มารู้จัก ก๊วนหนุ่มใหญ่ นัดดื่มสังสรรค์ทุกวันพฤหัสบดีมากว่า 56 ปี
- Author, เดวิด สเปรอลล์
- Role, บีบีซี ยอร์กเชียร์
คืนวันพฤหัสบดีในไวท์สวอน (White Swan) ซึ่งในมุมหนึ่งเปิดเพลงของคลิฟฟ์ ริชาร์ด, เดเร็ก แอนด์ เดอะ โดมิโน และ ริก แอชต์ลีย์ ผ่านลำโพง พร้อมกับเสียงร้องคลอตามเพลงจากลูกค้าบางคนที่กำลังเมา
อีกมุมหนึ่ง ดูเหมือนจะเงียบกว่า มีคนนั่งรวมกันอยู่ที่โต๊ะที่มีเบียร์สโตนส์ครึ่งแก้วและกินเนสส์แบบไร้แอลกอฮอล์อยู่เต็มแก้ว ซึ่งประกอบด้วย พอล เฮย์นส์, บิลล์ มันเดน, เคน คิง, ปีเตอร์ เธิร์ลวอลล์, ไบรอัน อาย์เรส และ ดิ๊ก คอตตอน
ไม่มีใครสักคนในจำนวนนี้ที่สามารถจินตนาการถึงสถานที่อื่นบนโลกได้ เนื่องจากคืนวันพฤหัสบดีคือช่วงเวลาในผับสำหรับพวกเขา ทุก ๆ สัปดาห์ตลอด 56 ปี
เพื่อน ๆ กลุ่มนี้ซึ่งทั้งหมดมีอายุราว 80 ต้น ๆ คิดว่าพวกเขาเกือบพลาดการพบปะเพียง 24 ครั้งนับตั้งแต่ปี 1968
ที่มาของภาพ, Bill Munden
"เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากมาก ๆ ที่พวกเราจะพลาดวันพฤหัสบดี" ปีเตอร์ วิศวกรไฟฟ้าวัยเกษียณ กล่าวด้วยความภูมิใจ และบอกด้วยว่า "บางครั้ง พวกเราทั้งหมดอยู่ในช่วงพักร้อน และไม่สามารถนัดกันได้ อาจจะเหลือพวกเราเพียงสามคน ถ้ามันสิ้นหวังจริง ๆ”
“มีหลายครั้งที่เราทำได้ทุกวันพฤหัสบดีในปีนั้น หรือ สองหรือสามปีติดต่อกัน” ดิ๊กกล่าวเสริม "มันค่อนข้างน่าประทับใจนะครับ"
การนัดสังสรรค์ที่ผับเริ่มต้นตั้งแต่สมัยที่เคนและพอลเป็นนักศึกษา ซึ่งเคยใช้ประโยชน์จากช่วงที่พวกเขาเรียนฟรีเพื่อเล่นกอล์ฟตามมาด้วยการดื่มเบียร์แบบเนียน ๆ
นิสัยนี้ได้แปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นธรรมเนียมที่ยากจะเปลี่ยน โดยเคนได้พูดติดตลกว่าบันทึกการขาดเรียนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับคนที่ไม่มาสังสรรค์และไม่มีเหตุผลที่ดีพอ แม้ว่าสมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มจะไม่มาร่วมดื่มเพราะเป็นวันนักขัตฤกษ์ก็ตาม
สมาชิกในกลุ่มมีการเปลี่ยนแปลงตลอดหลายปีที่ผ่านมา เนื่องจากเพื่อน ๆ เพื่อนร่วมงาน เพื่อนบ้าน ต่างแวะเวียนกันมา ๆ ไป ๆ ส่วนเรื่องสนทนาก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลาเช่นกัน
"ครั้งหนึ่งพวกเราก็จะพูดคุยเรื่องฟุตบอลและเรื่องเพศ แต่ในทุกวันนี้เปลี่ยนมาเป็นเรื่องต่อมลูกหมากและเงินบำนาญมากกว่า" ปีเตอร์กล่าวล้อเล่น ท่ามกลางเพื่อน ๆ ของเขาในผับแห่งนี้ที่อยู่ห่างจากใจกลางเมืองเชฟฟิลด์ไปทางใต้ราว 8 กิโลเมตร
พวกเขาจะเลือกสถานที่นัดพบเป็นผับในเมืองเชฟฟิลด์และร็อตเธอร์แฮม เพื่อความสะดวกในการเดินทางของกลุ่มเพื่อน แต่พวกเขาจะพยายามจะภักดีต่อโรงแรมที่พวกเขาเลือกเพื่อนัดเจอกัน
"ผมจะบอกว่า เราไม่ค่อยเปลี่ยนสถานที่บ่อยครั้งนัก โดยเฉลี่ยผับแต่ละแห่ง เราจะใช้เวลานัดสังสรรค์ที่เดิมมากกว่า 9 ปี” ปีเตอร์อธิบาย “ผับส่วนใหญ่ที่เราเลิกไปก็เพราะพวกเขาปิดตัวลงแล้ว”
แม้ในช่วงที่เกิดการระบาดใหญ่ของโรคโควิด-19 ที่พวกเขาไม่สามารถขับรถมานัดสังสรรค์กัน ทุก ๆ วันพฤหัสบดีก็จะกลายเป็นช่วงเวลาที่พวกเขาเปิดผับเสมือนจริงด้วยผ่านการประชุมซูม (Zoom meeting) เป็นเวลาหลายเดือนในช่วงปี 2020
แม้ว่าในเหตุการณ์ที่แตกต่างจากปกติ เช่นว่า เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่อดีตสมาชิกกลุ่มต้องย้ายออกจากเซาท์ยอร์กเชียร์ไปอาศัยอยู่ที่ห่างไกล อย่าง ออสเตรเลีย แคนาดา และอีสต์ ซัสเซกซ์ แต่พวกเขายังคงหาวิธีการพบปะกันกับเพื่อนเก่าอย่างสม่ำเสมอ
"พวกเรายังคงใช้ซูมเพื่อพบปะกันเดือนละครั้ง เพราะว่าเราไม่ต้องการที่จะทิ้งพวกเขา แม้ว่าการระบาดโควิดจะผ่านพ้นไปแล้ว" เคน อธิบาย
การรวมตัวกันเพื่อฉลองการครบรอบ 55 ปีที่ล่าช้ามากว่าหนึ่งปี เพิ่งจัดขึ้นในเดือนที่แล้ว เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับเพื่อน ๆ ที่ไปทำงานหรือพำนักที่ต่างแดน ได้มารวมตัวกัน
เมื่อพิจารณาจากระยะเวลาที่ผ่านไป มันเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจที่ได้ยินดิ๊กรำพึงว่า "เราไม่เคยทะเลาะกันเลยจริง ๆ เลยใช่ไหม ?"
