"ลูก ๆ ของผมเข้านอนด้วยความหิวโหย" ชาวกาซาบอกกับบีบีซี

ขณะที่ฝูงชนรวมตัวกันที่จุดแจกจ่ายอาหารในตอนเหนือของกาซา เด็กชายอิสมาอิล อาบู โอเดห์ วัย 6 ขวบ เบียดเสียดไปจนถึงแถวหน้าได้

"ขอหน่อยครับ" เขาร้องออกมา

เขาได้รับถั่วเลนทิลจนเต็มชาม แต่ระหว่างที่กำลังฝ่าฝูงชนกลับ มันถูกกระแทกจนหล่นจากมือ อิสมาอิลกลับไปที่เต็นท์ของครอบครัวพร้อมกับการร้องไห้

ต่อมามีคุณลุงคนหนึ่งที่ได้รับอาหารก็มาแบ่งให้กับเขา

วันถัดมา ไม่มีอาหารหรือน้ำดื่มใด ๆ มาถึงค่ายผู้อพยพที่เขาอาศัย ซึ่งตั้งอยู่ในโรงเรียนแห่งหนึ่งในกาซาซิตี ที่มีผู้คนที่อยู่ที่นั่นกับขวดน้ำและชามอาหารที่ว่างเปล่า หนูน้อยอิสมาอิลก็ร้องไห้อีกครั้ง

บีบีซีใช้เวลาสองวันที่ผ่านมาพูดคุยกับผู้คนในกาซา เมื่ออิสราเอลเพิ่มปฏิบัติการทางการทหาร และยังคงปิดกั้นอาหาร เวชภัณฑ์ และความช่วยเหลืออื่น ๆ ต่อเนื่องมาเป็นเวลากว่า 10 สัปดาห์แล้ว

มีคำเตือนที่เพิ่มขึ้นจากองค์การสหประชาชาติและภาคส่วนอื่น ๆ ว่าพื้นที่กำลังจะเข้าสู่ความอดอยาก

รัฐบาลอิสราเอลยืนยันว่าอาหารในกาซา "ไม่ได้ขาดแคลน" และบอกว่า "วิกฤตที่แท้จริงคือ การที่ฮามาสกำลังปล้นสะดมและขายความช่วยเหลือเหล่านั้นต่างหาก"

บรรดารัฐมนตรีของรัฐบาลได้อธิบายถึงการหยุดความช่วยเหลือว่าเป็น "เครื่องมือกดดันหลัก" เพื่อรักษาชัยชนะเหนือฮามาสและช่วยตัวประกันทั้งหมดออกมา ปัจจุบันยังคงมีตัวประกันทั้งหมด 58 คนอยู่ในกาซา ในจำนวนนั้นมี 23 คนที่เชื่อว่ายังมีชีวิตอยู่

อิสราเอลไม่อนุญาตให้นักข่าวต่างชาติเข้าถึงกาซาได้อย่างอิสระ ดังนั้นพวกเราจึงสื่อสารผ่านโทรศัพท์และข้อความในวอตส์แอปป์ (WhatsApp) และผ่านนักข่าวอิสระชาวปาเลสไตน์หลายคนที่เชื่อถือได้ซึ่งอาศัยในพื้นที่อยู่แล้ว

ผู้ที่ได้พูดคุยกับบีบีซีอธิบายถึงความยากลำบากของพวกเขาในการหาอาหารแม้เพียงหนึ่งมื้อในแต่ละวัน ด้วยครัวต่าง ๆ ที่ปิดตัวลงเพราะขาดแคลนวัตถุดิบในตลาด และบางวัตถุดิบที่ยังเหลืออยู่ก็ราคาพุ่งสูงจนพวกเขาเอื้อมไม่ถึง

ชายคนหนึ่งที่ประกอบการครัวต่าง ๆ ที่ยังเหลืออยู่ในกาซา บอกว่าเขาทำงานแบบ "วันต่อวัน" ในการหาอาหารและน้ำมัน ขณะที่ชายอีกคนที่เราได้พูดคุยบอกว่าครัวที่เขาอาสาทำงานด้วยได้ปิดตัวลงไปเมื่อ 10 วันก่อนเมื่อวัตถุดิบหมด ซึ่งเขาอธิบายว่ามันคือ "ความรู้สึกถึงหายนะ"

หญิงอายุ 23 ปี คนหนึ่งที่อาศัยในตอนเหนือของกาซา กล่าวว่า เธอมี "อาการวิงเวียนศีรษะ" อยู่ตลอดเวลา" เช่นเดียวกับ "ความอ่อนแอและเหนื่อยล้าจากการขาดอาหารและยารักษาโรค"

อัดฮัม อัล-บาตราวี ชายวัย 31 ปี ที่เคยอาศัยในเมืองที่ร่ำรวยอย่าง อัล-ซาห์รา แต่ตอนนี้อพยพมาอยู่ในใจกลางของกาซา บอกว่าความหิวโหยเป็น "หนึ่งในสิ่งที่ยากลำบากที่สุดของชีวิตในแต่ละวัน"

เขาเล่าว่าผู้คนต้องมี "ความคิดสร้างสรรค์เพื่อที่จะแค่มีชีวิตรอด" พร้อมอธิบายผ่านข้อความในวอตส์แอปป์ว่า เขาต้องปรุงเส้นพาสต้าให้สุกกว่าปกติ ก่อนจะนวดเป็นแป้ง แล้วปรุงมันเหนือกองไฟ เพื่อจะเลียนแบบขนมปังที่เป็นวัตถุดิบหลักในอาหารของชาวปาเลสไตน์

"พวกเราได้คิดค้นวิธีการใหม่ ๆ ในการปรุงและกินอาหารอย่างที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเราจะต้องใช้มาก่อน" เขาระบุ

