روزنامه‌های تهران: هیچ کجا امنیت نیست

بیشتر روزنامه های امروز صبح تهران، شنبه ۲۶ تیر بی خبر از کودتای نظامیان ترکیه منتشر شده اند در حالی که چند روزنامه هم با دادن چاپ دوم توانسته اند این خبر را در صفحات اول خود منعکس کنند. اما اصلی ترین عنوان های خود را به حادثه تروریستی در نیس و همزمان با جشن های ملی چهارده ژوییه اختصاص داده و در تحلیل آن از جمله دنیا را ناامن توصیف کرده اند.

ادامه پی آمدهای مرگ فیلمساز معتبر ایرانی مهم ترین موضوعی که نشریات میانه رو دنبال کرده اند و تشدید خصومت بین تهران و ریاض برای روزنامه های تندرو و هوادار جناح اصولگرا مهم ترین موضوع است.

کودتا در ترکیه

<link type="page"><caption> وقایع اتفاقیه </caption><url href="http://vaghayedaily.ir/fa/News/5618" platform="highweb"/></link>در چاپ دوم خود نوشته: خبر بسیار کوتاه بود و با سرعت در شبکه‌های مجازی دست به دست می‌شد: "در ترکیه کودتا شد". این دقیقا عین عبارتی است که چند ساعت پیش و در ساعات پایانی روز گذشته و همینطور در بامداد امروز توانسته بود در صدر اخبار رسانه‌های خبری جهان قرار بگیرد. ارتش ترکیه تا زمان تنظیم این خبر با قاطعیت اعلام می‌کرد که قدرت را در ترکیه در اختیار گرفته است و رجب طیب اروغان، رییس‌جمهوری ترکیه نیز قرار بود تا با مردم این کشور سخن بگوید.

به نوشته این گزارش: ارتش در ساعت یک و ۳۰ دقیقه بامداد تلویزیون ملی ترکیه را در اختیار گرفت و بیانه خود را قرائت کرد و با قاطعیت اعلام کرد که قدرت را در دست گرفته است و می‌خواهد دموکراسی را احیا کند. در بیانیه ارتش ترکیه آمده بود که تمام روابط خارجی ترکیه حفظ می‌شود و کشور توسط شورای صلح اداره می‌شود و امنیت مردم تأمین خواهد شد. این در حالی است که در ساعت یک و ۱۸ دقیقه بامداد حزب عدالت و توسعه از هوادارانش خواست برای اعلام حمایت از اردوغان به

خیابان‌ها بیایند. اما گزارش‌های رسیده حاکی از آن بود که ارتش به خیابان‌ها آمده است و پل اصلی شهر را مسدود کرده است.

وقایع اتفاقیه از جمله به نقل از خبرگزاری فارس نوشته: به دنبال کودتا در ترکیه رییس‌جمهوری ایران دستور تشکیل جلسه فوری شورای عالی امنیت ملی را صادر کرد.‌ ‌

هیچ کجا امنیت نیست

علی بیگدلی در سرمقاله<link type="page"><caption> روزنامه ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/?nid=6261&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> نوشته: واقعیت امروز این است که هیچ کس در هیچ کجای جهان امنیت ندارد و "امنیت بین‌المللی" معنای جاری خود در قرن نوزده و بیست را به کلی از دست داده است. دراین شرایط "ناامن" چند دلیل "ساختاری" و "رفتاری" را می‌توان به عنوان عوامل اصلی گسترش خشونت و اعمال تروریستی در کشورهای ثروتمند غربی و به‌طور خاص فرانسه برشمرد. با وجود این هیچ دلیل یا زمینه‌ای نمی‌تواند "تروریسم" را توجیه کند و بی‌شک رویداد روز گذشته در "نیس" اقدامی کاملاً غیرانسانی و غیرقابل اغماض است.

استاد روابط بین‌الملل و پژوهشگر تاریخ اروپا در این مقاله نابرابری گسترده اقتصادی در غرب را هر روز عمق بیشتری پیدا می‌کند یکی از علل عملیات تروریستی دانسته و نوشته در عین حال نوشته: فرانسه یکی از خشن‌ترین استعمارگران در تاریخ استعمار جهان است. چه بسا بغض‌های گذشته جوامع ستمدیده و استعمار شده آفریقایی که شهروندان درجه سه فرانسه محسوب می‌شوند؛ سرباز کرده است.

مقاله روزنامه ایران علت مهم دیگر را این دانسته که: فرانسه از گذشته‌های دور سیستم امنیتی قدرتمندی نداشته و این مسأله بیشتر به نوع نگاه فرانسوی‌ها باز می‌گردد. فرانسوی‌ها می‌گویند مظهر دموکراسی در دنیا هستند و به همین دلیل نمی‌خواهند چهره‌ای امنیتی از خود نشان دهند. در حال حاضر سالانه ۵۵ میلیون نفر از کشور فرانسه بازدید می‌کنند و این کشور درآمدی نزدیک به ۶۵ میلیارد دلار از صنعت توریسم دارد. امنیتی شدن فضا ضربات مهلکی به صنعت توریسم این کشور وارد می‌کند.

محصول سیاست فرانسه

کیهان، رسالت، سیاست روز، جوان و چند روزنامه اصولگرا در تیترهای اول خود با اشاره به نشست هفته گذشته سازمان مجاهدین خلق در پاریس فرانسه را قربانی میزبانی از تروریست ها دانسته اند. <link type="page"><caption> کیهان </caption><url href="http://kayhan.ir/fa/news/80055/شب-وحشت-در-فرانسه-میزبان-تروریست%E2%80%8Cها-قربانی-ترور-شد" platform="highweb"/></link>نوشته:اروپا همچنان از بلژیک گرفته تا فرانسه و آلمان در سایه وحشت از اقدامات گاه و بی‌گاه تروریست‌ها به خود می‌لرزد اما فرانسه در اروپا وضعیت ویژه‌ای دارد دولت این کشور از ابتدا میزبان و پناهگاه گروه‌های تروریستی از منافقین گرفته تا تروریست‌های سوری بوده است و جلسات گاه و بی‌گاه سران گروه‌های تروریستی در این کشور‌ و تحت حمایت و اشراف کامل دولت این کشور برگزار می‌شود.

کیهان اضافه کرده: همین چندی پیش ترکی الفیصل رئیس پیشین اطلاعات عربستان در نشست سالانه منافقین در پاریس حضور یافت و این در حالیست که دولت فرانسه مدعی است در غرب آسیا سرگرم مبارزه با تروریست‌ها است اما تاوان این حمایت‌ها و برخورد دوگانه با تروریسم و تقسیم تروریست‌ها به خوب و بد را مردم فرانسه باید بپردازند و این بار قرعه تروریسم به نام مردم بی‌گناه شهر نیس در جنوب فرانسه افتاد تا تاوان مماشات و سیاست‌های دوگانه غرب در برخورد با تروریسم را بپردازند.

رحیم لاری در مقاله ای در روزنامه <link type="page"><caption> جوان </caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/797610/باستيل-بزرگي-به-نام-فرانسه." platform="highweb"/></link>به چند پرسش درباره حادثه نیس پرداخته و نوشته مجموع این سؤال‌‌ها فضایی از ابهام را پیرامون کامیون مرگ ایجاد کرده و معلوم است که دستگاه رسانه‌ای غرب آنچنان مشغول آب و تاب دادن به ماجراست که اجازه طرح این سؤال‌‌ها و کندوکاو در این فضا را نمی‌دهد. از جهت دیگر، حمله تروریستی نیس قابل مقایسه با حمله تروریستی به فرودگاه بین‌المللی آتاتورک در ۲۸ ژوئن است که ۴۱ کشته و ۱۴۰ زخمی داشت.

مقاله روزنامه سپاه پاسداران از این قیاس نتیجه گرفته که: رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه دست‌کم از آن حمله این درس عبرت را گرفت که حمایت از تروریست‌ها حکم استفاده از شمشیر دولبه‌ای را دارد که خواه‌ناخواه یک طرف آن علیه خود او به کار می‌رود. آن حمله و البته حملات تروریستی قبل در نهایت اردوغان را متوجه این واقعیت کرد و به همین علت هم تغییر در سیاست منطقه‌ای را در دستور کار خود قرار داد و حالا هم بن‌علی ییلدریم، نخست وزیر ترکیه را پیش‌قراول این تغییر قرار داده تا از تغییر سیاست کشورش در مورد سوریه و بهبود روابط با این کشور بگوید.

