روزنامه های تهران: تحریم نعمت است یا مشکل؟

دو هفته مانده به پایان مذاکرات هسته ای ایران و کشورهای پنج به اضافه یک روزنامه های مخالف مذاکرات همچنان به نتیجه مذاکرات بدبین هستند و از رییس جمهور به خاطر اشاره وی به تاثیر تحریم ها انتقاد می کنند.

اعتراض به وزیر نفت به دلیل به کار نگرفتن ایرانی ها در عملیات صنایع نفت جنوب، گزارش هایی درباره بحران آب و ابعاد تازه آن و تیترهای هیجان انگیز درباره دومین پیروزی تیم ملی والیبال ایران بر حریف روسی خود از جمله مطالب اصلی این روزنامه هاست.

گزارش پاشکسته و دبه آمریکا

<link type="page"><caption> جوان</caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/722969/روايت-پاشكسته-از-امكان-شكست-مذاكرات" platform="highweb"/></link> در گزارشی به عنوان روایت پاشکسته از امکان شکست مذاکرات نوشته: دو هفته مانده به مهلت دستیابی به توافق هسته‌ای بین ایران و ۵+۱، در تهران و واشنگتن کسی نمی‌داند که این مذاکرات به نتیجه خواهد رسید یا نه.

روز دهم تیر ماه ۹۴ ممکن است سه اتفاق بیفتد، ممکن است آنطور که برخی منابع دیپلماتیک می‌گویند، دو طرف به توافق جامع برسند یا اینکه آنطور که رابرت آینهورن مذاکره‌کننده سابق امریکایی گفته طرفین برای دستیابی به توافق نهایی چند روز دیگر هم مذاکرات را ادامه بدهند. سناریوی سوم هم این است که طرفین احساس کنند امکان دستیابی به توافق نیست و مذاکرات در شکل و شمایل فعلی‌اش شکست بخورد.

به گزارش «جوان»، جان کری وزیر خارجه امریکا روز گذشته بعد از حدود ۱۰روز بستری شدن در بیمارستان به خاطر شکستگی پا، به خانه خود در بیکون‌هیل بوستون منتقل شد. کری ۷۳ ساله در این مدت نیز با چند خط «تلفن مطمئن»، کارها را پیگیری می‌کرد. آنطور که خودش در یک گفت و گوی اختصاصی گفت از محل بیمارستان با رئیس‌جمهور امریکا گفت‌وگو کرده، با ظریف تماس (ایمیلی) داشته است.

<link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/news/47367/غنی-سازی-۲-درصد-تازه-ترین-دبه-آمریکا-" platform="highweb"/></link> در عنوان اصلی خود با عنوان «غنی سازی ۲ درصد، تازه ترین دبه آمریکا» به گفته های چند ماه پیش رییس سازمان انرژی اتمی در همین باره اشاره کرده و نوشته: روند مذاکرات و اظهارات جسته و گریخته دیپلمات‌های ایرانی و غربی حاضر و مرتبط با اتاق مذاکرات، نشان می‌داد برخلاف گفته صالحی، دبه آمریکایی‌ها جدی‌تر از آن است که بتوان آن را شوخی دانست. اظهارات رئیس جمهور در کنفرانس خبری دو روز پیش، مهر تاییدی بر این قضیه بود.

این روزنامه مخالف مذاکرات هسته ای با استناد به جمله ای از حسن روحانی رییس جمهور در مصاحبه مطبوعاتی اخیر نتیجه گرفته این اظهارات که دیگر نمی‌توان آن را سربسته و شوخی خواند در حالی است که خوشبین‌ترین تحلیلگران از روند بسیار کند و دشوار مذاکرات می‌گویند و برخی نیز از بن بست آن خبر می‌دهند. اما دلیل این قضیه چیست و آمریکایی‌ها چگونه چوب لای چرخ مذاکرات گذاشته اند؟

کیهان سپس به استناد نوشته یک سایت آمریکایی و تحت عنوان «درخواست‌های جدید آمریکا در مذاکرات پیچیده با ایران» نوشته: واشنگتن حدی در زیاده‌خواهی‌های خود ندارد و هر گام عقب نشینی در مذاکرات، مساوی است با روبرو شدن با درخواستی جدید. غربی‌ها در تفاهم یک دهه گذشته نیز در نهایت مدعی شدند تنها راه اطمینان از صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای ایران، برچیدن کامل آن است! مسیری که به نظر می‌رسد این بار دارند گام به گام و فریبکارانه آن را مطرح می‌کنند.

