روزنامه‌های تهران، از المپیک ریو تا سناریو برای حذف روحانی

روزنامه‌های صبح امروز تهران، هفدهم مرداد، در صفحات اول خود عکس و گزارش‌های مربوط به افتتاح المپیک ریو را منعکس کرده و در هم‌صدایی با روز خبرنگار درباره مشکلات کار خبرنگاری نوشته‌اند.

در ادامه مجادلات تند سیاسی بین دو گروه تندرو و حامی دولت، امروز روزنامه های هوادار دولت به گفته های یک روحانی که خواستار محاکمه حسن روحانی شده بود اعتراض کرده و آن را سیاست اصولگرایان برای منصرف کردن روحانی از شرکت در انتخابات سال آینده دانسته اند.

المپیک ریو

شیوا نوروزی در گزارش اصلی جوان نوشته: مشعل سی و یکمین دوره بازی‌های المپیک بامداد دیروز در شهر ریودوژانیرو روشن شد و کاروان ورزشی ایران با نام امام رضا و با پرچمداری زهرا نعمتی به عنوان یکی از تیم‌های شرکت‌کننده در مراسم افتتاحیه رژه رفت. خالی ماندن تعدادی از صندلی‌های ورزشگاه ماراکانا از نکات عجیب این مراسم بود.

به نوشته این گزارش زهرا نعمتی، دارنده مدال طلای تیروکمان پارالمپیک لندن که با کسب سهمیه المپیک شگفتی‌ساز شده بود در مراسم افتتاحیه پرچم کشورمان را حمل کرد. در حالی که پیش از این تنها چند ورزشکار معلول به المپیک راه یافته بودند. نعمتی اولین بانوی پارالمپیکی است که به عنوان پرچمدار انتخاب شد. تنها نماینده تیروکمان ایران در ریو پیش از شروع رسمی بازی‌ها در مرحله تعیین رنکینگ با ۶۴ تیرانداز رقابت کرد و عنوان چهل و نهم را به دست آورد. زهرا نعمتی فردا در مرحله حذفی انفرادی به مصاف حریفان می‌رود. حضور یک بانوی محجبه پارالمپیکی آن هم به عنوان پرچمدار توجه رسانه‌های خارجی را به خود جلب کرد.

این روزنامه از قول سایت اسپورت ۲۴ یونان انتخاب نعمتی به عنوان پرچمدار را سنت‌شکنی خوانده و نوشته: زهرا نعمتی، بانوی معلول ایرانی که روی ویلچر پرچم ایران را در حمل کرد از رسیدن به آرزوی دیرینه‌اش گفت: «همیشه رؤیای حضور در المپیک را داشتم. پیش از اینکه در جوانی‌ام دچار سانحه رانندگی شوم، تکواندو کار می‌کردم. حالا رؤیای حضور در المپیک با رشته تیراندازی با کمان تحقق یافت. برای من، پرچمداری ایران و حضور در بازی‌های المپیک معنا و مفهموم خاصی دارد، چراکه باعث می‌شود مردمی که مشکلات زیادی در زندگی‌شان دارند را خوشحال کند.»

سناریوهای حذف روحانی

در حالی که روزنامه های اصلاح طلب از دولت گلایه دارند که چرا فاش با مردم سخن نمی گوید و سدهای پیشرفت و دیپلوماسی جهانی را معرفی نمی کند رسانه های متعلق به جناح تندرو هر روز بر شدت حملات خود بر رییس دولت می افزایند کاری که به نظر کارشناسان در روزنامه های امروز برای منصرف کردن روحانی از شرکت در انتخابات آینده و اکتفا کردن وی به چهار سال صدارت دارد.

شرق در گزارشی همین موضوع را به بحث گذاشته محمد جواد حق شناس از حزب اعتمادملی گفته حملات به روحانی به عنوان پروژه خودانصرافی روحانی مدنظر جریان مقابل است. آنها در تلاش هستند تا فضا را به گونه‌ای برای او یأس‌آور و غیرقابل‌تحمل کنند که روحانی خود به این نتیجه برسد که حضورش در انتخابات به مصلحت خود، کشور و جامعه نیست.

