روزنامه های تهران: تحسین رهبر از هیات مذاکره کننده
- نویسنده, مسعود بهنود
- شغل, روزنامه نگار
روزنامه های میانه رو امروز دوشنبه ۱۱ آبان با استناد به گفته های تازه رهبر جمهوری اسلامی، تحسین وی از هیات مذاکره کننده هسته ای را نشانه تایید دوباره برجام دانسته و پیش بینی کرده اند که مخالفان تندرو با این گفته دست از ادامه کارشکنی ها و مخالف خوانی های خود علیه وزارت خارجه بردارند. اما همزمان روزنامه های تندرو و اصولگرا به بهانه نزدیک شدن به ۱۳ آبان سالگرد اشغال سفارت آمریکا در تهران که روز مبارزه با استکبار نام گرفته همچنان مقالاتی در انتقاد از آمریکا نوشته و ضدیت با آن کشور را از اصول اساسی و ثابت جمهوری اسلامی خوانده اند.
سیل در غرب کشور و عواقب آن، نگرانی از جاری شدن سیل در تهران و شرح جلسه دیروز محاکمه بابک زنجانی از دیگر مطالبی است که در صفحات اول روزنامه های امروز صبح منتشر شده اند.

منبع تصویر، Etemad
پایان متهم سازی دیپلمات ها
محمد نوری در سرمقاله روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=6067&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> به سخنان دیروز رهبر جمهوری اسلامی در دیدار با دیپلمات ها و مسوولان وزارت خارجه اشاره کرده و نوشته این دیدار معمول است اما اینک در زمانی انجام شد که تیم سیاست خارجی روحانی، مأموریتی خطیر را به نقطه پایانی رسانده و همزمان، مأموریتی دیگر را کلید زده است. اول مأموریت حل مناقشه هستهای بود که «پرونده قرن» نام گرفت و دیگر شرکت در مذاکراتی همین هفته، گام اول آن در مذاکره ایران با روسیه، امریکا، اروپا، عربستان و ترکیه در وین برداشته شد، مأموریتی برای توقف خونینترین نزاع خاورمیانه و تراژدی جنگ و آوارگی در سوریه است.
نویسنده روزنامه دولت پیش بینی کرده که با وجود تحسین تیم مذاکره کننده هسته ای توسط رهبر جریان مخالف دولت تنور مناقشه بر سر برجام را هنوز داغ نگه داشته است؛ هنوز توپخانه تبلیغاتی آنها از روزنامهها گرفته تا آنتن تلویزیون، توافق هستهای را آماج حمله قرار میدهد. حتی بعد از اجرای برجام در عرصه اقتصاد، تندباد مخالفت آنها با حضور سرمایهگذاران و هیأتهای خارجی فروکش نکرد.
روزنامه ایران با این همه پیش بینی کرده با تایید صریح رهبر موج کارشکنیها و جنجالها قدری فروکش کند. چرا که بعد از این، مشروعیت رفتار همه کسانی که با ادعای ولایتمداری در کار دیپلماتها تردید میافکنند زیر سؤال خواهد رفت.ناظران داخل و خارج حول این نکته اتفاق نظر دارند که دیپلماسی روحانی هنوز با مخالفان و موانعی روبهرو است که بی پشتوانه حمایت رهبری عبور از این سد مخالفتها ممکن نیست.
صلاحالدین خدیو در مقاله ای در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/47745/جهان-در-جام-برجام-" platform="highweb"/></link> تاکید کرده فارغ از مفاد، محتوا و ابعاد گوناگون موافقتنامه برجام و حتی تبعات و الزامات و ماهیت فرآیندی آن، نمیتوان انکار کرد که یکی از پیامهای آن، پذیرش ایران بهعنوان قدرتی منطقهای است.
نویسنده در ضمن به یادآورده که: ایران از اواخر دهه شصت قرن گذشته از رهگذر اهمیت ژئوپلتیک و رشد منظم اقتصادی و افزایش قیمت نفت بهعنوان «بازیگر منطقهای» در معادلات سیاسی خلیجفارس و غرب آسیا مطرح شد. اما وقوع انقلاب اسلامی و بروز جنگ هشتساله، فرصت تداوم این نقش را از سیاست خارجی تهران گرفت.