تحریم نعمت است یا مشکل؟

یک روز بعد از انتقاد وسیع اصولگرایان و تندروها از رییس جمهور به دلیل اشاره وی به تاثیر تحریم ها در اقتصاد کشور مصطفی ایزدی در سرمقاله روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5953&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> جمله ای از منقدان را نقل کرده که گفته‌اند «تحریم‌ها نیز یک نعمت برای ما محسوب می‌شود.» و نوشته تحریم‌ حاصل یک جنگ سرد است که طی آن جبهه مقابل از حربه اقتصادی علیه ملت ایران استفاده کرد، لذا همان بلاهایی که جنگ مسلحانه با خود بر سر ملک و ملت می‌آورد، جنگ اقتصادی نیز بر معیشت و زندگی مردم می‌آورد. پس تحریم‌ها هرگز نعمت نیست.

نویسنده جمله ای از یکی دیگر از سخنرانان اصولگرا نقل کرده که گفته‌ «متأسفانه رفع تحریم‌ها نه تنها سازنده نیست، بلکه موجب افزایش اسراف و اشرافیگری و ورود اجناس و کالاهای لوکس به داخل می‌شود.» و افزوده سخنران به جای عبارت رفاه و رونق واژه اسراف را به کار می‌گیرد. اساس چنین نگاهی به رفتار اقتصادی مردم بدبینانه است که می‌پندارد وقتی مردم ایران از «نداری» به در آیند و پولدار شوند، اسراف خواهند کرد.

به راستی آیا با رفع تحریم‌ها به صورت کامیونی پول بین مردم توزیع خواهند کرد که فقرا و مستمندان به اسراف دست زنند و به روش اشرافیگری روی آورند؟ از طرفی واقعیت‌های اجتماعی ایران بویژه تجربه آن هشت سال گذشته می‌گوید چه تحریم باشد، چه تحریم نباشد، کالاهای لوکس وارد ایران می‌شود. در دوره تحریم این کالاها به صورت قاچاق و از طریق غیررسمی وارد می‌شود.

مجید اعزازی در مقاله ای در <link type="page"><caption> تعادل</caption><url href="http://www.taadolnewspaper.ir/print/22312" platform="highweb"/></link> نوشته: می توان گفت که تحریم‌ها «موجد» بلافصل شرایط کنونی اقتصاد ایران نبوده‌اند، اما در حال حاضر «مانع» بهبود شرایط اقتصاد کشور می‌توانند باشند. تحریم‌ها فقط صنعت نفت و پتروشیمی یا به عبارت دیگر درآمدهای ارزی حاصل از فروش نفت را هدف قرار نداده‌اند بلکه دامنه این تحریم‌ها از ایجاد محدودیت شدید برای مراودات بین‌المللی بانکی تا عدم برقراری مناسبات و همکاری‌های اقتصادی بنگاه‌های ایرانی با همتایان خود در اغلب کشورهای دارای صنعت و تکنولوژی، گسترده شده است.

به نظر نویسنده این روزنامه اقتصادی: در چنین فضایی، بخش حقیقی اقتصاد به شدت تشنه منابع مالی و نیازمند برقراری رابطه و مراوده با بنگاه‌های اقتصادی در سایر کشورهاست. از سویی تولید نیازمند ورود کالاهای سرمایه‌یی و واسطه‌یی است تا چرخ خود را به حرکت درآورد اما به دلیل در دسترس نداشتن منابع پولی قادر به انجام این کار نیستند. از سوی دیگر، منابع مالی بانک‌های کشور در دست دولت و سایر بدهکاران بانکی مانده یا در بخش ساختمان و مسکن بلوکه شده است.

در ادامه مقاله تعادل آمده: از این رو، باز شدن قفل تحریم‌ها به معنی بازشدن جریان درآمدهای ارزی کشور و بازسازی روابط اقتصادی و تجاری با طرف‌های خارجی است. همچنین انتظار می‌رود، دستیابی به توافق با ۱+۵، وزن ایران در مناسبات منطقه‌یی و بین‌المللی را فزونی بخشد و ثبات سیاسی برآمده از آن وضعیت، بیش از پیش راه ورود سرمایه‌های خارجی به کشور را هموار کند.

ضعف روحانی در دفاع روی تور!

