روزنامه های تهران؛ روس ها رفتند، جنگ کنسرت تمام نشد

روزنامه های امروز بدون هیچ تفسیر و تحلیلی سخنان سخنگوی وزیر خارجه ایران و سفیر روسیه در تهران را منعکس کرده اند که خبر داده اند هواپیماهای روسی «عجالتا» در پایان ماموریت هایشان ایران را ترک گفته اند. اما همزمان جنگ بر سر برپایی کنسرت های موسیقی در سطح دیگری بین هواداران و مخالفان دولت ادامه دارد و امروز قطع پخش زنده سخنان رییس جمهور موضوع تازه ای برای آن افریده است.

قراردادهای تازه نفتی و نتیجه جلسه غیرعلنی دو روز قبل مجلس هم نکته تازه ای برای ابراز مخالفت دو گروه سیاسی ساخته است.

زنگ خطر بی‌قانونی

روزنامه های امروز در تیترهای اصلی خود سخنان رییس جمهور روحانی را در انتقاد از سخنان امام جمعه مشهد و واکنش وزیر ارشاد به آن منعکس کرده و به انتقاد از صدا و سیما پرداخته اند که چرا پخش مستقیم سخنرانی رییس دولت هنگام طرح حاکمیت قانون قطع کرده اند.

بهمن کشاورز در مقاله ای را عنوان خطر بی قانونی در روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/Newspaper/Page/6293/Home/1/0" platform="highweb"/></link> نوشته: قانون نیز همه افراد ملت اعم از زن و مرد را یکسان در حمایت قانون قرار داده و هیچ کس نمی‌تواند مقرراتی را با اراده خود وضع و ابلاغ و اجرا کند. بالاترین مقام مملکت ممکن است در موارد خاص اوامر ویژه‌ای صادر کند که امری کاملاً استثنا است.

این حقوقدان با اشاره به تصریح قانون اساسی در این مورد که رهبر در برابر قوانین با سایر افراد کشور مساوی است نوشته: این اشاره به خاطر آن است که دیگران به اصطلاح حساب کار خودشان را داشته باشند. دومین مقام اجرایی کشور نیز به خاطر بعضی از رفتارها وادار می‌شود که وزرای خود را از تسلیم در برابر بی‌قانونی‌ها منع نماید.

مقاله روزنامه دولت به این جا رسیده که: افرادی که درخصوص برگزاری و عدم برگزاری کنسرت‌ها مطالبی عنوان می‌کنند که به نوعی مخالفت با ضوابط قانونی و سیاست دولت را به ذهن القا کند، قابل پذیرش نیست. حاصل اینکه هر نوع بی‌قانونی و بی‌توجهی به مفاد قانون اساسی، قوانین عادی و سیاستگذاری‌های دولت نخستین زنگ خطر است که می‌تواند اولین قدم برای تزلزل نهادهای قانونی حکومت و نظام محسوب شود.

<link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/798/1" platform="highweb"/></link> در تیتر اصلی خود به پاسخ گویی به سخنان رییس جمهور که پخش آن از سیمای جمهوری اسلامی قطع شد پرداخته و نوشته: کشور با مشکلات زیادی روبرو است، از بیکاری جوانان تا رکود و تعطیلی کارخانه‌ها ولی رئیس جمهور در سخنان خود بدون اشاره به این مشکلات به تعطیلی کنسرت‌ها پرداخته و از آن انتقاد می‌کند.

به نظر این روزنامه تندرو: نگاهی به وضعیت اقتصادی کشور از رکود گرفته تا بیکاری جوانان و تعطیلی کارخانه‌ها نشان از آن دارد که تعطیلی یک درصد کنسرت‌ها و تمرکز بر آن به عنوان یک مشکل بزرگ تنها برای استفاده‌های تبلیغاتی و دور کردن اذهان مردم از مشکلات حقیقی و بزرگ صورت می‌گیرد.

