روزنامه‌های تهران: مدال‌هایی با طعم طلا و جلوه کیمیا

روزنامه های صبح امروز تهران، شنبه ۳۰ مرداد در عنوان های صفحه اول خود با عکس هایی از کیمیا علیزاده تکواندوکار ایرانی و اولین زن ایرانی برنده مدال المپیک، مدال وی را برتر از طلا دانسته و در مقالاتی به کمبود امکانات برای زنان ورزشکار اشاره کرده اند.

ادامه بحث ها درباره همکاری نظامی ایران و روسیه در پایگاه نوژه، قراردادهای نفتی تازه و برگزاری کنسرت هایی که در برخی نقاط حرام است و نه در همه جای کشور، از دیگر مطالب این روزنامه هاست.

صبحانه با طعم طلای المپیک

<link type="page"><caption> شرق </caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/100821/صبحانه-با-طعم-طلای-المپیک" platform="highweb"/></link>در تیتر اول چاپ دوم که ساعات اولیه صبح منتشر شده نوشته:وقتی ١٦ سال پیش علیرضا دبیر، در المپیک سیدنی طلای کشتی آزاد را به سینه چسباند، کمتر کسی تصور می‌کرد حسرت تکرار آن طلا، سه دوره بر دل ایرانی‌ها بماند. کشتی آزاد در سه المپیک بعدی، یعنی ٢٠٠٤، ٢٠٠٨ و ٢٠١٢، در راه رسیدن به مدال طلا ناکام ماند تا اینکه سرانجام، بامداد امروز نوبت به جوانی ٢١ساله رسید تا به این حسرت ١٦ساله پایان دهد و طلای کشتی آزاد را برای ایران به دست آورد.

به نوشته این گزارش: شب گذشته به غیر از رقابت حسن یزدانی، کشتی‌گیر دیگر ایران، یعنی حسن رحیمی، هم به مصاف رقبا رفته بود. رحیمی که شروع فوق‌العاده‌ای در دو بازی نخست داشت، درست در نیمه‌نهایی مقابل رقیب ژاپنی‌اش غافلگیر شد و از رسیدن به فینال باز ماند؛ البته او در دیدار رده‌بندی، اجازه نداد مدال برنز از دستش برود و به این مدال ارزشمند دست یافت.

برای همه دختران ایران

چیا فوادی در گزارش اصلی <link type="page"><caption> فرهیختگان </caption><url href="http://farheekhtegan.ir/?nid=2021&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link>نوشته: کیمیا علیزاده دختری ۱۸ ساله است که روزهای پنجشنبه و جمعه نامش بر سر زبان‌ها بود. این تکواندوکار کرجی، اولین مدال تاریخ ورزش بانوان ایران در المپیک را به نام خودش ثبت کرد؛ چیزی که خودش هم قبل از المپیک قولش را داده بود. او به همه قول طلا داده بود. همه به او امید داشتند. در تمرین‌ها سرفرم و با روحیه بود و مربیانش همه از او تعریف می‌کردند. او امیدها را زنده کرده بود.

به نوشته این ورزشی نویس: زمانی که روی شیاپ‌چانگ می‌رفت ملتی به او دل بسته بود. این دوره المپیک دوره بازتاب‌ها در شبکه‌‌های اجتماعی است.جایی که حتی خبرگزاری‌ها و وبسایت‌ها کم می‌آورند. هرجا را که نگاه می‌کردیم نام و تصاویر افتخارآفرینی کیمیا علیزاده بود. حق او طلا بود اما در بازی دومش به صورت میلی‌متری به حریف اسپانیایی‌اش باخت تا برای رسیدن به اولین مدال المپیکی بانوان ایران به رده‌بندی برود و ملت ایران را بیدار نگه دارد.

مقاله فرهیختگان تاکید کرده: صبح جمعه همه از کیمیاگری‌اش می‌گفتند. برنزی که ارزشش برای مردم ایران طلا بود، برنزی که طلسم مدال نیاوردن دختران ایران‌زمین را شکست. او امروز عکس یک و تیتر یک بسیاری از روزنامه‌هاست. قدر کیمیا و کیمیاگری‌اش را باید دانست. باید مواظبش بود و حفظش کرد.

