روزنامه‌های تهران، نمایشگاه مطبوعات، بدون تندروها

روزنامه‌های امروز صبح، یکشنبه ۱۷ آبان در صفحات اول خود از کاهش دو درصدی نرخ بهره بانک ها نوشته و در عین حال به اقتصاد و بحران های آن پرداخته اند. دیدار های رییس اتحادیه اروپا در تهران و آغاز به کار نمایشگاه مطبوعات بدون حضور چند نشریه تندرو، از دیگر مطالب مهم این روزنامه‌هاست.

علی سبحانی فر در سرمقاله <link type="page"><caption> روزنامه ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=6072&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> با اشاره به سفر رئیس اتحادیه اروپا، وزیر امور خارجه کره جنوبی و معاون رئیس جمهوری آفریقای جنوبی به تهران این ها را نشانه‌های بارزی دانسته بر اینکه دیپلماسی کشور علاوه بر تحرک و پویایی از تنوع هم برخوردار است.

به نوشته سخنگوی کمیسیون صنایع مجلس در این مقاله:به طور طبیعی، این رفت و آمدهای دیپلماتیک در دوره جدید که اصطلاحاً به دوران "پسا برجام" مشهور شده، سیر صعودی خواهد پیمود. اگرچه ممکن است معدود افرادی هم به اصل یا خروجی سفر‌‌های خارجی نگاه خوشبینانه‌ای نداشته باشند اما به یقین، بخش عمده‌ای از آنان نیز در خلوت خود اذعان دارند که به بهانه برخی نگرانی‌های بجا یا نابجا نمی‌توان دور کشور دیوار کشید.

کاهش نرخ سود بانکی؛ گامی پذیرفتنی

<link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=291&pageno=1" platform="highweb"/></link>در سرمقاله خود نوشته:اقتصاد ایران در شرایط سختی به سر می‌برد. شاید آقای روحانی و همکاران‌ش قدری خوش‌بینانه نگاه می‌کردند و گمان داشتند که می‌توانند این اقتصاد را از آواری که در هشت سال گذشته بر سرش خراب شده بود، زنده بیرون آورند و آن را نجات دهند. این نکته‌ای است که خود آنان هم پس از مدتی به این اشتباه اذعان کردند، زیرا پیش از ورود به دولت، گمان نمی‌کردند که حجم آواربرداری تا این حد گسترده باشد. تقریبا هر جا را که دست بزنید، مشکلی ایجاد شده است.

مقاله با تاکید بر این که هم در نظام پولی و هم در بخش مالی و نیز ساختار مدیریتی و بالاخره وضعیت سرمایه‌گذاری همه و همه دچار مشکل و حتی بحران بودند نوشته: وضعیت اخیر نیز که نوعی رکود در بیشتر حوزه‌های اقتصادی است، محصول نهایی تمامی این مشکلات است. دولت از ابتدا کوشید با مهار تورم، به اقتصاد ثبات دهد و تورم را از حدود ۴۰ درصد به ۱۵ درصد رساند و درصدد بود که با بهبود نرخ بهره، پول‌ها را از طریق بانک‌ها به سوی تولید و سرمایه‌گذاری هدایت کند که در تحقق این هدف خود موفق شد ولی مشکل از وقتی آغاز شد که مهار تورم به قیمت رکود تمام شد و بسیاری از تولیدات کارخانجات به فروش نرفت.

به نوشته اعتماد: کشورهای دیگر این مشکل را از طریق صادرات حل می‌کنند. لذا تولیدات خود را در بازارهای صادراتی عرضه می‌کنند و اقتصاد را تحرک می‌بخشند ولی ایران به دلایل خاصی که آن نیز ریشه در تحریم‌ها و نیز کیفیت پایین تولیدات داخلی به دلیل ساختارهای نادرست کسب‌وکار دارد، قادر به حضور موثر در بازارهای جهانی نیست، در نتیجه رکود عمیق و عمیق شد، به‌طوری که گفته می‌شود برخی صنایع کشور با ظرفیتی زیر ۴۰ درصد مشغول به کار هستند و تولیدات کارخانجات نیز انبار شده است.

