Codex Sinaiticus: Hadithi ya nakala ya kale zaidi ya Biblia iliyopatikana Misri

Karibu wakati huu, mwaka1859, mwanatheolojia wa Kijerumani Konstantin von Tischendorf (1815-1874) alijikwaa katika mamia kadhaa za nakala, ambazo zinaunda sehemu kubwa ya Codex Sinaiticus, katika nyumba ya watawa ya Mtakatifu Catherine chini ya Mlima Sinai huko Misri (ndio maana jina Sinai). ), ambazo ndiyo hati kamili za kale zaidi za Biblia (Agano Jipya).

Nyumba hiyo ya watawa ndio yenye maktaba kubwa zaidi nje ya Vatikani, hati 33,000 hivi, Pamoja na mkusanyiko mkubwa wa sanamu.

Nyumba hiyo ya watawa imetajwa kuwa Tovuti ya Urithi wa Dunia na imechukuliwa kuwa chombo kilichohifadhi hazina za kiroho kwa usalama katika karne zenye misukosuko. Machoni mwa watu wengi, hazina kuu zaidi ni Codex Sinaiticus, iliyoandikwa wakati wa utawala wa Maliki Konstantino, maliki wa kwanza Mkristo.

Inaaminika kuwa maandishi hayo yalibaki yamehifadhiwa licha ya miaka hii yote, shukrani kwa hewa ya jangwani, ambayo ilikuwa bora kwa kuihifadhi, na kwa sababu hakuna mtu aliyekaribia monasteri hiyo ya Kikristo.

Chendorf ni nani?

Konstantin von Tischendorf, jina kamili Friedrich Konstantin von Tischendorf, alizaliwa Januari 18, 1815 huko Lingenfeld, Saxony, na alikufa Desemba 7, 1874, Leipzig). Huko Leipzig, alikuwa mwanatheolojia wa Kijerumani anayejulikana kwa kwa mwanzilishi wa hati ya Sinaitic.

Akiwa mwanafunzi katika Chuo Kikuu cha Leipzig, Tischendorf alianza kazi yake ya kujifunza Agano Jipya, kazi ambayo alipaswa kufuatilia katika maisha yake yote. Mnamo 1844 alikwenda Mashariki ya Kati. Alipokuwa akifanya kazi katika maktaba ya Monasteri ya Mtakatifu Catherine kwenye rasi ya Sinai, aligundua, kati ya baadhi ya karatasi za kale, karatasi ambazo zilikuwa hati za kale zaidi za Biblia ambazo hajawahi kuona.

Mnamo 1853 alifunga safari ya pili kwenda Sinai, akitumaini kupata karatasi zingine, lakini alishindwa. Alianza safari ya tatu hini ya usaidizi wa serikali ya Urusi mwaka wa 1859. Alipokuwa karibu na kukata tamaa, alipata karatasi alizokuwa akitafuta na mengine mengi. Tischendorf amewasilisha matokeo ya kazi yake katika maandishi kadhaa.

Hati ya Sinai

Kitabu The Encyclopedia Britannica kinasema kwamba Codex Sinaiticus ina maandishi ya Biblia katika Kigiriki, na yalianzia karne ya nne, na inaaminika kuwa yaliandikwa huko Alexandria, Misri.

Mnamo mwaka wa 1844 Tischendorf alipata karatasi 43 tu za maandishi haya, na akazipeana kwa monasteri, ambayo ilimruhusu kufanya nakala zake. Chinendrov alirudi katika nchi yake akiwa amebeba hazina yake ya thamani, kufuatia ndoto kubwa ya kurudi tena kwenye Monasteri ya Mtakatifu Catherine kutafuta karatasi nyingine, na nakala hii ambayo alirudi nayo sasa imehifadhiwa katika Chuo Kikuu cha Leipzig.

Mapema Februari 1859 Tischendorf (1815-1874) alipata katika monasteri nakala 44 za hati hizo ambazo ni sehemu kubwa ya maandishi ya sasa.

Tischendorf aliwasadikisha watawa wa nyumba hiyo kunakili hati hiyo yenye thamani na kuiwasilisha kwa Tsar Alexander wa Pili wa Urusi, ambaye alifadhili safari ya msomi huyo wa Ujerumani, ili kutoa ulinzi unaohitajika kwa monasteri yao.

Tischendorf alichapisha hati ya Sinai katika Leipzig, Ujerumani, kisha akaiwasilisha kwa Mtawala wa Urusi.

Hati hiyo ilisalia katika Maktaba ya Kitaifa ya Urusi hadi 1933, wakati serikali ya Soviet iliiuza kwa Jumba la Makumbusho la Uingereza kwa Pauni 100,000.

Baadaye, sehemu za ziada za hati hiyo ziligunduliwa katika Monasteri ya St. Catherine's

Muundo na yaliyomo

Codex Sinaiticus, iliyoandikwa kwa Kigiriki kwenye ngozi, ndiyo nakala ya kale zaidi na kamili iliyosalia ya Agano Jipya.

Hati hiyo ina Agano Jipya lote, pamoja na Septoagint (toleo la Kigiriki la Agano la Kale). Maandishi hayo yametengenezwa kwa karatasi ya ubora wa juu ya mimea, imeandikwa kwa Kigiriki safi, maridadi yenye vichwa kwa kutumia wino mweusi ambao umehifadhi rangi yake kwa zaidi ya miaka 1,600, na ni mfano mzuri wa utayarishaji wa vitabu vya zamani.

