جنگ و بحران جمعیتی؛ چرا اوکراین به سربازانش پیشنهاد انجماد اسپرم میدهد؟
- نویسنده, سارا رینزفورد
- شغل, خبرنگار جنوب و شرق اروپا
- در, کییف
- زمان مطالعه: ۷ دقیقه
ماکسیم مشکلی با گفتگو درباره اسپرم ندارد. درواقع او امیدوار است ارتش اوکراین درباره باروری آنها بیشتر گفتگو کند یا حداقل درباره آن تدابیری در پیش بگیرد.
این سرباز در گفتگوی تلفنی با بیبیسی از موقعیتی نزدیک جبهه شرقی میگوید: «مردان ما جان خود را از دست میدهند. گنجینه ژنتیکی اوکراینی رو به نابودی است. این کار برای بقای ملت ماست».
این مرد ۳۵ ساله در ارتش ملی اوکراین خدمت میکند و این بار که به مرخصی رفته بود همسرش از او خواست که به درمانگاهی در کیف برود و نمونه اسپرم خود را در اختیار آنها بگذارد.
انجماد اسپرم در برنامه حمایت از سربازان در حال خدمت رایگان انجام میشود.
آگر ماکسیم کشته شود همسرش میتواند با استفاده از نمونه اسپرم صاحب فرزندی شود که آنها همیشه آرزو داشتند.
او میگوید انجماد اسپرم به هر حال برای ایجاد خانواده حیاتی است.
او زیر تهدید مداوم پهبادهای روسی میگوید: «چه در خط مقدم جبهه در حال نبرد باشی یا ۳۰ یا حتی ۸۰ کیلومتر دورتر هیچ تضمینی وجود ندارد که در امان بمانی».
«این به معنای استرس مداوم است که باعث میشود توانایی باروری افراد کاهش پیدا کند. باید به آینده و به آینده ملت اوکراین فکر کنیم».
حفظ سرمایشی
درمانگاههای خصوصی باروری در سال ۲۰۲۲ پس از حمله همه جانبه روسیه به اوکراین به زنان و مردانی که در ارتش خدمت میکردند خدمات انجماد یاختهها برای باروری ارائه دادند.
به دلیل احتمال مجروح شدن یا از دست دادن توانایی باروری، آنها میتوانستند به طور رایگان انجماد اسپرم و تخمک انجام دهند.
همان سال دولت اقدام کرد و برای آن هزینه دولتی تامین شد.
اکسانا دیمیتریوا نماینده مجلس از قانونی که در تنظیم پیشنویس آن نقش داشته است میگوید: «سربازان ما از آینده سرزمین دفاع میکنند اما بسیاری از آنها آینده خود را میبازند در نتیجه ما میخواهیم این شانس را در اختیار آنها بگذاریم».
«این اقدام برای حمایت از آنان است تا بتوانند در آینده از اسپرم خود استفاده کنند».
تلاشهای اولیه سیاستمداران در این زمینه باعث اعتراض عمومی شد. وقتی این اقدام مشروط به آن شد که همه نمونهها باید پس از مرگ اهداکننده نابود شوند، اعتراضاتی شکل گرفت. این موضوع زمانی آشکار شد که همسر یکی از سربازان خواست به کمک اسپرم منجمد همسر درگذشتهاش صاحب فرزند شود و چنین امکانی وجود نداشت.
قانون از آن زمان به بعد اصلاح شد و قرار شد همه نمونه اسپرمهای سربازان به طور رایگان تا سه سال پس از مرگ نگهداری شود و شریک زندگی آنها بتواند با ارائه رضایتنامه کتبی از آن استفاده کند.
این برنامه بحران جمعیتی اوکراین را که حتی پیش از حمله روسیه وجود داشت در نظر دارد که پس از کشته شدن انبوهی از مردان جوان و برومند اوکراین در عملیات نظامی شدیدتر هم شده است.
میلیونها نفر که بیشتر آنها زنان هستند پناهنده شدهاند. چهار سال گذشته است و بسیاری از آنان هنوز خارج از کشور زندگی میکنند چون زندگی در اوکراین آسانتر نشده است.
