جنگ اوکراین؛ چطور یک مرد روس در شهری کوچک به جنگ اعتراض می‌کند

اگر از مسکو هشت ساعت به طرف شمال رانندگی کنید، به یک شهر کوچک می‌رسید به نام روسکو ویسوتسکی.

به جز یک مرغداری و یک کلیسا که در جنگ جهانی دوم به ویرانه تبدیل شده، اینجا چیز زیادی برای دیدن وجود ندارد.

اما در این شهر کوچک یک چیز به طور خاص توجه‌ها را جلب می‌کند: ساختمان مرکز خرید محلی.

دیمیتری اسکوریخین، مالک این ساختمان است و باید ببینید که او با نمای جلوی ساختمان چه کرده است.

او با حروف بزرگ نوشته است: "صلح برای اوکراین، آزادی برای روسیه!" و نام شهرهای اوکراین را که ارتش روسیه به آنها حمله کرده، با رنگ قرمز روشن نوشته است: ماریوپل، چرنیهیف، بوچا، خرسون و بسیاری دیگر.

دیمیتری به من می‌گوید: "فکر می‌کردم این راه خوبی برای اطلاع‌رسانی است."

"در چند هفته اول جنگ مردم ما نمی‌دانستند که چه اتفاقی می‌افتد. آنها فکر می‌کردند که یک عملیات ویژه برای حذف معتادان به مواد مخدر از دولت اوکراین در حال انجام است. آنها نمی‌دانستند که روسیه شهرهای اوکراین را گلوله‌باران می‌کند."

دیمیتری حتی سقف مغازه خود را به رنگ پرچم اوکراین، زرد و آبی کرده است.

خیلی ناگهانی، دیمیتری با یک سطل رنگ و قلم‌مو بیرون می‌آ‌ید و چند نام دیگر به روی دیوار اضافه می‌کند.

بورودیانکا، اودسا، ایرپین...اضافه رنگ‌ها، به رنگ قرمز خونین از پایین کلمات به روی دیوار جاری می‌شود و شکل نوشته را تاثیرگذارتر می‌کند.

دیمیتری می‌داند، کاری که انجام می‌دهد بی‌خطر نیست. در روسیه اعتراض در فضای عمومی اغلب به پیگرد قضایی یا تهدید و یا هر دو منجر می‌شود. پیش‌تر یک نفر روی در خانه او با رنگ نوشته بود: "خائن".

پلیس هم چند بار به خانه او مراجعه کرده بود. او بعدا به اتهام تحقیر و توهین به ارتش روسیه جریمه شده بود.

دیمیتری پشیمان نیست.

"نمی‌توانستم دست روی دست بگذارم و هیچ کاری انجام ندهم. این مساله من را از درون نابود می‌کرد. کاری که می‌کنم از روی ناچاری است. اکنون روس‌ها از همه جا رانده می‌شوند. شایسته همین هستیم. این حمله برای مدت زمان طولانی بر زندگی همه ما سایه می‌اندازد.

کرملین دوست دارد ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه را رهبری معرفی کند که از حمایت مردمش برخوردار است. مقامات دولت روسیه اصرار دارند که روس‌ها در جنگ اوکراین از پوتین حمایت می‌کنند. دیمیتری میگوید که این یک تصور است.

دیمیتری به من می‌گوید: "اگر از مردم اینجا بپرسید، آیا طرفدار جنگ بین روسیه و اوکراین با گلوله‌باران شهرها و تمام پیامدهای آن مانند فقر و گرسنگی هستند یا نه، پاسخ خواهند داد: "دیوانه شدی؟!""روس‌ها در معرض اخبار نادرست قرار گرفتند. آنها از عملیات نظامی ویژه‌ای که درباره آن در تلویزیون شنیدند، حمایت می‌کنند. اما مردم کم‌کم متوجه می‌شوند که آنچه اتفاق می‌افتد یک فاجعه است."

بیرون فروشگاه از عابران نظرشان را درباره دیوارنوشته‌های اعتراضی دیمیتری می‌پرسم.

یک مشتری می‌گوید: "او یک احمق است. یک احمق! دیوار ساختمان را با این کثافت‌ها پوشانده است. بهتر بود که روی دیوار نقاشی می‌کرد."

نفر بعدی که از او سوال می‌کنم، معلم زیست‌شناسی سابق دیمیتری در مدرسه است.

ماریا نیکولاونا، ۸۷ ساله می‌گوید: "هیچکس جنگ نمی‌خواهد. من هنوز جنگ جهانی دوم را به یاد دارم. خیلی خوب است که همه بگوییم ما جنگ نمی‌خواهیم اما شاید دولت ما بهتر بداند."

یک مرد جوان به نام آنتون می‌گوید: "او حق دارد که نظرش را ابراز کند و من هم درباره اوکراین نگران هستم، چون حمله و بمباران یک کشور همسایه کار عجیبی است."

دیمیتری اسکوریخین می‌داند که نوشته‌هایش روی دیوار باعث صلح نخواهد شد.

اما اگر اعتراض او باعث شود که مردم شهر برای لحظه‌ای توقف کنند، به این مساله فکر کنند و حتی سوال کنند، در این صورت دیمیتری معتقد است که کارش ارزشمند است.