حسین شریعتمداری در یادداشت روز <link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/798/1" platform="highweb"/></link> با تکرار همین موضع از حسن روحانی رییس جمهور پرسیده: برگزار نشدن فقط کمتر از یک درصد کنسرت‌های موسیقی در مقایسه با مشکلات فراوان مردم چه جایگاهی دارد و از چه درجه اهمیتی برخوردار است که به یکی از دغدغه‌‌های اصلی جنابعالی تبدیل شده است؟ بیش از ۸ میلیون نفر از مردم این مرز و بوم با بیکاری و در نتیجه سختی معیشت دست‌به‌گریبانند آیا رسیدگی به شرایط دشوار آنان باید دغدغه‌ شما باشد یا خواسته یک مشت مرفه بی‌درد که از برگزار نشدن فلان کنسرت موسیقی خلاف اخلاق عصبانی شده و رگهای گردنشان بیرون زده است؟

علی شکوهی در مقاله ای در <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=511&PageNO=16#" platform="highweb"/></link> از جنگ کنسرت ها خبر داده و با اشاره به مخالفت علم الهدی با برگزاری کنسرت موسیقی در مشهد نوشته: مملکت قانون دارد یا ندارد؟ مگر قرار نیست که نهادهای قانونی درباره مسائلی مثل برگزاری کنسرت در شهرهای مختلف تصمیم بگیرند و اجازه فعالیت به گروه‌های موسیقی وطنی داده شود؟ پس چرا نهادهایی که هیچ سمت قانونی ندارند یا این امر در حیطه فعالیت آنان نیست، وارد ماجرا می‌شوند و در این زمینه تصمیم می‌گیرند؟

نویسنده چند پرسش دیگر را هم مطرح کرده. از جمله: مگر موسیقی به فتوای امام خمینی و رهبری نظام حرام است؟ مگر استفاده از آلات مشترکه موسیقی جایز نیست؟ مگر برگزاری کنسرت از سوی هنرمندان اقدامی غیرقانونی است؟ آیا به بهانه برخی از حاشیه‌های این کنسرت‌ها می‌توان اصل آن را تعطیل کرد؟

مقاله اعتماد با اشاره این که حرمت حرم های مقدس لازم است نوشته: آیا حرم جز محوطه قبور ائمه بزرگوار و اماکن نزدیک به آن است؟ آیا اجرای موسیقی و کنسرت مجاز و در چارچوب شرع، واقعا بخشی از سیاست‌های فرهنگی کشور نیست؟ مگر هر ساله بودجه رسمی برای تقویت موسیقی و تولید آهنگ‌های خوب اختصاص داده نمی‌شود؟

در پایان این مقاله آمده: مسوولان کشور مگر نمی‌توانند با همدیگر گفت‌وگو و قبل از کشاندن اختلافات به کوچه و خیابان، مسائل خودشان را با هم مطرح و حل و فصل کنند؟ مگر چارچوب قانونی مبنای عمل نیست؟ چرا وزیر ارشاد از موضع قانونی خود عقب نشست تا یک مقام قضایی در استان یک گام جلوتر بیاید و لغو کنسرت در کل استان خراسان رضوی را مبنای عمل قرار دهد؟

گواهی بی طرفی صدا و سیما!

محمد سلطانی‌فر در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/101110/صداوسیما-گواهی-بی%E2%80%8Cطرفی-خود-را-نیاورده-است" platform="highweb"/></link> با اشاره به قطع پخش مستقیم سخنرانی رییس جمهور در سیمای جمهوری اسلامی نوشته:

سال‌هاست صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران متهم به رفتار جناحی و سیاسی می‌شود؛ اتهاماتی که صداوسیما بارها آنها را از خود دور و تلاش کرده با آوردن شاهد و گواه و شاخص نشان دهد رفتاری بی‌طرفانه نسبت به همه جناح‌های کشور و اساسا رفتاری غیرسیاسی دارد. اما متأسفانه نشانه‌ها از چیز دیگری حکایت می‌کند. یکی از این نشانه‌ها دیروز و پس از قطع پخش سخنان رئیس‌جمهور کشور در جمع پزشکان روی داد؛ اتفاقی که به‌سادگی سیاسی است.

نویسنده با اشاره به این که پس از روی‌کار‌آمدن علی عسگری، رئیس جدید صداوسیما، امید به تغییرات در این رسانه ایجاد شده بود نوشته: اما هرچه می‌خواهیم امیدوار باشیم و بگوییم صداوسیما می‌خواهد بی‌طرف باشد، شاخص‌ها و نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد این‌طور نیست. ممکن است این اتفاق را رده‌های پایین‌تر از رییس صدا و سیما به شکل خودسرانه یا دستوری انجام داده باشند.

