Jinsi jeshi la Ukraine linavyowazuia wanajeshi wa Urusi kuteka miji zaidi

Mstari wa miti unaonekana kugawanyika na kutoweka unapoelekea maeneo ya Urusi nje kidogo ya mji mdogo wa Velyka Novosilka.

Dima, mwanajeshi wa kutembea kwa miguu wa Ukraine aliye na Kikosi cha Kwanza cha Vifaru, anakanyaga kwa uangalifu kwenye njia ambayo buti za jeshi zinakanyaga kulikopandwa karafuu.

Njia ya mwisho anayoweza kufika - iko mbele. Wanajeshi wa Urusi wako umbali wa mita 700 tu.

Kaskazini zaidi huko Bakhmut, Waukraine wamekuwa wakipoteza ardhi. Lakini hapa kusini mwa mkoa wa Donetsk, mizinga ya Ukraine na wanajeshi wa kutembea kwa miguu wamesimama kidete.

Licha ya miezi kadhaa ya mashambulizi makali ya Urusi, Dima anasema kikosi kimepoteza chini ya 10m ya eneo.

Vikosi vya Urusi, anasema, vimepata hasara kubwa.

Ni mandhari iliyopigwa na kuharibiwa, mahandaki yanaweza kufikiwa na ndege zisizo na rubani za uchunguzi.

Vitani, macho ya Kirusi daima yanatazama, wakisubiri fursa ya kushambulia.

Tunapopita mahandaki ya wanjeshi wa kutembea kwa miguu, karafuu huanza kutoweka, na badala yake kinachotokea ni matope kreta za mabomu.

Mabomu ya ardhini na makombora ambayo hayajalipuka yanatapakaa ardhini. Vilele vya miti, ambavyo bado havijazaa kutoka majira ya baridi, sasa vimepasuliwa. "Kulikuwa na vita hapa hivi majuzi vya vifaru," anasema Dima, "tuliwarudisha nyuma".

Mwanajeshi katika handaki anasukuma udongo laini mwekundu, ambao hautoi sauti. Kutoka kijiji cha karibu, milio ya risasi inasikika.

Nilipokuwa naelekea kujificha na nikamuona Dima akiwa amesimama kidete kwenye handaki.

Ndani yake kuna kibanda kilichoezekwa kwa mbao, ambacho sisi wanne tunasongamana ndani. Dima anapowasha sigara, kuna mlipuko mwingine karibu.

"Wana idadi isiyo na kikomo ya makombora," anasema. "Wana maghala nzima iliyojaa [hayo].

Wanaweza kupiga risasi siku nzima, na hawataishiwa makombora. Lakini sisi? Tuliishiwa makombora mwaka huu. Kwa hiyo tunaunda vikosi mbalimbali vya uvamizi na sisi. "Tumepewa mizinga. Nadhani na hayo tutashinda. Sisi ni watu wajasiri, tunaweza kukabiliana na hili."

Wakati nafasi zao zinashambuliwa, anaeleza, wao hujificha kwenye matuta mahandaki, huku mwanajeshi mmoja akikesha kutafuta wanajeshi wanaotembea kwa miguu na ndege zisizo na rubani za adui.

Amejifunza kustahimili, anasema. "Kulikuwa na hofu kwa mara chache za kwanza. Nilipokuja mara ya kwanza. Sasa yote, kwa namna fulani, yamefifia. Imekuwa imara kama mwamba. Naam, kuna baadhi ya hofu - kila mtu anayo".

Ganda lingine linatua karibu vya kutosha kumwangusha kutoka kwa miguu yake. "Hiyo ilikuwa nzuri," anasema, akitikisa kichwa na kujiondoa vumbi.

Dima ana umri wa miaka 22 tu na kutoka mji mkuu wa viwanda wa Kremenchuk. Alifanya kazi katika kiwanda cha kemikali ya petroli kabla ya vita, na kama wanajeshi wengi wanaopigana hapa, maisha yake ya utu uzima hayajaanza.

Ninapouliza anachoambia familia yake, anajibu, "Sina familia bado. Nina mama yangu - sina mtu mwingine yeyote kwa sasa." Anapiga simu nyumbani mara mbili kwa siku, asubuhi na jioni. "Yeye hajui mengi - simwambii kila kitu," anasema, sauti yake ikitoka.