این واقعیت را زمانی به خوبی درمییابم که با نماینده مجلس در هتل ملاقات میکنم و ناچار هستیم بدون اینکه کت و لباس گرم خود را درآوریم گفتگو کنیم. امسال زمستان روسیه به طور مداوم نیروگاه برق اوکراین را موشک باران کرده است و در نتیجه هزاران ساختمان در کییف در سرمای زیر صفر زمستان باقی ماندهاند.
خانم دیمیتریوا میگوید: «ما به آینده فکر میکنیم و همه جوانانی که از دست دادهایم. باید این فقدان را جبران کنیم. این اقدام کوچکی برای بهبود وضعیت جمعیتی کشور است».
نماینده مجلس در دیدار از خط مقدم جبهه سربازان را تشویق کرده است تا درباره زندگی جنسی و مشکلات باروری خود گفتگو کنند و درباره انجماد اسپرم فکر کنند.
او میگوید: «ابتدا آنها احساس خجالت کردند اما با هم گفتگو کردیم و به آنها گفتم که به بقیه هم بگویند و همه آنها آمدند و این کار را انجام دادند».
«اگر بتوان چنین امکانی برای آنها فراهم کرد چه اشکالی دارد که اقدام کنیم؟ هیچ ضرری ندارد»
برنامه انجماد اسپرم
مرکز دولتی درمان باروری کییف از ماه ژانویه با برنامه «انجماد اسپرم» پذیرای سربازان است.
تاکنون فقط دهها نفر مراجعه کردهاند اما این مرکز اطمینان دارد وقتی این موضوع همگانی شود مراجعه بیشتر خواهد شد.
دکتر اکسانا هورلیکووا در حالی که مرا به آزمایشگاهی که نمونهها جمعآوری، آماده و نگهداری میشود میبرد، میگوید: «ما انتظار تقاضای گسترده و امید فراوانی به این برنامه داریم».
محفظههای غولپیکری با بخاری که شبیه یخ خشک است باز میشوند و لولههای بلند و باریک که در آنها اسپرم نگهداری میشود را میبینیم.
مسیر ما در سکوت راهروها درد و فشارهای پنهان جنگ را آشکار میکند، صدای کودک نوزادی را در گهواره و فریاد زنی را در حال زایمان میشنویم. از زمان شروع جنگ تعداد زنان بارداری که به درمانگاه مراجعه میکردند نصف شده است.
دکتر هورلیکووا اشاره میکند: «وقتی زنان تحت استرس قرار میگیرند در عادت ماهانه آنها اختلال به وجود میآید و همه اینها به هم مربوط است. حدود ۶۰٪ از بیماران من داروی ضدافسردگی مصرف میکنند از جمله افرادی که بر اثر حملات موشکی و پهبادی دچار حمله اضطرابی ناگهانی شدهاند».
او میگوید برخی دیگر دچار «سندرم تعویق زندگی» شدهاند که در آن تصمیمهای مهم زندگی از جمله داشتن فرزند را به بعد موکول میکنند.
«زنان در شرایطی که باید به سوی پناهگاهها بدوند از بارداری وحشت دارند».
رای دادگاه
اوکراین به نوزادان تازه نیاز دارد.
اما روند قانونی برای کمک به خانواده نظامیان همیشه بیدردسر نیست.
کاترینا مالیشکو و همسرش ویتالی مدتی برای بچهدار شدن تلاش کردند. او معتقد است مشکلات باروری طبیعی آنها بر اثر جنگ به وجود آمده یا حداقل به دلیل عوارض جنگ تشدید شده است. کاترینا میگوید: «همه شبهای پراسترس و بیخوابیها، هر شب برای ما فقط شانس دیگری است چون نمیدانیم آیا فردا صبح از خواب برخواهیم خواست و زنده میمانیم».
این زوج جوان امیدوار بودند امسال چهارمین سالگرد ازدواج خود را شاید با به دنیا آمدن فرزندی جشن بگیرند. زمستان گذشته درمانگاه باروری سه جنین در اختیار آنها گذاشت و قرار شد کاترینا آنها را در رحم خود قرار دهد.
پس از آن ویتالی کشته شد.