جوان در نهایت پرسیده: آیا فرانسوا اولاند هم مثل اردوغان درس عبرت از حملات تروریستی در فرانسه گرفته تا حاضر به تغییر سیاست خود در خاورمیانه بشود؟ به نظر می‌رسد این تغییر چندان با روحیه و مزاج اولاند سازگار نیست. او چنان از آزادی و جمهوری فرانسه می‌گوید تا دیگر کسی توجه به این مسئله نکند اما واقعیت این است که کامیون مرگ نیس یا حملات نوامبر گذشته محصول سیاست او در خاورمیانه و حمایتش از گروه‌های تروریستی هستند.

مگر ممکن است؟

علی خرم دیپلومات پیشین در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق </caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/97911/تروریسم-کور-در-پاریس" platform="highweb"/></link>نوشته: این مردم بی‌گناه و از همه‌جا بی‌خبر به چه علت کشته شده‌اند و تاوان چه گناهی را پس می‌دهند؟ آنهایی که مردم را به این‌گونه درو می‌کنند، می‌خواهند چه چیزی را ثابت کنند؟ آیا می‌خواهند طرز زیستن را به غربی‌ها بیاموزند؟ آیا می‌خواهند از دول غربی مثلا انتقام بگیرند؟ آیا می‌خواهند وجود خود را به عنوان دولت به‌اصطلاح اسلامی در جهان تثبیت کنند؟ اینها که هیچ‌کدام با کشتار مردم بی‌گناه حل نمی‌شود.

به نوشته این مقاله: این اقدام موهن و موحش اثبات کرد دیگر جای هیچ تأملی نیست و باید همه از مسلمان و مسیحی و یهودی و از اروپایی، آسیایی، آمریکایی و آفریقایی دست‌به‌دست یکدیگر داده جبهه مستحکم و واحدی علیه این بلای بشریت تشکیل دهند و با کنارگذاشتن اختلافات سیاسی و موضوعات فرعی فقط به معدوم‌کردن داعش و همه تروریست‌های تکفیری بیندیشند؛ آنها که روزی در سوریه، روز دیگر در عراق و افغانستان و روز سوم در یمن و لیبی هویدا می‌شوند و سپس تا قلب اروپا پیش می‌روند. همچنین باید ملاحظات سیاسی را با کشورهایی نظیر عربستان کنار گذاشت...

علی میرفتاح هم در ستون کرگدن <link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=479&PageNO=16#" platform="highweb"/></link>نوشته: نمی‌شود تصور کرد که کجا و چطور نقشه می‌کشند که مردم را بکشند. حقیقتا تصور اینکه در یک اتاقی، دور میزی چند نفر آدم بنشینند و جلوی‌شان نقشه پهن کنند و بگویند کامیون از اینجا، از نقطه a وارد بشود و مردم را زیر بگیرد و بعد از آنجا برود به نقطه b مردم دیگر را زیر بگیرد و در نقطه c خودش را از بین ببرد.. حتی در تخیل و داستانپردازی هم نمی‌توان فهمید در اتاق فکر تروریست‌ها چه می‌گذرد و چرا جان آدمیزاد این همه برای‌شان بی‌ارزش و پیش پا افتاده است.

نویسنده پرسیده: اینها که هستند، سر چه سفره‌ای بزرگ شده‌اند؟ از زهدان چه مادری بیرون آمده‌اند؟ در کدام مدرسه تربیت شده‌اند؟ به چه دین و چه مرام و چه آیینی هستند؟ به چه چیزی اعتقاد دارند، کجا را می‌خواهند بگیرند، از پس این بمب‌ها و قتل و غارت‌ها به کجا می‌خواهند برسند؟ به کجا برسند، بی‌خیال می‌شوند و دست از خشونت برمی‌دارند؟..

مقاله اعتماد در نهایت نوشته: امروز صبح ذیل فیلم‌های دلخراش و خبرهای تلخ مربوط به نیس اظهارنظرهای معدودی از هموطنان را دیدم که ترسیدم. مگر می‌شود مسلمانی از کشته شدن مظلومان و بی‌گناهان ابراز خرسندی کند؟ قبلش برایم سوال بود که تروریست‌ها در کدام مکتب بالنده شده‌اند، باید پرسید چطور کسی می‌تواند- بی‌آنکه وجدانش معذب شود یا دستش بلرزد- کامنت بگذارد: "تا کشته می‌شوند از اینها کشته شوند..."؟ ‌

مرضیه جلیلی در <link type="page"><caption> ابتکار </caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/index.php?year=1395&month=04&day=26&category=1&" platform="highweb"/></link>نوشته: حادثه تروریستی که پنجشنبه شب در نیس فرانسه رخ داد از نگاه برخی محصول تعریف تروریست بد و تروریست خوب در جهان غرب است. به عقیده این عده، تروریسم در شرایطی گریبان فرانسه و برخی دیگر از کشورهای غربی را می‌گیرد که این کشورها از گروه‌های تروریستی فعال علیه دیگر حکومت‌ها و کشورها حمایت می‌کنند.

