روزنامه های تهران؛ سالگرد برجام یا سالگرد هیچ

روزنامه های امروز صبح، چهارشنبه ۲۳ تیر همزمان با اولین سالگرد توافق هسته ای ایران و کشورهای غربی بر سر فعالیت های هسته ای کشور به ابراز نظر پرداخته اند، در حالی که روزنامه های تندرو و اصولگرا برجام را از پایه نفی کرده و آن را باعث عقب افتادگی کشور خوانده اند روزنامه های هوادار دولت توجه داده اند که اگر تحریم ها و انزوای اقتصادی و سیاسی باقی بود چه مصیب ها رخ می داد.

ادامه اصرار رسانه های مخالف دولت به ادامه جنجال ناشی از افشای حقوق های نجومی مدیران همچنان تیترهای اصلی و صفحاتی از این نشریات را به این موضوع اختصاص داده، دور تازه ای از انتقاد از پزشکان به جهت شرایطی که منجر به مرگ عباس کیارستمی شد از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست که در گزارش هایی از افزایش تماشای برنامه های تلویزیونی ماهواره ای توسط مردم خبر داده اند.

اکثریت به تماشا مشغول

زهرا داستانی در گزارش اصلی <link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/?newsid=48423" platform="highweb"/></link> نوشته: دیش، ال-ان-بی، قیچی و پارازیت. اینها واژه‌هایی هستند که به قول آمارهای مسئولان به گوش ۷۰ درصد مردم ایران آشنا می‌آیند و تنها ۳۰ درصد مردم سعی می‌کنند از آن دوری بجویند. گرچه قانون می گوید که استفاده از ماهواره در ایران منع قانونی دارد اما چه آن ۷۰ درصدی که قانون را زیر پا می‌گذارند و مشتاقانه پای سریال‌ها ی شبکه های ماهواره ای می نشینند و چه آنهایی که ماهواره ندارند، قریب به اتفاق به قانون بی توجهند.

این روزنامه تاکید کرده: ماهواره یک واقعیت است. واقعیتی که امروز در همه خانه‌های ایرانی رسوخ کرده و بر فرهنگ و جامعه ایرانی تاثیر می گذارد. اما آیا قانون منع استفاده از ماهواره می‌تواند به سواد رسانه‌‌ای مردم کمکی کند؟ یا اینکه مانع از نفوذ تاثیرات رسانه‌های بیگانه به جامعه شود؟ کارشناسان علوم ارتباطات بر این باورند که برای نبرد رو در رو با شبکه‌های ماهواره‌ای آنچه ضرورت دارد بالابردن سواد رسانه‌ای یا فرهنگ رسانه ای کشور است و مبارزه با آن به شیوه جمع آوری یا ارسال پارازیت نمی تواند سبب پیروزی شود.

گزارشگر ابتکار برای یافتن پاسخ این سوال که آیا قانون موجود در کشور باعث شده که سی درصد مردم بیننده تلویزیون های ماهواره ای نباشند نوشته: براساس آنچه که افراد در یک نظر سنجی بیان کرده اند، بخش مهمی از ۳۰ درصد افرادی که از ماهواره استفاده نمی‌کنند به دلیل حضور در دهک‌های پایین جامعه توان مالی خوبی برای خرید تجهیزات ندارند.

فرار از محتویات غیر اخلاقی که رابطه مستقیمی با وجود فرزندانی در سنین پایین دارد و پس از آن مغایرت با موازین شرعی.

مهربانو ابدی‌دوست هم در گزارشی در <link type="page"><caption> فرهیختگان</caption><url href="http://farheekhtegan.ir/?nid=1990&pid=8&type=0" platform="highweb"/></link> نوشته: علی جنتی، وزیر ارشاد پس از صدور احکام اعضای جدید شورای بازبینی فیلم‌ها مصاحبه‌ای نیز درباره حاشیه‌های این روزهای سینما و موسیقی انجام داد و تاکید کرد که قانون ممنوعیت پخش تیزر فیلم‌های سینمایی حتما باید اصلاح شود. ماجرای توقف اکران فیلم «آااادت می‌کنیم» و احضار چند تهیه‌کننده به دادسرای رسانه برای پخش آگهی از شبکه‌های ماهواره‌ای به ضیافت افطاری رئیس‌جمهور با هنرمندان نیز کشیده شد.

