ورزشکاران نامدار دنیای سیاست؛ از آرنولد تا 'ارباب زمین و دریا'

منبع تصویر، Getty

    • نویسنده, علی آخوندان
    • شغل, روزنامه‌نگار

دنیای سیاست همیشه برای ورزشکاران جذاب بوده و چهر‌ه‌های بسیاری بوده‌اند که از محبوبیتشان در دنیای ورزش به عنوان سرمایه‌ای در دنیای سیاست استفاده کرده‌اند.

در یکی از آخرین نمونه‌ها می‌توان به دیدار چندی پیش وزیر انرژی گرجستان با وزیر نفت ایران اشاره کرد، که کاخا کالادزه، مدافع سال‌های گذشته باشگاه میلان با بیژن زنگنه دیدار کرد.

در این زمینه نمونه‌های زیادی می‌توان نام برد از نلسون ماندلا که بوکسوری آماتور بود و رونالد ریگان که بازیکن فوتبال آمریکایی و کاپیتان تیم شنای کالج "یورکا" بود تا رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه که فوتبالیستی نیمه حرفه‌ای بود و ۱۶ سال به طور جدی این رشته را دنبال می‌کرد.

این مطلب در مورد ده نفر از نامدارترین ورزشکارانی است وارد دنیای سیاست شدند.

گری کاسپاروف

منبع تصویر، Getty

گری کاسپاروف که در سال ۱۹۸۵ تبدیل به جوان‌ترین قهرمان تاریخ شطرنج جهان شد را خیلی‌ها بزرگ‌ترین شطرنج‌باز تاریخ هم می‌دانند. او البته یک سال قبل از این قهرمانی وارد حزب کمونیست شوروی سابق شده بود و در سال ۲۰۰۵ و پس از خداحافظی از شطرنج، حزب "روسیه دیگر" را تاسیس کرد، هرچند که هیچگاه از سوی احزاب اصلی مخالف ولادیمیر پوتین جدی گرفته نشد.

او بارها بابت فعالیت‌های سیاسی‌اش علیه دولت روسیه دستگیر شده و یکبار هم یک ژنرال سابق عضو سازمان جاسوسی شوروی گفت احتمال کشته شدن او وجود دارد.

ژرژ وه‌آ

منبع تصویر، Getty

یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ آفریقا، که سه بار هم بهترین بازیکن این قاره شد. این فوتبالیست لیبریایی که در سال ۱۹۹۵ بازیکن سال فیفا شد، سابقه بازی در شماری از معتبرترین باشگاه‌های اروپایی از جمله میلان، چلسی و پاری‌سن‌ژرمن را داشت.

یک دهه بعد او وارد رقابت برای ریاست جمهوری کشورش شد، او در دور اول بیشترین رای را در میان نامزدها بدست آورد و راهی مرحله دوم شد، اما در نهایت نتوانست انتخاب شود. او نسبت به صحت انتخابات هم اعتراض کرد و گفت موضوع را پیگیری می‌کند اما در پایان راه به جایی نبرد.

آرنولد شوارتزنگر

منبع تصویر، Getty

شوارتزنگر اتریشی-آمریکایی را خیلی‌ها معروف‌ترین ورزشکار زیبایی اندام دنیا می‌دانند. آرنولد که هفت‌بار قهرمان مسابقات معتبر "مستر المپیا" شده، علاوه بر ورزش در سینما هم تبدیل به چهره‌ای معروف شد. این جمهوری‌خواه میانه‌رو در سال ۲۰۰۳ توانست با یک میلیون رای فرماندار کالیفرنیا شود.

این برای اولین‌بار در ۱۴۱ سال گذشته بود که سیاستمداری که خارج از آمریکا به دنیا آمده بود، توانست فرماندار کالیفرنیا شود. او یک دوره دیگر نیز در این ایالت رای آورد و تا سال ۲۰۱۱ در این سمت باقی ماند.

ایدی امین

منبع تصویر، Getty

ایدی امین که خودش را "ارباب حیوانات روی زمین و ماهیان دریا" می‌نامید، هشت سال در اوگاندا حکومت کرد. گفته می‌شود در این دوره از جمعیت ۱۲ میلیونی این کشور حدود ۴۰۰ هزار نفر کشته شدند. او در سال ۱۹۷۱ به قدرت رسید و در اولین سال حکومتش دستور اخراج هزاران اوگاندایی آسیایی‌تبار را صادر کرد.

اما کمتر کسی می‌داند که ایدی امین قهرمان بوکس نیمه سنگین کشورش از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۰ بود. ضمن این که او یک بازیکن بسیار خوب راگبی و شناگری قهار نیز به حساب می‌آمد.

مارات سافین

منبع تصویر، Getty

مرد پیشین شماره یک تنیس جهان در سال ۲۰۰۹ و پس از قهرمانی در دو گرند‌اسلم بازنشسته شد. سافین که همواره در دنیای تنیس به عنوان بازیکن مستعدی که نمی‌تواند خشمش را مهار کند، شناخته می‌شد، در حالیکه فقط ۳۱ سال سن داشت، توانست وارد مجلس روسیه شود.

