مردم سر کار ناهار چه میخورند؟
- نویسنده, تیفانی ون
- شغل, بیبیسی
غذایی که مردم وقت ناهار در سرکار میخورند، چیزهای زیادی درباره فرهنگ کار سرزمینهای گوناگون به ما میآموزد. به نظر شما وقت نهار در جاها و فرهنگهای متفاوت چگونه سپری میشود؟ از مردم سرتاسر دنیا پرسیدهایم که در این وعده نیمروزی چه میخورند.



موکول پاریک --مومبای، هند
موکول پاریک که معمولا ناهارش را نیمساعته پشت میز کارش میخورد میگوید وقت ناهار در مومبای هر روز کوتاهتر میشود. او که مدیر داخلی یک شرکت حسابداری است، معضل کمبود وقت را ناشی از راهبندان شدید ترافیک و فشار کار روزانه میداند. از همین رو در مومبای سریع ناهار خوردن بسیار مهم است.
او نیز مانند برخی دیگر بیشتر مواقع غذایش را از خانه میبرد، اما در مومبای ناهار خوردن در هنگام کار روش جایگزین منحصر به فردی دارد: بستههای غذای گرم که در محل کار تحویل داده میشوند. این غذاها را پیکهایی که داباوالا نامیده میشوند از رستوران یا خانه به مقصد میرسانند.
داباوالاها برای آنکه حساب صدها هزار وعده غذایی را که جابهجا میکنند داشته باشند نظام رمزگذاری شده منحصر به فردی به کار میبرند . با استفاده از این شیوه آنها فقط کمتر از چهار مورد در هر میلیون جابهجایی اشتباه دارند.



سارا گیمونو --ایمپالا، اوگاندا
شهر دیگری که در آن شتاب در خوردن نهار در روزکاری اولویت دارد ایمپالا در اوگاندا است. جایی که سارا گیمونو در مقام مدیر پروژه برای موسسهای غیر انتفاعی کار میکند. به گفته اوهرچه ناهارت را سریعتر بخوری وقت بیشتری برای کارکردن داری و هم به کارت میرسی و هم در عمل این وعده غذایی هیچ وقت از برنامهات حذف نمیشود.
سارای ۲۷ ساله میگوید: "شام در اوگاندا کمتر از ناهار اهمیت دارد، چون این وعده نیمروزی فرصتی برای فراغت از کار هم بهشمار میآید." او که معمولا ۳۰ دقیقه به وقت ناهار اختصاص میدهد و در رستورانی در نزدیکی محل کارش غذا میخورد میافزاید: "فرهنگ کار و نیز ناهار خوردن در روز کاری در اوگاندا بسیار متنوع است؛ بعضیها سرکار غذا میخورند و برخی دیگر دسته جمعی به رستورانهای مجاور میروند. "
گیمونو که بیشتر مواقع کارهای پروژههای میدانی را در گوشه و کنار اوگاندا انجام میدهد، خوش اقبال است که ناهار آسانیاب و ارزان و خوشمزهای مثل رولکس در دسترس اوست. رولکس یک نان چیباتی رول شده -به همین سبب به آن رولکس میگویند- است که درون آن ترکیبی از موادغذایی گوناگون مانند پیازسرخ کرده و تخممرغ میگذارند.



ونسا مونروی -- نیویورک، آمریکا
ونسا مونرو، ۴۰ ساله، که یک سگگردان حرفهای است می گوید نیویورکیها گاهی تمام وقت ناهارشان را صرف انتظار در صف برای خرید سالاد یا ساندویچی میکنند. اما او به جای این کار، میان وعدهها و تنقلاتی که تازه میماند با خود دارد و در طول روز میخورد.
او میگوید:" برای من راحتتر است که صبحانهای پروپیمان در خانه بخورم و برای کار که بیرون میروم میان وعدههایی در کیفم بگذارم و با خودم ببرم. " به گفته ونسا وعدههای پشت سر هم کم حجمتر، بسیار سالمتر از سه وعده بزرگ غذایی در روز است. تازه بعد از خوردن آنها به سنگینی پس از صرف غذای مفصل نیز دچار نمیشود.
او میافزاید: "غذایی که به سرعت آماده و مصرف می-شود مناسب است، اما البته فست فود خوب نیست. "
در ایالات متحد امریکا، بیشتر افراد وقت ناهارشان بسیار کوتاهتر از بسیاری دیگر از کشورها است. براساس تحقیقی که شرکت خدمات سازمانی اینرد در سال ۲۰۱۶ انجام داد، وقت ناهار ۵۱ درصد از پاسخ دهندگان امریکایی بین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه طول میکشید و فقط ۳ درصد آنها برای ناهار بیش از ۴۵ دقیقه وقت میگذاشتند. و این زمان بسیار کمتر از کشوری مثل فرانسه است که حدود ۴۳درصد مردم بیشتر از سه ربع برای ناهار وقت صرف میکنند.



