فینال تور جهانی تنیس؛ ماری به دنبال شکستن طلسم قهرمانی

پس از حدود ۱۰ ماه تلاش بی‌وقفه بار دیگر بهترین نخبه‌های تنیس جهان در لندن دور هم جمع می‌شوند تا در بالاترین سطح ممکن رقابت کنند. چهار گرند‌اسلم، ۹ مسترز هزار امتیازی، ۱۳ تورنمنت ۵۰۰ امتیازی و ۳۹ تورنمنت ۲۵۰ امتیازی انجام شد تا در پایان کار هشت نفری که بیشترین امتیاز را گرفته‌اند در سالن "O۲" لندن دور یک میز بنشینند.

حسرت بزرگ مسابقات امسال غیبت پر افتخارترین بازیکنان تنیس جهان است. مصدومیت موجب شد تا راجر فدرر و رافائل نادال که رویهم ۳۱ گرند‌اسلم دارند، از قبل اعلام کنند که در این مسابقات شرکت نمی‌کنند. حالا شاید بهترین فرصت برای اندی ماری، مرد شماره یک جدید جهان است که برای اولین بار قهرمان جهان شود. اما وضعیت این قدرها هم ساده نیست و در حالی که ماری در گروه مرگ این مسابقات قرار گرفته، نواک جوکوویچ در گروهی بازی می‌کند که از حریفانش ۰-۲۳ جلو است.

تنیس‌بازها در دو گروه که به نام بازیکنان سابق تنیس است بازی می‌کنند. اندی ماری، استن واورینکا، کی نیشیکوری و مارین چیلیچ در گروه جان مک‌انرو هستند و نواک جوکوویچ، میلوش رائونیچ، گائل مونفیس و دامینیک تیم در گروه ایوان لندل قرار دارند.

گروه جان مک‌انرو

گرچه اندی ماری تنها حدود یک هفته است که در صدر جدول رده‌بندی جهانی تنیس قرار گرفته و بسیاری از کارشناسان تنیس معتقدند که جوکوویچ تنیس‌باز بهتری است، اما در حال حاضر ماری بخت اصلی قهرمانی است.

بیست و ششمین شماره یک تاریخ تنیس جهان کارنامه خوبی در مسترز آخر فصل تنیس ندارد. ماری در هفت باری که در این مسابقات حاضر شده هیچگاه نتوانسته به فینال برسد و تنها سه بار در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۰، ۲۰۰۸) توانسته از گروهش صعود کند. این در حالی است که جوکوویچ تا کنون پنج بار قهرمان این تورنمنت شده.

ماری در هفته‌های اخیر عالی بازی کرده و بهترین تنیس عمرش را در پکن، شانگهای، وین و پاریس به نمایش گذاشت و قهرمان شد. او اگر همین نمایش را در لندن هم تکرار کند بعید است حتی جوکوویچ هم بتواند مقابل او بایستد.

حریف اصلی ماری در این گروه استن واورینکا است. این تنیس‌باز سوئیسی پس از قهرمانی در اوپن آمریکا نمایش قابل توجهی نداشته و مسابقات شانگهای، بازل و پاریس را با ناکامی پشت سرگذاشت. اما داستان تکراری واورینکا در این تورنمنت هم ادامه دارد: او یا آن‌ قدر خوب بازی می‌کند که هرکسی را می‌تواند ببرد یا آن قدر بد که به هر حریفی اجازه پیروزی می‌دهد. ضمن این که واورینکا معمولا در زمین کندِ لندن خوب بازی می‌کند و در سه دوره اخیر این مسابقات به نیمه نهایی رسیده است.

کی نیشکوری در حالی پا به مسابقات می‌گذارد که مدتی را به دلیل مصدومیت دور از میادین گذراند. او در بازل نایب قهرمان شد و در پاریس نمایش قابل قبولی داشت. این تنیس‌باز ژاپنی تنها مسابقه‌اش در این بازی‌ها مقابل ماری را با پیروزی پشت سرگذاشت و توانست در سال ۲۰۱۴ به نیمه‌نهایی برسد.