อัดฮัมยังเล่าอีกว่า อาหารหนึ่งมื้อต่อวันที่เขากินตลอดช่วงไม่นานมานี้ "แค่พอจะให้พวกเราผ่านแต่ละวันไปได้เท่านั้น แต่มันยังห่างไกลที่จะเพียงพอต่อพลังงานที่เราต้องการในแต่ละวัน"

อีกที่หนึ่งในตอนกลางของกาซา ในเมืองที่ชื่อว่าเดียร์ อัล-บาลาห์ นางพยาบาลเรวา โมห์เซน เล่าถึงความยากลำบากในการหาสิ่งต่าง ๆ ให้กับลูกสาวที่อายุยังน้อยของเธอ 2 คน คนหนึ่งอายุ 3 ปี และอีกคนอายุ 19 เดือน

เธอเล่าว่าเธอได้กักตุนผ้าอ้อมไว้ในระหว่างช่วงหยุดยิงเมื่อต้นปี แต่ตอนนี้ผ้าอ้อมกำลังจะหมดในอีกหนึ่งเดือน

จากการพูดคุยผ่านวอตส์แอปป์เมื่อวันพฤหัสบดี เธอเล่าว่าลูกสาวของเธอเติบโตมาด้วยความคุ้นชินกับเสียงระเบิดที่ดังกึกก้องไปทั่วอพาร์ตเมนต์ "บางครั้งฉันรู้สึกหวาดผวายิ่งกว่าพวกเขา" เธอพิมพ์ข้อความเสริมว่าเธอมักจะเบี่ยงเบนความสนใจลูก ๆ ด้วยสมุดระบายสีและของเล่น

วันถัดมา เธอบอกผ่านข้อความเสียงว่ามีคำสั่งให้อพยพในพื้นที่ของเธอ ก่อนที่อิสราเอลจะยิงอาคารที่อยู่ใกล้เคียง

เมื่อเธอกลับถึงบ้านเพื่อ "ทำความสะอาด" เธอพบว่าประตูและหน้าต่างหลายจุดถูกแรงระเบิดจนปลิวออกไป

"ขอบคุณพระเจ้าที่ฉันยังคงมีชีวิตอยู่กับลูก ๆ ได้" เธอกล่าว

เมื่อถามว่าเธอจะยังอาศัยอยู่ที่อพาร์ตเมนต์เดิมหรือไม่ เธอตอบว่า "แล้วฉันจะให้ฉันไปไหนได้"

บุคลากรทางการแพทย์ทั่วฉนวนกาซาหลายคนอธิบายผลกระทบของการสกัดกั้นเวชภัณฑ์ พร้อมระบุว่า พวกเขาไม่รู้สึกปลอดภัยในการทำงานอีกต่อไป หลังอิสราเอลโจมตีมุ่งเป้าไปที่โรงพยาบาลหลายแห่ง

นางพยาบาลแรนดา ไซเอ็ด ย้อนเล่าให้ฟังว่า เธอกำลังทำงานให้กับโรงพยาบาลยูโรเปียน (European Hospital) ในเมืองข่าน ยูนิส ในขณะที่โรงพยาบาลถูกอิสราเอลโจมตีเมื่อต้นสัปดาห์ โดยกล่าวถึงมันว่าเป็นช่วงเวลาของ "ความผวัญขวาและสิ้นหนทางอย่างแท้จริง"

อิสราเอลกล่าวหาฮามาสมานานว่าใช้โรงพยาบาลเป็นฐานลับและเพื่อเก็บอาวุธ ซึ่งกลุ่มฮามาสปฏิเสธ

โรงพยาบาลยูโรเปียนยุติการดำเนินการแล้วในตอนนี้ แต่แรนดาระบุว่าเจ้าหน้าที่และผู้ป่วยถูกย้ายไปอยู่ที่โรงพยาบาลนาสเซอร์ (Nasser Hospital) ซึ่งอยู่ใกล้เคียง

"ผู้ป่วยของเราเป็นแม่ เป็นลูกชาย ลูกสาว และเป็นพี่น้องของใครสักคน เหมือนกับพวกเรา ลึก ๆ ในใจเรารู้ว่าหน้าที่ของเราจะต้องไม่หยุดแค่นี้ โดยเฉพาะในตอนนี้ที่พวกเขาต้องการพวกเราที่สุด" เธอกล่าว

เจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลนาสเซอร์และโรงพยาบาลอื่น ๆ ในกาซาบอกกับบีบีซีว่า การปิดกั้นดังกล่าวทำให้พวกเขาขาดแคลนเวชภัณฑ์พื้นฐาน อย่างเช่น ยาแก้ปวดและผ้าก๊อซ และต้องปิดการให้บริการบางอย่าง

ก่อนหน้านี้สหรัฐฯ ยืนยันว่ากำลังเตรียมการระบบการส่งความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมแบบใหม่ให้กับชาวปาเลสไตน์ในกาซา ผ่านทางบริษัทเอกชน โดยมีกองกำลังของอิสราเอลรักษาความปลอดภัย อย่างไรก็ตาม องค์การสหประชาติวิจารณ์แผนดังกล่าวว่ามันดูเหมือนเป็นการใช้ความช่วยเหลือ "เป็นอาวุธ"

ย้อนกลับไปที่กาซาซิตี้ พ่อของอิสมาอิลบอกว่า เขาต้องดิ้นรนกับการที่ไม่มีอะไรเหลือให้เขาหาเลี้ยงลูก ๆ หกคน

"ลูก ๆ ของผมเข้านอนด้วยความหิวโหย" เขาระบุ "บางครั้งผมนั่งร้องไห้อย่างกับเด็ก เวลาที่ผมหาอาหารมาให้พวกเขาไม่ได้"