مدیر تحقیقات رسانه ای مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام در پایان مقاله اش نوشته: این اتفاق، بالاتر از اهانت به رئیس‌جمهور و رئیس دولت، توهین به افکار عمومی است، چراکه به‌هرحال، رئیس‌جمهور کسی است که بالای ۵۰ درصد از آرای افکار عمومی را به دست آورده و این توهین به افکار عمومی است.

حواشی قطع سخنان حسن روحانی

شهرام شهیدی در ستون طنز <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=511&PageNO=16" platform="highweb"/></link> با اشاره به قطع سخنان روحانی در حال انتقاد از دولت قبل چند اظهار نظر را به این خبر منعکس کرده:

رییس صداوسیما: به من نگفتند روحانی است، گفتند کنسرتی از مشهد روی آنتن است. فوری گفتم کنسرت در مشهد واویلاست.

قالیباف: باز این یره اپوزیسیون شد. بابا چند بار بگم ژست اپوزیسیون نگیرین.

احمدی‌نژاد: از ساعت چند سخنانش قطع شده؟ نه؟ هشت؟ هفت؟

حسن روحانی: قبل از اینکه صدایم را قطع کنند داشتم عرض می‌کردم که اگر می‌شد من هم قطعنامه‌های سازمان ملل را پاره می‌کردم، اما نمی‌توان آنها را پاره کرد.

رحیم مشایی: قیچی‌ات درست نیست. بده به بهار چنان پاره می‌کند که نه اثری از تاک بماند و نه تاک نشان.

احمدی‌نژاد: من در مورد پاره کردن قطعنامه‌ها حرف نزدم. قطعنامه‌دان‌ها پاره شده بود که شما آمدید دوختیدشان.

عجالتا رفتند

یک روز پس از جنجال گسترده بر سر سپردن یک پایگاه نظامی به روسیه که با توضیح سخنگوی وزارت خارجه در روزنامه های امروز با عنوان «عجالتا هواپیماهای روسی رفتند» منعکس شده است، <link type="page"><caption> سیاست روز</caption><url href="http://www.siasatrooz.ir/vdccxmqo.2bqes8laa2.html" platform="highweb"/></link> در تیتر اصلی خود از نه مجلس به دخالت خود در امور نظامی خبر داده و نوشته: کمیسیون امنیت‌ملی با بخش نظامی برنامه ششم به دلیل نفوذ امنیتی مخالفت کرد. در ماده ۳۰ لایحه برنامه ششم توسعه که از سوی دولت به مجلس ارائه شده، آمده است: دستگاه‌های اجرایی و نیروهای مسلح مکلفند تمامی اقدامات خود در زمینه روابط خارجی را با هماهنگی وزارت امور خارجه انجام دهند!

این روزنامه اصولگرا با این استدلال که فرماندهی امور نیروهای مسلح به عهده رهبر جمهوری اسلامی است نوشته: اما دولت یک جریان سیاسی است که مدتی کاری را در دست می‌گیرد و متناسب با سیاست‌ها و قول‌هایی که رئیس دولت داده است، اقداماتی را انجام می‌دهد. اگر قرار باشد نیروهای مسلح تمام مسائل خود را در بعد خارجی با وزارت خارجه هماهنگ کنند قاعدتاً ممکن است گرفتار بحث‌های سیاسی و اهداف کوتاه‌مدت شوند.

سیاست روز در نهایت اظهار نظر کرده که نه کمیسیون امنیت ملی مجلس به ماده ۳۰ لایجه برنامه ششم توسعه نیروهای مسلح را محدود می‌کند و اجازه نمی‌دهد براساس اهداف بلندمدت نظام کار را پیگیری کنند. این لایحه دارای ایرادات اساسی است و حتی ممکن است جهت‌دار هم باشد.

قراردادهای نفتی و ما می توانیم

روزنامه <link type="page"><caption> جوان</caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/806411/چپ%E2%80%8Cخواني-زنجيره%E2%80%8Cاي%E2%80%8C-با-دروغ-بزرگ-از-جلسه-غيرعلني" platform="highweb"/></link> در تیتر اصلی امروز خود مدعی شده که روزنامه های اصلاح طلب و میانه رو حامی دولت در انعکاس جلسه غیرعلنی مجلس دروغ پردازی و وارونه نمایی کرده و نوشته اند که پروژه دلواپسان با درایت و حکایت وزیر نفت از قراردادهای نفتی به شکست انجامید، در واقع در یک چپ‌خوانی محض همه چیز برعکس انعکاس داده شد!

