آسیب ناشی از تشعشعات نیروگاه چرنوبیل به ‘کودکان منتقل نشده‘

- نویسنده, ویکتوریا جیل
- شغل, خبرنگار علمی بیبیسی
اولین مطالعه انجام شده در مورد غربالگری ژنهای کودکانی که والدین آنها درمعرض تشعشعات نیروگاه اتمی چرنوبیل بودند، نشان میدهد که "آسیبی به دیانای" این کودکان وارد نشده است.
والدین این کودکان قبل از باردار شدن در معرض تشعشعات ناشی از انفجار در نیروگاه چرنوبیل قرار داشتند.
در سال ۱۹۸۶ رآکتوری در نیروگاه اتمی چرنوبیل منفجر شد.
به گفته سازمان ملل انفجار این رآکتور منجر به انتشار دودی از مواد رادیواکتیو در اروپا شد.
شرکت کنندگان در این تحقیق همگی پس از این انفجار باردار شدند و تمام ژنوم فرزندان آنها که بین سال های ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۲ متولد شدند، بررسی شده است.
در این مطالعه هیچ جهشی که ناشی از در معرض تشعشع قرار گرفتن والدین باشد، در کودکان دیده نشده است.
یافتههای این تحقیق در ژورنال ساینس منتشر شده است.
پروفسور جری توماس از امپریال کالج لندن دههها به مطالعه بیولوژی سرطان به ویژه تومورهایی پرداخته که با آسیب ناشی از اشعه مرتبط هستند.
خانم توماس توضیح داده که این تحقیق جدید، اولین مطالعهای است که نشان میدهد "حتی وقتی افراد در معرض دوزهای نسبتا بالای اشعه قرار میگیرند، تاثیری بر فرزندان آینده آنها نخواهد داشت."
این تحقیق جدید به رهبری پروفسور مردیت اییگردر انستیتو ملی سرطان آمریکا در مریلند انجام شده است.
این مطالعه بر روی فرزندان افرادی صورت گرفته که در پاکسازی مکانهای اطراف نیروگاه چرنوبیل شرکت داشتند، همچنین بر روی کودکان شهر پریپیات که زمانی در نزدیکی نیروگاه چرنوبیل قرار داشت و سایر کسانی که تا شعاع ۷۰ کیلومتری از این نیروگاه در زمان انفجار زندگی میکردند.

منبع تصویر، G LAPTEV
دکتر استفان چانوک، از محققان ارشد در انستیتو ملی سرطان آمریکا گفته که تمام اعضای خانوادهها در این تحقیق حضور داشتند. بنابراین دانشمندان این امکان را داشتند تا دیانای مادر و پدر و فرزند را با هم مقایسه کنند.
دکتر چانوک افزوده: "در این جا ما نمیخواهیم ببینیم برای کودکانی که در زمان حادثه در رحم مادر بودند، چه اتفاقی افتاده، بلکه ما در حال بررسی آن چه که جهشهای نو خوانده میشوند، هستیم."
اینها جهشهایی جدید در دیانای هستند که بطور اتفاقی در سلول تخم یا اسپرم اتفاق میافتند. بسته به جایی که در طرح ژنتیکی یک نوزاد یک جهش ایجاد میشود، میتواند هیچ گونه تاثیری نداشته باشد و یا میتواند باعث بروز نارسایی ژنتیکی شود.
به گفته دکتر چانوک "در هر نسل حدود ۱۰۰-۵۰ مورد از این جهشها وجود دارد، و وقوع آنها تصادفی است. از برخی جهات، آنها عناصر سازنده تکامل هستند. به این ترتیب است که تغییرات جدید در یک جمعیت در زمان یک تولد ایجاد میشود."
او همچنین گفت: "ما ژنوم مادرها و پدرها و سپس کودک را بررسی کردیم. و نه ماه دیگر مشغول پیدا کردن هر گونه نشانهای در تعداد این جهش ها بودیم که با قرار گرفتن در معرض تشعشعات والدین مرتبط باشد. ما نتوانستیم چیزی پیدا کنیم."
دانشمندان میگویند این بدان معناست که تاثیر تشعشعات رادیو اکتیو بر روی بدن والدین هیچ تاثیری بر فرزندان آنها در آینده ندارد.

پروفسور جری توماس از امپریال کالج لندن به بیبیسی گفت: "بسیاری از افراد پس از بمبهای اتمی در هیروشیما و ناگازاکی از بچه دار شدن ترسیدند. و کسانی پس از حادثه در نیروگاه اتمی فوکوشیما در ژاپن ترسیدند که بچه دار بشوند، به این دلیل که فکر میکردند چون در معرض تشعشعات اتمی بودند، بر روی فرزندشان تاثیر خواهد داشت."
"بسیار غم انگیز است و اگر ما بتوانیم نشان دهیم که این تشعشعات تاثیر ندارد، امیدواریم بتوانیم این ترس را برطرف کنیم."
پروفسور توماس در این مطالعه ژنوم حضور نداشته است، اما او و همکارانش تحقیق دیگری در مورد سرطانهای مرتبط با چرنوبیل انجام دادند. آن ها سرطان تیروئید را مورد بررسی قرار دادند، به این دلیل که مشخص شده که این حادثه اتمی سبب بروز ۵۰۰۰ مورد از این نوع سرطان خاص شده که اکثریت این افراد تحت درمان قرار گرفتند.
مقامات در هنگام وقوع انفجار در چرنوبیل نتوانستند مانع از فروش شیرهای آلوده به مواد رادیو اکتیو در این منطقه بشوند. بسیاری از کودکان در آن زمان این شیر را خوردند و مقدار زیادی ید رادیواکتیو از این طریق دریافت کردند،یکی از آلاینده هایی که از رآکتور صدمه دیده، منتشر شده بود.
پروفسور توماس گفته: "اساسا، ما دریافتیم که تفاوتی بین سرطانهای تیروئید ناشی از تشعشعات چرنوبیل و سایر سرطانهای تیروئید وجود ندارد."
"بنابراین (تومورشیطانی) که از حادثه چرنوبیل نشات بگیرد و ما قادر به درمان آن نباشیم، وجود ندارد. روش درمان این گونه سرطانها دقیقا همانند سرطانهای دیگر است."