نویسنده به تبیین تفاوت های ساختاری و کارکردی دو مفهوم بازیگر و قدرت منطقه ای پرداخته و نوشته: اولی معطوف به ایفای نقش ژاندارمی در چارچوب سیاست منطقهای اردوگاه غرب در دوره جنگ سرد است، دومی به برآمدن بازیگری مستقل و ناهماهنگ با خطوط کلی نظم مسلط بینالمللی در یکی از مهمترین گذرگاههای انرژی جهان اشاره دارد. و یادآور توافق هلسینکی درسال ١٩٧٥ است.
مقاله شهروند برخلاف توصیف تندروهای داخلی و خارجی که برجام را با عهدنامه قدیمی گلستان یا توافق مونیخ ١٩٣٨ مقایسه می کنند نوشته: برجام بیشتر تداعیگر توافقنامه هلسینکی است. که سیسال جنگ سرد آمریکا و شوروی سابق، درنهایت دو کشور را در فنلاند روبهروی هم نشاند تا به چارچوبی مشترک برای مدیریت اختلافات دو بلوک، به هدف پیشگیری از تصادمات جدی دست یابند.
حمید قنبری در سرمقاله <link type="page"><caption> دنیای اقتصاد</caption><url href="http://www.donya-e-eqtesad.com/news/955206/#ixzz3qHGz7hDx" platform="highweb"/></link> برجام را از دیدگاه حقوقی نگریسته و نوشته: در قرارداد آنچه مهم است، قانون حاکم است. پرسش مهمی که در رابطه با قراردادهای پس از برجام پیش روی شرکتها و وکلای آنها قرار دارد این است که قانون حاکم در قراردادهای منعقده میان شرکتهای ایرانی و شرکتهای خارجی در دوران پساتحریم چه قانونی باید باشد؟ قانون ایران یا قانون کشورهای خارجی؟
نویسنده حقوقدان با اشاره به این که قوانین ایران از جهت ابهام و صراحت، تفاوت چندانی با قوانین خارجی ندارند نوشته: اما وقتی قانون خارجی بهعنوان قانون حاکم در قراردادهای میان شرکتهای ایرانی و شرکتهای خارجی انتخاب میشود به تبع آن دادگاهها و دیوانهای داوری خارجی نیز به جای دادگاهها و دیوانهای داوری ایرانی انتخاب میشوند دلیلش هم روشن است. دادگاههای ایران معمولا با قوانین خارجی آشنایی ندارند.
مقاله دنیای اقتصاد با اشاره به چند خصوصیت دیگر سیستم قضایی ایران افزوده: این امور، باعث میشود نه دادگاهها و دیوانهای داوری ایران بهعنوان مراجع حل و فصل اختلافات پذیرفته شوند و نه قوانین ایران بهعنوان قانون حاکم در دعاوی خارجی پذیرفته شوند. این به نفع ایران نیست؛ و ایران باید در پی آن باشد که اقداماتی را انجام دهد که به تدریج، دادگاههای ایران بهعنوان مرجع صالح حل و فصل اختلاف و قوانین آن بهعنوان قوانین حاکم در قراردادهای خارجی مورد پذیرش قرار گیرند.
مرده شور برجام را ببرند
سوشیانس شجاعیفرد در ستون طنز <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/47769/گر-تو-بهتر-میزنی-بستان-بزن!" platform="highweb"/></link> با نقل سخن یک نماینده مجلس که گفته برجام باعث شده که جک استراو به اصفهان برود، چند گفته دیگر را هم یادآوری کرده است:
- جونمون به لبمون رسید. این مگسکهای سفید تهران که امانمون رو بریده، نتیجه ضعف بند سه ضمیمه دوم برجام است! شما برو نگاه کن، اگر نبود بزن!
- آقایون، تا کجا صبر کنیم شنبلیله گران شده، ترهها سفت شده و نمیشود خردشان کرد، جعفری قیافه شو رو شبیه گشنیز کرده، اینها نشانه ضعف برجامه، بعد آقایان میگن برد برد!