به نوشته این گزارش هفته گذشته مهدی فخیم‌زاده به نمایندگی از سینماگران از حسن روحانی درخواست کرد تبلیغات کالاهای فرهنگی مجوزدار از ماهواره آزاد شود. علی جنتی با تاکید بر این که تا استفاده از ماهواره در ایران ممنوع است، قوانین زیرمجموعه این قانون نیز اعمال خواهد شد گفته: اصلاح این قانون بسیار ضروری است و حتما باید صورت گیرد، چراکه استفاده افراد از ماهواره به کل غیرقانونی است؛ اما اکثریت مردم از آن استفاده می‌کنند.

دستاوردهای برجام

حمید بعیدی نژاد در سرمقاله روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/?nid=6259&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> مهم ترین دستاوردهای ایران از توافق هسته ای را از این جا شروع کرده که: سال‌های طولانی ملت ایران به عنوان مهم‌ترین خواسته ملی یکپارچه خواستار تثبیت حقوق هسته‌ای کشورمان بود و برای تحقق آن تحریم‌ها، فشارها، محدودیت‌ها و محرومیت‌ها را به جان خرید. امروز این حقوق هسته‌ای از طرف همان کشورهایی که وجود ۱۰ عدد سانتریفیوژ را نمی‌توانستند بپذیرند، با عالی‌ترین درجه صراحت در برجام شناسایی و تثبیت شده‌اند.

رئیس تیم کارشناسی مذاکرات هسته ای در این مقاله در ضمن به بالندگی صنعت هسته‌ای صنعت هسته‌ای اشاره کرده که موجب شده امروز با صدور مواد غنی شده هسته‌ای و همچنین صدور آب سنگین به قوی‌ترین قدرت‌های صنعت هسته‌ای دنیا این بالندگی را آغاز کرده است و به تثبیت شرایط اقتصادی کشور از جمله این که ارتباطات بانکی بین‌المللی که به صفر رسیده بود، جان تازه‌ای گرفته است و بازگشت صنعت نفت به بازار در حالی که اگر برجام نبود، امروز صادرات نفت ایران به بازارهای جهانی به صفر می‌رسید.

مقاله روزنامه دولت سپس به صنعت پتروشیمی کشور اشاره کرده که امروز برخلاف روند فرسایشی گذشته، به هدف‌های جدید در فتح قله‌هایی که دیگر رؤیا شده بودند، می‌اندیشد و احیای صنعت هواپیمایی که اینک فرصت مهم نوسازی، بازسازی و ایمن‌سازی برای صنعت هواپیمایی فراهم شده. تقویت روح امید و نشاط ملی. بهبود شرایط بین‌المللی برای تقویت توان دفاعی کشور. بهبود روابط سیاسی و بین‌المللی ایران به طوری که در همین دوره کوتاه حجم تبادل هیأت‌ها در سطح عالی رؤسای کشورها و دولت‌ها به نحو مقتدری نقش ایران را در تصمیم‌سازی‌های بین‌المللی افزایش داده است.

در پایان مقاله روزنامه ایران آمده: اینها عناوین برخی مهم‌ترین دستاوردهای برجام می‌باشد. اما این بدین معنا نیست که در اجرای برجام با مشکلاتی مواجه نیستیم. این یک واقعیت است که انتظار ما از کشورهای ۵+۱ فراتر از وضع موجود است و ایران به چیزی کمتر از اجرای کامل برجام و رفع تمامی مشکلات و اجرای بدون نقص تمامی تعهدات آنها رضایت نخواهد داد.

تقریبا هیچ

ایمان شریعتی در سرمقاله <link type="page"><caption> سیاست روز</caption><url href="http://www.siasatrooz.ir/vdcivpa3.t1aqp2bcct.html" platform="highweb"/></link> نوشته: آن روزی که منتقدان تا حرفی می‌زدند و آقایان با رگبار فحاشی‌ها نظیر «بی‌شناسنامه»، «بزدل»، «بی‌سواد»، «اقلیت»، «افراطی»، «تازه به دوران رسیده»، «حسود»، «بروید به جهنم»، «بیکار»، «متوهم»، «ترسو»، «عصر حجری»، «لرزان»، «عقب‌مانده»، «دروغ‌پراکن»، «غوطه‌ور در فساد»، «دین‌نشناس»، «هوچی‌باز»، «تخریب‌گر»، «ناراحت»، «تازه انقلابی»، «کاسب تحریم» و... در مقابل‌شان می‌ایستادند، گذشته است و حالا مشخص می‌شود که این ادبیات چه تاثیر و کارکردی داشته است.