آزاده پیراکوه در گزارش اصلی <link type="page"><caption> ایران ورزشی</caption><url href="http://www.iran-varzeshi.com/" platform="highweb"/></link> نوشته: حضور در سالن مسابقه چیز دیگری است. حتما همه از صفحه جادویی دیده‌اند که دختر کم سن و سال ایران، کیمیای ایران چطور پرچم ایران را بالا برد و دور افتخار زد اما حسی که در سالن با تک تک سلول‌های وجودت درک می‌کنی، چیز دیگری است. وقتی همه ورزشگاه بلند می‌شوند و برای یک بانوی ایرانی دست می‌زنند و هورا می‌کشند. وقتی در منطقه ویژه مصاحبه‌ها، خبرنگاران خارجی دنبال این هستند که بیشتر بدانند از این دختر ایرانی و به تبع آن، توان زنان و دختران ایرانی.

فرستاده روزنامه به المپیک ریو ادامه داده: کیمیا مدال با ارزشی به دست آورد که هم حال کاروان را خوب کرد و بعد از چند روز خبرهای بد، امید تازه‌ای را در رگ‌های تک‌تک ورزشکاران باقیمانده تزریق کرد، هم نشان داد که دختران ایرانی با وجود تمام سختی‌هایی که به نسبت مردان در ورزش متحمل می‌شوند، توانمندی بالایی دارند و می‌توانند در این رویداد بزرگ هم روی سکو بروند، به شرط اینکه دیده شوند. به شرط اینکه همان پولی که به ورزش مردان می‌رود، در بخش‌هایی که بانوان خود را نشان داده‌اند، نیز هزینه شود.

به نوشته این گزارش: کیمیا کار بزرگی کرد، با مدالش سقف آرزوهای دختران ایرانی را بالاتر برد. شاید خودش هنوز در شوک این مدال است و نداند که چه کار بزرگی کرده برای زنان ایران اما حتما اثرات این خط شکنی‌اش را در ماه‌ها و سال‌های آینده می‌بیند. دو طلا و دو برنز پیش از مدال کیمیا به دست آمده بود، یک طلا و یک برنز هم دیشب، اما فارغ از همه نگاه‌ها، مدال کیمیا بیشتر می‌چسبد.

شکار با تفنگ بدون فشنگ

ارمغان زمان فشمی در سرمقاله روزنامه <link type="page"><caption> اطلاعات </caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/?p=224989" platform="highweb"/></link>نوشته: اولین مدال المپیک برای بانوان ایرانی، نمی توانست در ورزشی جز تکواندو به دست بیاید. گویی این مدال برنز، نه فقط به مبارزه یک دختر جوان ایرانی در زمین مسابقه، بلکه به مجموعه مبارزات زنان ایرانی در عرصه های ورزشی تعلق گرفت که سال ها بی هیچ امکانات و بودجه‌ای جنگیدند و انگیزه و امیدشان را از دست ندادند.

نویسنده تاکید کرده: البته بسیاری از زنان ورزشکار دنیا کارشان را به اصطلاح از زمین‌های خاکی و بدون پول و امکانات آغاز کردند و از فقر و گمنامی به سکوهای قهرمانی رسیدند، اما دست کم کسی تلاششان را دست کم نگرفت و برایشان حرف و حدیث نساخت. نماینده مجلس شان ادعا نکرد که دویدن زن تحریک کننده است و صورت خوشی ندارد. شوهر هیچ کدام به بهانه ایفای نقش مادری در نگهداری از فرزند، مانع شرکت آنها در مسابقات بین المللی نشد. کسی نگفت زن باید فرزند بیاورد، نه مدال. گوینده ورزشی تلویزیونشان، آنها را به بی غیرتی متهم نکرد. کسی به آنها نگفت فضیلت شما در این نیست که لگدپرانی کنید و مدال بیاورید.

