بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ یکشنبه ۳۰ فروردین

روزنامه‌های امروز صبح تهران تحسین رییس جمهور از خودداری ارتش از ورود به سیاست و فعالیت‌های اقتصادی را مهم دیده، از دیدار وزیر خارجه استرالیا از ایران و گفتگوهای وی درباره سرنوشت پناهجویان ایرانی خبر داده و مانند هفته‌های اخیر به تحلیل اختلافات ایران و سعودی پرداخته و از لشکرکشی آن کشور به یمن انتقاد کرده اند.

ادامه گفتگوها بر سر توافق‌های هسته ای ایران و پنج به اضافه یک، انتقاد از افت شدید ارتباط‌های اینترنتی همزمان با درخواست تندروهای مجلس از وزیر ارتباطات برای کاستن از پنهای باند این ارتباطات و محدود کردن دسترسی مردم به شبکه‌های اجتماعی و گرانی و مشکلات اقتصادی از دیگر مطالب این روزنامه هاست.

<link type="page"><caption> جوان </caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/713976/نمایش-اس%E2%80%8C300-ایرانی-در-رژه-مقتدرانه-ارتش" platform="highweb"/></link>روزنامه سپاه پاسداران در گزارش اصلی خود با چاپ یک عکس، ادعا کرده که موشک اس ۳۰۰ ایرانی در یک رژه ارتش به نمایش درآمده است. اهمیت این ادعا بدان است که یک هفته پس از آن اعلام می شود که به دستور ولادیمیر پوتین منع فروش موشک اس۳۰۰ به ایران برداشته شد و پس از هشت سال از زمانی که ایران بهای این موشک ها را پرداخت اعلام شد که واگذار خواهد شد.

گزارش امروز جوان حکایت از آن دارد وقتی یگان‌های مختلف نیروهای چهارگانه ارتش جمهوری اسلامی، در جوار مرقد بنیانگذار جمهوری اسلامی و در حضور رئیس‌جمهور، رژه اقتدار برگزار کردند موضوعی که باعث شگفتی بسیاری از حاضران شد، نمایش سامانه موشکی باور ۳۷۳ (اس۳۰۰ ایرانی) و موشک صیاد ۳ بود.

این روزنامه گزارش داده که: سامانه باور ۳۷۳ یک سامانه بومی است که کار ساخت آن از چند سال قبل و پس از بدقولی روس‌ها در واگذاری سامانه موشکی بُرد بلند اس‌۳۰۰ آغاز شد و بنا بر گفته‌های فرماندهان نیروهای مسلح، قرار است در سال جاری عملیاتی شود. باور ۳۷۳ قابلیت‌هایی مشابه اس‌۳۰۰ روسی دارد و می‌تواند اهداف متخاصم هوایی را در ارتفاع بالا مورد حمله قرار دهد.

جوان نوشته در سال‌های گذشته بعد از آن که روسیه به دلیل تحریم‌های غیرقانونی علیه ایران ، از تحویل سامانه اس۳۰۰ خودداری می‌کرد، با دستور رهبر کار ساخت نمونه بومی آن موشک در داخل آغاز شد.

ایران و کنگره آمریکا

امیرعلی ابوالفتح در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق </caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/60644/ایران-و-کنگره-آمریکا--" platform="highweb"/></link>نوشته:برنامه هسته‌ای ایران، نوع جدیدی از مناسبات تهران و واشنگتن را رقم زده است. حدود سه‌دهه مقامات ارشد ایران و آمریکا از دیدار با یکدیگر سر باز می‌زدند و عموما حتی حاضر نبودند در کنار یکدیگر نیز دیده شوند. اما حالا رؤسای جمهوری دو کشور با یکدیگر تلفنی صحبت کردند و وزرای خارجه ایران و آمریکا ساعت‌های طولانی با هم گفت‌وگو کردند.