مهدی مالمیر در مقاله‌ای در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/48379/اقتصادِ-پساتحریم-و-اندرزِ-ماریو-پوزو!-" platform="highweb"/></link> نوشته پس از تایید برجام در مجلس و آغاز برچیده شدن تحریم‌ها، همه در انتظار کاروان اقتصادی کشورهای ثروتمند جهان نشسته‌اند تا با سرمایه‌ریزی این کشور‌ها، وضع ناخوشایند کنونی اندکی دگرگون شده و بازار کسب و کار جان تازه‌ای بیابد اما، آن چه می‌توان به‌عنوان ضعف سیاستگذاران روی آن انگشت تاکید گذاشت، فقدان استراتژی روشن در برابر کشورهایی است که علاقه‌مند به شرکت در بازار ایران در دوران پساتحریم هستند.

به نوشته این مقاله این سردرگمی تا بدانجاست که عده‌ای در این‌جا و آن‌جا از اولویت دادن به کشورهایی دم می‌زنند که در دوران تحریم لابد معرفت به خرج داده! در حالی که کشورهایی که در زمان تحریم رابطه تجاری خود را با ما نگه داشتند دوست ما نبودند بلکه بازیگرانی بودند که در صفحه شطرنج سیاست، سود پاگیرشان در حرکت دادن مهره رابطه تجاری با ما نهفته بود. به همین اعتبار، کشورهایی همانند انگلیس، آلمان و... که در تحریم‌ها علیه کشورمان شرکت فعال داشتند نیز دشمن آشتی‌ناپذیر ما نیستند، بلکه بازیگرانی هستند که در بُرشی از زمان نفع‌شان در قطع ارتباط تجاری با ما بود.

مقاله شهروند به این جا رسیده که: اولویت‌بندی در زمینه همکاری با کشور‌ها نه رفتار دوران تحریم که باید براساس توان اقتصادی و مالی کشور‌ها باشد. سیاست چه بخواهیم چه نه، با زندگی و سفره نان میلیون‌ها انسان سر و کار دارد. لوطی‌گری و معرفت به خرج دادن بهتر است در‌‌ همان فضای روابط خانوادگی و محفل دوستان باقی بماند چه، در جهان سیاست می‌تواند به ماجراهای بسیار خسارت‌بار و جبران‌ناشدنی منتهی شود.

غلامرضا کمالی پناه در ابتدای سرمقاله‌ <link type="page"><caption> ابتکار </caption><url href="http://www.ebtekarnews.com/25141-فقر-در-حاشیه-و-غارت-در-متن!.html" platform="highweb"/></link>به یک فیلم اشاره کرده که چند روز پیش از شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی پخش شده و :روستایی از توابع کجور مازندران را نشان می داد که مردم آن به طور کامل در فقر مطلق به سر می برند. صف طویل اهالی روستا برای برداشتن بیست لیتر آب از چشمه کوره ای که به زحمت می‌شد یا می‌شود از آن آب سالم برداشت. خانه‌های چوبی که توان محافظت از اهل خانه را در برابر سرما و گرما ندارند و چنان سست و بی اعتبار هستند که در برابر باد شدید مشکل است مقاومت کنند چه برسد به این که اگر زلزله‌ای خشم خود را به آن مردم اندکی نشان دهد ، به زحمت این آلونک‌ها بتوانند خود را سر پا نگه دارند.

نویسنده اشاره کرده: در آن روستا مردم از ترس گرگ‌ها نرده‌های چوبی در اطراف روستا کشیده ، اما این درندگان فهمیده اند که این مردم فراموش شده اند ، پس تنها دارایی آنان را که گوساله‌ای و گوسفندی است شبانه می‌درند و می‌بلعند. از تعلیم و تربیت که نگو. اگر نگاه و عمل فداکارانه و عاشقانه یک خانم معلم نبود بچه‌های روستا هم به طور کلی از آموزش بی بهره می‌ماندند. با این که مسوولان ما هها است که این روستا را کشف کرده اند ؛ اما اقدامی در جهت رفع مشکلات آنها از خود نشان نداده اند.

هر کس به فکر پست و میز و شهرت و ثروت خود است.