عبدالله ناصری، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، هم در پاسخ به این پرسش «شرق» گفته نکته مهم این است که نقد و انتقادات به‌ویژه در موضوع برجام، از برخی تریبون‌های نماز جمعه شروع شد. طبیعی است که برجام یک برگ برنده برای دولت آقای روحانی است؛ ولی نکته‌ای که شاید حمله‌کنندگان به آن توجه نکردند و به این دلیل باید به افکار عمومی پاسخ‌گو باشند، این است که پرونده مذاکرات هسته‌ای و برجام متعلق به دولت است؟ یا متعلق به حاکمیت؟

مرتضی حاجی، از فعالان اصلاح‌طلب، هم دراین‌باره به <bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/99710/سناریوهای-حذف-روحانی" platform="highweb"/></link></bold> گفته: انتقاد که مانعی نداشته و سازنده است؛ ولی عیب کار زمانی است که تهمت و توهین را با انتقاد همراه می‌کنند و نگران این موضوع هستند که مردم از آقای روحانی برای بار دوم استقبال کنند؛ آن هم بیش از دوره اول.

آذر منصوری، از اعضای حزب اتحاد ملت گفته هرچه به انتخابات نزدیک‌تر بشویم، این حملات و تخریب‌ها شدت خواهد گرفت؛ اگرچه تجربه انتخابات قبلی نشان می‌دهد که آنها با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند و احتمال اینکه بتوانند به‌راحتی موفق شوند، چندان زیاد نیست.

امیر محبیان تحلیلگر اصولگرا هم با اشاره به شانس روحانی در مقابل گزینه‌های احتمالی اصولگرا و فرضیه تک‌دوره‌ای‌بودن دولت روحانی به ایلنا گفت: «به‌دلایلی که می‌توان بازشکافت و زیاد هم پنهان نیست؛ احتمال تک‌دوره‌ای‌شدن که هر بار در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری مطرح می‌شد؛ در این دوره شدت بیشتری گرفت.

عباس سلیمی‌نمین، فعال سیاسی اصولگرا هم با طرح این ادعا که بحث یک‌دوره‌ای‌کردن روحانی را اصلاح‌طلبان برای نخستین‌بار مطرح کردند، افزود: «آنها گفتند که برای دور بعد بهتر است ظریف و جهانگیری نامزد شوند و آقای روحانی نیاید. تصور کردند آرا و محبوبیت آقای روحانی کاهش یافته است؛ بنابراین این بحث را پیش کشیدند. اگرچه من با وضعیت امروز این قضیه را خیلی ممکن نمی‌دانم؛

ناصر ایمانی، روزنامه‌نگار اصولگرا هم گفته اینکه کسی بخواهد راجع به رئیس‌جمهور قانونی کشور که ازسوی مردم انتخاب شده است چنین اظهارنظرهایی بکند، محکوم است. قانون اساسی کشور ما این اجازه را به مردم داده است که رئیس‌جمهور دیگری را انتخاب یا ایشان را ابقا کنند.

همه جا امن و امانه!

پیمان مقدم در ستون طنز روزنامه <bold><link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/?nid=6279&pid=24&type=0" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: خب وقتی رئیس جمهوری قانونی و حائز رأی اکثریت را در تریبون‌های رسمی ساده لوح خطاب کنند، باید هم نشریه‌ای هنرمندان را«...» بنامد و وقتی هم توقیف شود بتواند از یک مرجع بالاتر حکم بگیرد و باز هم منتشر شود و باز هم به «...» نامیدن هنرمندان مفتخر باشد. خب اینجوری می‌شود که مجری یک برنامه تلویزیونی هم برخی سایت‌ها را به خاطر انتشار خبر یا شایعه‌ای «قهوه ای» خطاب می‌کند. اینجوری می‌شود هنرمندان از خطای طبیبی خشمگین می‌شوند و حرف‌های تیز‌تر از تیغ می‌زنند و اطبا هم در جواب پای صنعتی و سنتی را پیش می‌کشند.