به نوشته این روزنامه مخالف دولت: حالا هر روز با اسناد و مدارک معلوم می‌شود که «کاسبان تحریم» اتفاقا همان «کاسبان برجام» هستند که در روز و روزگار تحریم، جیب‌هایشان را از ارز و سکه پر کردند و حالا هم به شیوه دیگری دستِ درازشان در کیسه بیت‌المال است. یک سال گذشته است و حالا معلوم می‌شود، آنها که با فضاسازی تبلیغاتی و شوهای رسانه‌ای به دنبال دوقطبی کردن جامعه به «دلواپس» و «دل‌آرام» بودند، چگونه در بن‌بست برجام گیر افتاده‌اند و حالا از یاران خودشان هم به صف اقرارکنندگان به ناکارآمدی برجام پیوسته‌اند.

سیاست روز در نهایت نوشته: مگر رئیس‌جمهور در فروردین‌ ماه سال گذشته و در روز ملی فناوری هسته‌ای نگفته بود: «ما هیچ توافقی را امضاء نخواهیم کرد مگر آنکه در اولین روز اجرای توافق تمامی تحریم‌های اقتصادی در همان روز لغو شود.» چه شد که ماه‌ها از روز اجرای توافق هم گذشت، اما در مقابل سرعت خیره‌کننده دوستان دولت در اجرای برجام، طرف مقابل یا کند کار کرد، یا عمل نکرد و یا به دنبال بهانه‌های جدیدی برای تحریم گشت؟ چه شد که «روح برجام» برای ما با روح برجام آنها متفاوت شد؟

<link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/762/1" platform="highweb"/></link> در تیتر اصلی خود به جای برجام «تقریبا هیچ» قرار داده و گزارش خود را با حمله به رسانه های هوادار دولت آغاز کرده و نوشته: پس از امضای توافق، این روزنامه‌ها با تیترهایی همچون «تحریم‌ها به تاریخ پیوست»، «صبح بدون تحریم»، «فروپاشی تحریم»،«اینک بدون تحریم»، «تحریم رفت»، «پیروزی، بدون جنگ» و... به استقبال این توافق رفتند.

حال در سالگرد برجام، نیویورک تایمز در گزارشی نوشت: ایران با وجود انجام همه تعهدات، به خاطر تداوم تحریم‌های آمریکا، هنوز طعم مزایای برجام را نچشیده و اثر مثبت اقتصادی آن را لمس نکرده است.

گزارش این روزنامه تندرو رو در پاسخ این که چه چیزی موجب شده که رسانه‌های غربی نیز به صورت غیرمستقیم به عهدشکنی آمریکا اعتراف کنند؟ نوشته: خروج بیش از ۱۲ هزار سانتریفیوژ از چرخه غنی‌سازی، توقف تحقیق و توسعه برای غنی‌سازی در فردو، بتن‌ریزی در قلب رآکتور اراک و خروج ۹۷۰۰ کیلوگرم از ده‌ هزار کیلوگرم اورانیوم غنی شده زیر ۵ درصد- که طی ده سال با تلاش دانشمندان هسته‌ای کشورمان به دست آورده بودیم- از کشور از جمله اقدامات دولت روحانی است که هزینه‌های سنگینی را در پی داشت.

دشمنی موثر به جای دشمنی تبلیغاتی

نادر کریمی جونی در سرمقاله <link type="page"><caption> جهان صنعت</caption><url href="http://www.jahanesanat.ir/58260-دشمنی-موثر-به-جای-دشمنی-تبلیغاتی.html" platform="highweb"/></link> پرسیده مگر قرار بود برجام باعث رفع کدورت‌ها میان تهران- واشنگتن شود؟ و خود جواب منفی داده و نوشته: حتی پیش از امضای توافق و هنگامی که مذاکرات در جریان بود، مقامات کشور تاکید می‌کردند که دشمنی تهران با واشنگتن دائمی است. از این بابت حتی پیش از به اجرا گذاشته شدن برجام هم اعتقاد آن بود که پس از این توافق نه فقط یخ روابط دو طرف ذوب نخواهد شد بلکه ممکن است به واسطه مخالفت‌ها و مزاحمت‌های عناصر افراطی در دو کشور این روابط پیچیده‌تر شود چنان که هم‌اکنون نیز موقعیت و جغرافیای روابط ایران و آمریکا و در بعد وسیع‌تر، ایران و غرب در مقایسه با گذشته بهبود نیافته است.