نویسنده با اشاره به این که از این نمونه روستاها در گوشه و کنار کشور کم نیست. در استان‌های محروم کهگیلویه و بویر احمد و سیستان و کردستان و ایلام از این مشکلات و روستاهای مشکل دار بیشتر است نوشته: اگر دولتها به جای گرفتار شدن در چنبره زنده باد و مرده باد‌ها و منافع و مطامع گروهها گرفتار نمی‌شدند و نمایندگان مجلس هم کمی مسوولانه به مشکلات اساسی این مردم شریف توجه می‌کردند امروز باز این وضعیت اسفبار بود؟ اگر هم کسی بخواهد وجود و تشدید این مشکلات را به تحریم‌ها و امثال اینها گره بزند ،قطعا یا از روی نادانی است یا از روی توجیه بی کفایتی و بی مسوولیتی است.تصویر۲

جشنواره بدون تندروها

<link type="page"><caption> روزنامه جوان</caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/752054" platform="highweb"/></link> که از جمله روزنامه‌هایی است که در نمایشگاه امسال مطبوعات شرکت نکرده اند نوشته: به خاطر حاضر نبودن در نمایشگاه مطبوعات قادر نخواهیم بود حضور رئیس‌جمهور و هیئت همراه را خیرمقدم بگوییم و از اینکه ایشان وقت گذاشته و به دیدار اهل قلم و اندیشه و خبر آمده‌اند، سپاسگزاری کنیم.

روزنامه سپاه پاسداران تاکید کرده: امروز صحن شبستان مصلای تهران یکدست است. یکدست از آن نظر که به طریقی منتقدان از میدان خارج شده‌اند و قرار نیست کسی مخالف‌خوانی کند. این فضای سراسر شاد فرصتی است برای لبخند، برای عکس، برای سخن‌های شیرین و برای گفتن از آینده‌ای که در آن همه چیز گل و بلبل است. حضور رئیس‌جمهور در نمایشگاه مطبوعات در سال سوم ریاست جمهوری ان‌شاءالله برای لجاجت با منتقدین نیست، بلکه باید آن را به حساب پر کردن خلأ سنگین حضور نیافتگان گذاشت.

سرانجام روزنامه جوان تاکید کرده: این بازدید را بازدید از "نمایشگاه تبعیض" نامید؛ تبعیضی که به حرمت انقلاب اسلامی هنوز با شفافیت کامل به عرصه رسانه‌ها کشیده نشده است، تا سلب اعتماد از مقولاتی مانند "تدبیر" و "امید" نشود.جایی که خالی نیست!

ابوذربابایی‌زاد‌ه در <link type="page"><caption> قانون</caption><url href="http://ghanoondaily.ir/News/64201/جایی-که-خالی-نیست!" platform="highweb"/></link> نوشته:واکنش‌ها متفاوت است به نمایشگاهی که امسال هم مثل همه سال‌ها برگزار می‌شود‌ با تفاوت‌هایی که برای بسیاری خوشایند‌ است و برای برخی هم ناخوشایند‌. آن برخی انتقاد‌ د‌ارند‌ بعد‌ از تیترهای تند‌شان د‌ر حمله به د‌ولت چرا به آن‌ها تذکر د‌اد‌ه شد‌ه است و می‌گویند‌ که اگر وزارت ارشاد‌ د‌ولت روحانی قصد‌ د‌ارد‌ از استبد‌اد‌ رای به خد‌اوند‌ پناه ببرد‌ باید‌ بعد‌ از هر توهین رسانه‌های منتقد‌، قد‌ری بریارانه‌شان بیفزاید‌ یا تقد‌یرنامه‌ای از برای توپ و تشر‌هایشان تقد‌یم‌شان شود‌، امری که گویا د‌ر این د‌ولت مورد‌ غفلت قرار گرفته است!

این روزنامه میانه رو نوشته: یک وقت انتظار این است د‌ولت برای حفظ ژست آزاد‌ی اند‌یشه هم که شد‌ه د‌ر برابر توپ وتشرهای آقایان واکنش تند‌ و افراطی، بگیر وببند‌ ند‌اشته باشد‌ و یک وقت نه انتظار بسی بالا‌تر است و آقایان انتظار د‌ارند‌ به‌جز عد‌م برخورد‌، هرازگاهی د‌ست مهری نیز برسرشان کشید‌ه شود‌ و یک کلام هم بی‌محلی‌شان نکنند‌ و واکنشی نشان د‌هند‌ که نشانه د‌ید‌ه شد‌ن این رسانه‌هاست.