به نوشته این طنزنویس: حالا کافیست شما یک انتقاد کوچک از عملکرد دکترکاپیتان شهردار بفرمایید. یا مثلاً از مدیریت صدا و سیما سؤال کنید یعنی این دولت محض رضای خدا یک قدم مثبت در طول حیاتش برنداشته که قابل عرض باشد؟ خیلی سریع رسانه‌های مربوطه عزیزان، حمله و هجوم همه جانبه و از هر سو را آغاز می‌کنند. بعد معترض هستند که چرا جو ورزشگاه‌های ما خانوادگی نیست و ملت ۹۰ دقیقه لیچار را مثل نقل و نبات نثار خانواده تیم حریف، داور مسابقه و حتی بازیکن خودی می‌کنند.

در ادامه ستون طنز روزنامه ایران آمده: دوستان هنرمند بیهوده جلز ولز می‌کنند و فریاد وا اخلاقا سر می‌دهند. حالا یه نشریه‌ای این گوشه کنارا یه حرفی زده. خودتان را بگذارید جای داورهای فوتبال یا گلزن تیم حریف! یکهو ۴۰، ۵۰ هزار نفر یکصدا شما را «...» خطاب کنند. یا خودتان را بگذارید جای ۱۸ میلیونی که به رئیس جمهوری کشورشان رأی داده‌اند و تا به حال طرف مذاکره‌کننده با تمام دشمنی و حقه بازیش از تریبون‌های رسمی او را ساده لوح یا خائن یا عمروعاص خطاب نکرده.

خطر سقوط

منصور فرزامی در سرمقاله <bold><link type="page"><caption> مردم‌سالاری</caption><url href="http://mardomsalari.com/Template1/Article.aspx?AID=38856" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: تضارب آرا و عقاید و عرض اندام نحله‌های فکری و عقیدتی نه تنها عامل انحطاط هیچ مکتب و مرامی ‌نیست بلکه سبب تکامل و تعالی است به ویژه اگر با تقوا همراه باشد. در عوض، قاچاق کالا، اشرافی‌گری و فساد، چون عامل انحطاط و ابتذال است، ریشه هر حکومت و حاکمیتی را می‌کند و همه امور را از درون، مضمحل می‌کند.

نویسنده مقاله سپس از مقامات کشور پرسیده آیا می‌دانند که کالاهای قاچاق را چه کسانی و از کجا وارد می‌کنند یا نه؟ اگر نمی‌دانند، باید در مدیریت‌شان شک کرد و امور را به کسانی سپرد که می‌دانند و در مسئولیت خود ملاحظه ریز و درشت نمی‌کنند و چنانچه می‌دانند و اقدامی ‌نمی‌کنند که ظلم است و بیش از آن که به فکر آبروی دین و کشور باشند کلاه خود را محکم نگه می‌دارند که باد نبرد..

سرمقاله مردم سالار ی در عین حال پرسیده: این اشراف تازه به دوران رسیده و برج و باروساز و کاخ نشین کیستند؟ چرا اعمال و سکنات‌شان به تصویر کشیده نمی‌شود چرا صدا و سیما، زندگی و رفتار و کردارشان را به تصویر نمی‌کشد. این ملاحظه کاری به چه علت است. آن روزنامه‌های ارزشی مصطلح چرا در موضوعات قاچاق و اشرافی‌گری نوکیسه‌ها و تازه به دوران رسیده‌ها حساس نیستند؟ آیا مردم حق ندارند که به شبهه بیفتند و گله کنند که ماجرای آن خواهرزاده‌ها و خواهرزاده‌های خواهرزاده‌ها و آقازاده‌ها و برادرها و برادرزاده‌ها چیست؟

روز خبرنگار

جلال خوش چهره در سرمقاله <italic><bold><link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/?newsid=50813" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: فارغ از تعارفاتی که این روزها به مناسبت “روز خبرنگار” نثار این طبقه می‌شود، روزنامه نگاران از سه سو زیر فشار مستمر است؛ افکار عمومی که می‌خواهد خبرنگاران بازتاب دهنده مطالبات آنان باشند. نهادهای رسمی که همسویی کامل جریان خبررسانی را با سیاست‌های خود خواستار است و سرانجام تعهد حرفه‌ای خبرنگاران که آنان را میان دو خواست بالا دچار سختی کار و مشکلات مبتلابه کرده است.

