برانکو و پرسپولیس؛ چرا کار به جدایی کشید؟

پرسپولیس با آمدن برانکو دوران خوشی را تجربه کرد، قهرمانی در لیگ ایران پس از ۹ سال و حفظ آن در سه سال متوالی. نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان فوتبال آسیا برای نخستین بار و در پایان هم خداحافظی با قهرمانی دو گانه لیگ و حذفی.

البته نباید فراموش کرد تمامی این افتخارات در یکی از سخت‌ترین دوران‌های باشگاه از نظر مالی و مدیریتی رخ داد. جریمه‌های متوالی، خروج جمعی ستاره‌های تیم و البته محرومیتی سنگین.

ناراحتی و نگرانی طرفداران پرسپولیس پس از جدایی مردی که یکی از سخت‌ترین دوره‌های باشگاه را تبدیل به یکی از پرافتخارترین دوره‌های آن کرد، قابل درک است. اما با مروری بر داستان جدایی برانکو می‌توان حتی به آن‌ها حق داد که بیشتر از این‌ها هم نگران باشند.

سرنوشت یکی از پرطرفدارترین باشگاه‌های آسیا در اختیار مدیرانی است که از مدت‌ها قبل شاهد خروج پرافتخارترین مربی سال‌های اخیر ایران بودند و در عمل هیچ کاری نکردند.

گرچه تا این لحظه به طور رسمی خبر جدایی برانکو از پرسپولیس اعلام نشده اما به نظر می‌رسد که خبر توافق این مربی کروات با باشگاه الاهلی عربستان جدی‌تر از شایعه‌ای عادی باشد؛ آن قدر جدی که بازیکنان باشگاه در شبکه‌های اجتماعی ضمن تشکر از برانکو با او خداحافظی کردند.

اما داستان جدایی برانکو از کجا آغاز شد؟

برانکو ایوانکوویچ که هنوز یک سال دیگر با پرسپولیس قرارداد دارد از مدتی پیش برای گرفتن طلب‌های انباشته شده‌اش با باشگاه مشغول نامه‌نگاری شد. مکاتباتی که شماری از کارشناسان معتقدند گام‌هایی در راه فسخ قانونی قراداد بود هرچند که باشگاه پرسپولیس چنین عقیده‌ای ندارد.

پیش از برگزاری فینال جام حذفی فوتبال ایران بین پرسپولیس و داماش، گزارش شد که برانکو و دستیارانش تمامی اسباب و وسایل خود را به کرواسی فرستاده‌اند. عملکردی که بسیاری آن را به نشانه پایان داستان برانکو و پرسپولیس دانستند.

برانکو پس از این سفر هم خواستار دریافت دستمزد خودش و دستیارانش شد و به باشگاه هم زمانی را اعلام کرد تا با اعضای کادر فنی (و بازیکنان کروات) تسویه حساب کند.

باشگاه پرسپولیس در واکنش مدعی شد پول سرمربی تیم (بدهی‌های قبلی و پیش پرداخت فصل آینده) را فراهم کرده و آماده است تا آن را به برانکو یا وکیل او تحویل دهد.

در این مدت شایعات مربوط به حضور برانکو در الاهلی روز به روز قوت بیشتری می‌گرفت تا این که دیروز (یکشنبه ۲۶ خرداد/ ۱۶ ژوئن) اعلام شد که برانکو در نامه‌ای به باشگاه و با توجه به وضعیت مالی پرسپولیس خواهان فسخ قراردادش شده است.

پرسپولیس مدتی پس از اعلام این خبر با تایید دریافت نامه، مخالفت صریح خود را با فسخ قرارداد اعلام کرد و گفت: "این پیشنهاد مورد قبول باشگاه نیست. تمامی تمهیدات لازم اعم از آماده نمودن مبالغ مورد توافق مربوط به فصل ۹۸ - ۹۷، پیش پرداخت فصل ۹۹ - ۹۸ و بلیت بازگشت به تهران، برای آغاز تمرینات پیش از فصل فراهم و همچنین مذاکره با بازیکنانی که مورد پیشنهاد ایشان برای پیوستن به تیم بوده‌اند، انجام شده است."

دیروز یکشنبه ۲۶ خرداد همچنین اخباری مبنی بر حضور برانکو در کمپ الاهلی در اتریش منتشر شد و حتی شماری از رسانه‌ها و خبرنگاران عرب مدعی شدند که قرارداد برانکو با الاهلی در عید فطر (حدود دو هفته پیش) بسته شده و برانکو از مسئولان باشگاه خواسته است که این قضیه علنی نشود. شایعه‌ای که طبیعتا به هیچ عنوان قابل اثبات نیست.

در اخبار غیر رسمی همچنین مدت قرارداد برانکو با الاهلی دو سال و مبلغ آن یک و نیم میلیون یورو ذکر شده بود.

امروز در ادامه ماجرا، شماری از هواداران پرسپولیس مقابل ساختمان باشگاه تجمع کردند و نارضایتی خود را از عملکرد هیات مدیره و مدیرعامل باشگاه اعلام کردند. تجمعی که گفته شد با دخالت پلیس خاتمه یافت.

از سوی دیگر ایسنا امروز از نامه اعتراضی باشگاه پرسپولیس به الاهلی خبر داد. به نوشته این خبرگزاری "پرسپولیس طی یک ایمیل رسمی به باشگاه الاهلی از آن‌ها خواست تا درباره شایعاتی که در رسانه‌های عربی مبنی بر توافق الاهلی و برانکو مطرح می‌شود، شفاف‌سازی کنند. در این ایمیل همچنین ذکر شده برانکو با باشگاه پرسپولیس قرارداد دارد و از این رو به باشگاه الاهلی هشدار داده شده که به اغوای مربی پرسپولیس نپردازد چرا که در این صورت بر اساس ماده ۱۷ قانون نقل و انتقالات فیفا پرسپولیس از الاهلی شکایت خواهد کرد."

به گفته ایسنا پرسپولیس به باشگاه عربستانی "۲۴ ساعت فرصت" داده که رسماً موضع خود را نسبت به "شایعات موجود" اعلام کند.

گرچه هنوز خبر انتقال رسمی برانکو ایوانکوویچ به باشگاهی دیگر اعلام نشده و او دست‌کم روی کاغذ هنوز سرمربی پرسپولیس است. اما با توجه به اخبار و شایعات منتشر شده و با نگاهی به روند ماجرا می‌توان تا حد زیادی مطمئن شد که احتمال بازگشت او بسیار ناچیز است.

اما فارغ از فرجام این داستان، آن چه تا همین جا هم می‌توان نسبت به آن مطمئن بود عملکرد ضعیف و غیر قابل دفاع مدیرانی است که کار را به اینجا رسانده‌اند: سوق دادن مربی موفق باشگاه به سمت در خروجی بدون داشتن هیچ نقشه‌ای برای پیدا کردن جانشین او.