احمدرضا کاظمی در صفحه <link type="page"><caption> بی قانون</caption><url href="http://www.ghanoondaily.ir/News/52145/ضعف-روحانی-در-سرویس%E2%80%8Cهای-قدرتی-و-دفاع-روی-تور" platform="highweb"/></link> نوشته: شنبه موقع نشست خبری رئیس‌جمهور با رسانه‌ها در دفتر روزنامه بودم. تقریبا تمام هیات تحریریه بستن صفحات سرویس‌شان را بی‌خیال شده و با یک حالتی مابین «بیم و امید» و «خوف و رجا» با یک کاسه تخمه‌آفتابگردان در دست، به تلویزیون زل زده بودند تا ببینند روحانی در برابر سوالات به‌خصوص سوالات خاص چه جوابی خواهد داشت.

به نوشته این طنزنویس: در اواخر نشست بود که یکی از خبرنگاران شجاع زن، منصورانه(!) سوالی جنجالی، جنجالی، جنجالیِ جنجالی پرسید و نظر رئیس‌جمهور را به عنوان رئیس شورای امنیت ملی در مورد ممنوع‌التصویر و ممنوع‌الخبر و ممنوع‌الکلاً بودن رئیس دولت اصلاحات جویا شد. (کسی که ما هم نمی‌توانیم اسمش را بیاوریم). در اینجا بود که استرس‌ها به اوج خودش رسید. همه منتظر یک پاسخ قاطع از رئیس‌جمهور بودند جوری که سردبیر روزنامه نیت کرد در صورت پاسخ امیدوارکننده ‌از جانب روحانی، تا یک هفته مطالب بچه‌ها را بدون سانسور چاپ کند.

طنزنویس روزنامه قانون با تاکید بر این که هیجان مثل لحظات پایانی مسابقه تیم ملی والیبال بود و تحت تاثیر همین تشبیه نوشته: صدای آقایان در دفتر تحریریه بلند شده بود و با فریادهای «روحانی! جوابشو بده!»، «ماشاا... رئیس‌جمهور!»؛ «یک سرویس قدرتی»، «دفاع کن! دفاع کن روحانی! تو میتونی!» پاسخی کوبنده، سرعتی و «قدرتی» را از رئیس‌جمهور طلب می‌کردند که اما متاسفانه یا خوشبختانه ایشان بازهم با پاسخی «هدف‌دار» توپ را در زمین حریف انداخت!‌

حسن های آن انتخابات

عباس عبدی در سومین بخش از تحلیل خود درباره انتخابات خرداد ۹۲ که به انتخاب حسن روحانی به ریاست جمهور انجامید در اعتماد نوشته نامزدها هر کدام به نوعی با دوران احمدی نژاد مرزبندی داشتند اما مهم‌ترین موضوع انتزاعی که می‌توانست وجه تمایز نامزدها با دولت احمدی‌نژادیسم باشد، بحث عقلانیت در اداره کشور و اقتصاد بود، چیزی که در دوره گذشته حکم کیمیا داشت، از سوی دیگر، مهم‌ترین موضوع مصداقی و ملموس برای این تمایز نیز بحث سیاست خارجی و برنامه برای خارج‌شدن از تحریم‌های موجود بود و مردم به کسی رأی دادند که در این دو زمینه مرزبندی کامل‌تری با گذشته نمود، و در این مرزبندی موفق نیز بود.

این جامعه شناس مهم ترین ویژگی دیگر انتخابات ۹۲ را در این دیده که به کارکرد اصلی انتخابات نزدیک بود و هرچند از منظر رد صلاحیت‌ها، با وضع مطلوب فاصله وجود دارد، و بخش مهمی از نیروهای سیاسی خارج از دایره حق انتخاب شدن قرار می‌گیرند، ولی از این جهت مطلوب بود که حتی پیش از اعلام نتایج، مردم نفس راحتی کشیدند که یک رقابت قانونمند را به نهایت رسانده‌اند و کسی نگران نتایج آن نبود.

در پایان مقاله اعتماد آمده: بدون آنکه بخواهیم ضعف‌های فراوان جامعه خود را نادیده بگیریم یا فراموش کنیم، ولی باید خوشحال باشیم که در دریای طوفانی خاورمیانه که بدترین دوران تاریخی خود را طی می‌کند، ایران توانسته با تکیه بر سازوکار انتخابات، نوعی ثبات سیاسی را تجربه کند، ولی این کافی نیست، باید برای رسیدن به جامعه‌ای قدرتمند و پایدار، در درجه اول مضمون ٢٤ خرداد ١٣٩٢ را تعمیق بخشیم و در کنار آن فضا برای گسترش و مشارکت هرچه بیشتر شهروندان ایرانی با همه سلایق و گرایش‌ها فراهم شود.

