دختران پاورلیفتینگ ایران؛ سکوی قهرمانی در اولین حضور پس از ۶ سال انتظار

از روزی که طرح اولیه لباس مخصوص برای زنان پاورلیفتینگ کار ایران به وزارت ورزش ارایه شد تا روز درخشش دختران ایران در رقابت‌های آسیایی ۶ سال طول کشید و سرانجام ۶ تیرماه سال ۱۴۰۲ دخترانی که سال‌ها در انتظار چنین روزی بودند در اولین حضور، قدم روی سکوهای آسیایی گذاشتند.

شهلا قهرمانی در وزن ٦٩ کیلوگرم توانست در حرکت اسکوات به مدال طلا، در حرکت پرس سینه به مدال نقره و در حرکت ددلیفت به مدال نقره دست پیدا کند. قهرمانی با رکورد مجموع ٤١٧.٥ کیلوگرم؛ او بالاتر از رقبایی از کشورهای نیوزلند و هنگ کنگ به عنوان قهرمانی مجموع دست یافت و مدال طلا را برگردن آویخت.

خانم قهرمانی که اهل زنجان است بیش از مسابقات آسیایی در هر ۲ دو دوره رقابت‌های کشوری مقام اول را کسب کرده و از قبل هم گفته بود فقط برای کسب مدال طلا راهی این رقابت‌ها می‌شود.

الهام سلیمیان نیز در وزن ٧٦ کیلوگرم به مصاف رقبای خود رفت و در حرکت اسکوات به مدال نقره و در حرکت پرس سینه به مدال برنز دست یافت. اوج کار سلیمیان در حرکت ددلیفت بود که با پشت سر گذاشتن رکورددار آسیا از کشور فیلیپین با ثبت رکورد ١٩٧.٥ کیلوگرم به مدال طلا دست یافت. سلیمیان در مجموع با رکورد ۴۴۵ کیلوگرم موفق شد در اولین تجربه خود به مدال نقره مجموع دست پیدا کند و روی سکوی نایب قهرمانی ایستاد.

خانم سلیمیان هم که اهل اصفهان است، ۵ سال در این رشته فعال بوده و از نگاه او مسابقات آسیایی در سطح بالایی برگزار شده چراکه کشورهایی همچون فیلیپین و تاجیکستان که در قهرمانی جهان شرکت می‌کنند در آن حضور داشتند.

از تمرینات زیرزمینی تا قهرمانی آسیا

۶ سال پیش در همین ماه (تیر سال ۱۳۹۶) ناصر پورعلیفرد رئیس وقت فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام طرح اولیه لباس را به وزارت ورزش ارسال کرد. پس از آن ۳ سال در بی‌خبری گذشت و وزارت ورزش برای تصویب لباس‌ها هیچ اقدامی نکرد.

در آن زمان روزنامه همشهری مدعی شد مسئولان ورزش برای راه‌اندازی پاورلیفتینگ زنان تردید دارند و دلایل خود را هم این چنین نوشت: «گفته می‌شود دلیل این ممنوعیت و مخالفت برای صدور مجوز، پرونده‌های پرتعدادی است که به وزارت ورزش رسیده؛ پرونده‌های شکایت زنان از مربیان مرد در پاورلیفتینگ.»

«در این رشته چون از قبل زنی فعال نبوده، مربیان مرد، آموزش زنان را به‌دست گرفته‌اند و بعضی از این مربیان مشکلاتی را برای زنان ایجاد کرده‌اند که منجر به شکایت شده است.»

زنان ایران منتظر چراغ سبز وزارت ورزش نمانده بودند و سال‌ها به صورت زیرزمینی تمرین می‌کردند و در برخی مسابقات هم با اسپانسر شخصی حاضر می شدند.

مریم قربانی یکی از آن زنانی بود که با وجود ممنوعیت‌ها پا پس نکشید و در مسابقات یورو آسیا که در ترکیه برگزار می‌شد حضور یافت و به مقام قهرمانی هم رسید. او در مصاحبه با خبرگزاری آناتولی گفته است: «ما با خرج خودمان به ترکیه رفتیم. اما در ایران اصلا دیده نشدیم. ما حجابمان را رعایت کردیم اما باز رئیس فدراسیون گفت شما غیرقانونی رفتید.»

«جالب است بدانید یک شرکت ترکیه‌ای اسپانسر ما شد، اما کشور خودمان هیچ اهمیتی نداد. اساسا کشور ترکیه در رشد ورزش بانوان ایران خیلی موثر است چرا که ما به راحتی می‌توانیم در مسابقات این کشور شرکت کنیم و نیازی به ویزا نداریم.»

سرانجام در مهرماه سال ۱۳۹۹ زمانی‌که فدراسیون درگیر برگزاری انتخابات بود، محمد تقی امیری خراسانی سرپرست وقت به سایت فدراسیون گفت: «طبق اعلام معاونت توسعه ورزش بانوان وزارت ورزش و جوانان مجوز فعالیت بانوان در رشته پاورلیفتینگ صادر شده است. پس از تایید هیات رییسه فدراسیون، نایب رییس بانوان نیز موظف است تا پیرامون چگونگی این ورزش بررسی کرده و برای ایجاد ساز و کار مناسب جهت شروع فعالیت این ورزش برنامه‌ریزی مناسب داشته باشد.»

پس از گذشت چند ماه عبدالمهدی نصیرزاده به عنوان رییس جدید فدراسیون انتخاب شد و رونمایی از لباس و راه‌اندازی آکادمی پاورلیفتینگ زنان را در دستور کار قرار داد. مراسمی که البته با حواشی زیادی همراه شد چون رونمایی از لباس زنان پاورلیفتینگ فقط به یک کلیپ که در آن زنان با لباس مخصوص و با حجاب در حال ورزش بودند، خلاصه شد و برخی از رسانه‌ها نسبت به آن واکنش نشان دادند.

سال ۱۴۰۲ اولین حضور و درخشش در آسیا

از موافقت وزارت ورزش و رونمایی از لباس تا چراغ سبز فدراسیون جهانی و شروع فعالیت رسمی زنان در پاورلیفتینگ هم یک سال گذشت و سرانجام در ۱۶ بهمن ۱۴۰۱ سایت فدراسیون خبر از تصویب رسمی لباس تیم ملی داد.

در چنین شرایطی زنان ایران ۴ ماه فرصت داشتند تا برای رقابت های آسیایی حاضر شوند و کاروان ایران با ۲ زن راهی رقابت ها شد. در نهایت شهلا قربانی با قهرمانی و الهام سلیمیان با نایب قهرمانی به ایران بازگشتند و مورد استقبال مسئولین ایران هم قرار گرفتند، همان‌هایی که زمانی معتقد بودند این ورزش زمخت و مردانه است و به درد زنان نمی‌خورد.

صبر هم‌وزن و هم‌قافیه جبر است که گاه ثمر می‌دهد و گاه نافرجام است، این بار برای زنان پاورلیفتینگ اگرچه دیر اما در نهایت ثمر داشت و کمک کرد تا آنها روی تابلوی ورود ممنوع خط قرمز بکشند.