به نوشته این روزنامه: از نگاه رفتار رسانه‌ای و دیپلماتیک نیز ارزش قربانیان تروریسم در این کشورها با کشورهایی که گروه‌های تروریستی آن‌ها مورد حمایت غرب است، برابر شمرده نمی‌شوند. در واقع بر این اساس، تروریست‌هایی که برای دیگر کشورها حامل "تروریسم خوب" شمرده می‌شدند، حال در گرفتن گریبان حامیانشان تبدیل به "تروریسم بد" شده‌اند. این در حالی است که در میان بازی‌های سیاسی و دیپلماتیک، این مردم بی‌گناه هستند که قربانی می‌شوند؛ چه در پاریس و نیس و چه در عراق و افغانستان و بنگلادش؛ چه مسلمان و چه مسیحی و یهودی و بی‌دین!

نیس، سعدی و حداد عادل

محمدحسین روانبخش در ستون طنز <link type="page"><caption> مردم سالاری</caption><url href="http://mardomsalari.com/Template1/Article.aspx?AID=38604#251591" platform="highweb"/></link> نقل کرده که غلامعلی حداد عادل در حساب توئیترش نوشته: "اخبار حملات تروریستی در نیس را که خواندم بی اختیار به یاد این شعر سعدی افتادم که می‌گوید: کس نیاموخت علم تیر از من / که مرا عاقبت نشانه نکرد".

طنزنویس افزوده:مردم نیس فرانسه وقتی این پیام عمیق را خواندند، بی‌اختیار از همدیگر پرسیدند‌: "حملات تروریستی در نیس"؟! ما که فقط یک حمله تروریستی را شاهد بودیم‌؟ نکند قرار است حمله دیگری انجام شود و این هشداری به ماست؟! پلیس فرانسه وقتی این پیام را خواند، بی‌اختیار در میان کشته شدگان دنبال کسی گشت که تیراندازی را به عامل این عملیات تروریستی آموزش داده است اما متاسفانه بعضی از کشته شدگان زنان و کودکانی بوده اند که خودشان هم تیراندازی نکرده‌اند و همین پلیس این کشور را گیج کرده است!

ستون طنز مردم سالاری در نهایت به این جا رسیده که: چند تن از کارآگاهان فرانسوی با خواندن پیام حداد عادل، بی‌اختیار به این نتیجه رسیدند که حتما پلیسی که به عامل این عملیات تروریستی گواهینامه رانندگی داده است، در این حمله تروریستی کشته شده است اما متاسفانه پلیس مزبور، نه خودش و نه هیچ یک از اعضای خانواده اش جزو کشته شدگان نبودند‌! نویسندگان و ادبای فرانسوی، وقتی این پیام را خواندند، بی اختیار دچار سرگیجه شدند و هر چقدر زور زدند نتوانستند هیچ ربطی بین شعر سعدی و حادثه تروریستی نیس پیدا کنند‌...

به آمریکا فشار بیاوریم

سعدالله زراعی در یادداشت روز <link type="page"><caption> کیهان </caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/764/2" platform="highweb"/></link>ادعا کرده که تصعید بحران در روابط ایران و سعودی که حکومت ریاض در پیش گرفته نمی تواند بدون اجازه آمریکا باشد و بر همین اساس پیشنهاد کرده که ایران از توانایی های خود برای اعمال فشار به آمریکا استفاده دارد و از جمله این که:در شرایط تصعید بحران علیه ایران، چرا باید خلیج‌فارس، اقیانوس هند، دریای سرخ برای آمریکا و عربستان امن باشد؟ آمریکایی‌ها بر اساس چه منطقی نزدیک به ۷۰ شناور نظامی در حدفاصل بحرین تا دهانه هرمز دارند؟ چرا بیش از ۱۷ پایگاه نظامی آمریکا باید در اطراف ما وجود داشته باشد؟

پیشنهاد دیگر این روزنامه تندرو این است: نزدیک به ۹۰ درصد از ساکنان اصلی بحرین، "ایرانی‌تبار" هستند، چرا ما از ایرانی‌تبارهای بحرینی دفاع جدی و عملی نمی‌کنیم مگر نه این است که بارها اروپایی‌ها کشوری که درصد بسیار کمتر اروپایی داشته است را مورد حمله قرار داده‌اند و مگر با همین استدلال ترکیه به عنوان عضو ناتو در سال ۱۳۵۳ به قبرس حمله نکرد؟ اگر دشمن در حال تصعید بحران علیه ماست ما نمی‌توانیم از این تصعید بگریزیم و آن را نادیده بگیریم و یا در انتظار روزی که به طور طبیعی فروکش کند بنشینیم و کاری انجام ندهیم.

