فوت و فن؛ منچستریونایتد-آرسنال: پرواز یونایتد با درخشش آنتونی و رشفورد

دو قدرت سنتی فوتبال انگلیس، در موقعیتی ویژه به هم رسیدند. آرسنال پس از سالها در ۵ بازی ابتدای فصل، امتیازات کامل را گرفته بود و به عنوان صدرنشین لیگ به اولدترافورد رفته بود.

منچستریونایتد هم پس از شروع ناامیدکننده فصل با دو باخت سنگین مقابل برایتون و برنتفورد، ۳ پیروزی پیاپی مقابل لیورپول، ساوتمپتون و لسترسیتی به دست آورده بود و اگر از این آزمایش بزرگ مقابل آرسنال هم سربلند بیرون می‌آمد، به بالای جدول می‌رسید.

پیش از بازی سرمربیان دو تیم، از کیفیت فنی حریف خود تعریف و تمجید کرده بودند و مشخص بود که این بازی را یک بازی بسیار سخت می‌دانند.

حضور غافلگیرکننده آنتونی در ترکیب اصلی

غافلگیری بزرگ یک ساعت پیش از شروع بازی از راه رسید؛ آنتونی بال راست تازه یونایتد که همین چند روز پیش انتقالش از آژاکس انجام شده بود، در ترکیب اصلی قرار گرفت. 

اریک تن‌هاخ درحالی آنتونی را به عنوان یکی از سه نیروی هجومی کنار مارکوس رشفورد و جردن سانچو قرار داد که کریستیانو رونالدو باز هم نیمکت‌نشین بود. 

ترکیب یونایتد در بخش‌های دیگر، تغییری نسبت به ۲ بازی قبلی نداشت. زوج کریستین اریکسن-اسکات مک‌تومینای در قلب خط میانی و جلوتر از آنها، برونو فرناندز قرار گرفته بود.

در خط دفاع هم از راست به چپ دیه‌گو دالو، رافائل واران، لیساندرو مارتینز و مالاسیا بازی می‌کردند. 

در مورد ترکیب آرسنال این احتمال مطرح بود که الکساندر زینچنکو و مارتین اودگار به دلیل مصدومیت، به بازی نرسند اما هر دو بازیکن به موقع آماده شده بودند و در ترکیب اصلی قرار داشتند. 

ترکیب ابتدایی میکل آرتتا هم نسبت به چند بازی قبلی، تغییرات چندانی نداشت. مربع هجومی متشکل از بوکایو ساکا، گابریل مارتینلی، اودگار، ژسوس در بخش هجومی قرار داشتند و پشت سر آنها گرانیت ژاکا و آلبرت لوکونگا بازی می‌کردند.

گل اول در بازی اول

فشار یونایتد در ۱۵ دقیقه ابتدایی بازی روی دروازه آرسنال به شدت زیاد بود. تیمی که ابتدای فصل دو باخت شرم‌آور را تجربه کرده بود، حالا به اعتماد نفس گروهی مناسبی رسیده بود و می‌توانست صدرنشین لیگ را در دقایق ابتدایی تحت فشار بگذارد.

درهمین دقایق شکل بازی آنتونی به خوبی به چشم می‌آمد؛ یک بازیکن چپ پا و تکنیکی در سمت راست، که می‌توانست به موقع به داخل بزند یا روی خط طولی حرکت کند. 

حرکات ترکیبی آنتونی و دالو در نیمه اول بازی از ویژگی‌های مثبت در بازی یونایتد بود. 

درست در اوج حملات دامنه‌دار یونایتد بود که آرسنال به گل رسید. در دقیقه ۱۲ روی یک ضدحمله کلاسیک و سریع، مارتینلی در فضای پشت خط دفاع یونایتد به توپ رسید و دروازه داوید دخیا را باز کرد اما در بازبینی ویدئویی روشن شد که در ابتدای این ضدحمله هافبک آرسنال روی اریکسن خطا کرده و گل مردود شد.

۲۰ دقیقه پس از این گل بود که توپ‌گیری یونایتد در نیمه زمین آرسنال و پاس آخر عالی رشفورد، به آنتونی رسید و ضربه بغل پای او بازی را یک بر صفر کرد. 

درواقع آنتونی در همان بازی اول با پیراهن یونایتد، در دقیقه ۳۵ گل زد تا شروعی باشکوه در این تیم داشته باشد. 

نیمه اول بازی درحالی با همین یک گل به پایان رسید که آرسنال در دقایق پایانی بر جریان بازی مسلط شده بود اما در خلق موقعیت گل چندان موفق نبود.

حملات شدید آرسنال، ضدحملات موثر یونایتد

این بازی جدال دو تیمی بود که هم در مالکیت توپ و هم در طراحی ضدحملات سریع مهارت مناسبی دارند.

با شروع نیمه دوم، آرسنال که در نیمه اول متمرکز روی دفاع-ضدحمله بود، برای جبران گل خورده، رو به بازی مالکانه و حفظ توپ آورد و تا دقیقه ۶۰ حدود ۸۲ درصد مالکیت توپ داشت.

