته شد تا اطلاعات مربوط به فعالیت‌های بدنی هر هفته خود را در اختیار بگذارند، فعالیت‌های بدنی مانند پیاده‌روی، دویدن، دوچرخه‌سواری، شنا، قایق‌رانی، تنیس و اسکواش.

آنها هر دو سال یک بار پرسش‌نامه‌هایی را پر می‌کردند که همچنین از آنها خواسته شده بود میزان فعالیت ورزشی تمرین با وزنه و همچنین فعالیت‌های ورزشی ملایم‌تر مانند یوگا و فعالیت‌های بدنی دیگر مانند باغبانی و بالا رفتن از پله‌ها را هم ذکر کنند.

پژوهشگران پس از محاسبه اعداد دریافتند هرچه افراد فعالیت‌های ورزشی متفاوت و گوناگونی انجام دهند خطر مرگ به هر علتی در میان آنها کاهش پیدا می‌کند اما افرادی که گوناگونی ورزشی وسیع‌تری داشتند نتیجه بهتری نشان دادند.

خطر ابتلا و مرگ در آنها بر اثر سرطان، بیماری‌های قلبی، بیماری‌های ریوی و عوامل مرگ‌آور دیگر بین ۱۳ تا ۴۱٪ کمتر از افراد دیگر بوده است.

پژوهش همچنین نشان داد ۶ ساعت فعالیت بدنی متوسط و ملایم یا سه ساعت فعالیت بدنی شدید بهترین میزات فعالیت ورزشی در هفته است و بیش از آن مزایای ورزش کاهش پیدا می‌کند.

اگرچه این پژوهش در مقیاس وسیعی انجام گرفته است و فعالیت‌های بدنی به‌طور مکرر اندازه‌گیری شده، اما همچنان دارای محدودیت‌هایی است. از جمله اینکه نمی‌توان به‌طور قطعی گفت که آیا وضعیت سلامت افراد بر میزان و نوع فعالیت ورزشی آن‌ها تاثیر گذاشته است یا برعکس، هرچند پژوهش تلاش کرده است طیف گسترده‌ای از عوامل مرتبط با سبک زندگی را در تحلیل‌ها در نظر بگیرد.