نویسنده معتقد است تا اینجا، یخ‌های روابط میان دولت ایران و دولت آمریکا در موضوع هسته‌ای آب شده است. اما کاخ‌سفید تنها مرجع تصمیم‌گیری در آمریکا به‌شمار نمی‌آید و هرگونه تغییری در رویکرد تهران و واشنگتن نسبت به یکدیگر، بدون درنظر‌گرفتن نقش مجالس ملی دو کشور امکان‌پذیر نخواهد بود. اما چرا ایران باید در کنار تعامل هسته‌ای با قوه‌مجریه آمریکا، تعامل با کنگره این کشور را نیز مدنظر قرار دهد؟

مقاله شرق با تاکید بر این که آمریکا کشوری یکپارچه و یک دست نیست نوشته: برای رسیدن به هرگونه تفاهم یا درک مشترک با حاکمیت سیاسی آمریکا، باید حداقل با دو رأس از سه رأس مثل قدرت، شامل قوه‌مجریه و قوه‌مقننه تعامل کرد. دراین‌میان، نقش نمایندگان مجلس شورای اسلامی، سازمان‌های مردم‌نهاد، جامعه علمی کشور و روزنامه‌نگاران حائزاهمیت است. در این میان آمریکایی‌های ایرانی‌تبار و ایرانی‌های مقیم آمریکا که دل‌بسته پیشرفت و سربلندی ایران هستند، در صف مقدم تلاش برای تغییر نگاه قانون‌گذاران آمریکایی و بالطبع، افکارعمومی آمریکا در قبال ایران هستند.

توافق مفید یا مضر؟

یاسر جبرییلی در یادداشتی در روزنامه <link type="page"><caption> کیهان </caption><url href="http://kayhan.ir/fa/news/42366/سه-ابهام-اصلی-در-رفع-تحریم%E2%80%8Cهایادداشت-میهمان" platform="highweb"/></link>به ابهام هایی پرداخته که به نظر نویسنده در متن توافق ایران و کشورهای پنج به اضافه یک وجود دارد: نخستین ابهام درباره برداشته شدن تحریم‌های آمریکا علیه ایران این است که هم در توافق ژنو و هم در دورهای مذاکراتی بعد از آن، همواره سخن از «تحریم‌های هسته‌ای» بوده است در حالی که هیچ کدام از این تحریم‌ها عنوان صرفا هسته‌ای ندارند.

نویسنده اضافه کرده تحریم ها به مواردی چون حقوق بشر، حمایت از تروریسم، و اشاعه تسلیحات نیز اشاره شده است. بنابراین هم اینک که از رفع تحریم‌های هسته‌ای سخن گفته می‌شود، دقیقا روشن نیست منظور کدام تحریم است. برای رفع این ابهام، در توافق احتمالی، ضروری است عبارت مبهم «تحریم‌های هسته‌ای» کنار گذاشته شده و دقیقا مشخص شود کدام تحریم‌ها مد نظر تهران است.

دومین ابهام به نظر نویسنده یادداشت میهمان کیهان مربوط به ساز و کار رفع تحریم‌ها در نظام سیاسی آمریکاست. در قوانین تحریم آمریکا، دو اختیار به رئیس جمهور داده شده است. اختیار اول، تعلیق قانون است که رئیس‌جمهور می‌تواند با یک اطلاعیه به کنگره مبنی بر اینکه تعلیق این قانون، در راستای منافع ملی آمریکاست، اقدام به تعلیق قانون نماید، اما اختیار دوم مربوط به فسخ قانون است که رئیس جمهور باید به کنگره ثابت کند ایران اولا حمایت از تروریسم را متوقف کرده و ثانیا تعقیب، دستیابی و توسعه سلاح‌های هسته ای، بیولوژیکی و شیمیایی و همچنین موشک‌های بالستیک و لانچر این موشک‌ها را متوقف کرده است.