- متاسفانه شوفاژ ما که هرسال به خوبی گرم میکرد، امسال بر اثر مذاکرات مذبوحانه دولتمردان، اصلا گرم نمیکنه و به مدیرساختمان هم که میگیم، میگه پول شارژ رو ندادید. ما باید پول شارژ رو بدیم؟ پس دولت چیکاره است؟آب و برق كه هیچی، نباید حداقل یک شوفاژ مجانی برای ما فراهم کنه؟
- مردهشور این توافقنامه رو ببره که از وقتی اعلامش کردند ما یه جنس درست حسابی نکشیدیم، همه جگر مرغ، همهاش پلاستیک. حالم از این مملکت بهم میخوره... میخوام مهاجرت کنم برم افغانستان!
- الو؟ چرا آنتن نمیده اینجا! چرا صدات قطع و وصل میشه؟ برجامم و برجاممو برجامم، این بود برجامت؟

منبع تصویر، Farhikhtegan
درسی از یك تجربه شكست خورده
<link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=286&pageno=1" platform="highweb"/></link> در سرمقاله خود نوشته: دخالتهای بیحد و حصر بشر در روند عادی زندگی و طبیعت، موجب خسارتهای فراوانی شده است، ولی به نظر میرسد همچنان از نتایج این نوع دخالتها درس نمیگیریم و در پی تجربههای دوباره آن هستیم. یكی از این دخالتهای مهم و پرسر و صدا، تصمیم حكومت چین مبنی بر ممنوعیت داشتن بیش از یك فرزند بود كه متخلفان از آن با مجازاتهای به نسبت شدیدی نیز مواجه میشدند.
نویسنده با اشاره به وضعیت جمعیت در چین و معصل فعلی که انبوهی پیران در آن کشور است که با پیشرفت اقتصاد چین و نیاز به نیروی كار این وضع قابل پذیرش نخواهد بود و بحرانهای اقتصادی و اجتماعی ایجاد خواهد كرد اما فقط یک بخش ماجراست و بخش بزرگ تر از میان رفتن اخلاق و كشتن نوزادان دختر عارضه مهم دیگر ناشی از این سیاست خشن دولت چین بود.
مقاله اعتماد در نهایت به این جا رسیده که وظیفه دولت ها سیاستگزاری است اما این کار نیازی به خشونت و برخوردهای خشن و حقوقی نیاز ندارد، بلكه جلب مشاركت مردم و زمینهسازی برای تقویت انگیزههای آنان بهترین راه برای رسیدن به هدف است. اگر جامعهای با رشد و توسعه اقتصادی مواجه شود، به طور طبیعی سازوكار خودكنترلی آن بیشتر میشود.
در نهایت این که درسی است كه همه كشورها از جمله ایران باید بگیرد و این درس كه تنظیم امور جامعه از طریق مجازات و زندان و جریمه جز در موارد محدودی، ممكن نیست و هرچه از مردم خواسته شود كه رفتار خاصی را انجام دهند یا انجام ندهند، نتیجه معكوس خواهد داشت همچنان كه در یك نمونه روشن در چین شاهد آن هستیم.
مناقشه بر سر اطلاع رسانی سیل
ابوالقاسم قاسم زاده در مقاله ای در روزنامه <link type="page"><caption> اطلاعات</caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/?p=160464" platform="highweb"/></link> با انتقاد از گسترش سیاست بازی و اختلافات جناحی به همه امور کشور پرسیده: اطلاعرسانی صدا و سیما و خبررسانی روزنامهها و حاشیهپردازی برخی از نویسندگان در آن، بعد از وقوع سیل و خسارتهای آن در چند استان کشور و از جمله ایلام، لرستان و کرمانشاه چگونه بود؟ آیا این تیتر درشت روزنامهای که «سیل، تدبیر را برد» طعن و کنایه به دولت، در راستای ایجاد همبستگی ملی بود؟
به نوشته این مقاله: در حادثه سیل اخیر در چند استان غربی کشور که آسیبهای جدی وارد آورد، دریغ از پخش و انعکاس یک مصاحبه مردمی از شهروندی در مرکز کشور (تهران) و یا از استانهای همجوار آنها. اخبار و گزارشها را در حد انعکاسهای خبری محدود و نه چندان اضطراری و مهم بسته نگه داشتند و به جای آن از وقوع همین حوادث در چند استان برای خود، خوراک سیاسی و تشکیلاتی در نقد منفی از دولت ساختند تا به جای همبستگی ملی همچنان شکاف و گسست سیاسی را آنهم در سطح کشور، عمیق کنند.
