نگاهی به زنان ایران در المپیک پاریس؛ تلاش برای افتخارآفرینی با دست خالی

منبع تصویر، Getty Images
- نویسنده, سعیده فتحی
- شغل, خبرنگار
ماجرای ورزشکاران زن ایران در این المپیک هم مانند گذشته است. دخترانی که نه تنها با رقیبان برجسته که با کلکسیونی از مشکلات از کمبود بودجه و تجربه گرفته تا بیتوجهی مسئولان، مبارزه میکنند. آنها اما گام به گام پیش میروند و المپیک به المپیک خودشان را بیشتر به مدال نزدیک میکنند.
المپیک ۲۰۲۴ پاریس از پنجم مرداد آغاز میشود و کاروان ایران با ۴۰ ورزشکار (۱۱ زن و ۲۹ مرد) در این رقابتها شرکت خواهد کرد. اگرچه شمار کاروان ایران نسبت به دورههای گذشته کاهش یافته، اما سهمیه زنان افزایش چشمگیری داشته است.
در نگاه نخست، تنها نقطه امیدواری این کاروان، پیشرفت چشمگیر ورزش زنان است، اما این پیشرفت هنوز در بحث مدالآوری مشهود نیست و تا به امروز تنها کیمیا علیزاده یک مدال در تکواندو کسب کرده است که در این دوره برای تیم بلغارستان رقابت خواهد کرد.
این مطلب نگاهی دارد به زنان ورزشکار ایران در المپیک پاریس.
ندا شهسواری؛ باتجربهترین و پرچمدار زنان

منبع تصویر، Getty Images
پرچمدار زنان ایران در المپیک پاریس، ندا شهسواری است که باتجربهترین ورزشکار زن ایرانی در این رقابتها هم به شمار میرود. او با ۳۸ سال و سه دوره حضور در المپیک، در حالی در پایتخت فرانسه به میدان میرود که یکی از دغدغههایش نگرانی در مورد تجهیزات مورد نیازش است. او در دیداری که با وزیر ورزش داشت، به کیومرث هاشمی گفت: «مهمترین دغدغه من تجهیزات است. ماهانه باید ۱۶ میلیون تومان برای تعویض رویه راکت هزینه کنم. حقوقی هم نداریم و تمام قراردادهای من صرف پینگپنگ میشود که امیدوارم این مسئله حل شود.»
ندا شهسواری اولین زن ایرانی است که در رشته تنیس روی میز به المپیک راه یافته و ۲۴ سال در تیمهای ملی حضور داشته است اما همواره از تبعیض جنسیتی رنج برده است و میپرسد چرا با وجود نتایج بهتر رقم قرارداد او از مردان کمتر است:
«مسئولان معمولا همان انتظاری که از آقایان دارند از خانمها هم دارند اما همیشه برای من سوال است که چرا از نظر قرارداد مالی دریافتی دختران کمتر از پسرهاست؟ من از سال ۷۹ در تیم ملی هستم و مقامهایم هم شاید از خیلی آقایان بهتر باشد اما نابرابریها ادامه دارد و تحمل این وضع هم سخت است.»
ناهید کیانی؛ امیدوار به مدالآوری

منبع تصویر، Getty Images
در تکواندو، نگاهها به سوی ناهید کیانی دوخته شده است؛ قهرمان جهان که المپیک توکیو به یکی از بدترین خاطراتش تبدیل شد. او پس از شکست برابر کیمیا علیزاده، از رقابتها حذف و مجبور به درمان برای بازیابی روحیهاش شد.
او بعد از کسب اولین طلاى تاریخى در مسابقات قهرمانى جهان گفت: «در توکیو همه چیز غیرمنصفانه و ناجوانمردانه روى سرم آوار شده بود اما به خودم گفتم باید بلند شوم، من از بیمصرف بودن بدم میآید.»
ناهید کیانی با ۲۶ سال، اکنون به مدالآوری در المپیک فکر میکند و به ورزش سه گفته است: «شک نکنید که ناهید کیانی دارد میرود که مدال المپیک بگیرد. خیلی وقت است به حرفهایترین شکل ممکن فکر و رفتار میکنم و به تمام جزئیات زندگیام توجه دارم. هر روز تصویرسازیهای خودم را در ذهنم دارم و خودم را روی سکوی المپیک پاریس میبینم.»
تکواندو برای اولین بار با دو نماینده زن در المپیک حاضر خواهد شد. علاوه بر کیانی، مبینا نعمتزاده، جوانترین ورزشکار زن ایرانی با ۱۸ سال ، هم برای اولین بار المپیک را تجربه خواهد کرد.
او از ۱۰ سالگی وارد تیم ملی شده و طلای نوجوانان جهان در سال ۲۰۲۲ را در کارنامه خود دارد. خانم نعمتزاده درباره هدفش از حضور در المپیک گفته است: «اول از همه میخواهم خود مبینا باشم چون اگر خود مبینا داخل زمین باشد، بهترین نتیجه به دست میآید و همچنین میخواهم از بازی لذت ببرم.»
مبینا نعمتزاده ۱۷ و ناهید کیانی ۱۸ مرداد باید به روی تاتامی بروند و با حریفان خود در پاریس رقابت کنند.
هانیه رستمیان؛ کسب سهمیه با اسلحه امانتی

