قلعه‌دختر ایران و چند بنای دیگر در فهرست یونسکو

قلعه دختر در استان فارس ایران و چند مکان تاریخی دیگر در عربستان سعودی، کره جنوبی، کنیا و چند کشور دیگر در فهرست میراث سازمان یونسکو ثبت شده است.

سازمان علمی فرهنگی یونسکو در جلسه‌ای در بحرین فهرست سایت‌های تاریخی تازه را که باید تحت مراقبت ویژه قرار بگیرد، اعلام کرد.

ثبت آثار تاریخی و فرهنگی برای کشورها اهمیت زیادی دارد چون هم بر رونق گردشگری اثر می‌گذارد؛ هم در صورت بروز اتفاقاتی مانند زلزله، جامعه جهانی به طور موثرتری برای کمک پیش‌قدم می‌شود.

قلعه دختر، ایران

این بنای تاریخی بازمانده از دوره ساسانیان در فیروزآباد استان فارس قرار دارد.

به گزارش سایت همشهری، این قلعه از سه جهت شمال، غرب، جنوب با صخره کوهستانی با ارتفاع غیر قابل نفوذ محصور است و بر هر صخره باروی بلند و برج‌های دیده‌بانی ساخته شده در سمت شرق با فاصله بیش از یک کیلومتر از قلعه دیوار سنگی محکمی کشیده شد تا مانع ورود افراد شود.

این قلعه با استفاده از سنگ‌های درشت ساخته شده و سنگ‌های نمای آن تراشیده شده است.

یونسکو می‌گوید در ساخت این بنا نه تنها از ویژگی‌های جغرافیایی منطقه نهایت استفاده شده، بلکه از هنر هخامنشی، پارتی و رومی الهام گرفته شده است.

قلعه دختر از مکان‌های گردشگری استان فارس است.

گاهشمار ثبت آثار ایران در فهرست یونسکو

احسا، عربستان

احسا بزرگ‌ترین واحه یا آبادی کویری جهان است. این منطقه از دوران نوسنگی تا امروز مأمن انسان بوده است.

واحه احسا در شرق عربستان سعودی است و بیش از دو میلیون و ۵۰۰ هزار درخت نخل، باغ، نهر، چاه و آبگیر دارد. همچنین چند بنای تاریخی و یک سایت باستان‌شناسی در آن واقع شده است.

یونسکو احسا را منطقه‌ای منحصر به فرد از نظر تعامل انسان و محیط زیست توصیف کرده است.

قلهات، عمان

قلهات در شرق عمان زمانی در قرن‌های ۱۳ تا ۱۵ میلادی بندر پر رفت و آمدی بود.

یونسکو این سایت تاریخی را به دلیل معماری ویژه آن ستوده که دروازه ورود از شرق شبه‌جزیره عربستان به دنیای غرب بوده است.

کلیسای ناکوبی، ژاپن

جزیره کیوشو در ژاپن از ۱۰ روستا تشکیل شده است؛ یک قلعه و یک کلیسا که در قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی ساخته شده در این جزیره است. این کلیسا زمانی ساخته شده که مسیحیت در ژاپن ممنوع بود.

ساختمان‌های ویکتوریایی بمبئی، هند

مجموعه ساختمان‌های آرت دکو و بناهای ویکتوریایی بمبئی در هند در این فهرست قرار گرفته است.

عمده این بناها در قرن ۱۹ میلادی ساخته شده زمانی که بمبئی یا مومبای یک مرکز تجاری مهم برای بریتانیا بود.

ساختمان‌های ویکتوریایی بالکن و سایه‌بان‌های نورگیر دارند و سازه‌های آرت دکو بیشتر سینما، آپارتمان و بیمارستان شده است.

یونسکو این بناها را یادگار قرن ۱۹ و ۲۰ میلادی و دوران نوگرایی در هند معرفی کرده است.

صومعه سانسا، کره جنوبی

صومعه‌های کوه‌های سانسا در جنوب کره جنوبی در قرن هفتم میلادی نقطه مرکزی عبادت بوداییان بوده است.

هفت معبد سانسا شامل حیاط و سالن‌های موعظه و عبادت مختلف است.

یونسکو این معابد را مکان‌های مقدسی خوانده که در طول قرن‌ها دوام آورده‌اند.

تیمیچ اوهینگا، کنیا

تیلمیچ اوهینگا در کشور کنیا بزرگ‌ترین دیوار سنگی است که در ساخت آن فقط سنگ به کار رفته است. این دیوار در دریاچه ویکتوریا است.

تیلمیچ اوهینگا در شمال غربی شهر میگوری است. احتمالا در قرن ۱۶ میلادی ساخته شده و برج و بارویی برای حفاظت از مردم محلی بوده است.

یونسکو این دیوار را نمونه‌ای استثنایی بازمانده از نخستین جامعه گله‌دار در منطقه دریاچه ویکتوریا در کنیا توصیف کرده است.