به نوشته این مقاله: اگر تحولات روابط ایران و آمریکا مورد بررسی قرار گیرد، به روشنی اقدامات موثر و عملی کاخ سفید علیه ایران به چشم می‌خورد از جمله تملک دارایی‌های ایران، اصرار بر توسعه عملیاتی تحریم‌های اولیه، رواج ایران‌هراسی در میان سرمایه‌گذاران و کارآفرینان آمریکایی و اروپایی و... . برای اجرایی کردن این اقدامات، واشنگتن هیچ مانور تبلیغاتی انجام نداده و هیاهو بر سر آن راه نینداخته است. اما اقدام عملی کشورمان که می‌تواند منافع ایالات متحده را تحت تاثیر قرار دهد، چه بوده است؟

جهان صنعت در نهایت نوشته: با این حال حتی اگر مواضع ماجراجویانه برخی داخلی‌ها ابراز نمی‌شد، باز هم رودررویی تهران با برخی مواضع راهبردی غرب مانند حمایت از اسراییل، مانع از همگرایی و دوستانه شدن روابط کشورمان با غرب و بالاخص ایالات متحده می‌شد. اما چرا تهران به جای دشمنی موثر تنها به نمایش دشمنی اکتفا می‌کند و با برخی رفتارها که اتفاقا چندان مسوولانه نیست، کشور را در مظان اتهام و سوءظن جامعه جهانی قرار می‌دهد.

نظارت بر رهبر یا مراقبت از او

علی شکوهی در مقاله ای در <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=477&PageNO=16#" platform="highweb"/></link> به تازه ترین سخنان احمد خاتمی امام جمعه موقت تهران درباره نظارت بر رهبری پرداخته و جمله این عضو مجلس خبرگان را نقل کرده که گفته است «در قانون اساسی واژه مراقبت از ولایت فقیه برای این مجلس تعریف شده است نه نظارت بر ولی‌فقیه. با توجه به عظمتی که امام راحل داشتند قانونگذار متعرض به نظارت بر رهبری ایشان نشده است زیرا اگر متعرض به نظارت می‎شد باید راهکارهای آن را نیز بیان می‎کرد.»

به نظر نویسنده این مقاله: این قضاوت به‌درستی در افکار عمومی مردم وجود دارد که نهاد تعیین‌کننده رهبری باید بر ایشان نظارت یا مراقبت هم داشته باشد تا اگر به هر دلیلی صلاحیت خود را از دست داده یا معلوم شود که از اول صلاحیت لازم را نداشته یا از انجام مسوولیت رهبری ناتوان شده است، فرد دیگری را برای رهبری در نظر بگیرد. مهم نیست که از کدام واژه استفاده کنیم و اصلا هم مهم نیست که سازوکاری برای این مهم در قانون اساسی وجود دارد یا نه بلکه آنچه مهم است و اطاعت آگاهانه مردم از رهبری را موجب می‌شود این است که خبرگان بر کار و صلاحیت‌های رهبری اشراف دارند و از طرف مردم مامور به انجام این مسوولیت هستند.

مقاله اعتماد به این جا رسیده که: برخلاف تصور برخی، وجود نظارت بر رهبری اصلا جایگاه ولایت فقیه را تضعیف نمی‌کند بلکه به تقویت شأن و جایگاه رهبری در نزد مردم منجر خواهد شد. مردم مطابق تعالیم دین از کسانی که صلاحیت رهبری را دارند و در این زمینه برتر از فقهای دیگر هستند، در چارچوب اقتدار قانونی و شرعی تبعیت خواهند کرد. اگر معلوم شود که خبرگان بر رهبران نظارت دارند و همچنان از آنان حمایت می‌کنند به این نتیجه منطقی می‌رسند که صلاحیت رهبران تداوم دارد و باید تبعیت هم ادامه یابد.