و خلاصه یادداشت روز کیهان این که: امروز و بر اثر یک خوانش دقیق از میزان نفوذ ایران و رو به گسترش بودن آن، دشمن به طور جدی تلاش می‌کند با قتل و هدم هواداران انقلاب اسلامی، آنان را بترساند و منزوی سازد ما در این شرایط نمی‌توانیم با رویه گذشته کار کنیم باید با استفاده از ظرفیت‌های‌مان چنان ضرباتی به دشمن بزنیم که محاسبات خود را تغییر دهد و سرجای خود بنشیند. ما نباید با بی عملی خود ثابت کنیم که در برابر الگوی آمریکایی "تصعید منطقه‌ای بحران" آسیب‌پذیریم. ‌

احمدی نژاد و بازگشت به قدرت

روزنامه های اول هفته از دیدار کم رونق محمود احمدی نژاد در یک مسجد با مردم ملارد خبر داده و درباره آن گمانه زنی هایی کرده اند. <link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=479&pageno=1" platform="highweb"/></link>نوشته: او می‌تواند با شعار بازگشت به انقلاب وارد عرصه شود و بدون هیچ خط قرمز و ملاحظه‌ای قرائت خود را از انقلاب عرضه کند. این مقدمه یک آشفتگی تازه در ساختار سیاسی و بروکراتیک ایران خواهد بود. اما این همه ماجرا نیست. تنها یک سوی داستان اراده شخص رییس دو دولت نهم و دهم برای بازگشت به قدرت است.

به نوشته این روزنامه: یک وجه دیگر این مساله تایید یا رد صلاحیت اوست. آیا او تایید صلاحیت می‌شود؟ پاسخ به این سوال را هیچ‌کسی نمی‌داند اما در میان فعالان سیاسی رد و تاییدصلاحیت مدافعان و مخالفان سرشناسی دارد. وجه سوم این معادله چندمجهولی حضور رقیبی قدرتمند به نام حسن روحانی است. کسی که بیش از تمامی شهروندان ایرانی به عمق فاجعه‌ای که دو دولت احمدی‌نژاد ساخت، واقف است و در مواجهه با او می‌تواند بارها و بارها صدها سند و مدرک از سوءمدیریتش پیش چشم مردم بگذارد تا دوباره به خطای انتخاب احمدی‌نژاد نیفتند.

به نظر اعتماد احمدی نژاد اگر هوس ریاست‌جمهوری داشته باشد با همان روحیاتی وارد کارزار می‌شود که ٨٤ و ٨٨ را ساخت. همان روحیاتی که خود را مستغنی از حمایت تمامی گروه‌ها و جریان‌های سیاسی داخلی می‌داند. او در ٨ سال دولتش تلاش کرد طبقه‌ای جدید در ایران بسازد و حالا اگر بخواهد بیاید روی حمایت همین طبقه حساب کرده است. طبقه‌ای که کوچک شدن سفره‌اش محصول سیاست‌های اوست و اتفاقا بیشترین آسیب را دیده اما هنوز گمان می‌کند همان کسی که معیشتش را نابود کرد، می‌تواند آن را از نو بسازد.

بهناز لطفعلی‌زاد در <link type="page"><caption> ابتکار </caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/?newsid=48640" platform="highweb"/></link>نوشته: ۸ سال در راس اخبار رسانه‌ها بود، نه به واسطه مدیریت نیکو و نه به دلیل جاذبه سیاست‌های اتخاذی، بلکه به دلیل حاشیه‌هایی که همیشه پیشگام از وی حرکت می‌کرد. امروز هم دوست دارد دیده شود، نمی‌خواهد اذهان جامعه اسمش را فراموش کند. هرچند چنین نگرانی و هراسی بیهوده است، چرا که مگر می‌شود آن میزان اختلاس‌ها، فساد‌ها و سیاست‌هایی را که در چارچوب کلماتی از جنس احمدی‌نژاد بیان می‌شد، از خاطره جامعه محو شود؟! گفته می‌شود که حافظه تاریخ فراموش‌کار است اما ذهن بیدار هر ایرانی تا نفت، پول، اسکناس، بیمه، تحریم را می‌شنود، بابک زنجانی‌ها، سعید مرتضوی‌ها و دکل‌هایی را یاداور می‌شود که گم شد.

