You’re viewing a text-only version of this website that uses less data. View the main version of the website including all images and videos.
ਕਦੇ ਨਾ ਪੰਚਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਟਾਇਰ, ਜਾਣੋ ਕਿੱਥੇ ਬਣ ਰਹੇ ਤੇ ਕੀ ਹੈ ਕੀਮਤ
- ਲੇਖਕ, ਪੈਡਰੈਗ ਬੇਲਟਨ
- ਰੋਲ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਰਿਪੋਰਟਰ
ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਬਾਅਦ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਹੀਏ ਦੀ ਮੁੜ ਕਾਢ ਕੱਢਣ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਰ ਪੰਚਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ।
ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਟਾਇਰ ਨਿਰਮਾਤਾ ਮਿਸ਼ੇਲਿਨ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਫਲੋਰੈਂਟ ਮੇਨੇਗੌਕਸ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਉਹ ਹੈ ਪੰਚਰ।"
ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ 'ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਰਹਿਤ ਕਿਊਰੋਸਿਟੀ ਰੋਵਰ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਾਲ 2012 ਉਤਰਨ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਦੇ ਛੇ ਸਖ਼ਤ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਟਾਇਰ ਪੰਚਰ ਅਤੇ ਫਟ ਗਏ ਸਨ।
ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯੂਐੱਸ ਆਰਟੇਮਿਸ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਸਾਲ 2027 ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਦਾ ਹੈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਰਟੇਮਿਸ ਮਿਸ਼ਨ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਧਰੁਵ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਚੰਦਰ ਰੋਵਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਆਰਟੇਮਿਸ V ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ 2030 ਲਈ ਤਹਿ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਰਟੇਮਿਸ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀ ਆਪਣੇ ਅਪੋਲੋ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1969 ਅਤੇ 1972 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਛੇ ਲੈਂਡਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਤੋਂ 25 ਮੀਲ (40 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਉਡਾਣ ਨਹੀਂ ਭਰੀ।
ਕੇਂਦਰੀ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਕਲੇਰਮਾਂਟ ਫੇਰੈਂਡ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ੇਲਿਨ ਦੇ ਚੰਦਰ ਹਵਾ ਰਹਿਤ ਪਹੀਏ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਿਲਵੇਨ ਬਾਰਥੇਟ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਟੀਚਾ 10 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ 10,000 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।"
ਡਾ. ਸੈਂਟੋ ਪਾਦੁਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਛੋਟੀਆਂ, ਹਫ਼ਤੇ ਭਰ ਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਮਿਆਦਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।"
ਡਾ. ਸੈਂਟੋ ਪਾਦੁਲਾ ਨੇ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੀਐੱਚਡੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਲੀਵਲੈਂਡ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਗਲੇਨ ਰਿਸਰਚ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਵਜੋਂ ਨਾਸਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚੰਦਰਮਾ ਲਈ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਉਥੋਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਾਪਮਾਨ ਸੀਮਾਵਾਂ ਹਨ।
ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਧਰੁਵਾਂ 'ਤੇ ਤਾਪਮਾਨ -230C ਤੋਂ ਘੱਟ ਡਿੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪੂਰਨ ਜ਼ੀਰੋ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮਾਣੂ ਗਤੀ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਟਾਇਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਡਾ. ਪਾਦੁਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਪਰਮਾਣੂ ਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।"
ਟਾਇਰਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵੇਲੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਡਾ. ਪਾਦੁਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਟਾਇਰ ਨੂੰ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਦਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ।"
ਨਵੇਂ ਪਹੀਏ ਅਪੋਲੋ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਘੱਟ ਭਾਰ ਵਾਲੇ ਰੋਵਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰ ਵੀ ਚੁੱਕ ਸਕਣਗੇ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਅਗਲੇ ਪੁਲਾੜ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ "ਵੱਡੇ ਵਿਗਿਆਨ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜੋ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।"
ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਗੁਰੂਤਾ ਚੰਦਰਮਾ ਨਾਲੋਂ ਦੁੱਗਣੀ ਹੈ।
ਊਠਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਵਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਡਲ
ਅਪੋਲੋ ਦੇ ਚੰਦਰ ਰੋਵਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਕ-ਕੋਟੇਡ ਪਿਆਨੋ ਤਾਰ ਤੋਂ ਬਣੇ ਟਾਇਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੇਂਜ ਲਗਭਗ 21 ਮੀਲ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਕਿਰਨਾਂ ਰਬੜ ਨੂੰ ਪਿਘਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਵਾ ਰਹਿਤ ਸਪੇਸ ਟਾਇਰਾਂ ਲਈ ਧਾਤ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਤ ਮਿਸ਼ਰਣ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਮੁੱਖ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਹਨ।
ਯੂਰਪੀਅਨ ਸਪੇਸ ਏਜੰਸੀ (ਈਐੱਸਏ) ਦੇ ਰੋਸਾਲਿੰਡ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਟੀਮ ਲੀਡਰ ਪੀਟਰੋ ਬੈਗਲੀਅਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹੀਆਂ ਲਈ ਧਾਤੂ ਜਾਂ ਕਾਰਬਨ ਫਾਈਬਰ-ਅਧਾਰਤ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"
ਇਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ 2028 ਤੱਕ ਮੰਗਲ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੋਵਰ ਭੇਜਣਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਆਸਵੰਦ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਈਟੀਨੋਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਨਿੱਕਲ ਅਤੇ ਟਾਈਟੇਨੀਅਮ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਤ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੈ।
ਦਿ ਸਮਾਰਟ ਟਾਇਰ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਰਲ ਪੈਟ੍ਰਿਕ ਕੋਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਊਜ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਰਬੜ-ਐਕਟਿੰਗ ਧਾਤ (ਰਬੜ ਵਰਗੀ) ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਆਵੇਗਾ।"
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਟੀਨੋਲ ਦੇ ਲਚਕਦਾਰ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ "ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖੀ ਗਈ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਡਾ. ਪਾਦੁਲਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਨਿਟੀਨੋਲ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ ʼਤੇ "ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀʼ ਪਦਾਰਥ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਸ਼ਰ ਧਾਤੂ ਅਵਸਥਾ ਬਦਲਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਸੋਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੀਟਿੰਗ ਅਤੇ ਰੇਫ੍ਰਿਜਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਿਸ਼ੇਲਿਨ ਵਿਖੇ ਬਾਰਥੇਟ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉੱਚ-ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਟਾਇਰਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਢੁਕਵੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਬ੍ਰਿਜਸਟੋਨ ਨੇ ਊਠਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਵਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਬਾਇਓ-ਮਿਮਿਕਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਜਿਵੇਂ ਊਠ ਦਾ ਪੈਰ ਰੇਗਿਸਤਾਨ 'ਚ ਨਹੀਂ ਧੱਸਦਾ ਉਂਝ ਹੀ ਇਹ ਪਹੀਏ ਵੀ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਪਥਰੀਲੇ 'ਤੇ ਖੱਡਿਆਂ ਭਰੇ ਸਤ੍ਹਾ 'ਚ ਨਹੀਂ ਧੱਸਦੇ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਜਸਟੋਨ ਆਪਣੇ ਚੱਲਣ ਲਾਇਕ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਪਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਤਲੇ ਧਾਤ ਦੇ ਸਪੋਕ ਹਨ ਜੋ ਮੁੜ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਲਚਕਤਾ ਚੰਦਰਮਾ ਮੋਡਿਊਲ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸੰਪਰਕ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਵੰਡਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਚੰਨ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਚੱਟਾਨ ਅਤੇ ਧੂੜ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਬਿਨਾਂ ਗੱਡੀ ਚਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਿਸ਼ੇਲਿਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਜਸਟੋਨ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖਰੇ ਸੰਘਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜੋ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਵੈਂਚੂਰੀ ਐਸਟ੍ਰੋਲੈਬ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਸ ਮਹੀਨੇ (ਮਈ) ਜੌਨ ਗਲੇਨ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ ਨਾਸਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਟਾਇਰ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨਾਸਾ ਇਸ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਚੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਿਸ਼ੇਲਿਨ ਕਲੇਰਮਾਂਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੈਂਪਲ ਰੋਵਰ ਚਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਟਾਇਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਊਡਰ ਵਾਲਾ ਇਲਾਕਾ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਿਜਸਟੋਨ ਪੱਛਮੀ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਟੋਟੋਰੀ ਸੈਂਡ ਟਿੱਬਿਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬਾਰਥੇਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਈਐੱਸਏ ਇਸ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੀ ਵੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਯੂਰਪ ਹੋਰ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਇੱਕ ਰੋਵਰ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਕੰਮ ਦੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੁਝ ਉਪਯੋਗੀ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਡਾਕਟਰੇਟ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਡਾ. ਕੋਲ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਸੁਪਰ-ਇਲਾਸਟਿਕ ਰੋਵਰ ਟਾਇਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦਾ ਵਪਾਰੀਕਰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾਸਾ ਦੇ ਇੱਕ ਉੱਦਮੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਇਸ ਸਾਲ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਉਤਪਾਦ ਨਿੱਕਲ-ਟਾਈਟੇਨੀਅਮ ਸਾਈਕਲ ਟਾਇਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਲਗਭਗ 150 ਡਾਲਰ (ਕਰੀਬ 13000 ਰੁਪਏ) ਪ੍ਰਤੀ ਟਾਇਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਟਾਇਰ ਨਿਯਮਤ ਟਾਇਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਟਿਕਾਊ ਹੋਣਗੇ।
ਉਹ ਇਸ ਸਾਲ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲਾਂ ਲਈ ਟਿਕਾਊ ਟਾਇਰਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕੱਚੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਹੋਣਗੇ।
ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ "ਸੁਪਨਾ" ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਵਾਪਸੀ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਦੇਖੋ ਡੈਡੀ ਦੇ ਟਾਇਰ ਲੱਗੇ ਹਨ।"
ਬੀਬੀਸੀ ਲਈ ਕਲੈਕਟਿਵ ਨਿਊਜ਼ਰੂਮ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ
