شهرک‌نشینان کرانه غربی انتخاب ترامپ را فرصتی برای توسعه بیشتر می‌دانند

در یک روز صاف، می‌توان آسمانخراش‌های تل آویو را از تپه مشرف به کارنی شومرون، از شهرک‌های اسرائیلی در کرانه غربی اشغالی، مشاهده کرد.

سوندرا باراس که تقریبا ۴۰ سال است در کارنی شومرون زندگی می‌کند، می گوید: «من احساس می‌کنم با ساکنان تل آویو تفاوت دارم. من در مکانی زندگی می‌کنم که اجداد من چند هزار سال پیش در آن زندگی می‌کردند. من در سرزمین ‌اشغالی زندگی نمی‌کنم، من ساکن سرزمین یهودیه و سامره هستم که در کتاب مقدس ذکر شده است.»

خط مرزی بین کشور اسرائیل و سرزمینی که در جنگ سال ۱۹۶۷ اعراب و اسرائیل از اردن جدا شد و به تصرف اسرائیل درآمد، از روایت بسیاری از شهرک‌نشینان این اراضی پاک شده است.

راهنمای صوتی توریست‌های بازدیدکننده این تپه، کرانه باختری رود اردن را به عنوان «منطقه‌ای از اسرائیل» و شهر فلسطینی نابلس را به عنوان بخشی از سرزمین موعود خداوند برای قوم یهود توصیف می‌کند.

اما تا امروز الحاق رسمی این سرزمین به اسرائیل برای شهرک‌نشینانی مانند خانم سوندرا همچنان یک رویا باقی مانده است، در حالیکه شهرک‌سازی - که دادگاه عالی سازمان ملل و اکثر کشورهای جهان آن را غیرقانونی تلقی می‌کنند - سال به سال رشد قارچ‌گونه داشته است.

اکنون بسیاری از ساکنان شهرک‌ها در انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده، فرصتی می‌بینند که بتوانند از آن برای پیش‌روی بیشتر استفاده کنند.

سوندرا به من گفت: «از اینکه ترامپ پیروز شد، هیجان زده بودم. من می‌خواهم حاکمیت کشورمان را بر یهودیه و سامره گسترش دهیم و احساس می‌کنم این خواسته‌ای است که ترامپ می‌تواند از آن حمایت کند.»

نشانه‌هایی هم وجود دارد حاکی از اینکه برخی از اعضای دولت آینده ترامپ ممکن است با این نظر موافق باشند.

مایک هاکبی، که ترامپ او را برای سمت سفیر آمریکا در اسرائیل نامزد کرده است، سال گذشته در مصاحبه‌ای حمایت خود را از ادعای اسرائیل بر کرانه باختری نشان داد.

او گفت: «وقتی مردم اصطلاح اشغالی را به کار می‌برند، به آنها می‌گویم: بله، اسرائیل این سرزمین را در اشغال دارد، اما این تصرف سرزمینی است که خداوند ۳۵۰۰ سال پیش به آنها داد، این سرزمین متعلق به آنهاست.»

یسرائیل گانتز، رئیس شورای شهرک‌های منطقه‌ای که کارنی شومرون تحت نظارت آن قرار دارد، می‌گوید که پیشاپیش و تحت تاثیر حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ حماس به اسرائیل که جنگ غزه را در پی داشت متوجه تغییر لحن دولت مورد نظر ترامپ شده است.

او گفت: «هم در اسرائیل و هم در ایالات متحده، مردم می‌دانند که ما باید حاکمیت خود را در اینجا اعمال کنیم. این یک فرآیند است. نمی‌توانم به شما بگویم که فردا تحقق می‌یابد اما از نظر من، حالا رویای راه حل دو کشوری مرده است.»

جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده، همواره موضع ایالات متحده را در حمایت از ایجاد کشور مستقل فلسطین در کنار اسرائیل حفظ کرده است. آقای گانتز در پاسخ به این سوال که آیا از دولت ترامپ چیزی متفاوت از گذشته را خواهد شنید، می‌گوید: «البته که بله.»

اما نشانه‌هایی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد ممکن است اسرائیلی‌هایی که برای الحاق کرانه باختری به این کشور لابی می‌کنند – و برخی از آنها عضو کابینه هستند - از تصمیم‌های ترامپ سرخورده شوند.

خاطرات اولین دوره ریاست جمهوری ترامپ امید آنها را تقویت کرده است.

در آن دوره، او اورشلیم را به عنوان پایتخت اسرائیل تایید کرد و حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان متعلق به سوریه را که در جنگ ۱۹۶۷ به اشغال اسرائیل درآمده است مورد شناسایی قرار داد و به این ترتیب، سیاست آمریکا و اجماع جهانی در طول چندین دهه را نادیده گرفت.

اما حمایت از الحاق کرانه غربی برای ترامپ موضوعی بسیار بزرگتر و سخت‌تر خواهد بود.