مارین چیلیچ را سخت بتوان "حریفی جدی" در این مسابقات به شمار آورد. او پیش از این تنها یکبار و در سال ۲۰۱۴ به این بازی‌ها راه پیدا کرده و با این که به عنوان قهرمان اوپن آمریکا در آن مسابقت حاضر شد با سه باخت به کارش پایان داد.

اما چیلیچ هم مثل ماری اخیرا عالی بازی می‌کند. او در بازل و سینسیناتی قهرمان شد و در حالی در یک‌چهارم نهایی مسترز پاریس جوکوویچ را شکست داد که هر ۱۴ مسابقه قبلی را به او باخته بود.

گروه ایوان لندل

شاید تنها نکته مثبت نمایش‌های ضعیف اخیر جوکوویچ این باشد که شماره ۲ جهان شد و در گروهی آسان قرار گرفت. جوکوویچ در نیمه اول امسال عالی بود و با قهرمانی در ۲ گرند‌اسلم و ۳ مسترز هزار امتیازی به نظر می‌رسید که امسال هم به کسی اجازه نفس کشیدن نخواهد داد. اما مشکلات شخصی و مصدومیت موجب شد که او افتی فاحش داشته باشد و نتواند از عناوین قهرمانی‌اش در نیویورک، پکن، شانگهای و پاریس دفاع کند.

جوکوویچ در لندن کارنامه‌ای درخشان دارد. او در چهار سال اخیر قهرمان شده و تنها یک باخت مقابل راجر فدرر داشته. او تا به حال به هیچ‌یک از بازیکنان هم گروهش نباخته، اما خب فراموش نکنیم که او همان‌طور که بالاتر گفته بود در پاریس به چلیچی باخت که مقابلش شکست‌ناپذیر بود.

جدی‌ترین حریف جوکوویچ در این گروه را شاید بتوان میلوش رائونیچ به شمار آورد. این تنیس‌باز کانادایی سال را خوب شروع کرد و با پیروزی مقابل فدرر قهرمان اوپن بریزبین شد. او در نیمه‌نهایی اوپن استرالیا به ماری باخت و سپس با نمایشی متوسط فصل رُسی تنیس را پشت سرگذاشت. اوج کار رائونیچ را باید در ویمبلدون دانست که با پیروزی بر فدرر به فینال رسید، هرچند که بازهم به ماری باخت. رائونیچ پیش از این دو بار سابقه حضور در تورنمنت لندن را داشته و می‌تواند از تجربه‌اش مقابل مونفیس و تیم تازه وارد استفاده کند و برای اولین بار راهی نیمه‌نهایی شود.

گائل مونفیس فرانسوی در حالی برای اولین بار سهمیه مسترز آخر فصل را به دست آورده که بالاترین رتبه‌اش (شماره ۶) در رده‌بندی تنیس جهان را تجربه می‌کند. اما مونفیس نزدیک به یک ماه است که بازی نکرده و آخرین نمایش او به حذف در دور اول تنیس استکهلم مقابل تنیس‌بازی گمنام باز می‌گردد.

دامینیک تیم را باید نماینده نسل آینده تنیس جهان در تورنمنت لندن به شمار آورد. این تنیس‌باز جوان اتریشی با نمایش بسیار خوبی که در نیمه اول فصل داشت توانست سهمیه حضور در لندن را کسب کند.

این بازیکن ۲۳ ساله در پایان سال ۲۰۱۵ نفر ۲۰ رده‌بندی جهانی بود اما قهرمانی در آکاپالکو، مونیخ، نیس و اشتوتگارت موجب شد تا به رتبه ۹ رده‌بندی جهانی صعود کند.

این جوان اتریشی اخیرا عملکرد خوبی نداشته و او که در چهار تورنمنت اخیرش نتوانسته دو مسابقه پشت سر هم را ببرد، کار سختی پیش چشم ۱۷ هزار تماشاگر حاضر در سالن و حریفان با تجربه‌اش دارد.