ایرانی کالای ایرانی نمی خرد

مهدیه علیزاده در <link type="page"><caption> جوان</caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/722900/من-ایرانی-کالای-ایرانی-نمی%E2%80%8Cخرم" platform="highweb"/></link> روزنامه سپاه پاسداران نوشته: تب خرید اجناس خارجی آنقدر در میان جوانان ایرانی – و حتی بسیاری از پدر و مادرها که شاید سری هم از اهمیت فلان برند اروپایی در نیاورند – آنقدر داغ است که حتی مکثی کوتاه در این زمینه و مطرح کردن یک پرسش ساده با این مضمون که "چرا کالای داخلی مصرف نمی‌کنید؟"، بسیار عجیب و حتی مسخره به نظر بیاید اما ماجرا به همین سادگی نیست.

نویسنده یکی از مسائل تاسف‌بار کشور را در نبود آمار رسمی و مستندی از مصرف کالای داخلی طی سال‌های بعد از انقلاب اسلامی دانسته و نوشته مراکز مسئولی در این زمینه اساسا اقدامی در راستای جمع‌آوری اطلاعات نکرده‌اند تا بتوان با تحلیل و بررسی آمار به یک تحلیل دقیق و جامعه‌شناختی از علل اقبال عمومی نسبت به کالای خارجی دست یافت.

تاکید نهایی مقاله روزنامه جوان این است که: اگرچه مساله مصرف محصولات داخلی از ابتدای انقلاب در میان مطالبات آیت الله خمینی و جانشین وی بوده که به طور گسترده وجود داشته چنان که رهبر جمهوری اسلامی هشت سال پیش به صراحت از مردم و مسئولین خواست تا در این زمینه به صورت جدی فعالیت کنند. اما نگاهی به میزان مصرف جامعه نشان می دهد مردم تمایل به‌سمت کالای داخلی ندارند.

بحران جدی آب

<link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/65647/بحران-16ساله-" platform="highweb"/></link> در گزارشی درباره بحران کم آبی نظر عده ای از صاحب نامان را منعکس کرده. بهمن کشاورز حقوقدان به سابق شانزده ساله هشدار ها اشاره کرده و نوشته: با وجود اینکه از آن زمان تاکنون، کارشناسان چنین موضوعی را پیش‌بینی می‌کردند، به نظر می‌رسد حداقل در شهرهای بزرگ که مسئولان به جهات عدیده خود را مکلف به تهیه امکانات اولیه به هر شکل و قیمتی می‌دانند، چون مسئله کمبود آب هنوز به حد محسوس نرسیده است، مردم به آن توجه اندکی دارند یا اصلا توجه ندارند.

نویسنده تاکید کرده حال آنکه تجسم زندگی بدون آب می‌تواند چنان وحشت‌آفرین باشد که قابل مقایسه با زندگی بدون برق یا بدون وسایل حمل‌ونقل و مانند اینها نخواهد بود. به عبارت دیگر با حذف هر یک از آنچه اخیرا گفتیم، زندگی به‌هرحال ادامه پیدا می‌کند ولو به‌صورت ابتدایی و اولیه، اما در صورت حذف آب، زندگی متوقف می‌شود و قابل دوام نیست.

ستاره اسکندری بازیگر سینما به شرق گفته: رفتار مردم در مواجهه با بحران کم‌آبی، نشان‌دهنده اتفاق ناخوشایندی است که در همه ما رخ داده است. فکر می‌کنم رفتارهایمان قبلا در مواجهه با بحران‌ها و مشکلات با رفتار امروزمان فرق می‌کرد. امروز دیگر برای هیچ‌کداممان مهم نیست که ٥٠ سال بعد چه اتفاقی برای آیندگانمان خواهد افتاد. دلیل این بی‌تفاوتی هم این است که همه، هرروز به سمت مصرف بیشتر سوق داده می‌شویم.

سعید راد یک بازیگر دیگر به این روزنامه گفته: مردم متأسفانه هنوز این بحران را جدی نگرفته‌اند و به هشدارهایی که در زمینه صرفه‌جویی داده می‌شود توجه نمی‌کنند. یکی از مشکلاتی که به نظرم باید حل شود، یک‌بام‌ودوهوایی است که در بعضی حوزه‌ها وجود دارد؛ برای مثال نباید اجازه داده شود یک فرد فقط به این خاطر که توانایی مالی دارد، هرچقدر که خواست از آب استفاده کند ولی دیگری نه. قانون نباید اجازه دهد کسی که پول دارد، هرطور خواست رفتار کند..