แต่ทุกคนต่างยืนยันเป็นเสียงเดียวกันในงานสังสรรค์คืนนี้
“ไม่มีใครเหมือนกันสักคนบนโต๊ะนี้” พอล 1 ใน 4 ผู้ถือตั๋วรายฤดูกาลของเชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด ผู้อยู่ในกลุ่มที่มีคนไม่เชื่อเรื่องฟุตบอลเช่นกัน กล่าว
“ทุกคนมีความแตกต่างกัน เรามีมุมมองทางการเมืองที่แตกต่างกันอย่างเหลือเชื่อ ซึ่งนำไปสู่การโต้แย้งที่ไม่น่าเชื่อและไร้เหตุผลที่สุด”
อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญประการหนึ่งก็คือ เพื่อน ๆ ได้พยายามให้แน่ใจว่า การโต้เถียงจะไม่มีวันกลายเป็นเรื่องส่วนตัว และติดตามพวกเขาออกไปจากประตูผับเมื่อเวลาปิดบริการ
ที่มาของภาพ, Bill Munden
“พวกเราเป็นคนที่ค่อนข้างแตกต่างกันมาก แต่ผมคิดว่า พวกเราทุกคนมีค่านิยมพื้นฐานเหมือนกัน” ไบรอันกล่าว
“ถ้าเราโต้เถียงกัน มันจะไม่เป็นประเด็นสำคัญ”
แม้ผ่านมาแล้วในรอบ 56 ปี ก็ยังไม่มีการโต้เถียงว่าใครจะเป็นคนเลี้ยงในรอบนั้น ๆ
มีแต่เรื่องที่เกิดจากความเอื้อเฟื้อและความปรารถนาของสมาชิกแต่ละคนที่จะได้เครื่องดื่ม ไม่ใช่เรื่องที่จะต้องกำหมัดให้แน่นเพื่อฟาดฟันกัน
แม้แต่ตัวแทนของบีบีซีที่เป็นแขกไม่ได้รับเชิญ พยายามจะซื้อเครื่องดื่มให้พวกเขาเพื่อเป็นการตอบแทนการต้อนรับอันอบอุ่น ก็ได้รับการทัดทานอย่างเหมาะสม
ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ร้านจะปิดแล้ว
"เมื่อก่อนพวกเราดื่มครั้งละ 3 ไพน์ แต่เดี๋ยวนี้ดื่มได้เพียง 2 ไพน์" สมาชิกคนหนึ่งในกลุ่มอธิบาย
แล้วพวกเขาแต่ละคนได้อะไรจากการสังสรรค์ในคืนวันพฤหัสบ้าง ?
“มันช่วยให้ผมรู้สึกไม่น่าเบื่ออีกต่อไป” ปีเตอร์ตอบ
“ผมไม่อยากไปถึงจุดนั้นหรอก!” เคนพูดแทรกขึ้นมา ทำให้เกิดเสียงหัวเราะคึกคักไปทั่วโต๊ะ
“คุณต้องทำบางสิ่งบางอย่าง” พอลกล่าวเสริมถึงความสำคัญของการรักษามิตรภาพให้เหมือนใหม่เสมอ
“คุณไม่สามารถพบปะกันเป็นกลุ่มเพื่อพบปะสังสรรค์กันได้ เพราะสิ่งเดียวที่คุณพูดคุยคือเรื่องในอดีต แต่ถ้าคุณยังคงทำกิจกรรมต่าง ๆ ต่อไป มันก็ยังคงเป็นเช่นนั้นต่อไปและจะมีสิ่งใหม่ ๆ ให้พูดคุยเสมอ”
เมื่อกลุ่มนี้พบกันครั้งแรกในปี 1968 พรรคแรงงานยังคงเป็นรัฐบาล แมนเชสเตอร์ซิตี้เป็นแชมป์ฟุตบอลอังกฤษ และอังกฤษก็เกือบที่จะได้แชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปเป็นครั้งแรก
ดังนั้น มีบางอย่างยังไม่เปลี่ยนแปลง
และแม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะมีลูกถึง 17 คน หลาน 33 คน และเหลนอีก 6 คน นับตั้งแต่การออกมาดื่มมาดริ๊งค์ในครั้งแรกเมื่อ 56 ปีที่แล้ว แต่ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของกลุ่มคนที่คอยอยู่เคียงข้างและมีความสุขนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม
