قهرمان محلی یا متحد روسیه؟ میلیاردری که مردم گرجستان را به دو دسته تقسیم کرده است

منبع تصویر، Reuters
- نویسنده, ریحان دمیتری
- شغل, گزارشگر بیبیسی در قفقاز جنوبی
اکثر روستاییان در چورویلا در شمال غربی گرجستان، بیدزینا ایوانیشویلی، نامآورترین پسرشان را که عموما به عنوان مرد قدرتمند واقعی مسلط بر این کشور محسوب میشود میپرستند.
چورویلا مثل تابلوی ایدهآل یک شهرک است که در آن همه جادهها خوب هستند، خانهها به خوبی نگهداری میشوند و پرچمهای آبی و زرد متعلق به حزب حاکم «رویای گرجستان» همه جا آویزان است.
مامیا مچواریانی، یکی از اهالی روستا، از یک جنگل مجاور، روستا را نشان میدهد و میگوید: «همه این منطقه را که در آن خانهها و جادههای جدید را میبینید مرد ما ساخته است. بدون او هیچ چیز وجود نداشت و او همه کارها را برای ما کرد.»
ایوانیشویلی حزب رویای گرجستان را تأسیس کرد و این حزب ۱۲ سال است که در قدرت بوده است.
بیش از چهار ماه است که گرجستانیها در سراسر کشور به خیابانها ریختهاند تا حزب ایوانیشویلی را به تقلب در انتخابات اکتبر گذشته و تلاش برای منحرف کردن کشورشان از مسیر الحاق به اتحادیه اروپا و بازگشت به حوزه نفوذ روسیه متهم کنند.
حزب رویای گرجستان این اتهام را انکار میکند و در چورویلا نمیتوانید کسی را پیدا کنید که یک کلمه علیه پسر میلیاردر این روستا حرف بزند.
ایوانیشویلی در دهه ۱۹۹۰، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ثروت خود را در روسیه به دست آورد. او کارش را در ابتدا با فروش رایانه آغاز کرد و بعد مالکیت بانکها و فلزات را به دست آورد. او در سال ۲۰۰۳ به گرجستان بازگشت.
به گفته تموری کاپانادزه، که در همان مدرسه روستایی درس تاریخ میدهد که ایوانیشویلی در دوران کودکی در آن تحصیل می کرد، هر زوج تازه ازدواج کرده در چورویلا یک هدیه نقدی سه هزار دلاری از ایوانیشویلی دریافت میکند.
برخلاف اکثر مدارس روستایی گرجستان، این مدرسه دارای استخر شنا و زمین بسکتبال سرپوشیده است.

تموری میگوید: «او بیمارستان را بازسازی کرد، دو کلیسا ساخت، همه جادهها را درست کرد، سقف همه خانههای منطقه را درست کرد.»
او به یاد میآورد که «من شخصا یک یخچال، تلویزیون و یک اجاق گاز گرفتم و به مدت پنج سال آقای بیدزینا با پرداخت ۲۰۰ لاری (۷۱ دلار) در هر ماه به ما کمک کرده است.»
مردم اینجا اپوزیسیون را به سازماندهی اعتراضات ضد دولتی به طرفداری از اتحادیه اروپا و استفاده «ابزاری» از جوانان متهم میکنند.
گیورگی برجنیدزه، یکی از ساکنان، میگوید: «ما نیز اروپا را میخواهیم، اما با سنتهای خود و این همان چیزی است که دولت هم میخواهد. ما یک کشور مسیحی هستیم و سنتهای ما به این معناست که مردان باید مرد باشند و زنان باید زن باشند. ترامپ هم مثل ما فکر میکند.»
این دیدگاه که اروپا در تلاش برای تحمیل ارزشهای بیگانه با سنتهای گرجستان، مثل حقوق همجنسگرایان، بر این کشور است اغلب توسط وزرای دولتی و رسانههای طرفدار دولت تکرار میشود.
آنها همچنین اعتراضات روزانه علیه تصمیم «رویای گرجستان» برای تعلیق مذاکرات با اتحادیه اروپا در مورد عضویت آینده این کشور را رد میکنند.
«بسوزد الیگارشی» به یکی از شعارهای اصلی اعتراضات جاری تبدیل شده و حاکی از نارضایتی از چیزی است که به گفته مردم، نفوذ گسترده بیدزینا ایوانیشویلی بر سیاست کشور ایجاد کرده است.
تامارا آرولادزه، ۲۶ ساله، که تقریبا هر روز به تظاهرکنندگان در تفلیس، پایتخت، پیوسته است، میگوید: «گرجستان در حال حاضر توسط یک الیگارشی اداره میشود که برنامه آن کاملا روسی است.»
او میافزاید: «او مالک همه چیز، همه نهادها و همه نیروها و منابع دولتی است. او این کشور را ملک خصوصی خود میداند و طوری بر این کشور حکومت میکند که گویی کسب و کار خودش است.»

منبع تصویر، EPA
ماه گذشته، برای تامارا و دوست پسرش حادثهای اتفاق افتاد که با دوربین گوشی ضبط و در فضای مجازی منتشر و فراگیر شد. آنها در حال رانندگی به سمت محل تظاهرات بودند که تعدادی پلیس نقابدار خودرو را محاصره و سعی کردند وارد آن شوند. آن دو، شعار «بسوزد الیگارشی» سر دادند.
او میگوید: «همه چیز در عرض چند ثانیه اتفاق افتاد، اما احساس میکردم که ساعتها طول کشیده است. من از اینکه آنها انقدر با خشونت برخورد میکردند شوکه شده بودم، نمیدانم اگر توانسته بودند ما را از ماشین بیرون بکشند چه اتفاقی میافتاد.»
گواهینامه رانندگی دوست پسر تامارا یک سال است که باطل شده و ممکن است به دلیل فحش دادن به پلیس با مجازات زندان روبرو شود. او ۳۶۰۰ دلار جریمه شده است، که در گرجستان با میانگین حقوق ماهانه حدود۵۰۰ دلار، مبلغ هنگفتی محسوب میشود.
از زمان برگزاری انتخابات پارلمانی مورد مناقشه، که هدف انتقاد ناظران بینالمللی هم قرار گرفت، اپوزیسیون گرجستان پارلمان را تحریم و آن را به حزب حاکم رویای گرجستان واگذار کرده است که آن هم هرگونه تغییر مورد نظر دولت در قوانین را تصویب میکند.
تامار اونیانی، مدیر برنامه حقوق بشر در انجمن وکلای جوان گرجستان میگوید: «ما شاهد سوء استفاده از قوه قانونگذاری هستیم.»
او در مورد مصوبات این پارلمان میگوید: «اول قانون ممنوعیت ماسک صورت بود و سپس دوربینهای تشخیص چهره را در تفلیس مستقر کردند که تشخیص اینکه چه کسی در تجمع حاضر میشود را برای آنها آسانتر می کند و سپس دستور جریمههای سنگین را میدهند.»
ماه گذشته جریمه مسدود کردن جاده یا نافرمانی در برابر پلیس ۱۰ برابر افزایش یافت و تامار اونیانی میگوید تنها در یک روز ۱۵۰ تماس از معترضانی که جریمه شده بودند دریافت کرد.
ایراکلی کوباخیدزه، نخست وزیر، اخیرا معترضان را به عنوان «توده بیشکل و نابسمان» محکوم و به طعنه از آنها به خاطر «پر کردن جیب دولت» با پرداخت جریمههای سنگین تشکر کرد.

تامار اونیانی میگوید که «قوه قضاییه به طور کامل تسخیر شده است» و به عنوان یک ابزار دولتی علیه تظاهرکنندگانی به کار میرود که به گفته او در بازداشت مورد ضرب و شتم هم قرار گرفتهاند.
او میگوید: «آنها فقط به خاطر اینکه بخشی از جمعیت تظاهرکننده و حامی آینده اروپایی برای گرجستان بودند، شکنجه شدند.»
دولت این اتهامات را رد می کند.
از زمان آغاز اعتراضات در نوامبر گذشته، صدها کارمند دولتی پس از امضای طومارهایی در انتقاد از تصمیم دولت برای تعلیق مذاکرات با اتحادیه اروپا، شغل خود را از دست دادهاند.
نینی لژاوا، از جمله کسانی بود که شغل خود را از دست دادند. او میگوید: «دولت تصمیم گرفت بخش دولتی را از کارمندانی که به آنها وفادار نیستند پاکسازی کند.»
او یک شغل ارشد در مرکز تحقیقات پارلمانی گرجستان داشت که وظیفهاش تهیه گزارشهای بی طرفانه برای اعضای پارلمان بود. این فعالیت از آن زمان به بعد متوقف شده است.
او میگوید: «آنها دیگر به این مرکز نیاز ندارند. آنها سیاست خود را دارند و کسی را با توانایی تحلیل مستقل نمیخواهند.»
نینی میگوید که «پاکسازی» مشابهی در وزارتخانههای دفاع و دادگستری و سایر نهادهای دولتی انجام شده است و میافزاید: «این پاکسازی در کل بخش دولتی گرجستان روی داده است.»
او میگوید: «آنها در تلاشند تا گرجستان را به یکی از اقمار روسیه در منطقه تبدیل کنند. برنامه ایجاد کشورهای اقماری روسیه به فراتر از گرجستان و فراتر از دریای سیاه و فراتر از قفقاز جنوبی گسترش دارد و ما میبینیم که در جهان چه روی داده است. این بخشی از یک تغییر ژئوپلیتیک بزرگتر است.»
در چورویلا، تموری کاپانادزه، معلم تاریخ، رویکرد دولت در قبال روسیه را بسیار متفاوت میبیند: «هیچ دوست یا دشمن همیشگی وجود ندارد. دشمن دیروز میتواند به دوست امروز تبدیل شود.»