مقاله اطلاعات در نهایت یادآور شده: نباید فراموش کنیم که این پیروزی در چه شرایطی به دست آمده است. شاید اگر کیمیای وجود زنان ورزشکارمان را زودتر از اینها قدر می دانستیم، امثال «راحله آسمانی»- تکواندوکای نروژی ایرانی الاصل- هم رحل اقامت در یک کشور خارجی نمی افکند و همچنان برای برافراشتن پرچم کشور خودشان تلاش می کرد.

افتخار برتر از كمبودها

آذر منصوری در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق </caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/100817/-افتخار-برتر-از-كمبودها" platform="highweb"/></link>در ارتباط با اولین مدال المپیک برای یک خانم ایرانی نوشته: جایگاه ورزش زنان در ایران را بدون در‌نظر‌گرفتن شاخص‌هایی که مؤید شکاف‌های جنسیتی است، نمی‌توان در نظر گرفت. بررسی‌ها نشان می‌دهد در برنامه‌های توسعه هرگز سرمایه‌گذاری لازم برای ارتقای ورزش بانوان مدنظر قرار نگرفت. این مشکل در کنار تنگ‌نظری‌هایی که مزید بر علت شده‌اند، باعث شده ورزش بانوان ایرانی نتواند پابه‌پای ورزش زنان در جهان پیش برود؛ با‌این‌حال و با وجود نبود و کمبود فضا، زمینه نابرابر و محدودیت‌های سلیقه‌ای، زنان ایرانی توانسته‌اند در مسابقات بین‌المللی افتخارآفرین باشند.

این فعال حقوق زنان تاکید کرده: کسانی که به حوزه ورزش بانوان آشنا هستند و در آن فعالیت کرده‌اند، از مرارت‌ها و سختی‌های این حوزه باخبرند و می‌دانند تلاش‌های ورزشکاران ایرانی، چه زن و چه مرد از ارزش بالایی برخوردار است. فارغ از اینکه این رفتار و بیان به چه دلیل صورت گرفته، کمترین پاسخ برای جبران آن عذرخواهی از زنانی است که برای ورزش ایران از جان و دل مایه گذاشته‌اند و حضورشان در این رویداد ورزشی بین‌المللی مقتدرانه و آبرومندانه بوده است.

کریم ارغنده‌پور هم در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق </caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/100815/مدالی-که-بیشتر-است!--" platform="highweb"/></link>نوشته: مهم‌ترین توجیهی که ممکن است برخی برای محدودسازی زنان به‌کار ببرند، این باشد که شرایط فرهنگی یا ملاحظات خاص درباره زنان، عملا امکان حضور زنان در این میادین را بسیار محدود کرده است. همین حد از حضور زنانی شبیه کیمیا علیزاده در مسابقات بین‌المللی ثابت کرده این سخن اساسا درست نیست. قانون اساسی مهم‌ترین میثاق ملی برای تعیین حدود اجتماعی است. بنا بر این میثاق، باید امکانات به طور یکسان برای همه -اعم از زن و مرد- فراهم شود. جایی‌که از بودجه بخش زنان کاسته و آن را برای جاهای دیگر اختصاص داده، دقیقا در همین نقطه است که نادرست‌بودن کارش روشن می‌شود.

به نظر نویسنده مقاله: زنان باید خود، خودشان را ثابت کنند. در غیر این‌صورت انتظار و باور اینکه این حقوق به آنها پیشکش شود، دشوار است. سالیان طولانی زنان در محدودیت‌های زیاد بوده‌اند. دقیقا به‌همین‌خاطر است که درخشش یکی از آنها باید بیشتر دیده شود، ولی انتظار کسب تساوی زنان با مردان در همه میادین بدون سرمایه‌گذاری‌های مساوی قبلی و ایجاد شرایط مناسب برای آنها، زیاده‌خواهی است. باید هر چیز در جای خود دیده شود!