Miongoni mwa mwanajeshi kuna kutokubaliana juu ya kile Warusi wanachofyatua. Inaweza kuwa kifaru, morta au mabomu yanayofanya kazi kwenye sehemu za Ukraine - au mchanganyiko wa zote tatu.

Mwanajeshi mwenye ndevu, mwenye huzuni kwa siku nyingi mbele, anaingia kwenye handaki na kufanya mwendo wa kimbunga kwa kidole chake. Ndege isiyo na rubani ya Urusi iko juu.

Hata hapa kuna kutokuwa na uhakika, inaweza kuwa na silaha, au inaweza kuwa drone ya upelelezi. Hakuna cha kufanya ila kungoja hadi ghasia iishe, au giza liingie.

Ninawaacha wanaume baada ya jua kutua. Mizinga ya kikosi inawarushia Warusi sasa, na ninaporudi, wanajeshi wapya wanachukua usukani kwenye mahandaki.

Niko makini katika mwanga unaofifia wa mahali ninapokanyaga, nikikumbuka mabomu ya chini ya ardhi kwenye njia ya kuingia.

Vifaru na mizinga hutawala hapa, huku mizinga ya T64 Bulat ya vikosi iliyotengenezwa Ukraine ikifanya kazi kila siku.

"Waendeshaji vifaru ni kama kaka mkubwa wa wanajeshi wanaotembea kwa miguu," anasema kamanda wa vifaru Serhii.

"Wakati askari wa miguu wanajeruhiwa, vifaru vinakuja. Lakini tatizo ni kwamba hatuwezi kuja kila mara."

Kikosi cha 1 cha Vifaru ni mojawapo ya waliowezeshwa zaidi katika jeshi. Kamanda wake Kanali Leonid Khoda anasubiri kuwasili kwa vifaru vya Magharibi, ikiwa ni pamoja na Challenger II ya Uingereza, na tayari ametuma watu kwa mafunzo ya vifaru vya Leopard ya Ujerumani.

Adui "ana lengo tofauti kabisa," anasema. "Tunalinda jimbo letu, ardhi yetu, ndugu zetu, tuna msukumo tofauti. Hawana namna. Uongozi wao, chama chao kilisema, hakuna kurudi nyuma.

Maana kurudi nyuma maana yake ni uuaji, kwa hiyo wanasonga mbele kama vile mwana-kondoo anavyokwenda kuchinjwa."

Mnamo Februari, Warusi walijaribu kupenya vitani umbali wa kilomita 30, hatua ya ujasiri ambayo ingeweka hatarini Donetsk iliyobaki bila mtu.

Hata hivyo, mafanikio hayo yalimalizika kwa janga, na mamia ya Warusi walikufa, makumi ya vifaru vyao ilipotea, na kikosi cha kivita kiliangamizwa.

Akikumbuka moja ya mashambulizi ya Februari kuzunguka mji wa Vuhledar umbali wa kilomita 13, Kanali Leonid Khoda, anaelezea kama "kitendo cha kukata tamaa". Kikosi cha adui kilikuwa katika athari, kikamaliziliwa mbali, anasema. "Lakini hivi majuzi wameanza kubadilisha mbinu."

Sehemu kubwa ya Donbas ni mbaya na mchanga wa enzi ya viwanda. Viwanda vikubwa vilivyoachwa na rundo kubwa la taka hutawala mazingira, lakini sio hapa.

Ardhi ambayo wanajeshi wa Kanali Khoda wanailinda haswa ni mji wa soko wa Velyka Novosilka.

Kabla ya vita, mji huo ulikuwa na shule ya kisasa, kituo cha kukabiliana na moto na shule ya chekechea cha ghorofa tatu. Vyote sasa vimepigwa mabomu na kuharibiwa.

Dereva wa jeshi anayetuleta mjini anakwepa kukwepa roketi iliyopachikwa barabarani.

Bomu lingine la Kirusi linatua katika kitongoji cha karibu, na kusababisha safu ndefu ya uchafu kwenye anga ya kijivu.

Nyumba ndogo za jiji ingawa zimevunjwa, ni wazi kuona huu ulikuwa mji uliokuwa wa kuvutia kabla ya vita.

Baadhi ya watu 10,000 walikuwa wakiishi hapa - sasa kuna chini ya 200.

"Ni panya tu, paka na mbwa wanaostawi hapa sasa na pia wanajificha kutokana na kushambuliwa kwa makombora," mmoja wa wanajeshi kwenye gari anasema.