Pini ya usalama: Kifaa kidogo ambacho wanawake wa India hutumia kupambana na unyanyasaji wa kijinsia

Takriban kila mwanamke nchini India ana hadithi ya unyanyasaji wa kijinsia ambayo ilifanyika katika maeneo ya umma yenye watu wengi - mtu alipompapasa matiti yake au kumshika makalio, kumpiga kiwiko kifuani au kujisugua kwenye mwili wake.

Ili kuwajibu mahasimu wao, wanawake walitumia chochote walichokuwa nacho - kwa mfano, kama wanafunzi wa chuo wakisafiri kwa mabasi na tramu zilizojaa watu katika jiji la mashariki la Kolkata miongo kadhaa iliyopita, marafiki zangu na mimi tulitumia miavuli yetu.

Wengi wetu pia tuliweka kucha ndefu na zenye ncha kali kukwaruza mikono yao; wengine walitumia visigino vya viatu kuwagonga wanaume ambao wangechukua faida ya umati kushinikiza uume wao migongoni mwetu.

Wengine wengi walitumia zana yenye ufanisi zaidi - pini ya usalama inayopatikana kila mahali.

Tangu kuanzishwa kwake mwaka wa 1849, pini za usalama zimetumiwa na wanawake duniani kote kushikilia vipande tofauti vya nguo pamoja, au kukabiliana na hitilafu ya ghafla ya vazi.

Pia zimetumiwa na wanawake ulimwenguni kupigana dhidi ya wanyanyasaji wao, hata kutoa damu.

Miezi michache nyuma, wanawake kadhaa nchini India walienda kwenye Twitter na kukiri kwamba kila mara walikuwa wakibeba pini kwenye mikoba yao, na kwamba ilikuwa ni silaha yao ya kuchagua kupambana na wapotovu katika maeneo yenye watu wengi.

Mmoja wao - Deepika Shergill - aliandika juu ya tukio ambalo alilitumia kutoa damu. Ilitokea kwenye basi alilopanda mara kwa mara kuelekea ofisini, Bi Shergill aliambia BBC. Tukio hilo lilitokea miongo kadhaa iliyopita, lakini bado alikumbuka maelezo madogo.

Alikuwa na umri wa miaka 20 hivi na mnyanyasaji wake alikuwa na umri wa kati ya miaka 40, kila mara alivaa safari (aina ya suti ya Kihindi yenye vipande viwili inayopendwa na wafanyakazi wa serikali) na viatu vilivyo wazi, na kubeba begi la ngozi la mstatili.

"Sikuzote alikuwa akija na kusimama karibu nami, akiinamia, akinisugua paja lake mgongoni, na kuniangukia kila wakati dereva alipofunga breki."

Siku hizo, anasema alikuwa "mwoga sana na hakutaka kuvutia umati", kwa hivyo aliteseka kimya kwa miezi kadhaa.

Lakini jioni moja, "alipoanza kupiga punyeto na kumwaga manii kwenye bega langu", aliamua kuwa imetosha.

"Nilijihisi kubakwa. Nilipofika nyumbani, nilioga kwa muda mrefu sana. Hata sikumwambia mama yangu kilichonipata," alisema.

"Usiku huo sikuweza kulala na hata kufikiria kuacha kazi yangu, lakini nilianza kufikiria kulipiza kisasi. Nilitaka kumdhuru mwili, kumuumiza, kumzuia asinifanyie hivyo tena."

Siku iliyofuata, Bi Shergill alivaa viatu vyake virefu na kupanda basi, akiwa na pini ya usalama.

"Alipokuja tu na kusimama karibu yangu, niliinuka kwenye kiti changu na kuponda vidole vyake vya miguu kwa visigino vyangu. Nilimsikia akitweta, na kuhisi furaha tele. Kisha nikatumia pini kumchoma paji la uso na kutoka haraka kwenye basi."

Ingawa aliendelea kupanda basi hilo kwa mwaka mwingine, alisema huo ulikuwa mwisho wake kumwona.

Hadithi ya Bi Shergill inashtua, lakini sio nadra

Mfanyakazi mwenzake aliye na umri wa miaka 30 alisimulia kisa ambapo mwanamume mmoja alijaribu kumpapasa mara kwa mara kwenye basi la usiku kati ya miji ya kusini ya Cochin na Bengaluru (Bangalore).