نویسنده مقاله تاکید کرده: ظرفیت سازی برای ارتقای کمی و کیفی حرفه خبرنگاری بومی و در رقابت با رسانه‌های جهانی، بدون شجاعت و صرافت پاسخ به پرسش‌های زیر ممکن نیست: چرا باید استانداردها را برای ترسیم خط‌مشی روشن در قبال رسانه‌ها و کارکرد آنها متفاوت از گذشته کرد؟ این تغییر یا اصلاح در پاسخ به چه نیازی است؟ سیاستگذاری‌های رسانه‌ای برای چه کسانی و در چه مکانی انجام را در عصر ارتباطات تضمین کند.

حسین انتظامی در سرمقاله روزنامه <italic><bold><link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: «مسئولیت پذیری» و نقش آفرینی در چارچوب «مسئولیت اجتماعی» عناصر جداناشدنی حرفه ما است که به معادلات مادی گره نمی‌خورد و البته این به معنای بی‌توجهی دولت‌ها به معیشت خبرنگاران نیست اما دولت اصولاً باید ریل‌گذاری برای ترمیم و تقویت زیرساخت‌ها را انجام دهد. حمایت از تشکل‌های صنفی، واگذاری امور به انجمن‌ها، تقویت بنگاه‌های مطبوعاتی، حمایت از بیمه پایه و تکمیلی در چارچوب رسانه‌ها و... با همین هدف دنبال شده و می‌شود.

معاون مطبوعات وزارت ارشاد، نویسنده مقاله که خود بنیان گذار و سردبیر روزنامه جام جم بوده است در این مقاله تاکید کرده: رسانه‌ها، پیش و بیش از نیاز به ابزار مادّی، به وجود ساز و کارهای تضمین کننده فعالیت حرفه‌ای خود نیازمندند. همین که قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، اجرا شود و روزنامه‌نگار برای دستیابی به اطلاعات مورد نیاز خود به زحمت و در برخی مواقع به بن‌بست نخورد، کمک بزرگی به رسانه‌هاست تا بتوانند کار ویژه نظارتی خود را به نحو مطلوب انجام دهند.

سرمقاله روزنامه دولت در نهایت به این جا رسیده که:در قالب یک میثاق جمعی باید مراقب بود که خبرنگار، نقش پیاده‌نظام جناح‌های رقیب یکدیگر را ایفا نکند و در هر برهه‌ای، افزایش آگاهی‌های عمومی و دانش تخصصی، بهبود ابعاد نظارتی و همچنین نمایندگی افکار عمومی را سرلوحه کار خود قرار دهد و این مهم، محقق نمی‌شود جز با پایبندی به میثاق‌های حرفه‌ای که با طلیعه‌ای که دیده می‌شود.

<italic><bold><link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/71404/روزنامه%E2%80%8Cنگار-خوب-غریبه" platform="highweb"/></link></bold></italic> در سرمقاله خود به مناسبت روز خبرنگار نوشته: حقیقت روزنامه‌نگاری ایران حکایت از توسعه رسانه‌ها دارد. حکایت از رشد و توسعه روزنامه‌نگاری دارد. حکایت از آن دارد که روزنامه‌نگار امروز ایرانی، نه فقط در تعداد فزونی یافته است، بلکه در کیفیت نیز بالاتر رفته است، در عمل نیز خود را به اصحاب قدرت باورانده است و نشان داده است که وجود دارد.

این مقاله گلایه کرده که دقیقا در دوران دولتی که بر شفافیت رفتارهای حکومتی تأکید دارد، برای مطبوعات و روزنامه‌نگاران مقرراتی از مراحل تدوین عبور کرده است که جامعه روزنامه‌نگاران کشور از آنها بی‌اطلاعند. می‌شود گفت عمدی در کار بوده است که کارها در نهان به انجام رسد و روزنامه‌نگاران مزاحمتی برای کسانی نداشته باشند که قصد دارند قانون مطبوعات را به نوعی تغییر دهند که شرایط فعالیت مطبوعاتی از هر جهت بسیار سخت‌تر شود و راه نیمه‌تمام اصلاحیه‌ سال ٧٩ قانون مطبوعات را در تحدید حقوق و آزادی مطبوعات تمام کنند.