منبع تصویر، Getty Images
در تیراندازی، زنان ایرانی در یک دهه اخیر اولین سهمیههای المپیک را کسب کردهاند و در پاریس نیز سه نماینده خواهند داشت. پس از توکیو و لندن، هانیه رستمیان اولین سهمیه برای پاریس را هم به نام تیراندازان ثبت کرد. او که در المپیک توکیو پرچمدار کاروان بود، در سال ۲۰۲۳ به مدال نقره جام جهانی دست یافت و اولین مدالآور جهانی تپانچه برای ایران شد.
رستمیان در ردهبندی جهانی تپانچه ۲۵ متر در رده دوم قرار دارد و یکی از شانسهای مدال در پاریس است. با وجود مشکلات کمبود فشنگ و اسلحه، او امیدوارست که در پاریس بتواند با اسلحه شخصی خود تیراندازی کند: «ایران تحریم است و ما نمیتوانیم فشنگ و اسلحه خریداری کنیم، من سلاح ۲۵ متر ندارم و با اسلحه امانتی در قهرمانی جهان شرکت کردم و سهمیه المپیک گرفتم.»
هانیه رستمیان شنبه ۶ مرداد رقابت در المپیک پاریس را شروع میکند.
شرمینه امیرانی هم با کسب دومین سهمیه ایران در المپیک شگفتیساز شد. امیرانی ۲۵ ساله، سه سال پیش کارش را به صورت حرفهای شروع کرد و بعد از دو سال به اردوی تیمملی رسید، برای همین هم کسی از او توقع کسب سهمیه نداشت اما او با پنجمی در اولین تجربه جهانیاش، المپیکی هم شد. او گفته که خودش را در پاریس هم روی سکو میبیند.
فاطمه امینی ۲۴ ساله، دیگر تیرانداز المپیکی، دو مدال برنز جام جهانی و قهرمانی آسیا را در کارنامه دارد و معتقد است که تیراندازان ایرانی در پاریس کار بسیار سختی خواهند داشت زیرا تیراندازی رشتهای حساس و تجهیزاتمحور است و برای حضور موفق در المپیک باید پا به پای رقبا پیش بروند. شرمینه امیرانی و فاطمه امینی هم ۷ مردادماه باید رقابت خود در المپیک پاریس را آغاز کنند.
مهسا جاور؛ مادر تاریخساز

