بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ سه شنبه ۱۸ فروردین

روزنامه های صبح امروز تهران همچنان از آثار بیانیه لوزان و توافق های ایران و کشورهای پنج به اضافه یک می نویسند. مخالفت اقلیت مجلس و حمایت رییس و نایب رییس مجلس با این توافق از جمله موضوع هایی است که روزنامه های مختلف به آن پرداخته اند. در میان مقالات موافق و مخالف درباره بیانیه لوزان فعالان اقتصادی هم در مقالات مختلفی به استقبال رونقی رفته اند که به نوشته آنان با اجرای این توافق نصیب ایران خواهد شد.

سفر رجب طیب اردوغان رییس دولت ترکیه به تهران در حالی که چند روز گذشته بیانات وی در مخالف با سیاست های جمهوری اسلامی انعکاس وسیعی در روزنامه ها داشته، جای خاصی در میان اخبار روزنامه ها دارد.

مهدی افروز منش در مقاله ای در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=207&pageno=1" platform="highweb"/></link> انتقاد کرده که چرا هر روز بیش از روز قبل مفهوم منافع ملی در ایران شناور و ژله‌ای می‌شود. خالی از محتوا و بیهوده به کار می‌رود و یا با سکوت یا اغراق، مورد تجاوز قرار می‌گیرد. توسط اقتدارگرایان با بزرگ‌نمایی و وصله کردن هر چیزی به نام منافع ملی، یا توسط دولت‌ها برای به سکوت کشاندن منتقدان.

نویسنده ضمن انتقاد از رفتار بی تفاوت دولت نسبت به اظهارات اخیر رییس جمهور ترکیه علیه سیاست های تهران نوشته: جامعه مدنی کجاست. شاید جامعه در حال از دست دادن حساسیت‌های خود به توهین است و دوم این‌که واکنش‌هایش به اظهارات سیاستمداران را نیز نه براساس منافع خود که براساس باورهای خود انجام می‌دهد. باورهایی که لزوما درست نیستند. مانند رای‌گیری‌های گوگل برای تغییر نام خلیج فارس و پیامد آن سیل اظهارات عرب ستیز مردمی است که گمان می‌کنند تمام بدبختی‌هایشان از مرزهای جنوبی کشورشان وارد شده است.

انتقاد نویسنده شهروند به این است که گروهی در اعتراض به کاربرد تصمیم می‌گیرند که دیگر دوبی نروند، نام خیابان روبه‌روی سفارت امارات را خلیج فارس بگذارند، اما در برابر اظهارات تند رئیس‌جمهوری ترکیه چنان سکوت می‌کنند که انگار نه خانی آمده و نه خانی رفته. حتی معدود واکنش‌های انجام شده را نیز به سخره می‌گیرند.

در خاورمیانه چه خبرست

محمدکاظم سجادپور در مقاله ای در <link type="page"><caption> اطلاعات</caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/?p=111427" platform="highweb"/></link> پرسیده: در خاورمیانه چه می‌گذرد؟‌ هرچند که در خصوص به‌کارگیری واژه خاورمیانه مناقشه‌ای جدی وجود دارد اما هیچ تحلیلگر و دست‌اندرکار سیاست خارجی و روابط‌ بین‌الملل تردیدی ندارد که خاورمیانه هیچ‌گاه چون امروز، خونین، سرشار از درگیری و بی‌ثبات نبوده است.

به نوشته این مقاله: رخدادها و وقایع روزمره در این منطقه بعضاً خونین‌اند. ظهور پدیده داعش در سوریه و عراق، جنگ داخلی در سوریه، مداخله نظامی عربستان در یمن، ادامه سرکوب فلسطینیان توسط رژیم صهیونیستی، چندپارگی لیبی، تنش سیاسی در مصر و موضوعاتی از این قبیل، اخبار و رخدادهای این منطقه را بصورت مدام و پیوسته خونین و خشونت‌آمیز کرده‌اند. برخی از دولت‌ها که نقش محافظه‌کارانه‌ای ایفا می‌کردند، نه فقط نقش فعال و پررنگی به خود گرفته‌اند بلکه نقش دگرگون‌کننده، به هم زننده و تولید کننده بی‌ثباتی را برگزیده‌اند. در نقش بازیگران فرا منطقه‌ای نیز تحول و دگرگونی رخ داده است. در کشورهای عربی متحد آمریکا این تصور شکل گرفته که آمریکا دیگر مانند گذشته، دلبسته و وابسته به منطقه نیست.