مهاجرات ایرانیان در صدر

<link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=262&PageNO=7" platform="highweb"/></link> در گزارشی نوشته: مدت‌هاست که بحث مهاجرت داغ شده است، مهاجرت افرادی که نخبه هستند و ما از این جریان به‌عنوان فرار مغزها نام می‌بریم یا افرادی که به‌خاطر رسیدن به شرایط مطلوب‌تر، ترک‌وطن می‌کنند. می‌دانیم که جداشدن از یک فرهنگ و تطابق با فرهنگی دیگر کار بسیار مشکلی است. اما سوال ما این است که آیا مهاجرت امری پسندیده است یا نکوهیده؟ خانواده مهاجر، چگونه خانواده‌ای است؟ و آیا خانواده‌ای که مهاجرت می‌کند می‌داند در کشور جدید چه‌چیزهایی در انتظار آنها خواهد بود؟ مهاجرت از کشوری به کشور دیگر مختص جامعه ایرانی نیست.

این روزنامه به نقل از یک همایش علمی درباره مهاجرت نوشته براساس اعلام صندوق بین‌المللی پول در‌سال ٢٠٠٦، ایران دربین ٩١ کشور رتبه اول در فرار مغزها را داراست و سالانه به‌طور متوسط ١٨٠-١٥٠‌هزار نفر به خارج از کشور مهاجرت می‌کنند. از هر ٥ نفر برنده جایزه المپیاد ٤نفر نیز مهاجرت کرده‌اند. میزان بار مالی این مهاجرت ٣٨‌میلیارد دلار برآورد شده است. مهاجرت‌ها در دیگر نقاط جهان هرچند مانند ایران نیست ولی مهاجرت در آن کشورها مشکلات ناشی از فرار مغزها را به‌وجود آورده است.

شهروند نوشته: ایرانیان درحال‌حاضر در بیش از ٥٠ کشور جهان حضور دارند که از میان این ‏کشورها حضور ایرانیان مهاجر به ترتیب در کشورهای آمریکا، فرانسه، انگلستان، آلمان، ترکیه و استرالیا بیش از دیگر نقاط جهان است. درحال‌حاضر تعداد مهاجران ایرانی در خارج از کشور طبق آمار غیررسمی تا سه‌میلیون نفر برآورد می‏شود که سن متوسط آن ها بین ٣٢-٢٥‌ سال بوده و اکثر آنان را جوانان و نوجوانان تشکیل می‏دهند و تقریبا جمعیت زنان با مردان مساوی است. به‌طورکلی پیشرفت تحصیلی و علمی ایرانیان مقیم در کشورهای دیگر از موضوعات قابل‌توجه به‌شمار می‌رود.

ملتی شاد و سرزنده

شهرام شهیدی در ستون طنز <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Default.aspx?NPN_Id=172&PageNO=3" platform="highweb"/></link> با اشاره به گفته حسن روحانی که «ما ملتی شاد و سرزنده هستیم. مگر ما با شادی و نشاط مردم مخالفیم؟» نوشته نتیجه تحقیق ما نشان می‌دهد ایرانی‌ها به سه دلیل عمده از موهبت شادی برخوردارند. اول این که چاقند و چاقی نشانه پرخوری است و دیگر آزادی فراتر از مطلق.

طنزنویس توضیح داده:کدام کشور را سراغ دارید که مردم آن کشور و شهروندانش فارغ از درجه یک و دو بودن‌شان بتوانند آزادانه به کلیه حاکمان و پادشاهان و سیاستمداران پیشین و تاریخی‌شان یا اصلا سیاستمداران در قید حیات از قدرت کناررفته‌شان اینچنین بتازند؟ شما می‌توانید به راحتی حداقل سه هزار سال تاریخ این سرزمین را به سخره بگیرید؛ قابلیتی که در هیچ کشور دنیا به شما اعطا نمی‌شود. این آزادی دستاورد کمی نیست.

طنز اعتماد در نهایت به این جا رسیده که: شما از معدود انسان‌هایی در طول تاریخ هستید که می‌توانید بدون اعتیاد یا مشکل خاصی تلویزیون خود را خاموش کنید و به زندگی‌تان برسید. در دنیا کمتر پیش می‌آید کسی بتواند از برنامه‌های جذاب تلویزیون دل بکند اما با اینکه برنامه‌های صدا و سیمای ایران بسیار دلنشین است شما از شانس به راحتی دل کندن از آن برخوردارید و این یکی از مهم‌ترین رازهای سلامت روان است.