آیا طرفداران سندرز از کلینتون حمایت می‌‌کنند؟

تقریبا یک ماه است که آخرین دموکرات‌ها هم رای خود را برای انتخاب کاندیدای حزبشان اعلام کرده‌اند. هرچند که هویت نامزد برنده یعنی‌ هیلاری کلینتون پیشتر از آن‌‌ مسجل شده بود.

برنی سندرز هم همان‌طور که از قبل هم واضح بود، حمایت خود از کلینتون را اعلام کرد.

آقای سندرز گفت: "هیلاری کلینتون به عنوان نماینده حزب دموکرات برگزیده شد و من این پیروزی را به او تبریک می‌گویم." و کلینتون، رقیب پیشین سندرز، که چند قدم آن طرفتر ایستاده بود سر خود را به نشانه تأیید تکان داد.

همین چند کلمه تشویق پرشور حاضران در ورزشگاه نیوهمپشایر را در پی‌ داشت. جمعیتی پرازدحام که تشکیل شده بود از حدود ۳ هزار نفر طرفدار پر شور و شوق کلینتون و تعداد بسیار کمتری از طرفداران سندرز که معلوم بود اشتیاق چندانی به قضیه ندارند و برخی‌ از آنها پس از اعلام حمایت سندرز از کلینتون ورزشگاه را ترک کردند.

سندرز پیش از آن که این جملات را ادا کند به دستاوردهای خود اشاره کرد: ۱۳ میلیون ر‌ای، پیروزی‌هایی که در انتخابات ایالتی به دست آورده بود (۲۲ ایالت، ضمن این که یادآوری کرد در نیوهمپشایر با اختلاف زیادی برنده شد)، کمک‌های مالی‌ کوچکی که جمع‌آوری کرده بود (حدود ۲.۵ میلیون دلار) و شمار نمایندگانی که توانسته بود در مجمع ملی با خود همراه کند.

پس از آن، شعار‌های کمپین خود را تکرار کرد و خواستار افزایش حداقل دستمزدها، تغییر زیرساختارها، سیستم آموزشی ارزان برای تحصیلات دانشجویی، اصلاح خدمات درمانی و محافظت بیشتر از محیط زیست شد و چندین بار عبارت‌هایی همچون "هیلاری کلینتون می‌داند" و "هیلاری کلینتون متوجه است که" را به آغاز این مطالب افزود.

هنوز هم سخت می‌‌توان گفت که آیا سندرز سعی‌ داشت طرفدارنش را در حمایت از کلینتون با خود همراه کند یا صرفا داشت دستاوردهای کمپینش را به رخ می‌‌کشید.

او چند بار خطر رئیس‌جمهور شدن دونالد ترامپ را یادآوری کرد و و از همکاری نمایندگانش در مجمع ملی با نمایندگان خانم کلینتون خبر داد که به "مترقی‌ترین مانیفست انتخاباتی در تاریخ حزب دموکرات" منجر شده است.

دستاوردهایی که در این مانیفست گنجانده شده قابل توجه است. نیروهای سندرز موفق شده‌اند در مسائلی همچون افزایش حداقل حقوق‌، دولتی کردن خدمات بیمه‌ای-درمانی، حفاظت از محیط زیست و تحصیل رایگان در دانشگاه‌های ایالتی حزب را به چپ سوق دهند.

با این حال پیروزی‌هایی که در راستای تدوین مانیفیست حاصل می‌شوند اغلب زودگذر هستند. با این که سندرز متعهد شده تمام تلاش خود برای اجرایی شدن مفاد این مانیفست در صورت تشکیل دولت از طرف دموکرات‌ها به کار ببندد، واقعیت این است که هر جا پای سیاست‌های مشخص در میان بوده، همچون تصمیم برای پذیرش یا رد توافق "مشارکت ترانس‌پاسیفیک"، نمایندگان سندرز نتوانستند مواضع خود را به مانیفست تحمیل کنند.

در مورد انتخاب معیاری برای محکومیت اسرائیل به خاطر "اشغال" فلسطین هم قضیه به همین منوال گذشت – موضوعی در سیاست خارجی که برای زیرمجموعه‌های مهم حزب دموکرات خط قرمز محسوب می‌شود.

در نهایت این رئیس جمهور است که خط مشی حزب را تعیین می‌کند و بخش زیادی از مفاد مانیفست به بایگانی تاریک تاریخ فرستاده می‌‌شود.

این‌گونه بود که خانم کلینتون با رضایت سر تکان می‌داد، لبخند می‌‌زند و حتی چند استخوان هم جلوی باقی حامیان سندرز که از او پشتیبانی نمی‌کنند انداخت و گفت که گوش کاخ سفید همیشه شنونده نظرات آن‌ها خواهد بود.

کلینتون در این مراسم به هدفش که کسب حمایت آقای سندرز بود رسید – پذیرش پیروزی، حمایت مستقیم، دعوت به اتحاد و پایان بخشیدن به سخنرانی با در آغوش کشیدن رقیب سابق. تیم انتخاباتی خانم کلینتون امیدوار است که این‌ها راه را برای رسیدن به اتفاق نظر در مجمع ملی دموکرات‌ها هموار کنند و تلاش‌های‌ آقای ترامپ برای جذب برخی‌ از هواداران آقای سندرز را بی‌اثر کنند.

شکی وجود ندارد که آقای ترامپ به دنبال جذب حامیان سندرز است. در حالی که مراسم حمایت سندرز از کلینتون داشت برگزار می‌شد، آقای ترامپ داشت روی توییتر از یک طرف آقای سندرز را به دورویی متهم می‌کرد و از طرف دیگر به موضوعاتی اشاره می‌کرد که با سناتور ایالت ورمونت هم‌نظر است.

او در تویتر خود نوشت: "خطاب به تمامی طرفداران برنی که می‌‌خواهند معاملات تجاری بد و منافع خاص جهانی‌ را متوقف کنند می‌گویم که ما با آغوش باز از شما استقبال می‌‌کنیم. مهمتر از مردم چیزی نداریم."

خیلی‌ بعید است که حامیان کاندیدایی که ادعا می‌کند یک سوسیالیست دموکرات است، به پشتیبانی از این میلیاردر نیویورکی روی آورند. اما عدم علاقه آنها به خانم کلینتون – حتی بعد از اعلام پشتیبانی آقای سندرز از او – کاملا ملموس است.

پاتریک هال زیر پست فیسبوکی سندرز که حمایت خود را از کلینتون اعلام کرده بود نوشت: "تو باید بزرگترین خائن تاریخ باشی‌. کلینتون تجسم عینی تمام چیز‌هایی است که تو ادعای مخالفت با آنها را کردی و حالا به نام ملاحظات حزبی تمامی آن‌چه گفته بودی را زیر پا خواهی‌ گذاشت."

سندرز و کلینتون می‌‌توانند حر‌ف‌های دوستانه‌ای درباره یکدیگر بزنند. می‌‌توانند به اسم این که "با هم قویتر خواهیم بود" در کنار یکدیگر بایستند. می‌‌توانند دست یکدیگر را بگیرند و به نشانه اتحاد بالا ببرند. اما اگر تعداد افرادی که مثل پاتریک هال فکر می‌کنند کم نباشد، این ژست‌های سیاسی ثمر چندانی نخواهد داشت.

چنین افرادی شاید هیچگاه به ترامپ رای ندهند، اما ممکن است از جیل استاین، نماینده حزب سبز، حمایت کنند. یا اصلا در انتخابات شرکت نکنند. هر دو نتیجه دونالد ترامپ را کمی‌ به کاخ سفید نزدیکتر می‌کند.