در ادامه مقاله قانون برخی پیام ها کاربران شبکه های مجازی درباره غیبت روزنامه‌های تندرو نقل شده از جمله این که یکی می‌گفت اگر همه صفحاتش این‌گونه رنگ اعتراض د‌اشته باشد‌ و سفید‌، تازه می‌شود‌ د‌ر این عصر بی‌کاغذی گفت که ارزش خرید‌ن د‌ارد‌! و برخی د‌یگر د‌ر گروه‌های تلگرام نام‌هایی برای نمایشگاه امسال برگزید‌ه بود‌ند‌ از جمله "نمایشگاه پاک مطبوعات" و "یکشنبه سفید‌" یا "امسال تنها اهل قلم را خواهید‌ د‌ید‌ نه اهل... آسود‌ه بیایید‌ که نمایشگاه مرد‌می‌است" یا عنوان "نمایشگاه مرد‌می‌مطبوعاتی". "این روزنامه حالا خرید‌ن د‌ارد‌- این نمایشگاه حالا د‌ید‌ن د‌ارد‌".

گزارش های بحران مطبوعات

علیرضا خانی در سرمقاله <link type="page"><caption> روزنامه اطلاعات</caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/?p=162022" platform="highweb"/></link> به تیراژ روزنامه‌ها در کشورهای پیشرفته نظیر آلمان، ژاپن، نروژ، سوئد، فنلاند اشاره کرده که تعداد شمارگان روزنامه‌ها از جمعیت کشور بیشتر یا تقریباً با جمعیت کشور برابرند. در آمریکا فقط ۵ روزنامه سراسری وجود دارد که در سراسر این کشور توزیع می‌شود و بقیه روزنامه‌ها استانی هستند، اما شمارگان مجموع روزنامه‌ها، اندکی کمتر از جمعیت ۳۰۰ میلیونی کشور است. در ایران، طبق آمار رسمی وزارت ارشاد ۳۸۱ روزنامه منتشر می‌شود که ۲۷۰ روزنامه سراسری است! هرچند بسیاری از این روزنامه‌ها را هیچکدام از ما و شما هرگز ندیده‌ایم، اما به لحاظ تعداد عناوین روزنامه‌های سراسری در دنیا رتبه اول را داریم. جالب است که شمارگان مجموع این روزنامه‌ها، باز به اذعان وزارت ارشاد روزانه از یک میلیون نسخه بیشتر نیست. یعنی خیلی کمتر از ۲ درصد جمعیت کشور.

این مقایسه نشان می‌دهد که در شرایطی که شمارگان روزنامه‌ها در برخی کشورهای دنیا بیش از ۱۰۰ درصد جمعیت‌شان است، در کشور ما شمارگان روزنامه‌ها در حدود یک و نیم درصد جمعیت کشور است. به عبارت ساده‌تر، از هر یکصد نفر جمعیت کشور یک و نیم نفر روزنامه می‌خوانند. همه این‌‌ها در شرایطی است که از نظر تعداد عناوین روزنامه در دنیا، مقام اول را داریم. دریایی به عمق یک بند انگشت!

سردبیر اطلاعات تاکید کرده: برای جا انداختن فرهنگ رسانه‌، نمایشگاه نمی‌دانیم چه‌قدر نقش دارد، اما خانواده و آموزش و پرورش را می‌دانیم که نقش محوری و بلکه همه نقش‌ها را در خود دارد اما، آموزش و پرورش هم از همین جامعه است. مگر معلمان ما همه‌شان روزنامه می‌خوانند که به دانش‌آموزان بیاموزند… مگر والدین می‌خوانند که به فرزندان آموزش دهند؟ تنوع بیش از حد عناوین روزنامه‌ها و مجلات در این کشور، ناشی از تنوع نیازها نیست، بلکه ناشی از نگاه درآمدی داشتن به روزنامه است. همان اتفاقی که در آموزش هم افتاده است و نیم میلیون صندلی، بدون دانشجو مانده.