یادداشت کیهان تاکید کرده: سومین ابهام درباره لغو تحریم‌ها این است که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی باید انجام تعهدات ایران را تایید نمایدکه آن جا، بحث ادعای وجود ابعاد احتمالی نظامی در برنامه هسته‌ای ایران است. به تعبیر دکتر گرت پورتر، پذیرش این مسئله، یا لغو تحریم‌های ایران را (با پیش فرض حل شدن دو موضوع فوق) یا با مانع مواجه می‌سازد و یا به تعویق می‌اندازد.

سارا معصومی در ابتدای مصاحبه خود با سیروس ناصری مذاکره کننده ارشد دور پیشین مذاکرات هسته ای ایران نوشته: ماراتن هسته‌ای ایران و ١+٥ وارد مرحله نهایی خود شده است. ایران و شش کشور مقابل آن در مذاکرات هسته‌ای پس از ١٨ ماه مذاکرات فشرده و نفسگیر در دومین روز از ماه آوریل سرانجام با انتشار بیانیه سوییس در لوزان رسما از مرحله نیمه نهایی مذاکرات عبور کرده و وارد فاز مذاکراتی شدند که در صورت پایان آن در ماه ژوئن و اجرایی شدن آن در اواخر آگوست عملا دو سال بازه زمانی را در دولت یازدهم به خود اختصاص داده است.

به نوشته گزارشگر <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Default.aspx?NPN_Id=127&pageno=1" platform="highweb"/></link>: دو هفته پس از انتشار بیانیه سوییس و در حالی که هنوز موج انتقادها در داخل ایران و امریکا در خصوص راهکارهای مشترک به دست آمده در لوزان به پایان نرسیده بود، کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده با تصویب طرح «قانون نظارت بر توافق هسته‌ای میان ایران و ١+٥ در کنگره» عملا شوک جدیدی را به مذاکرات وارد کرد. این طرح هنوز در صحن سنا به رای گذاشته نشده است اما پیش‌بینی می‌شود در نهایت پس از تصویب نهایی به امضای باراک اوباما، رییس‌جمهور ایالات متحده برسد.

سیروس ناصری که در دولت اصلاحات از اعضای ارشد تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران به ریاست حسن روحانی بوده است در این گفتگو با شرق ابراز عقیده کرده تصویب طرح سنای آمریکا نمی‌تواند مخل روند مذاکراتی میان ایران و ١+٥ باشد و شاید در مقطعی تامین‌کننده منافع تهران در چانه‌زنی‌های سیاسی هم باشد.

ناصری که زمانی نماینده ایران در مقر سازمان ملل در ژنو بوده است تاکید می‌کند که انتشار فکت‌شیت از سوی ایران می‌تواند دستاوردهای ما در مذاکرات را دچار اختلال کند. ناصری در این گفت‌وگو از اشتباهات استراتژیکی می‌گوید که تیم‌های مذاکره‌کننده در دولت‌های نهم و دهم مرتکب شدند و عملا آن اشتباهات دیروز با به ارث رسیدن به دولت یازدهم دست تیم مذاکره‌کننده در مذاکرات را برای امتیاز‌گیری‌های بیشتر بسته است.

بانوان دولتمرد در ایران

قانون در کنار این عکس تاکید کرده که کار خبرگزاری مهر است.

پس از گذشت ۱۲سال از آخرین سفر مقامی رسمی از استرالیا به ایران دیپلماسی دولت یازدم موفق شد پرچم این دو کشور را در تهران در کنار یکدیگر قرار دهد.ساختمان شماره یک وزارت خارجه در روزی که گذشت میهمانی ویژه داشت.جولی بیشاپ،وزیرخارجه استرالیا بعداز،بیش ازیک دهه وارد تهران شدتا با محمد جواد ظریف دررابطه بامسائل بین دو کشور که سال ها متوقف مانده بود،بحث و تبادل نظر کنند.بیشاپ که به گفته خودش به خاطر ظریف ودعوت او به ایران آمده، بعد از نشست خبری با ظریف به دیدار روحانی رفت.