نامه‌ای به کیمیا

پوریا عالمی در ستون طنز <link type="page"><caption> شرق </caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/100813/لایک-به-سوفیا-و-کیمیا-و-دیگر--زنان-سرزمینم" platform="highweb"/></link>نامه ای نوشته به اولین زن ایرانی برنده جایزه در المپیک که در آن آمده: تو ١٧سالت است و هنوز ازدواج نکرده‌آی. اگر ازدواج کرده بودی، مثل آن یکی ورزشکار زن که سال گذشته می‌خواست برود خارج، اما آقاشون نگذاشت، اگر رفته بود شاید او مدال‌آور شده بود و ما زودتر از تو به او تبریک می‌گفتیم. پس باید بدانی برای اینکه تو اولین مدال المپیک ورزشکاران زن ایران را به دست آوردی خیلی چیزها دست‌ به ‌دست هم داده بود و خیلی چیزها هم دست‌ روی ‌دست گذاشته بوده و خیلی چیزها هم رودست زده‌اند و خیلی چیزها هم دست آدم را گذاشته‌اند توی پوست گردو.

طنزنویس ادامه داده: من البته صددرصد موافق آن آقای مجری تلویزیون هستم. به همسرم هم اجازه نمی دهم البته شانس آوردم بابای او از من مردتر است و او هم اجازه نداده و نمی‌دهد که دخترش تنهایی برود خارج. راستی حواست باشد که تو ۱۷ سال داری. سال دیگر دیپلم می‌گیری و به سلامتی می‌روی خانه بخت و همین‌قدر هم افتخار کافی و اندازه است. امیدوارم سریع فاز ازدواج ‌برداری که فاز و نول جامعه به‌هم نریزد.

در ادامه ستون طنز شرق خطاب به کیمیا علیزاده آمده: البته تو خودت به‌تنهایی مدال گرفتی. در‌حالی‌که زنان ما می‌خواهند ما مردان برایشان طلا بگیریم. من امیدوارم زنان از تو درس زندگی بیاموزند و خودشان با تلاش خودشان طلا بگیرند و از ما نخواهند طلا بگیریم و البته تو هم حتما یک مصاحبه بکن و درباره مضرات و محیط خراب مسابقات المپیک بگو که دیگران نزند به سرشان و فیلشان یاد هندوستان و المپیک نکند. ممنون.

توافق هسته ای ایران و روسیه

محمد اسماعیلی در سرمقاله روزنامه <link type="page"><caption> جوان </caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/805626/قطعنامه2231%E2%80%8C-ابزار-فشاري-هميشگي-عليه-ايران" platform="highweb"/></link>با اشاره به خبر استفاده روسيه از پايگاه هوايي که طي آن بمب‌افکن‌هاي راهبردي دوربرد توپولف ۲۲ و جنگنده‌هاي سوخو ۳۴ از اين پايگاه مواضع تروريست‌ها را مورد هدف قرار دادند، مقامات غربي به صورت هماهنگ از نقض قطعنامه۲۲۳۱ توسط ایران سخن به ميان آوردند و از تشکيل کميته‌اي حقوقي با حضور وکلاي برجسته دراين کشور براي اثبات نقض قطعنامه توسط جمهوری اسلامی و پيگيري حقوقي مسئله در نهادهاي بين‌المللي خبر دادند.

نویسنده مقاله پرسیده: چرا‌ امريکايي‌ها بعد از روز اجراي برجام آزمايش‌هاي مسبوق به سابقه موشک‌هاي ايراني يا همکاري‌هاي پذيرفته شده ايران- روسيه در عرصه بين‌المللي را خلاف قطعنامه ۲۲۳۱ دانسته و تلاش می‌کنند همچنان اقدامات جمهوری اسلامی را برهم‌زننده صلح، ثبات و امنيت بين‌المللي معرفي کنند، آن هم در شرايطي که يقين دارند روسيه چنين موارد ادعايي را در شوراي امنيت وتو مي‌کند.