روزنامه سپاه بدون توضیح این که گزارش واقعی جلسه غیرعلنی مجلس چیست به گمانه زنی پرداخته و نوشته: وزارت نفت در یک هماهنگی کامل با مجلس شورای اسلامی قصد داشت روز یک‌شنبه برای همیشه قراردادهای نفتی (ipc) را از فیلتر مجلس عبور دهد و بر اساس برنامه‌های خود، قراردادهای پرابهام و مشکل‌دار نفتی IPC را اجرایی کند که این سناریو با نامه مقام معظم رهبری به علی لاریجانی و بیداری تعدادی از نمایندگان خنثی شد.

به نظر روزنامه جوان: وزیر نفت که در مجلس سخنرانی کرد، هیچ‌گاه فکر نمی‌کرد منتقدان بهارستانی IPC به دقت ابهامات این قراردادها را بر زبان جاری کنند و اوضاع آنی نباشد که انتظار می‌رفت. همه افرادی که طبق برنامه باید صحبت می‌کردند دفاعیات و انتقادات خود را مطرح کردند تا این جلسه بدون رأی‌‌گیری مشخصی پایان یابد. از عجایب بازی‌های رسانه‌ای مدافعان دولت است که به‌جای اشاره به «برگشت مصوبه دولت دربارهIPC » و شکست زنگنه در پیشبرد برنامه‌های پرابهام خود، این شکست را شامل حال منتقدان کرده است!

کسری نوری در مقاله ای در روزنامه <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=511&pageno=1#" platform="highweb"/></link> با اشاره به شعار ما می توانیم و استقلال طلبی ها نوشته: گاهی اوقات بعضی آدم‌ها که البته بیشتر اهل جوسازی‌اند تا عمل موثر و مفید، چنان «ما می‌توانیم» را در ادبیات سیاسی خود به کار می‌گیرند که هر که نداند تصور می‌کند ابرانسان‌هایی هستند که باریتعالی فضیلتی ویژه نسبت به سایر بندگان در وجودشان به ودیعت نهاده که قادرند هر ناممکنی را ممکن سازند. جالب آنکه در کارنامه این افراد و جریان‌ها هیچ جلوه شاخص و بارزی از ما می‌توانیم وجود ندارد. اوج تبلور «ما می‌توانیم‌شان» در برابر سختی‌ها و تحریم‌ها برپایی نمایشگاهی است که در آن نخودچی و کشمش عرضه می‌شود تا نشان دهند چقدر قابلیت و توانایی دارند.

با این مقدمه در مقاله اعتماد آمده: این روزها در حواشی ماجرای قراردادهای نفتی هم عده‌ای فریاد وامصیبتا سر داده‌اند که «ما می‌توانیم» ولی وزارت نفت می‌خواهد منابع کشور را به بیگانگان واگذار کند!هرچقدر هم توضیح داده شد که واگذاری منابع در کار نیست و در حال حاضر به دلیل تنگناهای مالی و فنی - که اتفاقا بخش زیاد آن حاصل دوره مدیریت دوستان شماست - این قراردادها، تنها راه نجات صنعت نفت و ازدیاد برداشت از منابع و میادین مشترک است گوش‌شان بدهکار نبود که نبود و فقط تکرار می‌کردند ما می‌توانیم!

این روزنامه نگار خطاب به مخالفان دولت نوشته: هیچ‌کس هم نبود بگوید اگر می‌توانستید در آن هشت سال انجام می‌دادید نه اینکه کار را به جایی برسانید که قطر ، چندبرابر ما از میادین مشترک گازی برداشت کند و پولش را هم خرج ضربه زدن به منافع ایران در عرصه‌های بین‌المللی کند. آیا شرکت‌های داخلی که می‌گویید می‌توانند کار ازدیاد برداشت از میادین را انجام دهند، ریسک پروژه را هم می‌پذیرند یا قرار است ملت هزینه ریسک شعارهای آقایان را بدهند.