نمایش ۱۵ دقیقه‌ای درخشان آرسنال در ابتدای نیمه دوم، با گل ساکا کامل شد؛ گلی که روی توپ‌گیری از بازیکنان یونایتد جلوی محوطه جریمه این تیم و طراحی یک حمله سریع زده شد. 

روی این گل، درخشش ژسوس و مارتینلی هم به ساکا کمک کرد تا دروازه یونایتد را باز کند. 

پس از این گل، شاید رویکرد آرسنال بیش از حد هجومی بود. درواقع گل ساکا، این اعتماد به نفس را در آرسنال زنده کرد که باید در اولدترافورد پیروز شود.

به همین دلیل همان شکل حملات متمرکز و خط دفاع بالا کشیده آرسنال در جریان بازی دیده می‌شد. آرسنال طوری تا چند دقیقه پس از گل ساکا، حمله می‌کرد، گویا هنوز یک گل عقب است.

تیم آرتتا با این شکل بازی، فقط ۶ دقیقه پس از رسیدن به گل، غافلگیر شد و گل دوم را خورد. یونایتد که در بازی با لیورپول نشان داده بود مقابل حریفان بزرگ، چقدر در اجرای ضدحملات سریع ماهر است، روی گل دوم با پاس تماشایی فرناندز، رشفورد را از حدود ۳۰ متری خط دروازه آرسنال، با دروازه‌بان این تیم تک به تک کرد و ضربه پای راست رشفورد به تور دروازه رسید. 

در ادامه بازی، داستان تغییری نکرده بود؛ حملات شدید آرسنال و خط دفاعی این تیم که حسابی بالا کشیده بود و ضدحملات موثر یونایتد و توپ‌هایی که به فضای پشت خط دفاع آرسنال ارسال می‌شد. 

روی یکی از این ضدحملات، این بار اریکسن از حدود ۴۵ متری خط دروازه آرسنال، با دروازه‌بان تک به تک شد و پاس او به رشفورد، سرنوشت بازی را روشن کرد: ۳ بر یک. 

بازی درحالی به پایان رسید که آرسنال مالکیت ۶۰ درصدی داشت اما مثل لیورپول، در اولدترافورد قربانی ضدحملات کارساز یونایتد شد.

رونالدو زیر سایه رشفورد

یونایتد در دقایق پایانی بازی هم تحت فشار بود اما با آمدن کاسمیرو، هری مگوایر و فرد به زمین، توانست بدون دریافت گلی دیگر، بازی را به پایان برساند. 

پس از پایان بازی، سرمربیان دو تیم واکنشی واقع‌گرایانه به بازی نشان دادند. آرتتا تاکید کرد که «یونایتد تیمی در کلاس جهانی بود و برای پیروز شدن مقابل این تیم، نباید این همه اشتباهات دفاعی مرتکب شد.»

تن‌هاخ هم حسابی از نمایش رشفورد و آنتونی تعریف کرد و از اینکه سرانجام یک بال راست تخصصی دارد ابراز رضایت کرد و گفت: «سانچو و رشفورد می‌توانند در سمت راست بازی کنند اما پست دلخواهشان بازی در سمت راست نیست و در سمت چپ کارایی بیشتری دارند. با حضور آنتونی اما حالا ما یک بال راست عالی داریم.»

نکته ویژه در مورد بخش هجومی یونایتد این بود که رونالدو از دقیقه ۵۸ به جای آنتونی وارد زمین شد و بیش از ۳۰ دقیقه در میدان حضور داشت اما اثرگذاری او در کارهای هجومی یونایتد، اصلا قابل مقایسه با آنتونی و رشفورد نبود.

درواقع تن‌هاخ که تا چند هفته قبل مثل اوله‌گونار سولشر و رالف رانگنیک به شدت تحت فشار از سوی اسم بزرگ رونالدو بود، حالا تیمش را در بخش هجومی حول آنتونی و سانچو و رشفورد بنا کرده و این رونالدو است که کار دشواری برای بازگشت به ترکیب اصلی دارد؛ آن هم درشرایطی که رشفورد در مرکز خط حمله در ۶ بازی ۳ گل زده و ۲ پاس گل داده است.

یونایتد با این پیروزی، ۱۲ امتیازی شد و به رده پنجم جدول رسید. فاصله یونایتد با آرسنال صدرنشین ۳ امتیاز است و از سیتی و تاتنهام هم ۲ امتیاز کمتر دارد. 

پس از دریافت ۶ گل در دو بازی ابتدای فصل مقابل برایتون و برنتفورد، کمتر کسی تصور می‌کرد تن‌هاخ اینقدر سریع بتواند وضعیت تیمش را سر و سامان بدهد اما او فعلا از پس این کار برآمده و با چند تغییر در ترکیب اصلی و خرید آنتونی و کاسمیرو، اوضاع در اولدترافورد را آرام کرده است.