<link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemaad.ir/Default.aspx?NPN_Id=127&PageNO=1" platform="highweb"/></link>هم با چاپ عکس هایی از بانوان دیپلومات خارجی خبر داده که وزیر خارجه استرالیا پنجمین بانوی دیپلوماتی است که در دو سال اخیر و دوران دولت فعلی به ایران سفر کرده است.

به نوشته اعتماد: یک نگاه به لیست مقاماتی که طی دو سال اخیر به ایران آمده‌اند یک نتیجه کلی خواهد داشت. نتیجه کلی این است: آنهایی می‌آیند که از آخرین آمدن خود یا نفر پیشین‌شان سال‌ها می‌گذرد. هواپیمای وزیر خارجه استرالیا این‌بار در شرایطی بر زمین تهران نشست که دیدارهای مهم و زیادی انتظار او را می‌کشید تا فصل جدید روابط را بگشاید. نخستین دیدار با رییس‌جمهور بود؛ دیداری که حسن روحانی در آن از همه‌چیز گفت.

اختلال وایبری درزندگی مردم

یک روز بعد از آن که روزنامه ها خبر از احضار وزیر ارتباطات به مجلس توسط نمایندگانی دادند که نگران افزایش دسترسی مردم به باندهای پهن بدون محدودیت هستند، روزنامه‌های مختلف در مقالاتی از افت شدید ارتباطات اینترنتی در کشور نالیده اند.

<link type="page"><caption> شهروند </caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=217&pageno=1#" platform="highweb"/></link>در مقاله ای نوشته:می گویند حدود ۴۲ میلیون ایرانی در شبکه‌های اجتماعی فعالند از فیس بوک گرفته تا وایبر و واتس آپ و لاین. الکسا پیشتر اعلام کرده بود که ایرانیان بزرگترین گروه مخاطبان وایبر را در جهان تشکیل می‌دهند. این روزها البته با ادامه اختلالات وایبر در ایران و کند شدن روند ارسال و دریافت پیام‌ها، بسیاری از مشتریان این نرم‌افزار درحال انتقال گروه‌ها و ادامه گفت و گوهای خودمانی‌شان به شبکه‌های اجتماعی دیگری به‌ویژه تلگرام هستند.

به نوشته این مقاله: اگرچه شماری از تحلیلگران اجتماعی می‌گویند که شبکه‌های مجازی موجب افزایش ارتباطات اجتماعی می‌شود، اما از سوی دیگر نگرانی‎‌هایی درباره تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر روابط خانوادگی ازجمله ارتباط همسران و ارتباط والدین با فرزندانشان مطرح شده است. به گفته آسیب‌شناسان، پیامدهای ناشی از ورود شبکه‌های اجتماعی به زندگی روزمره را می‌توان جزو آسیب‌های نوپدید دانست، آسیب‌های مدرنِ زندگی مجازی هر چند که مدافعان شبکه‎‌های اجتماعی هم می‌گویند نمی‌توان به‌دلیل بخشی از پیامدهای منفی استفاده از شبکه‌های اجتماعی از امکانات و فرصت‎‌هایی که این شبکه‌ها در اختیار زندگی اجتماعی مردم قرار داده‌اند چشم‌پوشی کرد.

مقاله شهروند در پاسخ این سوال که شبکه‌های اجتماعی چه چیزهایی را در زندگی دگرگون کرده و بر چه بخش‌هایی از زندگی تاثیرگذار بوده‌اند نوشته: از نگاه منتقدان، شبکه‌های اجتماعی خودنمایی را در میان انسان‌ها افزایش داده‌اند و منجر به شکل‌گیری یک نوع زندگی ویترینی شده‌اند. سبک زندگی که با سرعت هر چه تمام‌تر مرزها را به‌ویژه مرز و حریم‌های عرفی مرسوم در زندگی ایرانیان را از پیش پا بر می‌دارد.

گلایه‌ای از وزیر ارتباطات!