"Mwanzoni nilimtikisa, nikidhani ilikuwa bahati mbaya," alisema.

Lakini alipoendelea, aligundua kuwa ilikuwa ya makusudi - na pini ya usalama aliyokuwa ametumia kuweka kitambaa chake "iliokoa siku".

"Nilimchoma na akajiondoa, lakini aliendelea kujaribu tena na tena na niliendelea kujaribu kumchoma tena, mwishowe akajiondoa, nafurahi kuwa nilikuwa na pini ya usalama, lakini najiona mjinga sikugeuka. kumzunguka na kumpiga kofi,” anasema.

"Lakini nilipokuwa mdogo, nilikuwa na wasiwasi kwamba watu hawataniunga mkono ikiwa ningetoa tahadhari," anaongeza.

Wanaharakati wanasema ni woga na aibu hii ambayo wanawake wengi wanahisi kuwa inawapa ujasiri wanyanyasaji na kufanya tatizo hilo kuenea sana.

Kulingana na uchunguzi wa mtandaoni katika miji 140 ya India mwaka wa 2021, asilimia 56 ya wanawake waliripoti kunyanyaswa kingono kwenye usafiri wa umma, lakini ni asilimia 2 tu walioenda kwa polisi. Wengi walisema walichukua hatua wenyewe au walichagua kupuuza hali hiyo, mara nyingi wakihama kwa sababu hawakutaka kuwepo kisa, au walikuwa na wasiwasi wa kuzidisha hali hiyo.

Zaidi ya asilimia 52 walisema wamekataa elimu na nafasi za kazi kwa sababu ya "hisia za ukosefu wa usalama".

"Wanawake wanaanza kujiwekea vikwazo na inatunyima uraia sawa na wanaume. Ina athari kubwa zaidi katika maisha ya wanawake kuliko kitendo halisi cha unyanyasaji."

Bi Viswanath anadokeza kuwa unyanyasaji wa wanawake sio tu tatizo la Wahindi, ni suala la kimataifa. Uchunguzi wa Wakfu wa Thomson Reuters ulihusu wanawake 1,000 huko London, New York, Mexico City, Tokyo na Cairo ulionyesha kuwa "mifumo ya usafiri ilikuwa kivuto kwa wanyanyasaji wa ngono ambao walitumia nyakati za shughuli nyingi kuficha tabia na kama kisingizio ikiwa watakamatwa".

Bi Viswanath anasema wanawake katika Amerika ya Kusini na Afrika wamemwambia kwamba wanabeba pini za usalama pia. Na jarida la Smithsonian Magazine linaripoti kuwa nchini Marekani, wanawake walitumia pini hata miaka ya 1900 kuwadunga visu wanaume waliokuwa karibu sana ili kustarehe.

Lakini licha ya kuongoza tafiti kadhaa za kimataifa juu ya ukubwa wa unyanyasaji wa umma, India haionekani kutambua kama tatizo kubwa.

Bi Viswanath anasema hiyo ni kwa sababu kuripoti duni kunamaanisha kuwa haionekani katika takwimu za uhalifu, na kwa sababu ya ushawishi wa sinema maarufu ambayo inatufundisha kuwa unyanyasaji ni njia tu ya kuwashawishi wanawake.

Ingawa katika miaka michache iliyopita, Bi Viswanath anasema, mambo yameboreka katika miji kadhaa.

Katika mji mkuu Delhi, mabasi yana vitufe vya hofu na kamera za CCTV, madereva zaidi wa kike wameingizwa, vipindi vya mafunzo vimeandaliwa ili kuwahamasisha madereva na makondakta kuwa msikivu zaidi kwa abiria wa kike, na wasimamizi wametumwa kwenye mabasi. Polisi pia wamezindua programu na nambari za simu za usaidizi ambazo wanawake wanaweza kutumia kutafuta usaidizi.

Lakini, Bi Viswanath anasema, si mara zote tatizo ni la polisi.

"Nadhani suluhu muhimu zaidi ni kwamba tunapaswa kuzungumza zaidi kuhusu suala hilo, lazima kuwe na kampeni ya pamoja ya vyombo vya habari ambayo itawahamasisha watu kuhusu tabia inayokubalika na isiyokubalika."

Hadi hilo kutendeka, Bi Shergill na mwenzangu na mamilioni ya wanawake wa Kihindi watalazimika kuweka pini zao za usalama karibu.