مقاله روزنامه سپاه پاسداران مدعی شده ادعاي امريکايي‌ها از آنجايي که در بخشی از قطعنامه ۲۲۳۱ تمامي فعاليت‌هاي هسته‌اي و نظامي متعارف ايران بايد تحت نظارت‌هاي ويژه شوراي امنيت سازمان ملل قرار گرفته باشد. استناد امريکايي‌ها به اين بند يا بندهاي مشابه به معناي آن است که متن اين قطعنامه به مانند برجام با دقت و حساسيت تنظيم و نگارش نشده است که يکي از ضعف‌هاي مبنايي آن «تفسيرپذيري» مي‌باشد و اين اجازه را به طرف امريکايي‌ مي‌دهد که هرگونه تفسير جهت‌دار را که تأمين‌کننده اهداف اين کشور است از متن ارائه دهد تا به‌واسطه آن جمهوري اسلامي ايران را تحت فشار قرار دهد.

سعدالله زراعی هم در یادداشت روز <link type="page"><caption> کیهان </caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/795/2" platform="highweb"/></link>به موضوع خشم آمریکا از توافق نظامی ایران و روسیه پرداخته و در نهایت نتیجه گرفته: یک نکته کلیدی در این ماجرا این است که آمریکایی‌ها در آستانه انتخابات آبان ماه به شهروندان خود می‌گفتند ما به آرامی و بدون هزینه یا بدون دادن امتیاز در حال بازگشت به تهران هستیم و دور نیست زمانی که ما دوباره از طریق تهران و مرزهای ایران بر منطقه غرب آسیا مسلط شویم.

به نظر نویسنده این روزنامه تندرو: آمریکا درصدد بود که از طریق فعال‌سازی روابط سیاسی ایران و اروپا و در عین حال تداوم فشار اقتصادی به منظور دامن زدن به عطش دولت ایران در برقراری روابط سیاسی با غرب، آرام آرام بساط گذشته خود را در ایران پهن کند و با استناد به تن دادن ایران به تحمیلات برجام به شهروندان آمریکایی‌ می‌گفت ما برای رسیدن دوباره به ایران موانع را برداشته‌ایم و در دولت بعدی ایران را به چنگ می‌آوریم.

یادداشت روز کیهان به این جا رسیده که: اما در واقع آنچه که شهروندان آمریکایی در تصاویر تلویزیونی و مخابراتی مشاهده می‌کنند چیز دیگری است. کودتای آمریکایی در ترکیه شکست می‌خورد و آمریکا زمزمه انتقال پایگاه هوایی خود از اینجرلیک به خاک یک کشور اروپایی را سر می‌دهد و ایران در حال توسعه روابط حساس خود با کشورهای آسیایی است. در این میان ترامپ هم روی اعصاب هیئت حاکمه آمریکا و حتی رهبران حزب جمهوری‌خواه رفته و دولت کنونی آمریکا را پرورش دهنده داعش معرفی می‌کند که این حتی از نظر سران جمهوری‌خواه یک جرم استراتژیک برای ترامپ محسوب می‌شود.

یک خیانت دیگر در مجلس

کیهان و جوان دو روزنامه مخالف دولت در گزارش های اصلی خود از مجلس خواسته اند که به قراردادهای نفتی جدید در جلسه ای علنی رسیدگی کنند.

<link type="page"><caption> کیهان </caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/795/2" platform="highweb"/></link>در گزارش اصلی خود نوشته: ماجرا از این قرار است ؛ در حالی که همه منتظر بررسی طرح دوفوریتی گروهی از نمایندگان مجلس برای اصلاح ماده 7 قانون وزارت نفت بودند( طرحی که دولت را ملزم می‌کرد برای اجرای مصوبه خود مبنی بر شرایط کلی قراردادهای نفتی تاییدیه مجلس را بگیرد) یکی از اعضای هیئت رئیسه مجلس خبر از برگزاری جلسه غیرعلنی مجلس با حضور وزیر نفت درباره قراردادهای نفتی در روز یکشنبه داد!