آیا بودجه نظامی قابل دفاع است؟

علی سرزعیم در مقاله ای در <link type="page"><caption> جهان صنعت</caption><url href="http://www.jahanesanat.ir/58195-اصلاحیه-بودجه-و-بودجه-نظامی.html" platform="highweb"/></link> با یادآوری این که هر جامعه ‏ای نیازهای متنوعی مانند بهداشت، امنیت، آموزش، زیرساخت، فرهنگ دارد نوشته: موقع تهیه بودجه هر یک از این گروه ها با استدلال هایی در صدد جذب بیشتر بودجه هستند ولی آن کس که این نیازهای متعدد و متنوع و در عین حال سیری ناپذیر را در کنار هم قرار می‏دهد، سیاستمدار است و این سیاستمدار کسی نیست جز رییس ‏جمهور و نهاد مجلس. یک رییس‌جمهور مهم‌ترین ویژگی و برجستگی که با خود دارد این است که عموم مردم به فهم متعارف وی و سلامت نفس او در قضاوت‌ها اعتماد دارند و وی را امین بیت‌المال دانسته و به همین دلیل وی را شایسته تصمیم‏ گیری در تخصیص بودجه بین بخش‏های مختلف می ‏دانند.

نویسنده مقاله با اشاره به مقاله ای در یکی از سایت های اصولگرا که در آن ادعا شده که با توجه به آتش‏افروزی‌های موجود در منطقه و تهدیدات تروریستی این پول باید به امور نظامی اختصاص یابد نوشته: روشن است که امنیت مهم‌ترین پیش‌نیاز هر فعالیتی از جمله سرمایه‏ گذاری است اما آیا وجود چند جنگنده جدید و چندین تانک نو مهم‌ترین اولویت کشور است؟ آیا سطح بازدارندگی موجود برای ایجاد امنیت کافی نیست؟ آیا بودجه نهادهای نظامی و امنیتی برای خنثی کردن تهدیدات تروریستی کفایت نمی‏ کند؟

در پایان سرمقاله جهان صنعت آمده: در شرایطی که کشور نمی‏تواند سطح حمایتی قابل قبولی برای فقرا ارائه دهد و انبوهی پروژه ناتمام برجا مانده و بیکاری دارد، خانواده‏های زیادی را دچار مشکل می‏ کند، آیا تخصیص منابع بیشتر به فعالیت نظامی قابل دفاع است؟

زد و خوردهای باندی مقدم بر منافع ملی

فرشاد مومنی در مقاله ای در <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=477&pageno=1" platform="highweb"/></link> نوشته: در حالی که کشور در آستانه یک سیکل سیاسی قرار دارد، مسائل سرنوشت‌ساز به موضوعی برای زد و خوردهای باندی تبدیل شده است. عده‌ای از مخالفان سیاسی دولت به‌گونه‌ای برخورد می‌کنند که گویی حاضرند کشور نابود شود تا از این طریق به حیثیت دولت آسیب برسد. در دو سال اخیر موارد بسیاری از این دست برخوردها وجود دارد.

این اقتصاددان منتقد برنامه های دولت در مقاله خود نوشته: به نظر می‌رسد مخالفان امروز دولت به شکل غیرمتعارف و غیر منصفانه، این واقعیت را فراموش کرده‌اند که این دولت، یعنی دولت یازدهم میراث‌دار چه کارنامه فاجعه آمیزی بوده و در چه شرایطی سکان اداره کشور را در دست گرفته است.شاید اگر آقای روحانی و همفکران‌شان به شکل صادقانه و عالمانه در مورد رفتارهای فاجعه آمیز دولت پیشین به مردم توضیح می‌دادند امروز با این بحران روبه‌رو نمی‌شدند.

در ادامه مقاله اعتماد آمده: آیا جز مسوولان دولت نهم و دهم باید در این مورد توضیح دهند؟ کافی است فهرست بحران‌ها را در ایران کمی زیر و رو کنید تا حجم نگرانی‌های‌تان بیش از پیش افزایش یابد.. بحران‌هایی مانند بحران نابرابری منطقه‌ای، بحران آب و محیط زیست، بحران ورشکستگی صندوق‌ها، بحران فساد اداری، بحران بدهی دولت، و بحران‌هایی از این دست را چه کسانی رقم زده‌اند مشکلات دیگری مانند پس‌افتادگی تکنولوژی، فساد مالی گسترده و نفس‌گیر، کاهش کیفیت زندگی و مواردی از این دست هم وجود دارند که سبب شده ایران در ربع چهارمی کشورهای جهان از نظر رتبه‌بندی قرار داشته باشد، یعنی در میان کشورهایی که زیبنده ایران نیست در میان‌شان باشد.