فیس راگس --ماکاتی، فیلیپین
فیس راگس، که مدیر یک شرکت مدیریت سرمایهگذاری است، میگوید که با اجرای طرح ساماندهی فروشندگان خیابانی از جانب شهرداری، دکههای سیار فروش غذا از حدود پنج سال پیش درگوشه و کنار ماکاتی کارشان را به صورت گسترده آغاز کردند. از دفتر او تا دکه سیار محبوبش که لیریوس نام دارد، پای پیاده تنها سه دقیقه راه است.
به گفته او "به جای غذاهای چرب که در ظرفهای پلاستیکی کنار خیابان فروخته میشود، دکههایی هستند که به فروش غذای خانگی و سالم شهرت دارند. همه میتوانند به جای رفتن به رستوران یا کافهتریا از این دکههای سیار ناهار تهیه کنند. "
راگس میافزاید که صرف سه وعده غذایی کامل در روز آن قدر برای فیلیپینیها اهمیت دارد که ساعت ناهار در قانون کار پیشبینی شده است.



فرانسوا پلن -- پاریس، فرانسه
فرهنگ فرانسوی به صرف زمان طولانی برای ناهار شهرت دارد. براساس تحقیق اینرد که پیشتر نیز به آن اشاره شد ۴۳ درصد از فرانسویها برای ناهار بیشتر از ۴۵ دقیقه میگذارند و ۷۲ درصد از آنها دستکم یکبار در هفته به رستوران میروند.
پلن طراح و تصویرگر پاریسی معمولا از یک سوپرمارکت محلی غذایش را تهیه میکند و با همکارانش در آشپزخانه محل کار دور هم غذا میخورند.
آنها حداقل یکبار در هفته به رستورانی در محله بیستم پاریس میروند و یک ساعتی را به ناهار میگذارنند. فرانسوای ۳۵ ساله میگوید: "من و همکارانم در محل کار با یکدیگر بسیارحرف میزنیم و از دیدگاههای یکدیگر خبر میگیریم و تبادل نظر میکنیم و این گفتوگوها به وقت ناهار هم کشیده میشود. ساعات ناهار بخش مهمی از زندگی اجتماعی در فرهنگ فرانسوی است. "
ویژگی جالب دیگر فرهنگ صرف ناهار در فرانسه، نوشیدن است. فرانسویان در سال ۲۰۱۴ میلادی ۱۱.۳ درصد کل شرابی را که در دنیا تولید شده بود نوشیدند. به گفته پلن "جمعهها که فراغت بیشتری داریم، معمولا دستهجمعی به رستوران میرویم و آبجو یا شرابی با غذایمان مینوشیم. "



تامار کسابیان -- قاهره، مصر
تامار کسابیان۳۱ ساله که مدیر سیتیاستارز هیلاپولیس ، یکی از بزرگترین مراکز خرید قاهره، است میگوید: " من فست فود یا آت آشغال نمیخورم، یا از خانه ناهار میبرم یا از غذاخوریهای اطراف غذایی که به سرعت آماده و خورده میشود میگیرم. "
به گفته کسابیان از آنجا که صبحانه وعدهای اساسی است و تقریبا دیر هم خورده میشود، صرف ناهار معمولا به سه و چهار بعدازظهر میافتد و شام ممکن است ساعت ۹ شب یا حتی دیرتر صرف شود.
او میافزاید: "بسیاری از شرکتها ساعت ۱ تا ۲ بعدازظهر را وقت ناهار در نظر میگیرند اما بیشتر شاغلان در این زمان قهوه مینوشند یا صبحانهشان را تمام میکنند و بعدتر نیم ساعتی هم وقت برای ناهار میگذارند. "



الیزا رینالدی -- سائوپائولو، برزیل
الیزا رینالدی که در یک سازمان بازاریابی محتوا در مرکز سائوپوئولو مدیر محتوا و ارتباطات است، اجزای لازم و سالم تشکیل دهنده غذایش را در منزل میپزد و وقت نهار در محل کار آنها را با هم ترکیب میکند. شریک کاری او ناتاشا که ۳۴ ساله است نیز همین شیوه را در پیش گرفته است. رینالدی میگوید: "این روش خیلی مفید است چون ما هر دو به سالم بودن ناهار اهمیت میدهیم و در هزینهها هم صرفهجویی میشود. "
او میافزاید این روال در سائوپائولو خیلی معمول نیست، برای دیگران ناهار معمولا غذای اصلی است. به گفته او: "بیشتر موسسات بن ناهار برای استفاده در غذاخوریها میدهند که بخشی از خدمات کارفرما به کارکنان به شمار میآید، بنابراین بیشتر افراد علاقهمندند که بیرون غذا بخورند. "
الیزا میگوید: "مردم در سائوپولو معمولا ساعتهای طولانی کار میکنند (اغلب از ۹ صبح تا ۷بعدازظهر) بنابراین منطقی است که یک ساعتی را به ناهار اختصاص بدهند که بتوانند از محل کار بیرون بزنند. آنها سعی میکنند با این روش در ساعات دراز کار وقفهای بیندازند. گرچه با رویکرد سنتی به کار هم مواجهیم که براساس آن اگر در محل کارت حضور نداشته باشی، حتما به اندازه کافی کار نمیکنی. "
شما وقت نهارتان را چگونه میگذرانید؟