به نظر این روزنامه تندرو:خبر تشکیل این جلسه دو پیام بسیار شفاف برای افکار عمومی و بخصوص منتقدان IPC دارد. نخستین پیام،عبارت است از؛ اتحاد مجدد برخی جریانات خاص درون مجلس با دولت یازدهم در این موضوع و برخلاف منافع ملی. اتحادی که خاطره تلخ و تاریخی مهرماه سال گذشته یعنی «تصویب برجام ظرف بیست دقیقه!» را به اذهان متبادر می‌کند و تنها تفاوتش این بود که آنجا «برجام هسته ای» بود و نماینده دولت «دکتر ظریف» و اینجا «برجام نفتی» است و نماینده دولت «ژنرال زنگنه!».

کیهان نوشته: اما پیام دوم تشکیل این جلسه، تداوم فرار وزارت نفت از دفاع از مدل قراردادی پیشنهادی‌اش در فضای رسانه‌ای و تاکید مقامات ارشد این وزارتخانه بر سکوت در برابر انتقادهای کارشناسان در این فضا و تلاش برای قانع کردن مسئولان نظام در این زمینه در جلسات خصوصی و غیررسانه‌ای با زدن حرف‌های کلی، تکراری و نه چندان مرتبط با انتقادهای کارشناسان درباره مدل جدید قراردادهای نفتی است. ‌

امحای مواد غذایی؟

موسی غنی‌نژاد در سرمقاله <link type="page"><caption> دنیای اقتصاد</caption><url href="http://donya-e-eqtesad.com/news/1065206" platform="highweb"/></link> امحای کالاهای قاچاق را مطرح کرده که در میان آنها تعدادی اتومبیل لوکس هم میانشان وجود داشت و بنا به گزارش‌های رسمی در آن حدود ۴۰۰ تن معادل ۱۵ میلیارد تومان از انواع کالاهای فسادپذیر شامل انواع عطر، ادکلن، مسواک، خمیر دندان، نوشیدنی، شیر خشک، کنسرو و البسه به وسیله آتش و جرثقیل منهدم شده‌اند.

این استاد دانشگاه توجه داده که قاچاق دو نوع است. یکی کالاهای مضر و خطرناک که تولید، تجارت و مصرف آنها غیر قانونی است و مصداق مهم آن مواد مخدر است؛ دیگری کالاهای عادی که به‌دلیل تجارت از مجاری غیر قانونی قاچاق تلقی می‌شوند. بسیاری از مشکلات کشور در مبارزه با قاچاق ناشی از خلط مفهومی این دو نوع کالای قاچاق ماهیتا متفاوت است. قاچاق کالاهای عادی پدیده‌ای اساسا اقتصادی است و به همین جهت تدبیر مقابله با آن زمانی موثر واقع می‌شود که منطق اقتصادی داشته باشد.

در ادامه سرمقاله دنیای اقتصاد آمده: مبارزه با قاچاق این نوع کالاها که به راحتی در بازار در کنار سایر کالاها خرید و فروش می‌‌شوند نمی‌تواند از نوع مبارزه با قاچاق کالاهای مضر و خطرناک از قبیل مواد مخدر و اسلحه باشد که طبیعتا مستلزم رویکردی امنیتی و اطلاعاتی است. نزدیک به ۱۵ سال از تاسیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز می‌گذرد اما هیچ علائمی از کاهش ابعاد قاچاق در این مدت مشاهده نشده است، چراکه رویکرد این دستگاه و مسوولان آن بیشتر از نوع امنیتی اطلاعاتی بوده است نه اقتصادی. این ناکامی برای مسوولان باید درس‌آموز باشد، اما روند برخورد با مساله قاچاق کالاهای عادی و امحای آنها نشان می‌دهد که متاسفانه چنین نبوده است.

مشهد واتیکان است؟

علی میرفتاح در ستون کرگدن روزنامه <link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=508&PageNO=16#" platform="highweb"/></link>با اشاره به قوانین اساسی و جاری کشور نوشته بر اساس این ها در ایران هم تلويزيون، اسلامي است، هم بازار و همه باقي اجزا. در اين حكومت آنچه از مجراي قانوني و حاكميتي صادر مي‌شود، بي‌ترديد شرعي است و همه بايد به آن گردن بگذارند. لذا وزارت ارشاد هم وزارت ارشاد اسلامي است و چه در موسيقي و چه در غيرموسيقي حرفش حجت است. آقاي روحاني حكم رياست‌جمهوري‌ش را رهبري تنفيذ می کند و مادامي كه اين تنفيذ را پس نگرفته‌ كماكان رياست‌جمهوري است و کسی حق تمرد از فرامين و احكام‌ وی را ندارد.