کامبیز نوروزی در مقاله ای در <italic><bold><link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/?newsid=50851" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: اگرچه دولت از لزوم شفافیت و پردازش اطلاعات سخن می‌گوید، ولی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بدون آنکه اطلاعات و اخباری منتشر شود و بدون رعایت شفافیت و متنی را به عنوان لایحه قانون انتشار رسانه‌ها تنظیم کرده و برای طی مسیر قانونی به دولت تقدیم کرده است.مساله این است که بعد از تجربه‌های مرارت بار روزنامه‌نگاران و اهالی مطبوعات، که عمدتا در چارچوب همان قانون مطبوعات سال ۶۴ به انجام رسیده و دستاوردهای قابل اعتنایی هم داشته است، این لایحه با فضای رسانه‌ای کشور چه خواهد کرد؟

به نوشته این حقوقدان با وجود گذشت ۳۱سال از تصویب قانون مطبوعات درسال ۶۹، با وجود ۲۵ سال فعالیت مستمر و رو به توسعه مطبوعات کشور تا امروز، و با وجود تغییرات بی‌سابقه و فراوان حوزه فناوری اطلاعات، با وجود توسعه انواع شبکه‌های اجتماعی و اپلیکیشن‌های مختلف، این لایحه هیچ توجهی به تغییر شرایط نداشته و این تجربیات مهم را نادیده گرفته است .

مقاله ابتکار به این جا رسیده که: در تمام متن لایحه مشخصا هیچ نشانی از این نیست که لایحه در پی حل کدام مساله و مشکل مطبوعات کشور بوده است؟ لایحه مبتنی بر هیچ‌گونه مساله‌شناسی روزنامه‌نگاری و رسانه‌ای کشور نیست .لایحه کمترین بهبودی در حقوق اساسی مطبوعات و رسانه‌های کشور ایجاد نمی‌کند و چه بسا اوضاع را بدتر هم می‌کند.

روز نوشت یک خبرنگار

اساره کیانی در مقاله‌ای در <italic><bold><link type="page"><caption> همدلی</caption><url href="http://www.hamdelidaily.ir/?newsid=16112" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: بچه‌ها می‌گویند گوشی را در روز خبرنگار نباید خاموش کرد؛ می‌گویند: ممکن است کسی شما را جایی دعوت کند و بعد کارت هدیه‌ای، چیزی... و تو صحبت‌های اساتید پیشکسوت روزنامه‌نگاری را در ذهنت مرور می‌کنی که دادن پول به خبرنگار حکم مرگ حرفه‌ای او است و به آن‌ها می‌گویی که اصلا باید گوشی‌هایتان را خاموش کنید.

این روزنامه نگار در ادامه شرح داده: امروز هوای تهران، هوای خبرنگارها را دارد؛ هوای تهران مهربان است؛ در روزهای بد و پراسترس، آلوده می‌شود؛ روزهای بد اما زیادند؛ بلند می خوانی و برایت مهم نیست، که باید تا ده شب یک روز تعطیل توی روزنامه بمانی و تا مطالبت دست آدم‌ها نرسیده‌اند از جایت جُم نخوری و آن‌قدر دیر بشود که برایت فرقی نکند ماشینی سوار می‌شوی تاکسی باشد یا نباشد؛

در پایان روزنوشت همدلی آمده: گوشی مایل تو پُر است از تبریک‌هایی از کارگران، معلمان، معتادان بهبودیافته، کارتن‌خواب‌های جا پیدا کرده و حتی کودکان کار که آن‌ها هم موبایل دارند؛ فکر می‌کنی همین برایت کافی است؛ همین همه زندگی‌ات است.

محسنات تورم تک رقمی

پویا جبل عاملی در سرمقاله <italic><bold><link type="page"><caption> دنیای اقتصاد</caption><url href="http://donya-e-eqtesad.com/news/1063330" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: رسانه‌ها و سایت‌هایی که تشکیک می‌کنند که نباید به سوی تورم تک‌رقمی می‌رفتیم، همان‌هایی هستند که در اوج تورم‌های افسارگسیخته سال ۹۱، بخش انبوهی از مطالب خود را به بی‌ثباتی ناشی از تورم، عدم آرامش روانی شهروندان، ایجاد شغل‌های کاذب در بازارهای مختلف و بورس بازی در این بازارها و... اختصاص می‌دادند. آیا امروز این رسانه‌ها به مطالب آن زمان خود نگاهی می‌اندازند؟

به نظر این اقتصاددان: کارشناسان منصفی که گلایه از کاهش بیش از حد تورم دارند، باور دارند که اگر امروز به فرض تورم ۱۴ درصد بود، نرخ بیکاری ما تغییر محسوسی نداشت. اگر قرار باشد تا به میزانی هدف تورمی قربانی شود، خون آن باید پای اشتغال بیشتر ریخته شود و چون این نیست و چون راه ایجاد اشتغال از اصلاحات نهادی و ساختاری عبور می‌کند؛ بنابراین گلایه از کاهش شدید تورم تنها بهانه‌‌ای است برای انتقاد.

به نوشته دنیای اقتصاد: تورم تک‌رقمی پایدار افق دید سرمایه‌گذاری را توسعه می‌دهد. آنجا که می‌توان وام‌های بلندمدت را بدون دغدغه در مورد محاسبه نرخ بهره، تعیین کرد. آنجا که بیمه‌ها راحت تر می‌توانند بسیاری از بسته‌های پیشنهادی خود را از بیمه عمر تا بیمه پروژه‌ها سامان دهند. آنجا که حتی تعریف پروژه‌های عمرانی بدون این دغدغه است که تورم به یکی از دو طرف معامله ضرر رساند و حل این زیان به چنان فرآیند هزینه‌بر و زمان‌بری تبدیل شود که انجام پروژه را ناممکن کند و چه بسیار پروژه که در سال‌های گذشته به چنین معضلاتی خورده‌اند.

آیا واقعا به راحتی می‌توان از کنار دستاورد تورم تک‌رقمی رد شد؟ حفظ آن ‌ای‌بسا برای اقتصاد ایران از به اهمیت رسیدن به آن است و شاید برای دولت آقای روحانی با وجود انتخابات پراهمیت‌تر.

تفاوت روسیه و ما کشف شد

پوریا عالمی در ستون طنز شرق نوشته: بیش از ١٨٠ هزار شهروند روس با امضای طوماری آنلاین خواستار استعفای دیمیتری مدودف از مقام نخست‌وزیری روسیه شدند؛ مجلس سفلی‌ در پارلمان روسیه موظف است به طومارهایی که صد هزار امضا دارند، رسیدگی کرده و آنها را به بحث بگذارد. این خبر ایسنا چندتا چیز را روشن می‌کند:

به نظر این طنزنویس اول این که معلوم شد در روسیه - که پدر فیلتر جهان بوده و فیلترها و تفکر فیلتری‌اش به سراسر جهان صادر شده است - اینترنت فیلتر نیست. اگر هم روس‌ها شروع کنند در یک سایت امضا جمع کنند، سایت مذکور خودبه‌خود فیلتر نمی‌شود. ما یک سایت درست کردیم و گفتیم هر کسی که آب‌دوغ‌خیار در تابستان دوست دارد کلیک کند، هنوز خیارش را تایپ نکرده بودیم فیلتر شد.

در ادامه ستون طنز <italic><bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/99694/تفاوت-روسیه-و--ما---کشف-شد" platform="highweb"/></link></bold></italic> آمده: در روسیه ۱۸۰ هزار نفر به حرف‌های نخست‌وزیر سریع واکنش نشان می‌دهند و خواستار استعفایش می‌شوند.در اینجا یک میلیون نفر به حرف‌های آقای امیر تتلو، سریع واکنش نشان می‌دهند و بغ‌بغوووو می‌کنند. نخست‌وزیر روسیه بلد نیست شاعرانه به سؤال‌ها جواب بدهد و صریح می‌گوید شغلتان را عوض کنید. اما برخی مسئولان ما شاعر هستند و جواب‌های استعاری می‌دهند و تکلیف را روشن نمی‌کنند که افراد، چی‌شان را عوض کنند.