Hati za Sinai ni za kipekee kati ya hati za kale kwa ukubwa na ukamilifu wake. Ina zaidi ya kurasa 1,500, kila moja ikiwa na urefu wa sentimita 40 na upana wa sentimita 35, na kuifanya kuwa mojawapo ya hati kubwa zaidi zilizosalia za nyakati za kale. Maandishi yamegawanywa katika safu nne kwa kila ukurasa, na jumla ya safu 730 kwenye kurasa zote.

Waandishi walikuwa wameiandika kwa maandishi yasiyo ya kawaida yenye herufi kubwa na mgawanyiko wa maneno wa mara kwa mara unaoonyesha historia ya awali ya hati hiyo, na matumizi yake kama maandishi ya kawaida ya kusomwa kwa sauti kanisani.

Codex Sinaiticus ina baadhi ya sehemu ambazo hazipatikani katika hati nyinginezo, kwa kuwa inatia ndani Injili zote au sehemu za Injili ya Mathayo, Yohana, Luka, na Matendo ya Mitume, na haina sehemu fulani za Kitabu cha Ufunuo. Inaaminika kwamba kulikuwa na waandishi wanne ambao walichangia maandishi ya asili.

Hati hiyo pia inajumuisha vielelezo vingi vinavyoonyesha matukio kutoka kwa maagano yote mawili, ikiwemo picha za Yesu Kristo na wanafunzi wake. Codex Sinaiticus ni nyenzo yenye thamani sana kwa wasomi wanaochunguza maandishi ya Biblia.

Ijapokuwa maelfu ya karatasi za hati za kale zimestahimili kupita kwa wakati, Codex Sinaiticus ilizipita zote, kwa kuwa ni kamili zaidi, kwa kuwa ina Agano Jipya lote, na karibu nusu ya Agano la Kale.

Maktaba ya Uingereza inasema kwamba hati hii ni muhimu sana kwa kuelewa historia ya Agano Jipya. Ni mojawapo ya hati tatu za kwanza zilizosalia, ndiyo nakala kamili ya zamani zaidi ya Agano Jipya, na ina baadhi ya vitabu ambavyo madhehebu mengi ya Kikristo ya Kiprotestanti huweka kati ya Agano la Kale (kama vile Wamakabayo na Hekima ya Joshua ben Sirach).

Nakala hiyo pia inaunda kitovu katika historia ya vitabu: ni moja ya vitabu vikubwa vya kwanza vilivyothibitishwa kuwepo kutoka nyakati za zamani.

Ilikuwa na Agano Jipya lote katika juzuu moja, inayoakisi uvumbuzi mkubwa wa kiufundi ambapo wakati huo vitabu vya kisasa vilianza kuchukua nafasi ya aina za awali za safu na vijitabu vya bovin.

Mtandao

Nakala ya Sinaitic imekuwa mada ya tafiti nyingi na utafiti wa kisayansi. Mnamo Julai 2009, kurasa zake 800 ziliwekwa mtandaoni.

Sehemu za muswada huo zimesambazwa kati ya taasisi 4: Maktaba ya Chuo Kikuu cha Leipzig nchini Ujerumani, Maktaba ya Kitaifa ya Urusi huko St.

Kama matokeo ya mradi wa ushirikiano wa kimataifa ulioleta pamoja taasisi hizi nne na taasisi za Marekani, vipande vyote vilivyobaki vya Codex Sinaiticus viliunganishwa tena mwaka wa 2009 kwenye tovuti (codexsinaiticus.org). Washirika wa mradi pia walikubaliana tarehe ya muswada, ambayo ni tarehe ambayo ilichapishwa kwenye tovuti.

Wageni waliotembelea tovuti hiyo wakati huo waliweza kuona picha za zaidi ya nusu ya Codex Sinaiticus.

Wataalamu wanasema kwamba hati hii inawakilisha "dirisha la maendeleo ya zamani ya Ukristo."

Mtafiti wa Uingereza, Dk. Scott McKendrick, mkuu wa Idara ya Miswada ya Magharibi katika Maktaba ya Uingereza wakati huo, alisema kwamba hati hii inatoa fursa nyingi za utafiti. Alisema, "Codex Sinaiticus ni moja ya hazina kuu zilizoandikwa ulimwenguni."

Aliongeza, "Nakala hiyo, ambayo ina zaidi ya miaka 1,600, inatoa dirisha la hatua za maenedep zilizopigwa na Ukristo hapo awali na ushahidi wa moja kwa moja wa jinsi Biblia ilivyopitishwa kutoka kizazi hadi kizazi."

Katika hafla ya kuchapisha muswada huo kwenye Mtandao, Maktaba ya Uingereza ilifanya maonyesho ambayo yalijumuisha kikundi cha kihistoria na mada zinazohusiana na hati hiyo.

Pia mwaka wa 2009, mtafiti Nicolas Sarris, Mwingereza mwenye asili ya Kigiriki, alijikwaa bila kutarajia karatasi za Codex Sinaiticus alipokuwa akifanya utafiti katika Monasteri ya Saint Catherine. Karatasi za maandishi ya Sinaitic zilifichwa chini ya jalada la kitabu kilichoanzia karne ya kumi na nane.

Mnamo mwaka wa 2019, hati hiyo ilihifadhiwa kwenye kumbukumbu ya dijitali, na hivyo kuruhusu umma kutazama picha zake za ubora wa juu, na pia kuruhusu watafiti na watu wanaovutiwa kuchunguza na kusoma maandishi hayo kwa undani.