او که یکی از اعضای حزب ولادیمیر پوتین، حزب روسیه متحد، است، چهار سال پیش به طرح ممنوعیت اعطای سرپرستی کودکان یتیم روسی به آمریکایی‌ها رای داد.

روماریو

منبع تصویر، Getty

روماریو یکی از بزرگ‌ترین مهاجمان تاریخ فوتبال است. او در سال ۱۹۹۴ به همراه برزیل قهرمان جام جهانی شد و بهترین بازیکن مسابقات هم نام گرفت. او در ۲۰۱۰ و به عنوان یکی از اعضای حزب سوسیالیست برزیل وارد مجلس ایالتی برزیل شد. او در رای‌گیری نفر ششم ریودوژانیرو شد. روماریو که در ۷۰ بازی ملی‌اش ۵۵ گل زده بود، یکی از مخالفان برگزاری جام جهانی در برزیل بود و فعالیت‌های سیاسی مختلفی در مخالفت با آن رویداد انجام داد.

روماریو ۴۸ ساله در سال ۲۰۱۴ در انتخابات مجلس سنا شرکت کرد و با کسب ۶۳.۴ درصد آرا راهی مجلس شد. این بیشترین رایی بود که یک نامزد سنا از ریودوژانیرو به دست آورده بود.

ویتالی کلیچکو

منبع تصویر، Getty

یکی از بهترین بوکسور‌های سنگین وزن تاریخ بوکس جهان. هیچ بوکسوری در دوران حرفه‌ای کلیچکو نتوانست او را کف رینگ بیاندازد. او در طول دوران حرفه‌ایش تنها دو بار باخت، یکبار به دلیل شکافتن ابرویش مسابقه متوقف شد و بار دیگر شانه‌اش مصدوم شد. کلیچکو همچنین تنها بوکسور حرفه‌است که مدرک دکتری گرفته است.

او در انقلاب نارنجی اوکراین از ویکتور یوشچنکو حمایت کرد و با قدرت رسیدن او در سال ۲۰۰۵ به عنوان مشاوره رئیس جمهوری برگزیده شد. او از رهبران حزب اتحاد دموکراتیک اوکراین برای اصلاحات و عضو پارلمان این کشور است. کلیچکو همچنین در حال حاضر شهردار کیف، پایتخت اوکراین نیز است.

کوین جانسون

منبع تصویر، Getty

کمتر هوادار جدی بسکتبال است که گارد راس مقتدر فونیکس سانز در دهه ۱۹۹۰ را نشناسد. کوین جانسون که ۱۲ سال در لیگ حرفه‌ای بسکتبال آمریکا، "NBA" بازی کرد، علاوه بر فونیکس سابقه بازی در تیم کلیولند کاوالیرز را هم دارد. او در سال ۲۰۰۸ در انتخابات شهرداری ساکرامنتو پیروز شد تا به اولین شهردار سیاه‌پوست این شهر تبدیل شود.

جانسون یکبار دیگر و در سال ۲۰۱۲ به عنوان شهردار ساکرامنتو انتخاب شد و از جمله اقدامات او نگه داشتن تیم ساکرامنتو کینگز در این شهر است که گفته می‌شد قرار است به سیاتل منتقل شود.

مانی پاکیائو

منبع تصویر، Getty

این بوکسور فیلیپینی، اولین و تنها بوکسور جهان است که در ۸ وزن مختلف قهرمان جهان شده است. او که ۱۰ بار قهرمان بوکس جهان شده است، یکی از پردرآمدترین ورزشکاران جهان نیز به شمار می‌رود. به نوشته نشریه "فوربز" او در سال ۲۰۱۵ و با ۱۶۰ میلیون دلار درآمد، پس از فلوید می‌ودر آمریکایی دومین ورزشکار پردرآمد تاریخ شد.

این بوکسور چپ‌دست سال ۲۰۱۰ به عنوان نماینده مجلس پانزدهم فیلیپین انتخاب شد و در سال ۲۰۱۳ نیز توانست رای مردم برای حضور در مجلس را بدست آورد. او همچنین در آمریکا، کشور دومش، هم فعالیت سیاسی دارد که در این رابطه می‌توان به حمایت او از هری رید، سناتور نوادا و جری براون فرماندار کالیفرنیا اشاره کرد.

سباستین کو

منبع تصویر، Getty

یک از چهره‌های نمادین ورزش بریتانیا در دهه ۱۹۸۰. این دونده نیمه استقامت برنده ۴ مدال طلای المپیک در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ شد. او هشت رکورد جهان در هوای آزادی و سه رکورد جهان در مسابقات داخل سالن دو و میدانی ثبت کرد. شاهکار او در سال ۱۹۷۹ بود که در ۴۱ روز سه‌بار رکورد جهان را شکست.

رکورد دوی ۸۰۰ متر سباستین کو که در سال ۱۹۸۱ به دست آمد نیز تا سال ۱۹۹۷ باقی ماند. کو در سال ۱۹۹۲ و از طرف حزب محافظه‌کار توانست به مجلس عوام بریتانیا راه پیدا کند و تا پنج سال هم در این سمت باقی ماند. او همچنین از سال ۲۰۰۰ عضو مجلس اعیان بریتانیا است.