منبع تصویر، Getty Images
قایقرانی ایران برای اولینبار در تاریخ توانست سهمیه قایق دو نفره یا به اصطلاح تیمی را با مهسا جاور و زینب نوروزی برای المپیک ٢٠٢٤ پاریس کسب کند.
مهسا جاور٣٠ ساله با تجربهترین قایقران و همچنین کاپیتان تیم اعزامی است که دومین حضورش در المپیک را تجربه خواهد کرد. او بعد از کسب مدال نقره روئینگ چهارنفره زنان بازیهای آسیایی اندونزی اعلام کرد که دیگر تصمیم ندارد در مسابقات حضور یابد و میخواهد برای خانواده و زندگی شخصی خود وقت بگذارد.
مهسا جاور که همسر محسن محمدسیفی ووشوکار ایرانی است پس از مادر شدن در سال ۱۳۹۹، دوباره به دنیای قهرمانی بازگشت و در المپیک توکیو نیز شرکت کرد. جاور معتقد است که دختر چهار سالهاش، «مینل»، به او قدرت جنگیدن و ادامه مسیر را میدهد.
او بزرگترین چالش ورزشکاران تیم ملی قایقرانی را مسائل مالی میداند: «اگر همین کشورهای آسیایی را در نظر بگیریم، رویینگ ما در حد یک کلوپ آنها امکانات ندارد. نه پیست استاندارد داریم و نه قایق و پارویی که کشورهای دیگر دارند. با این حال در قهرمانی آسیا طلا می گیریم و در قهرمانی جهان رکوردهای خوبی ثبت میکنیم.»
« اگر ما امکانات بهتری داشته باشیم نتایج متفاوت میشود. در رشته ما صدم ثانیهها همه چیز را مشخص می کند. درآمد ورزشکاران از لیگ است که متاسفانه در رشته قایقرانی هنوز خیلی پایین است و رقمها وحشتناک هستند.»
زینب نوروزی، دیگر قایقران ایران که به همراه مهسا جاور تاریخسازی کردند، دو مدال نقره بازیهای آسیایی و سه مدال برنز قهرمانی آسیا را در کارنامه خود دارد. او برای اولین بار در المپیک شرکت میکند و معتقد است که اتفاق تاریخی در رویینگ دو نفره المپیک پاریس رقم خواهد خورد.
مهسا جاور و زینب نوروزی ۷ مرداد در پاریس باید پارو بزنند.
فاطمه مجلل هم با ۲۲ سال ، برای اولین بار راهی المپیک خواهد شد. او که شنبه ۶ مرداد رقابتش را آغاز میکند درباره حضور در پاریس گفته است: «آرزویی بود که از کودکی داشتم و یک شب نبود که به رفتن به المپیک فکر نکنم. خیلی خوشحالم. وقتی متوجه شدم رکورد ایران را هم به نام خودم ثبت کردم، باورم نمیشد.»
فاطمه مجلل پرچمدار کاروان ورزش ایران در مراسم اختتامیه المپیک پاریس خواهد بود.
مبینا فلاح؛ تنها نماینده و امید تیر و کمان

منبع تصویر، Tarafdari
بازیهای المپیک برای کاروان ایران با حضور مبینا فلاح در رشته تیراندازی با کمان آغاز خواهد شد. خانم فلاح صبح پنجشنبه ۴ مرداد باید تیر خود را به سمت هدف رها کند. مبینا تا پیش از این نگران تیر و کمان فرسودهاش بود و به کیومرث هاشمی وزیر ورزش گفته بود:« بخاطر تحریمها و بالابودن قیمت تیر و کمان، خرید تجهیزات از توان من و خانوادهام خارج است.»
بعد از آن رئیس فدراسیون، سرمربی کرهای تیم ملی را مسئول خرید کمان برای مبینا فلاح از کره جنوبی کرد و قبل از اعزام به المپیک وسایل لازم به دست او رسید.
مبینا فلاح گفته است که دو سال مداوم در اردو بوده و بالای ۱۶ ساعت هر روز تمرین کرده است. او در تمرینات روزانه حدود ۷۰۰ تیر میاندازد و امیدوار است در المپیک بتواند تاریخسازی کند و به مدال دست یابد.
رقابت او در پاریس از ۹ مرداد آغاز خواهد شد.
فرزانه فصیحی؛ دنبال رکوردشکنی

منبع تصویر، Getty Images
اما آخرین زن ایرانی که سهمیه المپیک گرفت کسی نیست جز فرزانه فصیحی، دختری که تجربه حضور در المپیک توکیو را دارد اما این المپیک برای او متفاوت است چون این بار با تلاش خودش توانست سهمیه بگیرد. در دوره قبل او با سهمیه کمیته بینالمللی المپیک به توکیو اعزام شد و این بار بر اساس ردهبندی جهانیاش به المپیک رسید و ۱۳ مردادماه در خط شروع قرار خواهد گرفت.
هدف فرزانه فصیحی در المپیک پاریس این است که بهترین عملکردش را به نمایش بگذارد: «خیلیها فکر میکنند رسیدن به المپیک کار عجیبی نیست اما اتفاقا هم عجیب است و هم خیلی سخت، آن هم برای مایی که تازه وارد این سطح از مسابقات شدهایم. باید واقعیت را دید، من در المپیک با خودم رقابت میکنم تا رکورد بهتری را ثبت کنم، در واقع میخواهم خودم را شکست دهم.»
حضور در المپیک رویای او بود اما حالا که به آن رسیده احتمالا به این میاندیشد که رکوردش را به زیر ۷ ثانیه برساند، او گفته رسیدن به این رویا سخت است اما تلاش می کند تا به آن برسد.