نویسنده در اشاره به استدلال برای مستثنی دانستن خراسان رضوی از منع برپایی کنسرت در آن جا نوشته: ایرادي هم مي‌توان به تشبيه مشهد به واتيكان گرفت. در واتيكان قوانين سفت و سختي وجود دارد كه در ايتاليا ندارد. ايتاليايي‌ه آزادند كه خيلي كارها بكنند كه در واتيكان جزو اعمال ممنوعه است. بنابراين هركس دلش با اين قوانين موافق نباشد رخت و بختش را جمع مي‌كند و به رم يا جاي ديگر مي‌رود. شبيه به اين حرف اينجا هم زده شده كه اگر دوست نداريد از مشهد برويد. اما كجا بروند؟

نتیجه گیری ستون کرگدن این که: اگر موسيقي در مشهد حرام است، در اصفهان حلال مي‌شود؟ باقي شهرها آيا مردم مسلمان ندارند؟ ضمن اينكه اينجا كدام شهر است كه در آن كنسرت موسيقي بي‌دردسر برگزار شود؟ كدام شهر است كه كسي كار به كار مردم نداشته باشد و براي وزارت ارشاد مضيقه‌هايي درست نشود؟

نوستالژی تماشای بازی‌های حساس از تلویزیون!

کمیل روحانی در ستون طنز روزنامه <link type="page"><caption> ایران </caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/Newspaper/Page/6290/Last/24/0" platform="highweb"/></link>نوشته: این خارجی‌ها همه کارهاشون برعکسه! مثلاً همین المپیک ریو. تا میای صحنه حساس بازی رو ببینی یوهو میره تو صحنه غیرحساس خاراندن بینی توسط یکی از تماشاگران محترم! همین صحنه معمولاً در صحنه‌های حساس بعدی صحنه با دور آهسته هی تکرار میشه. هی تکرار میشه... هی تکرار... سبیل کلفتی خشن و بد بدن به صورت اسلوموشن بینیش را می‌خاراند یا نافش را از روی لباس بسرعت مکان‌یابی کرده و خاراندن آغاز می‌کند، بعد ناگهان متوجه می‌شود «آقا فیلمبرداریه! » پس به دوربین لبخند می‌زند و ما به جای صحنه حساس و سرنوشت ساز بازی همین صحنه را تا آخر بازی می‌بینیم. هی بسیار زیاد!

به نوشته این طنزنویس: گزارشگر صداو سیما معمولاً در چنین صحنه‌هایی از خود بزرگی و جوانمردی و صبر نشان می‌دهد. مثلاً در همین بازی والیبال ایران و ایتالیا وقتی تلویزیون برزیل از همان صحنه‌های تکراری خاراندن یا ماساژ یا منظره شگفت انگیز سقف یا کف ورزشگاه را نشان می‌داد؛ گزارشگر در اوج حساسیت بازی فریاد می‌زد: شهرام محمودی یه پرش عالی.... بله.. بله... شهرام محمودی.... (و گزارشگر قصه ما منتظر بود تا شهرام محمودی رو هوا ضربش رو بزنه و بیاد پایین.... ولی نمیومد!!)

گزارشگر به کارشناس برنامه: آقا تحلیل شما در مورد بازی تا اینجای کار چیه؟ بعد صحنه خاراندن یا ماساژ یا صحنه زیبای کف یا سقف ورزشگاه تموم میشه... دوباره تصویر به حالت عادی برمی گرده اما گزارشگر هنوز نمی‌دونه که چی شده، ضربه شهرام محمودی خوابیده تو زمین حریف یا نه!

‌