سيد مصطفی اکبری

يکروزشکيلا و عادله درباغ خود بازيميکردند که گلالی گدی های خودراگرفته، نزد آنها آمد تا با هم گدی بازی کنند.

عادله که گدی اورا ديد، بسيار خوشش آمد و خواست که از نزديک ببيند و چند لحظه آن را در دست خود بگيرد، مگر گلالی گدی خودرا برايش نداد و گفت: هيچگاهی آن را برايت نخواهم داد.

اين رويهً گلالی چندان خوش عادله نيآمد و بسيار قهر شد ، بعد از چند روز گلالی با گدی زرزری اش ، نزد شکيلا و عادله رفت تا با هم بازی کنند .

او ديد که گلالی وشکيلا مصروف جزبازی استند. آنها هيچ به گلالی توجه نکردند و باوی حرف نزدند.

مگر گلالی به زور از آنها خواست تا با وی بازی کنند و مژده داد که فردا عروسی گديش است و به همين منظور آمده است که آنها را نيز دعوت کند.

بخيلی گلالی  عادله که گدی گلالی را ديد، بسيار خوشش آمد و خواست که از نزديک ببيند و چند لحظه آن را در دست خود بگيرد، مگر گلالی گدی خودرا برايش نداد

عادله برايش گفت: فردا در اين باره حرف خواهيم زد وخواهيم ديد ، مگر امروز با تو بازی نمی کنيم.

گلالی جگر خون شده ،به خانه خود رفت ، در طول راه با خودمی انديشد که آيا گلالی شان فردا به عروسی گدی اوخواهند آمد يا خير؟

صبح زود گلالی آماده گی جهت عروسی گدی اش گرفت و از خانه به قصد باغچه برآ مد، اوديد که عادله و شکيلا هم در حالی که دايره به دست دارند ، به طرف باغچه گلالی شان روان استند.

گلالی از ديدن آنها خيلی خوشحال شد. آنها بيت ميخواندند: بادا بادا الهی مبارک بادا ..........

گلالی از آنها خواست تا به بيت خواندن خود و دايره زدن ادامه بدهند و او ميرود و روی گدی خود را که عروس است ، درآب جوی می شويد.

وقتی گلالی نزديک جوی رفت، گدی از دستش در آب افتاده وآن را آب برد، او هر چه کوشيد، گدی را گرفته نتوانست وبه گريه و فرياد افتيد .

وقتی عادله وشکيلا ، گريه سوزناک گلالی را شنيدند، آنها هم با وارخطايی زياد ، به سوی جوی دويدند.

گلالی از ديدن خوارخوانده هايش خيلی خوشحال شد و يکجا با آنها اين بيت را ميخواند: بادا بادا الهی مبارک بادا .....

گلالی به گريه گفت: گدی گکم را آب برد. حالا چه کنم ، حالا عروسکم کی باشد؟

عادله با ديدن چشمان گريه آلود گلالی، زياد خفه شد و دويده دويده سوی خانه خود شان رفت.

عادله بعد از چند لحظه ، با نفس سوخته برگشت و گدی نوی خود را که پدرش به تازه گی برايش خريده و هنوز خودش سير نديده بود، برای گلالی آورد و برايش گفت :

گريه مکن ، بيا و اين گدی نو را بگيروساعتتيری کن وعروس بساز .

گلالی که سخت حيرت کرده بود ، برايش گفت:عادله ، اين که گدی زرزری من نيست ، چرا من بايد اين را بگيرم ؟

گلالی با شنيدن اين حرف های خواهر خوانده اش عادله ، کمی خجالت کشيده واز کرده خود پشيمان گرديد وبا خود گفت:

من به عاله اجازه ندادم که حتی به گدی ام دست بزند ، مگر عدله گدی نو خودرا برايم داد تا عروس بسازم .

از آن روز به بعد ،عهد کرد که ديگر بخل نورزد و با دوستانش برخورد صميمانه و خوب داشته باشد.