مقاله اطلاعات بدین جا رسیده که: حادثه سیل اخیر، گوشه دیگری از سقوط اخلاق سیاسی و رسانهای را به مردم نشان داد. گزارشهای خبری صدا و سیما را یکبار دیگر نگاه کنید . آیا در آن کمترین تلاش و احساس مسئولیت از سوی مسئولین در سطح استانها یا به صورت کشوری دیدهاید.
اما سیاووش کاویانی در <link type="page"><caption> سیاست روز</caption><url href="http://www.siasatrooz.ir/vdcdxf0n.yt0oj6a22y.html" platform="highweb"/></link> از جهت دیگری انتقاد دارد. به نظر وی این عادت بدی است که هر مسوولی حادثه ها را به گردن مدیران قبلی می اندازد. هنگامی که سیل یا هر حادثهای در کشور اتفاق میافتد، سازمانهای ذیربط سعی میکنند بار مسئولین را از دوش خود برداشته و بر دوش سازمان دیگری بیندازند.
نویسنده در پاسخ دولتمردانی که به طرح های نیمه کاره و حساب نشده دولت پیشین اشاره کرده اند نوشته در دولت قبلی هر چند تلاش شد کارهای عمرانی در مناطق محروم رونق پیدا کند، اما این دولتها هم درگیر مسائل حاشیهای سیاسی شد و با وضع تحریمهای شدیدتر، دست دولت برای ادامه کار بسته شد. دولت فعلی هم وامدار وضعیت اقتصادی تحریم زده دولت پیشین بود. تحریمها در این دو سال عمر دولت تدبیر و امید ادامه داشت و اکنون میرود تا با اجرای توافق هستهای تحریمها لغو یا تعلیق شود.
نویسنده این روزنامه اصولگرا به دولتمردان هشدار داده پایان یک دولت و آغاز دولت تازه وارد، عرصه انتقام گیری از یکدیگر نیست. اما متأسفانه چنین رفتاری نهادینه شده و هر دولتی که ریاست را برعهده میگیرد، دولت پیشین مقصر همه مشکلات و معضلات موجود کشور میشود حتی سیل در ایلام و لرستان!
تهران، شهر بی دفاع
فرشید اسحاقی در گزارشی در <link type="page"><caption> قانون</caption><url href="http://ghanoondaily.ir/News/63728/-«تهران»-شهر-بی-د%E2%80%8Cفاع-مقابل-سیلاب%E2%80%8Cها" platform="highweb"/></link> نوشته: سیل تهران را میبرد! اتفاقی که شاید به ذهن خیلیها ناممکن بوده و این خشکسالی سالهای اخیر و کاهش جدی بارشهای جوی، بروز این اتفاق را غیر ممکن کرده باشد اما نگاهی به وقوع سیلابهای اخیر در شهرهای کشور و حتی همین اطراف تهران، این احتمال را قوت بخشیده که بروز سیل در پایتخت از رخداد زمین لرزه نیز شدنیتر است.
به نوشته این مقاله: چند هفته قبل نیز، وقوع سیلاب، جان شهروندانی را در شرق استان تهران گرفت. این اتفاقات، در تهران نیز قابل رخ دادن است و بیدفاع بودن شهر در برابر سیل؛ غم این رخداد طبیعی را دو چندان میکند. تا آنجا که رئیس شورای اسلامی شهر تهران ابراز خطر جدی در برابر احتمال وقوع سیل در شهر تهران کرد اما متاسفانه به دلیل کمبود برخی زیر ساختها در شهرها شاهد به بار آمدن خساراتی نیز بودیم.
مقاله قانون اضافه کرده: بارش بیسابقه اخیر به از بین رفتن و جان باختن تعدادی از مردم در استانهای ایلام و لرستان انجامید رییس شورای شهر تهران گفته سیلهای اخیر نوعی هشدار برای سایر شهرها از جمله شهر تهران نیز هست چراکه تهران در مقابل سیل بیدفاع است.