پیمان مقدم هم در ستون طنز <link type="page"><caption> ایران </caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5908&pid=24&type=0" platform="highweb"/></link>نوشته: جناب آقای واعظی سلام؛ ما شدیداً از شما گله‌مندیم. این کار بود شما کردید؟ چرا شبکه و پهنای باند اینترنت را توسعه دادید؟ بیکارید منابع ملی را الکی هزینه می‌کنید. سرعت اینترنت خیلی هم خوب است. ما به محض اینکه در ذهن‌مان اراده می‌کنیم برویم توی سایت روزنامه توپخانه؛ سرمقاله سردبیر روزنامه پرینت شده می‌آید روی میز کارمان. تازه شبکه اینترنت یک لیوان دمنوش گل گاوزبون با نبات و لیمو هم برای‌مان دم می‌گذارد.

طنزنویس افزوده: به هر حال محمودجان! ما از سرویس اینترنت راضی هستیم؛ بهتر از این نمی‌شود. سوار مترو که می‌شویم آنقدر سرعت اینترنت خوب است که در چشم برهم زدنی واگن‌ها از ایستگاه تجریش به کهریزک می‌رسند و ما اصلاً گذشت زمان را نمی‌فهمیم؛ چون سرعت اینترنت حتی واگن‌ها را هم به جلو هل می‌دهد.

در پایان ستون طنز ایران آمده: تازه کجایش را دیده‌اید. شما کافی است بچه کنکوری داشته باشید. فقط یک کلیک روی سایت سازمان سنجش می‌کنید؛ کار تمام است. بچه‌تان با توجه به رتبه‌اش در بهترین دانشگاه ثبت‌نام شده و حتی خوابگاه دانشجویی و بن سلف سرویسش را هم گرفته. اصلاً کنکور که هیچی؛ وقتی ایران خودرو یا سایپا می‌خواهند فروش ویژه بگذارند کافی است یک کلیک کنید. کلیه سهمیه‌های مورد نظر در کسری از ثانیه فروخته می‌شود و هیچی باقی نمی‌ماند.

تاملی بر تحصن اخیر معلمان

علی پورسلیمان در مقاله ای در <link type="page"><caption> قانون </caption><url href="http://www.ghanoondaily.ir/News/47545/تاملی-بر-تحصن-اخیر-معلمان" platform="highweb"/></link>با اشاره به اعلامی که توسط برخی فرهنگیان و معلمان در شبکه‌های اجتماعی صورت گرفته بود و تجمع جمعی از معلمان روز پنجشنبه در برابر ادارات کل در مراکز استان ها و نیز ادارات آموزش و پرورش در شهرستان ها نوشته قبل از آن هم در بهمن و اسفند سال قبل ، فرهنگیان و معلمان تجمعاتی را صورت داده بودند.آنچه تحصن اخیر را متمایز می کرد این بود که این فراخوان در یک روز تعطیل آموزشی صورت می‌گرفت. ایرادی که قبلا بر این گونه اعتراضات وارد بود این بود که از نظر بسیاری از خانواده ها ، تعطیل کردن مدرسه و سر کلاس نرفتن در تضاد اساسی با حقوق دانش آموز بود و اینکه نباید از دانش آموز به عنوان ابزاری جهت پیگیری مطالبات یا اعمال فشار استفاده کرد.

نویسنده با تشکر از این که در این تحصن ها کسی بازداشت نشده و برخورد امنیتی صورت نگرفته نوشته متاسفانه در دولت‌های نهم و دهم برخورد خوب یا سازنده ای با اعتراض معلمان صورت نگرفت و بازداشت صدها معلم در روز ۲۳ اسفند سال ۸۵ که به خاطر یک موضوع کاملا صنفی و در جهت احقاق یک حق قانونی در برابر مجلس شورای اسلامی گرد آمده بودند همچون نقطه سیاهی در تاریخ مبارزات صنفی معلمان و در آن برهه ثبت شد. برای بسیاری از معلمان در دادگاه‌های انقلاب و نیز هیات‌های تخلفات اداری، پرونده‌های مختلفی تشکیل شد و همین مسئله موجب شد تا جامعه فرهنگیان به سکوتی تقریبا ۸۰ ساله فرو رود.