حسین پایا در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/97688/افکار-عمومی-و-بازسازی-اعتماد" platform="highweb"/></link> نوشته: در انبوه ماجراجویی‌هایی که دولت نهم و دهم بر پیکر کشور تحمیل کرد، امنیت ملی تا مرز و لبه پرتگاه جنگ پیش رفت و سرمایه فوق‌تصور ٧٠٠‌ میلیارددلاری از فروش نفت در تاریک‌خانه دروغ، سوءتدبیر و تحقیر ملی گم و گور شد. آنان اعتراف نمی‌کنند حذف سازمان برنامه و بودجه برای کشور چه عواقبی به بار آورد. نمی‌گویند با تعطیل‌کردن این سازمان، هرگونه نظارت بر تعیین دستمزدها و حقوق‌های دولتی و معیار انتخاب افراد در دوایر استخدامی دولت برحسب شایستگی و کارآمدی را یک‌شبه دود کردند و به هوا فرستادند.

اکنون کسانی که از این عواقب مخرب مطلع بودند و از زیانش برای منافع عمومی آگاهی داشتند و عمدا و منافع‌جویانه در هم‌پیمانی با دولت پیشین سکوت پیشه کردند، دستمزدهایی را که سلیقه‌گرایانه و قبیله‌گرایانه به صورتی قانونی درآوردند، در دولت یازدهم به‌عنوان خبری بحران‌ساز و نشانه انحرافی عظیم و فسادی عمیم رونمایی کردند. با محدود نگاه‌داشتن آن به چند مورد در دولت، غوغایی از افشاگری بر ضد دولت به راه انداختند. بدون آنکه بخواهند منطق این افشاگری را از دولت دکتر روحانی فراتر ببرند.

مقاله شرق مدعی شده: فیش‌های حقوقی دست‌پخت تعطیل‌کردن سازمان برنامه و بودجه در دولت پیشین بوده است؛ ساختاری که با کنارگذاشتنش و غیبتش، درآمد ٧٠٠ میلیارددلاری دولت نهم و دهم معلوم نشد در کدام ناکجاآباد میل‌وحیف شد و مردم را از مواهبش محروم کرد. به‌جای بررسی و وارسی از سرمایه غیرقابل‌قیاس ملی که چه شد، کجا رفت و چرا کشور با داشتن چنین منبع عظیمی، دارای بالاترین نرخ بی‌کاری، حاشیه‌نشینی، تورم و نابودی زیرساخت‌های اقتصادی در دولت احمدی‌نژاد به حال خویش رها شد؟

تحلیل کیهان از یک نمایش

<link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/news/79819/۲-نمایش-موهن-به-روی-صحنه-نمونه%E2%80%8Cهایی-از-ولنگاری-فرهنگیاخبار-ادبی-و-هنری" platform="highweb"/></link> در تحلیل نمایش مجلس ضربت زدن نوشته بهرام بیضایی با کارگردانی محمد رحمانیان نوشته: بخشی از نمایش نیز در حالی به روایت زندگی حضرت علی اختصاص دارد، که چهره ایشان نمایش داده نمی‌شود. عوامل این نمایش گستاخانه مدعی‌اند، همان‌گونه که عدالت توسط ابن ملجم مرادی از میان برداشته شد و ظلم و تزویر باقی ماند؛ هم‌اکنون هم، فرد روشنفکر که نماد عدالت است توسط افراد خودسر از میان برداشته می‌شوند و حکومت سرشار از ظلم و تزویر باقی مانده است

صراحتا نیزاشاره می‌شود؛ مجلسی که خوارج برای ترور معاویه، عمروعاص و حضرت علی برپا شد، همانا مجلس برنامه‌ریزی برای قتل‌های زنجیره‌ای است.

به نوشته کیهان در نمایش مجلس ضربت زدن ادعا می‌شود حکومت اسلامی تربیت‌کننده خوارج است و همین امروز هم عدالت توسط افراد خودسر که به نوعی پرورش یافته خود حکومت هستند به مسلخ برده می‌شود.اینک نمایشی به نام «کفتر چاهی» به کارگردانی رضا.ح به روی صحنه است که ضمن عادی توصیف کردن همجنس‌بازی، تلاش وافری برای به‌کارگیری الفاظ زشت و رکیک دارد.