کاترینا میگوید: «او به طور مستقیم با بمبهای هدایتشده کشته شد و هیچ شانسی برای زنده ماندن نداشت».
کاترینا صادقانه درباره تنشها و مبارزه خود برای زندگی بدون همسرش حرف میزند. درد او زمانی شدیدتر شد که درمانگاه اعلام کرد که او حق ندارد روال درمان خود را با جنینهای منجمد یا اسپرم ویتالی ادامه دهد.
«آنها را نگهداری کرده بودند اما من حق نداشتم از آنها استفاده کنم».
اکسانا دیمیتروا، نماینده مجلس به طور مستقیم با برخی درمانگاهها تماس گرفته است تا اطمینان حاصل کند درمان خانوادههای سربازان ادامه پیدا میکند اما قبول دارد که نیاز به تصویب قانون جدیدی برای برطرف کردن مشکلات وجود دارد.
قرار است در مورد چند اصلاحیه در بهار رایگیری شود.
کاترینا سوگوار و مستاصل ناچار به دادگاهها مراجعه کرد و پس از حدود شش ماه تلخ و طاقتفرسا قاضی سرانجام به نفع او رای صادر کرد.
کاترینا به خاطر میآورد: «حکم را خواندم و همانجا زانو زدم و گریستم. این به معنای خانواده من بود و بخاطر رسیدن به آن بیش از حد توانم صبر کرده و دوران رنجآوری را گذرانده بودم».
«احساس سوگ و شادمانی همزمان بود چون باید برای حق و حقوق خود میجنگیدم اما به یاد همسرم میخواستم این کار را به نتیجه برسانم».
منبع تصویر، Instagram/Katerina Malyshko
کاترینا هنوز برای بچهدار شدن آماده نیست او احساس میکند آسیبپذیرتر از آن است که بتواند این کار را انجام دهد.
او هیچ امیدی ندارد که جنگ به زودی تمام شود تا بتواند در شرایط صلح در کشور فرزندش را به دنیا بیاورد.
واکنش او در برابر این که سرزمینی که ویتالی در دفاع از آن کشته شد را برای جلوگیری از حمله باید به روسیه واگذار کنند میگوید: «اگر اکنون کوتاه بیاییم پس این همه آدم برای چه جان خود را از دست دادهاند؟».
کاترینا میخواهد وقتی آمادگی آن را پیدا کرد فرزندی از همسرش داشته باشد.
«من فکر میکنم فرزندان نیروهایی که در جنگ جان خود را از دست دادهاند باید امکان زندگی داشته باشند، آنها باید بتوانند در کشوری که والدین آنها برای آن کشته شدهاند زندگی کنند».
ماکسیم در خط مقدم جبهه و در میانه خطر با او همعقیده است.
او در تماس تلفنی میگوید: «به همین دلیل برای انجماد اسپرم اقدام کردم و این کار مهم است چون شاید فردا من هم ناگهان رفتم اما همسرم میتواند از آن استفاده کند و همین باعث میشود حداقل یک نگرانی کمتر داشته باشم».
بزرگترین مشکل از دید ماکسیم قانع کردن مردان برای مراجعه به این برنامه است.
اکسانا هولیکووا، مدیر درمانگاه کییف به خاطر میآورد که با یک کهنهسرباز گفتگو میکرد که میگفت سربازان نزد او میآمدهاند و اشک میریختند و میگفتند چقدر رابطه جنسی با همسرانشان و باروری دشوار شده است.
ماکسیم قبول دارد که «مردان خوددار هستند و احساسات خود را بروز نمیدهند اما مشکلات روانی فراوانی وجود دارد».
او پیشنهاد میکند بهتر است در هنگام اعزام سربازان از آنها نمونه اسپرم گرفته شود همانطور که نمونه دیانای برای شناسایی آنها در صورت کشته شدن گرفته میشود.
این سرباز در پایان میگوید: «باید درباره این موضوع بیشتر گفتگو شود و بر دلیل اهمیت آن تاکید شود تا افراد از آن حمایت کنند».
«چون به طور معمول ما مردان کاری را انجام نمیدهیم مگر آنکه آن را توی صورتمان بکوبید و مجبورمان کنید».