یادی از جمشید بسم ‌الله

<link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=511&pageno=1" platform="highweb"/></link> در سرمقاله خود نوشته: به احتمال فراوان همه به یاد دارند که در سال ١٣٩١ چه بر سر وضعیت ارزی کشور آمد. قیمت ارز در مدت کوتاهی از حدود هزار و دویست تومان به ٤ و حتی تا ٥ هزار تومان رسید و بیشتر مردم دلال ارز شدند و نبض اقتصاد در چهارراه استانبول زده می‌شد و سونامی ارزی کل اقتصاد کشور را متلاطم کرد و هزاران میلیارد تومان رانت ارزی جابه‌جا شد و یکی از خجالت‌آورترین پدیده‌های اقتصادی را در کشور شاهد بودیم که نمونه آن فقط در اندازه‌های محدودتری در سال‌های ١٣٧٢ و ١٣٧٣ دیده شده بود و پس از آن هیچگاه تکرار نشد.

بر اساس این مقاله: در چنین شرایطی که سوءمدیریت از ظرف کوچک مدیریت دولتی لبریز شده بود، به‌یکباره معاون اول رییس‌جمهور که بعدا خودش به اتهام فساد محکوم به زندان شد، همه ماجرا را تقصیر یک دلال ارز به نام «جمشید بسم‌ا...» انداخت. آن وضعیت فاجعه‌بار محصول چند اقدام بود. در درجه اول سرکوب قیمت ارز و جلوگیری از روند طبیعی افزایش قیمت آن. این سرکوب برخلاف قانون برنامه بود و رییس‌جمهور سابق باید پاسخگوی این اقدام غیرقانونی باشد.

اقدام دیگر که این وضع را ایجاد کرد، گام گذاشتن در مسیری بود که از تحریم استقبال می‌کرد و آن را بی‌اهمیت می‌دانست، لذا ایران را وارد چرخه تحریم و ممنوعیت از درآمدهای ارزی خود کرد و بالاخره اقدام دیگری که آخرین میخ را به تابوت اقتصاد ایران کوبید، اما مساله اصلی این است که چرا برخی از مدیران آن دوره که مساله را می‌فهمیدند سکوت کردند؟ چرا اتهامات لازم علیه تصمیم‌گیران وارد نشد؟ موارد مهم نیز با شوخی و لودگی برگزار و در نهایت به جمشید بسم‌الله ختم می‌شد و والسلام؟

شوخی با دولت نداریم

آیدین سیار سریع در صفحه طنز <link type="page"><caption> شهرونگ</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=601&PageNO=19" platform="highweb"/></link> و در ستون تزریقات نوشته: ما در این ستون اصول و چارچوب‌هایی داریم که خدمتتان بیان می‌کنیم: ما این‌جا با دولت شوخی نمی‌کنیم چون دولت پوستش حساسه و اذیت میشه. ما این‌جا با مخالفان دولت شوخی نمی‌کنیم، چون پوست ما هم حساسه و اذیت میشیم. ما این‌جا با هنرمندان شوخی نمی‌کنیم آدم با کسی که هفته‌ای یک‌بار (چهارشنبه‌ها) فحش ناموسی می‌خوره، شوخی نمی‌کنه. انسانی نیست. ما با پزشکان شوخی نمی‌کنیم چون گاهی اوقات مریض می‌شیم و خودمون هم فقط تزریقات بلدیم. ما با معنویات شوخی نمی‌کنیم. ما با هیچ شخص و مقام و شغل و فرهنگ و عادت و رفتاری شوخی نمی‌کنیم. ما تزریق می‌کنیم آقا! شوخی هم نداریم.

در ادامه اساسنامه ستون ترزیقات شهرونگ آمده: اصول سیاسی تزریقات به شرح زیر است: تزریقات مانند نمایندگانی که با لیست امید به مجلس راه پیدا کرده‌اند نه وامدار جریانی است نه به حزب و گروهی وابسته است و در هر انتخاباتی هم به علی لاریجانی رأی خواهد داد. در هیچ‌ کدام از مراحل و دفعات از بی‌حسی استفاده نمی‌شود. تقاضا نفرمایید. هرگونه استمهال و آروم‌تر بزن ما خودی هستیم و... ازسوی دولت پذیرفته نخواهد شد. مخصوصا وزیر ارشاد. تزریقات دوای دلواپسی نبوده و بر روند درمان تأثیر عکس دارد. زیرمیزی جهت بی‌خیال‌شدن و درمان خوراکی پذیرفته می‌شود.