مصر به حماس و غزه پشت کرده است

وقتی که اتوبوس مسافربری راهش را بدرون ترمینال شلوغ بخش فلسطینی شهر رفح باز کرد، رمزی ابوشعریب نفس راحتی کشید. پتوی نازک را دور گردن دخترک مریض و رنگ پریده‌اش بالا آورد و همراه انبوه مسافران به طرف اتوبوس راه افتاد. ( رفح فلسطینی و رفح مصری در دو سوی مرز غزه با مصر قرار دارند.)

جواز عبور از مرز غزه را که به سختی دریافت کرده بود در دست داشت و با آن راهی بیمارستانی در مصر بود. در حالیکه چمدانهایشان را روی یک تریلر بار می‌زدند، رمزی به من گفت دختر چهار ساله‌اش بعد از تجویز داروی اشتباه، به یک اختلال عصبی مبتلا شده است.

رمزی گفت: "سال گذشته به من گفتند پزشکان متخصص در مصر باید دخترم را ببینند، اما تا به حال نتوانستیم آنجا برویم، مرز بیشتر وقتها بسته است." پست بارزرسی مرزی رفح، تنها راه ارتباطی غزه به خارج است ولی اخیرا مصر این دروازه را، گاهی حتی به مدت چند ماه بسته بود.

رابطه دولت حماس در غزه و مصر، بعد از برکناری محمد مرسی رییس جمهور منتخب مصر در تابستان گذشته، بشدت به تیرگی گرایید. حماس رابطه نزدیکی با محمد مرسی و جنبش اخوان المسلمین داشت.

حالا دولت جدید در قاهره که مورد حمایت نظامیان است حماس را متهم به دخالت در امور داخلی مصر می‌کنند و فعالیت حماس در مصر را ممنوع کرده است. اما عواقب این وضعیت را مردم فلسطین احساس می‌کنند.

صدها تونل مخفی زیرزمنی در خطوط مرزی مصر، توسط نیروهای نظامی مصر تخریب شده است. این تونل‌ها، هفت سال پیش وقتی که کنترل مناطق خودگردان فلسطینی از دست نیروهای "فتح" وفادار به محمود عباس به دست حماس افتاد، یک شبکه حیاتی برای دور زدن ممنوعیت‌های برقرار شده توسط اسراییل بودند.

در یکی از بازارهای جنوب غزه وضع کسب و کار آشکارا بی‌رونق است. ولید، دکه‌داری با موهای سفید می‌گوید: "کسی جنس نمی‌آورد، مردم وضع بدی دارند. بدون این تونل‌ها اقتصاد ما به صفر رسیده است."

بدون این تونل‌ها، بیکاری بشدت افزایش یافته است. کمبود مصالح ساختمانی وجود دارد و از مواد سوختی تصفیه شده و سوبسیدی مصر خبری نیست که به معنی قطع برق بیشتر است.

جمیله، زنی که برای خرید آمده می‌گوید: "۸ ساعت برق داریم و ۸ ساعت قطع می شود و گاهی هم کمتر برق داریم. در تاریکی آشپزی می کنم، بچه‌هایم تکالیف مدرسه را در تاریکی می‌نویسند."

وقتی به شهر غزه بر می‌گردم، راجی سورانی یکی از فعالان قدیمی حقوق بشر را دیدم که بر خلاف همیشه ناراحت به نظز می رسید. او به من گفت: "مصر ابعاد محاصره را بیشتر کرده، محاصره‌ای که پیش از آن غزه را از نظر اجتماعی و اقتصادی فلج کرده بود. این یک مجازات همگانی است. ما را به گروگان و گدا تقلیل داده‌اند."

راجی سورانی اضافه می‌کند: "فکر نمی‌کنم کسی انتظار داشته باشد مردم غزه قربانیان سر به زیری باشند. در نهایت همه چیر منفجر می شود."

انفجارها شروع شده‌اند؛ ماه گذشته مبارزان "جهاد اسلامی"، اسراییل دشمن تاریخی را آماج موشکهای خود قرار دادند. اسراییل به تلافی، اهدافی نظامی در غزه را مورد حمله هوایی قرار داد که یکی از خشن‌ترین حمله‌ها طی یکسال گذشته بود. بدنبال آن، مصر برای برقراری آرامش در منطقه مداخله کرد اما با هشدار مستقیم به مبارزان جهاد اسلامی، در اصل حماس را سرزنش کرد.

حماس که پیشتر و بدنبال "بهار عربی" رابطه با سوریه و ایران، حامیان قدیمی را از دست داده بود، بیشتر در تنهایی و انزوا قرار گرفت. راهپیمایی بزرگی که پس از آن در غزه انجام شد یک نمایش قدرت محسوب می‌شد. رهبران حماس از مقاومت در برابر اسراییل حرف می‌زدند و گفتگوهای صلح با اسراییل که توسط محمود عباس رقیب حماس نمایندگی می‌شد، شکست خورد.

با اینحال بعضی‌ها از مصر با اصطلاح کودتای نظامی انتقاد می‌کنند. چنین موضعگیری یک استراتژی خطرناک در قبال فرمانده پیشین ارتش مصر است؛ ژنرال عبدلفتاح سیسی مهمترین نامزد انتخابات ریاست جمهوری پیش‌رو است.

نگران از آینده غزه، در یک رستوران جدید توقف کردم تا غذای مصری را امتحان کنم و نظر صاحب مصری آن را جویا شوم.

ابو معاد، صاحب رستوران یک بشقاب سر پر "کوشواری" که مخلوط برنج، ماکارونی، نخود، عدس و پیاز سرخ شده است برایم آورد و سرانجام کمی خوش‌بینی هم به پذیرایی‌اش اضافه کرد. ابو معاد گفت: "اگر فلسطینی‌ها از مصری‌ها متنفر بودند و یا بر عکس، هیچکس به رستوران من نمی‌ آمد، فکر می کنم بعد از انتخابات ماه آینده، مصر با ثبات شده و وضعیت بهتر می‌شود.

اما در حال حاضر پوستر رنگی و براق اهرام مصر، در "رستوران کوشاری نیل" نزدیکترین چشم انداز مصر برای بیشتر مردم غزه است.