<link type="page"><caption> روزنامه بهار </caption><url href="http://www.bahardaily.ir/fa/Main/Page/55/1/صفحه-اول" platform="highweb"/></link>در گزارشی در صفحه اول خود از دلایل و شرایط بحران مطبوعات اول به فضاى شـدید خودسانسـورى اشاره کرده که در جراید سیاسـى کشور حاکم است بعد به فراگیرترشـدن فضاى مجازى و شـبکه هاى اجتماعى و گوشى هاى هوشـمند و ورود افراد دلال مسـلک به حوزه مطبوعات اشـاره کرده و نوشته: همه این عوامل عرصه را براى فعالیت حرفه اى، خصوصا در حوزه سیاسى فرهنگى براى نشریات و روزنامه‌هاى بخش مستقل، خصوصى و غیروابسـته به دولت، ارگانها و سازمانهاى حکومتى، تنگ کرده اسـت.

به نوشته این گزارش: درحال حاضر به جـز یک روزنامـه، آنهم به دلیل برخوردارى از رانت یک مرکز مهم شـهرى در تهران و از آن مهمتر جذب ضمیمه آگهى هاى آن، روزنامـه دیگرى تیراژى بالاتر از ۱۰۰ هزارنسخه ندارد وهمچنین به استثناى سه یا چهارروزنامه دیگر که از تیراژى بین۳۰ تا۷۰ هزارنسخه برخوردارند،شمارگان روزنامه‌هاى مطرح کشور بین سه هزار تا ۲۰ هزار نسخه اسـت! دراین میان تعداد روزنامه‌هایى که بین ۱۰ تا ۲۰ هزار نسـخه شـمارگان دارند نهایتا به۲۰ روزنامه‌هم نمى رسـد.به عبارت صریح تـر، بالغ بر ۹۵ درصد روزنامه‌هاى درحال انتشار ایران شمارگانى زیر ۱۰ هزار نسخه دارند که البته عمده این شمارگان نیز برگشـتى فروش نارفته است!

مقاله بهار در نهایت اشاره کرده: در همین تهران، دفترى ۵۰ مترى را مى توان سـراغ گرفت که با شش نفر همزمان چهار روزنامه ۱۲ صفحه اى را آماده و شـبانه به ارسال و با تیراژهاى هزار تا دو هزار نسـخه به زیور چاپ مى آرایند! البته فلسـفه وجودى این دکان هاى به اصطلاح مطبوعاتى که شـأن و جایگاه اهل اصیل رسـانه را نیز مخدوش کرده، پول و درآمدهاى هنگفت مالـى ازطریق لابى کردن با برخى مراکز مختلف است که فضاى آلوده و بس مفسده انگیزى را در فضاى رسانه اى حاکم کرده اند. یک دکان چند نبش با درآمدهاى میلیاردى، آنهـم در فضاى راکد کنونى اقتصادى کشور نیست؟

عباس عبدی در<link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=291&PageNO=16" platform="highweb"/></link>نوشته: دولت به منزله کل حکومت، وظیفه ساده‌ای در مقابل مطبوعات و رسانه‌ها دارد و آن، حمایت در چارچوب قانون اساسی است. دولت باید در چارچوب قانون اساسی، امکان دسترسی آزاد به اطلاعات و اخبار را برای مطبوعات و اهالی مطبوعات ایجاد کند و به تعریف دیگر آزادی بیان را به وجود بیاورد. وظیفه دولت حمایت از روزنامه‌ها و نشریات با پرداخت یارانه و کمک به رسیدن به کاغذ و امکانات جانبی از این دست نیست.

به نظر نویسنده: اگر شرایط ایده‌آل وجود داشته باشد و دولت امکان دسترسی آزاد به مطبوعات و رسانه‌ها را بدهد، رسانه‌ها و مطبوعات آنقدر قدرت می‌گیرند که می‌توانند منابع مالی خود را از راه درست تامین کنند و نیازی به یارانه و کاغذ و... نخواهند داشت. وظیفه اصلی همان دسترسی امن و آزاد به اطلاعات است تا مطبوعات و رسانه‌ها به راحتی بتوانند اطلاعات را در دسترس مردم قرار دهند و با تحلیل داده‌ها، نقش مهم خود را در جامعه ایفا کنند.

سرمقاله‌ اعتماد به این جا رسیده که: برای رسیدن به نقش درست و کامل رسانه‌ها و مطبوعات و تاثیری که دولت در رسیدن به این شرایط دارد، مهم‌ترین اتفاق همین درک لزوم وجود رسانه‌ها و مطبوعاتی آزاد در چارچوب قانون است. برای رسیدن به چنین درک و دریافتی از نقش‌ رسانه‌ها نه می‌توان نسخه پیچید و نه می‌توان عملکردی اجرایی داشت. این اتفاق باید در نگاه مدیران دولتی باشد و خواست مدیران دولتی برای در اختیار گذاشتن امکانات لازم برای دسترسی آزاد به رسانه‌ها و مطبوعات. از طرف دیگر رسانه‌ها هم باید کارکرد نظارتی خود را مهم‌تر از رفتارهای سیاسی بدانند.

اندر فواید جشنواره مطبوعات

سوشیانس شجاعی‌فرد‌‌‌ در <link type="page"><caption> ستون طنز شهروند </caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/48374/--می%E2%80%8Cخوری-یا-می%E2%80%8Cبری؟!" platform="highweb"/></link>نوشته: نمایشگاه مطبوعات هم امروز توسط رئیس‌جمهوری افتتاح می‌‌شود. با توجه به اتفاقات اخیر در فضای مطبوعات، پیشنهاد می‌کنیم حالا که همه قلم به مزدها و عوامل مشکوک یک جا جمع هستند و دست بر قضا رسانه‌های آن طرفی هم در سالن نیستند و فضا کاملا غیرخودمانی شده، کلا درهای سالن را ببندند و یک قفل پدر مادر دار هم روی در بزنند و قال قضیه را بکنند!

به نوشته این طنزپرداز هرچه نا‌بسامانی و ناسازگاری و مشکل هست مال همین جماعت غر غروی فضول زبان دراز است! همین‌ها عرصه را بر صاحبان قدرت تنگ کرده‌اند! همه‌شان را در همان سالن نمایشگاه مطبوعات حبس که نه، تحت نظر بگذاریم تا یک وقت خدایی نکرده مردم به آنها حمله نکنند! بله... بستن درهای سالن به قصد حبس نیست، هوای بیرون بس ناجوانمردانه سرد است! می‌خواهیم جلوی هوای سرد را بگیریم! سوز میاد!

پوریا عالمی در <link type="page"><caption> ستون طنز شرق </caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/78048/نمایشگاه-مطبوعات--به-چه-درد-می%E2%80%8Cخورد؟-" platform="highweb"/></link>نوشته: اول این که خانواده را دعوت کنیم ببینند بچه‌شان یک‌ جا به‌هر‌حال سهمیه ناهار دارد. خانواده همسر را دعوت کنیم ببینند به‌هرحال روزنامه‌نگاری شغل است، هرچند شغل پرهیجان و سرگرم‌کننده‌ای است و مردم می‌آیند تماشا. دقیقا با همان حسی که می‌روند تماشای سیرک. مردم به روزنامه‌نگاران پفک‌نمکی بدهند و عکس سلفی یادگاری بگیرند.

مادر مهربان کتابداری

نوش آفرین انصاری در مقاله‌ای در <link type="page"><caption> روزنامه ایران </caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/78011/پوری-سلطانی؛-مادر-کتابداری-نوین-ایران" platform="highweb"/></link>در رثای زنده یاد پوران سلطانی از وی به عنوان مادر مهربان کتابداری ایران یاد کرده و این که: بی‌اغراق از افتخارات گروه کتابداری بود. سلطانی خیلی زود جذب اندیشه‌ای والا شد؛ اندیشه‌ای که مبنای آن نظام بخشیدن به ثبت اطلاعات کتاب شناختی آثار، آن هم با تکیه بر استانداردهای بین‌المللی نظیر کتابخانه کنگره امریکا بود. با وجود آنکه از صمیم قلب خواهان فعالیت در حوزه کتابخانه‌های عمومی بود اما با تشکیل مرکز کتابداری در سال ۱۳۴۷ به این مرکز رفت و به همراه همکاران خود خدمات بزرگی در این بخش انجام داد.

دبیر شورای کتاب کودک ادامه داده: از مهم‌ترین اقدام‌های وی تدوین سرعنوان‌های موضوعی فارسی است. کتابی که همچنان از مهم‌ترین آثار منتشر شده در حوزه کتابداری به شمار می‌آید. بُعد دیگر کارهای ایشان، فعالیت‌هایی بود که در ارتباط با گسترش رده بندی‌های مرتبط با ایران در رده ‌بندی کتابخانه کنگره داشت. اطلاعاتی که برای طبقه‌‌بندی اسلام و تاریخ ایران بر اساس حساسیت‌های خودمان از اهمیت بسیاری برخوردار بود. او تمام این کارهای کلان پژوهشی را قبل از پیوستن مرکز کتابداری به کتابخانه ملی انجام داد. از دیگر کارهای مهم او می‌توان به فهرست کردن مطبوعات ایران طی سال‌های متمادی اشاره کرد.

غلامرضا امیرخانی در مقاله‌ای در شرق با اشاره به ازدواج پوران سلطانی با مرتضی کیوان که چهار ماه بعد از آن کیوان همراه با نخستین گروه نظامی حزب توده تیرباران شد نوشته: پوری سلطانی تا ابد به این عشق وفادار ماند و از پس‌ِ آن عمر خود را صرف کتاب و کتابخانه کرد و به راستی لقب "مادر کتابداری نوین ایران" را از آنِ خود کرد.

به نوشته این استاد دانشگاه و معاون سازمان اسناد و کتابخانه ملی: تلاش‌های بی‌وقفه خانم سلطانی برای شکل‌گیری و پیشرفت مرکز خدمات کتابداری، سنگ بنایی شد تا کتابخانه ملی مرکزیت مباحث فنی کتابداری را در سطح کشور پذیرا باشد. تدوین کتاب‌شناسی‌های ملی استاندارد با شکل جدید، دوره نوینی را نوید می‌داد که نخستین جلد آن متعلق به کتاب‌های منتشر شده در نیمه نخست سال ١٣٦٢ بود و سال‌ها مرجع همه فهرست‌نویسان در سراسر کشور. کتاب‌شناسی ملی خود محصول اقدامات مهم دیگری بود، مانند: سرعنوان‌های موضوعی فارسی، فهرست مستند مشاهیر و مؤلفان، نشانه مؤلف فارسی و نظایر آن که در همه آنها پوری سلطانی حضوری پررنگ داشت. این اقدامات که خوشبختانه تابه‌حال استمرار یافته‌اند و ثمره آن را باید در سازماندهی و فهرست‌نویسی میلیون‌ها جلد کتاب و دیگر منابع در سراسر ایران دید.

قهرمانان فوتسال زنان

آید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ین سیارسریع در <link type="page"><caption> صفحه طنز بی قانون </caption><url href="http://ghanoondaily.ir/News/64267/نقش-کاندیدای-مجلس-بوشهر-در-زندگی-علی-دایی-" platform="highweb"/></link>نوشته: اعلام شد که تیم ملی فوتسال بانوان کشور به دلیل صادر نشدن ویزا در رقابت‌های جهانی گواتمالا شرکت نمی‌کند. البته بعضی می‌گویند مشکل پول بوده و برای فدراسیون نمی‌صرفیده. علی کفاشیان هم گفته بانوان فوتسالیست نگران نباشند، آنها را به رقابت‌های بهتری می‌بریم!

به نوشته این طنزنویس: ما را یاد وعده‌های پدرمان می‌اندازد، می‌گفتیم بابا پیتزا بخر می‌گفت پسرم اینا معلوم نیست توش چیه، بریم خونه مامان خودش واست درست می‌کنه. مامان هم غالبا املت درست می‌کرد که از حق نگذریم رنگش خیلی شبیه به پیتزا بود. به‌هرحال انتظار می‌رفت بعد از قهرمانی مقتدرانه بانوان فوتسال در آسیا بهای بیشتری به ورزش بانوان داده شود.

طنز بی قانون ادامه داده: می‌خواستیم بگوییم چرا تیم ملی فوتسال بانوان اسپانسر ندارد که یهو یادمان آمد اینجا ایران است، یه چیزی هم باید دستی به دوستان بدهیم که بگذارند خانم‌ها فوتبال حرفه‌ای بازی کنند.