کیارستمی رفت اما شجریان

محمد تاج الدین در <link type="page"><caption> جهان صنعت</caption><url href="http://www.jahanesanat.ir/58251-داد-و-بیداد-از-این-روزگار.html" platform="highweb"/></link> نوشته: این روزها اوضاع خوبی نداریم. هر روز خبری ناخوشایند در سایت‌های خبری منتشر می‌شود و حال همه‌مان را می‌گیرد. چند روز پیش بود که غم عباس کیارستمی به دل سینمادوستان نشست و این روزها هم خبر بیماری استاد آواز ایران، محمد‌رضا شجریان. شجریانی که نزدیک به ۴۰ سال است صدایش به دل و گوش ایرانی‌ها آشناست.

به نوشته این روزنامه نگار: سایت‌هایی که تا چند هفته پیش شجریان را آماج توهین‌های پی در پی قرار داده بودند، حالا میدان دار پخش شایعاتی شدند که اینبار انتقام محبوبیت شجریان را از طرفدارانش بگیرند.حتی اگه چند ماهی به عقب برویم و سری به آرشیو سایت‌های مذکور بزنیم، زمانی که کنسرت شجریان در ارمنستان و ترکیه به خاطر بیماری‌اش لغو شد، آنها تیتر کردند که او دیگر محبوبیت گذشته را ندارد و بیماری و عوارض آن بهانه است. حالا اما بیدار نشسته‌اند تا حال شجریان بد شود و بتوانند با پخش خبری ناگوار یا حتی شایعه‌ای تلخ، حال همه را بگیرند.

شاید هم می‌خواهند آنقدر شایعات را پخش کنند تا اگر خدایی نکرده اتفاق ناگواری افتاد، برای مردم عادی باشد.اما ما این روزها دلمان به صدای استاد خوش است و خاطراتی که با آوازهایش داریم. آن موقع که می‌خواند‌: داد و بیداد از این روزگار/ ماه دادن به شب‌های تار... یا نگاهمان به آسمان و است بارانی که حال همه را خوب کند و باز صدای شجریان که در گوشمان می‌پیچد‌: آه باران، ای امید جان بیداران/ بر پلیدی‌ها که ما عمری است در گرداب آن غرقیم/ آیا چیره خواهی شد، چیره‌خواهی شد.

ما گوشی به‌دست‌های عشق سلفی

رضا فرخی در ستون طنز روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/?nid=6259&pid=24&type=0" platform="highweb"/></link> نوشته: شنیدیم تنی چند از هنرمندان از مردم یعنی ما، درخواست داشته که از گرفتن هرگونه سلفی در مراسم به خاکسپاری یکی از عزیزان خودداری فرماییم! ما هم پس از حمله به پیج هنرمندان محترم، به آنها خاطرنشان کردیم که حقیقتاً امکان حضور در مراسم به خاکسپاری و نگرفتن سلفی برایمان مقدور نیست و اصلاً آرزوی شادی روح آن مرحوم منوط به اجازه برای گرفتن سلفی است.

یعنی به طور کلی برای بخش قابل توجهی از شهروندان عزیز گرفتن عکس سلفی و قرار دادن آن در شباهنگام اینستا و گرفتن لایک جزو لاینفک زندگی است که در صورت عدم انجام آن، بحران‌های گسترده خانوادگی، فراخانوادگی و روبنایی و زیربنایی، ایجاد می‌شود. ما که تازه از برشمردن شباهت‌های بی‌شمار دکتر و رونالدو در فضای مجازی فارغ شده بودیم، تصمیم گرفتیم که با حضور پرقدرت در مراسم به خاکسپاری یک عزیز سلفی‌های نابی بگیریم که شب هنگام رکورد تمام دوستان بالای دو هزار فالوئردار شکسته شود. حتی پس از اعتراض یکی از عزیزان مطرح و بیرون انداختن ما از آن مجلس باز هم سلفی گرفته و شب هنگام با جمله «من و بیرون پرت کردن از مراسم، یهویی!»

طنزنویس روزنامه ایران افزوده: کاربران کامنت‌ساز و لایک‌باز ایرانی، در نظر داشته باشید که عده‌ای ناآشنا با راه و رسم کاربر ایرانی در فضای مجازی تصمیم دارند تا با جلوگیری از گرفتن سلفی در مراسم افراد مشهور، فضای دریافت لایک را مخدوش نموده و کاربران سختکوش ایرانی را محروم نمایند. امید است که کاربران ایرانی، فریب این دسیسه را نخورده و در روزهای آینده با توجه به امکان فوت دیگر افراد مشهور آمادگی خود را جهت گرفتن سلفی‌های مختلف در مراسم یادبود، هفت، چهلم، ختم، تشییع حفظ نمایند.