نویسنده در نهایت به این جا رسیده که: معلمان بارها عنوان کرده اند که توسط مسئولان و حتی جامعه دیده نمی شوند. در اینکه آموزش و پرورش و معلمان جایگاه چندانی در معادلات برنامه ریزان ندارند تردیدی نیست اما لازمه منطقی «دیده شدن » حضور مستمر یا احتمالا «فرسایشی» از طریق فاز «حرکت» نیست. برای دیده شدن در وهله نخست باید معلمان از لاک فرهنگ شفاهی رایج بیرون آمده و با « رسانه » آشتی کنند.

مشکلات‌مان را بین خودمان حل می‌کنیم

آیدین سیار سریع در مقاله ای در ضمیمه طنز <link type="page"><caption> قانون </caption><url href="http://www.ghanoondaily.ir/News/47506/مشکلات%E2%80%8Cمان-را-بین-خودمان-حل-می%E2%80%8Cکنیم" platform="highweb"/></link>نوشته: سازمان پزشکی قانونی به تازگی اعلام کرده که در ۱۱ ماه نخست سال ۹۳ در تهران ۹۹ هزار نفر به دلیل نزاع به پزشکی قانونی مراجعه کرده‌اند. چیزی که من متوجه آن نمی‌شوم این است که چرا همه به محض شنیدن این خبر سرشان را پایین انداختند و نچ نچ تاسف خوردند. شهروندان ما بعد از مدت‌ها آموخته‌اند که خودشان مشکلات‌شان را حل کنند و بیخودی اسباب زحمت دستگاه‌های دولتی نشوند. این تاسف دارد؟

طنزنویس بی قانون فرض کرده دو نفر سر جای پارک دچار اختلاف می‌شوند و هر دو مدعی‌اند که خودشان اول آنجا را پیدا کرده‌اند. (یعنی این جنگ و نزاعی که ایرانی‌ها سر جای پارک با هم دارند را مسیحیان و مسلمانان در جنگ‌های صلیبی نداشتند، به جان خودم) در این موقعیت اگر نفر سومی بیاید و بخواهد تنش زدایی کند و ماجرا را فیصله دهد ممکن است جای پارک از دست برود و توسط دیگران گرفته شود. ولی ما ترجیح می‌دهیم همانجا قضیه را بین خودمان حل و فصل کنیم. واقعا هم مسئله پیچیده‌ای نیست. طرفین مذاکره قفل فرمان را از نیام در می‌آورند و شروع به حل اختلافات به صورت فیزیکی می‌کنند، در پایان یکی از طرفین دعوا می‌میرد و آن یکی زنده می‌ماند. آن عزیزی که زنده مانده ماشینش را می‌برد و در جای خالی پارک می‌کند و غائله خاتمه می‌یابد. به همین راحتی.

در پایان این طنزنوشته آمده: در کل این را به خاطر داشته باشید که آستانه تحمل چیز خوبی نیست و نباید آن را داشته باشیم. با همین فرمون جلو برویم احتمالا تا چند سال دیگر منقرض می‌شویم و مشت محکمی بر دهان یاوه گویان غربی خواهیم زد که گزینه نظامی را علیه این ملت به روی میز گذاشتند. ولی با این حال من فکر می‌کنم به عنوان ملتی که یک شبه قیمت نان بربری‌اش می‌شود هزار تومان ما خیلی هم مردم آرامی هستیم. همین افزایش قیمت‌ها اگر در سوئیس و استرالیا و نیوزلند و این قبیل کشورها آرام بود مادر به فرزند رحم نمی‌کرد. پس بیایید قدر خودمان و داشته‌های مان را بدانیم. ‌