منبع تصویر، Shahrvand
با این درد چه کنیم
علی میرفتاح در ستون کرگدن روزنامه <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=286&PageNO=16#" platform="highweb"/></link> نوشته: باران كه در لطافت طبعش خلاف نیست، متاسفانه بعضی جاها مردم را به دردسر انداخته. توی همین تهران، كلی خیابانخواب هستند كه سر پناه ندارند. در بعضی استانها آب توی خانه مردم افتاده و به دردسرشان انداخته. بعضیها را - بندگان خدا - سیل در كام خود فرو برده. میتوانیم به سهم خود آستین بالا بزنیم و یك گوشه كار را بگیریم.
به نظر نویسنده: میتوانیم یك كاری بكنیم كه رفیق ایلامیمان احساس تنهایی نكند. یك كاری كنیم كه دوست كرمانشاهیمان در برابر اینهمه مصیبت و بدبختی خود را درمانده و تنها حس نكند. منظورم تعارفهای الكی نیست. تبلیغات سانتیمانتال به هیچ دردی نمیخورند. حتی به اندازه یك كاه بار از شانه كسی برنمیدارند. اینجا باید كار واقعی كرد. باید نشان دهیم كه شفیق و غمخوار همیم... میتوانیم همه كارها را بیندازیم گردن دولت. چشمش كور، دندش نرم. پول دارد، هوای سیلزدهها و زیر باران خیسشدهها را هم داشته باشد.
در انتهای ستون کرگدن اعتماد آمده: جلوی چشممان فقرا رژه میروند و حتی به قرصی نان محتاجند. راست و دروغ راه به راه جلویمان را میگیرند كه نان شب ندارند. همین دیشب زیر باران، توی سرما، دیدم یكی با سیخ باریك افتاده به جان صندوق صدقه. تصویر ناآشنایی نیست. زیر پل ملاصدرا، كارتنخوابها شهرك ساختهاند. من هم میدانم كه معتاد و بدبخت و بیچارهاند. اما بدبخت و بیچاره و معتاد را كه نباید بگذاریم زیر باران ذاتالریه بگیرد و بمیرد...
مجلس و خواب

منبع تصویر، Qanoon
آیدین سیار سریع در صفحه طنز<link type="page"><caption> بی قانون</caption><url href="http://ghanoondaily.ir/News/63787/تاثیر-سقراط-روی-یک-سوم-از-نمایند%E2%80%8C%E2%80%8Cگان-مجلس-" platform="highweb"/></link> خبری نقل کرده و به تحلیل آن پرداخته. خبر این است که محمدصالح جوکار نماینده یزد با اشاره به این که برخی نمایندگان به دلیل کهولت سن و کثرت کارهای نمایندگی از سر خستگی و فرسودگی گاهی در جلسات علنی خوابشان میبرد و تصاویری از آنها در رسانهها منتشر میشود گفت: انتشار چنین تصاویری مایه وهن مجلس است.
طنزنویس بر خبر افزوده:ما هنوز نمیدانیم چرا برخی افراد مسئله خواب نمایندگان را اینقدر بزرگ میکنند. خب نماینده هم آدم است، خسته میشود. من قبلا هم به سیاق سرهنگ علیفر عرض کردهام آن دوازده نماینده عزیزی که به برجام رای ممتنع دادهاند خستهاند. خسته از زندگی، خسته از بودنها، از آمدنها و رفتنها ... یک جور خستگی فلسفی دارند! ماشاا... همینطور هم دارند زیاد میشوند. انگار این خستگی هم مُسری است.
حالا خبر میرسد که گویی شدت تکثیر به حدی بوده که دیروز اسماعیل کوثری نماینده تهران در تذکری گفته: یک سوم نمایندگان در رای گیریها شرکت نکرده و رای نمیدهند و اضافه کرده که «این در شأن مجلس نیست». البته دقیقا اشاره نکردهاند که منظورشان کدام دوره مجلس بوده که اگر میگفتند ما هم اینقدر تعجب نمیکردیم. بههرحال
رای گیری در مجلس سرنوشت یک مملکت را مشخص میکند و آدم نباید راجع به چیزی که اطلاع ندارد نظر بدهد.!