به نوشته این گزارش: سیاستمدار قهاری نیست اما خوب بازی می‌کند و خوب ژست می‌گیرد، آقای پوپولیست این روزها می‌تواند لقب خوبی برایش باشد. رییس‌جمهوری دولت نهم و دهم پس از نارمک، ملارد را برای تبلیغات و سخنرانی‌های جهت‌دار خود برگزید و در حجمی از استقبال گرم و همین‌طور یخ‌زده جوانانی که با پلاکارت‌هایی وی را مسبب مشکلات امروز جامعه می‌دانند، حاضر شد و از عزت حرف زد و عدم وجود آن در مجریان و مسئولان امروز را عامل دستبرد‌ها به بیت‌المال دانست!

ابتکار معتقد است: از چنین اقداماتی این‌طور بر‌می‌آید که احمدی نژاد سودای بازگشت به اریکه قدرت را در سر دارد. اما اگر در مناظره‌های انتخاباتی از خود دربرابر اظهاراتی که علیه دولت وی وجود دارد، دفاع کند که در این صورت این بار با جامعه‌ای مواجه است که با اطلاعات کافی و وافی منتظر پاسخی مناسب از مسبب تمام مشکلات امروزی خود است.

ناسزاگویی جمعی

علیرضا خانی در سرمقاله <link type="page"><caption> اطلاعات </caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/?p=216563" platform="highweb"/></link>از رواج ادبیات خشن و ناسزاگویی در شبکه های اجتماعی انتقاد کرده و افزوده:

بخش دیگر از رسانه‌ها، رسانه‌های مکتوب هستند، چند هزار نشریه و قریب به یکصد و پنجاه روزنامه، ادبیات نوشتاری رسانه‌‌ای را تشکیل می‌دهند و ترویج می‌کنند. با غصه باید اذعان کرد خیلی از روزنامه‌ها و مجلاتی که متأسفانه داعیه ارزشی دارند، هر روز به مخالفان خود یا آنان که طور دیگری می‌اندیشند عملاً و رسماً "فحش" می‌دهند. گویی فحش دادن، سیاسی‌ترین و مهیج‌ترین بخش رسانه‌شان را تشکیل داده است و حتی بسیاری گمان می‌کنند، آن نشریه منتشر می‌شود به خاطر این که مخالفان را بنوازد و بقیه مطالبش صرفاً‌برای "پر کردن" سایر صفحات است!

به نوشته سردبیر این روزنامه:در سال‌های اخیر و به ویژه در ماه‌های اخیر، فحاشی در مطبوعات اوج گرفته است و به نظر می‌رسد به سوی نقطه پیش‌بینی‌ناپذیری حرکت می‌کند. بسیاری از واژگانی را که اگر زمانی کسی پیش‌بینی می‌کرد در روزنامه منتشر خواهد شد، هیچ آدم عاقلی باور نمی‌کرد اکنون به آسانی در صفحات برخی نشریات منتشر می‌شود به گونه‌ای که یک هفته‌نامه مدعی ارزش‌گرایی همین ماه رمضان در تیتر اولش با حروف درشت برای تخطئه دولت از یک واژه کاملاً مستهجن استفاده کرد.

سرمقاله اطلاعات به این جا رسیده که: در همه دنیا گروه‌هایی هستند که در شبکه‌های اجتماعی مطالب و تصاویر مبتذل و مستهجن بگذارند و به افراد توهین و فحاشی کنند … اما، جوانانشان وقتی رئیس‌جمهوری یک کشور به دعوت رسمی دولت به کشورشان آمده است، به صرف این که طرف خانم است، الفاظ زشت روی اینستاگرامش نمی‌گذارند یا اگر در بازی فوتبال میان دو تیم از قاره‌ای دیگر، یکی بر زمین افتاد، فحش‌هایی رکیک نثارش نمی‌کنند. چه کرده‌ایم که بخشی از جامعه رفتاری می‌کند که به قول لیونل مسی، اعجاب‌آور است.

‌