چنین اقدامی احتمالا یک متحد کلیدی دیگر آمریکا، یعنی عربستان سعودی را از او دور خواهد کرد و امکان دستیابی ترامپ به یک توافق منطقه‌ای گسترده‌تر را پیچیده‌تر خواهد ساخت.

چنین اقدامی همچنین می‌تواند باعث ناخرسندی برخی از جمهوریخواهان میانه‌رو در کنگره آمریکا شود که نگران تاثیر چنین اقدامی بر شرایط فلسطینیان کرانه غربی و وضعیت آینده آنها تحت حاکمیت اسرائیل هستند.

سوندرا باراس، همان رهبر شهرک‌نشینان به من گفت که فلسطینی‌های کرانه غربی که نمی‌خواهند در اسرائیل زندگی کنند، می‌توانند «به هر کجا که می‌خواهند بروند.»

او در پاسخ به این سوال که چرا آنها باید وطن خود را ترک کنند، گفت: «من آنها را بیرون نمی‌کنم، اما شرایط تغییر می‌کند. آنها چند جنگ را با اسرائیل شروع کردند و در آنها شکست خوردند؟»

او ادامه داد: «البته اگر حاکمیت اسرائیل بر این سرزمین‌ها پیگیری شده بود قطعا داد و فریادهای زیادی بر می‌خواست اما برخی مواقع، شما یک واقعیت بازگشت ناپذیر را پدید می‌آورید.»

اندکی پس از پیروزی ترامپ در انتخابات نوامبر گذشته، بزالل اسموتریچ، سیاستمدار راستگرای تندرو و وزیر دارایی در کابینه ائتلافی اسرائیل، علنا خواستار الحاق شهرک‌های اسرائیلی کرانه باختری به خاک اسرائیل شد.

او گفت: «سال ۲۰۲۵ باید سال حاکمیت ما بر یهودیه و سامره باشد.»

خواه رئیس جمهور جدید ایالات متحده موافق الحاق رسمی باشد یا نباشد، بسیاری از فلسطینی‌ها می گویند که بحث در مورد الحاق رسمی موضوعیت ندارد زیرا اسرائیل در عمل مشغول انضمام این سرزمین‌ها به آن کشور است.

یکی از این فلسطنیان محب سلامه است. او مرا به میان آوار خانه خانوادگی‌اش می‌برد که در یک قطعه زمین خصوصی فلسطینی در حومه نابلس ساخته بود. سال گذشته یک دادگاه اسرائیلی این خانه را بدون مجوز ساخت تشخیص داد و دستور تخریب آن را صادر کرد.

براساس توافقنامه صلح اسلو که سه دهه پیش مورد قبول اسرائیل و فلسطینیان قرار گرفت، امنیت و نظارت و صدور مجوز ساخت و ساز در ۶۰ درصد از کرانه باختری به صورت موقت در اختیار اسرائیل است.

در حالیکه شهرک‌ها گسترش می‌یابند تقریبا هیچ مجوزی برای احداث خانه‌های فلسطینی داده نمی‌شود و وکلای فلسطینیان می‌گویند تخریب‌های این چنینی رو به افزایش است.

محب گفت: «همه اینها بخشی از سیاست‌هایی است که ما را مجبور به ترک این محل می‌کند. این یک سیاست مهاجرت اجباری است. برای آنها [اسرائیلی ها] چه فرقی می‌کند که من اینجا خانه بسازم یا نه؟ ما هیچ تهدیدی را متوجه آنها نمی‌کنیم.»

فلسطینی‌ها به خاطر اقدامات شهرک‌نشینانی که به خشونت متوسل می‌شوند هم مجبور به ترک خانه‌های خود شده‌اند. اگرچه ایالات متحده و بریتانیا این گروه‌ها را تحریم کرده‌اند، اما ظاهرا تا حد زیادی دادگاه‌های اسرائیلی این اقدامات را به چالش نمی‌کشند.

فعالان حقوق بشر می‌گویند که طی چند سال گذشته، بیش از ۲۰ جامعه فلسطینی در کرانه غربی به خاطر حملات خشونت‌آمیز رو به افزایش محل سکونت خود را ترک کرده‌اند و در حال حاضر، شهرک‌نشینان در صدد دست‌اندازی بر مناطق جدید خارج از حوزه تحت اداره مدنی اسرائیل هستند.

محب به من گفت که هیچکدام از رئیسان ‌جمهور آمریکا هرگز از فلسطینی‌ها حفاظت نکرده است و او معتقد نیست که دونالد ترامپ چنین کند.

رئیس جمهور بعدی آمریکا به طور وسیعی به عنوان دوست اسرائیل تلقی می‌شود.

اما او همچنین سیاستمداری است که به دستیابی به معامله و اجتناب از درگیری علاقه دارد.