مقاله اطلاعات این همه را پوست‌اندازی استراتژیک خاورمیانه خوانده و نوشته: این پوست اندازی جدی است و پی‌آمدهای مهمی برای بازیگران از جمله کشور ما دارد. نسبت ایران با شرایط نوین استراتژیک، نقطه‌ای کانونی در مباحث همه تحلیلگران است. پوست‌اندازی استرات‍‍ژیک خاورمیانه، پدیده‌ای در خور تعمق است که پی‌آمدهای آن در آینده روشن خواهد شد.

فواید بیانیه لوزان

محمد مهدی مظاهری در مقاله ای در <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5898&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> روزنامه دولت نوشته: نخست؛ در درجه اول بیانیه سوئیس توانست جمهوری اسلامی ایران را با رویکردی مثبت به عرصه مناسبات سیاسی بین‌المللی بازگرداند و دیپلماسی ایرانی، سرسختی بر سر منافع ملی، نبوغ دیپلماتیک و تجربه و کارکشتگی کادر وزارت خارجه ایران را به رخ جهانیان بکشد.

این استاد دانشگاه تاکید کرده: در کنار نفوذ و قدرت نرم ایران در کشورهای منطقه، حضور پررنگ مذاکره‌کنندگان ایرانی در رسانه‌های جهان و مصاف آنها با قدرت‌های جهانی که حتی توانست مسائل مهم جهانی همچون مشکلات غرب با روسیه در اوکراین و نیز حمله عربستان به یمن را هم در حاشیه قرار دهد؛ نشان از افزایش قدرت و نفوذ ایران و اهمیت استراتژیک آن در عرصه منطقه‌ای و جهانی دارد؛ کمااینکه با رویکردی واقع گرایانه می‌توان حمله عربستان به یمن و تحرکات و لابی‌های عجیب و بعضاً غیر دیپلماتیک اسرائیل در امریکا و اروپا را ناشی از هراس این کشورها از به هم خوردن توازن قدرت منطقه‌ای به نفع ایران و نوعی تلاش برای قدرت نمایی و بازیابی قدرت منطقه‌ای آنها دانست.

در ادامه مقاله ایران آمده: همان‌گونه که ذکر آن رفت شعار دولت یازدهم همواره اعتدال و میانه‌روی، بهبود رابطه با جهان و ترمیم اقتصاد تحریم زده ایران بوده است. از این منظر بیانیه سوئیس با دستاورد مهمش که همانا لغو همه تحریم‌ها از زمان اجرایی شدن توافق است، گامی مهم برای رفع موانع پیشرفت اقتصادی ایران است. علاوه بر رونق اقتصادی، دستاورد بسیار مهم و قابل تأمل دیگر بیانیه سوئیس، لغو همه قطعنامه‌های تحریمی سازمان ملل علیه ایران است. شورای امنیت مهمترین رکن سازمان ملل است که مسئولیت حفظ صلح و امنیت بین‌المللی را بر عهده دارد.

مقایسه مخالفان ایرانی و غربی بیانیه

آفرین چیت ساز اول در سرمقاله <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5898&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> روزنامه دولت به بررسی آداب مخالفان مذاکرات هسته ای پرداخته و نوشته در نگاه رسانه‌های امریکا و اروپا با عملکرد تیم آنها در مذاکره هسته‌ای می‌توان به تفاوت‌های جدی در این باره پی برد. اول اینکه در هیچ یک از 6 کشور طرف مذاکره با ایران، جناح مخالف یا اپوزیسیون با اصل مذاکره مخالفت نمی‌ورزد و تاکنون دیده نشده که در نطق مخالفان دولت‌های اروپایی کسی اصل تعامل و ضرورت آن را نفی و انکار کند. این در حالی است که طیفی از اپوزیسیون دولت در ایران هنوز با اصل و فرع مذاکره سر ناسازگاری دارند

به نظر نویسنده: منتقدان دولت در همه کشورهای توسعه یافته از همه روش‌ها و تکنیک‌ها برای چالش با سیاست‌های جناح حاکم بهره می‌گیرند اما اجازه دروغ گفتن و دستکاری در واقعیت‌ها را ندارند. قاطبه منتقدان در این کشورها- اعم از منتقدان حزبی یا روشنفکری- با یک معیار مشخص به قضاوت درباره عملکرد دیپلمات‌های خویش می‌پردازند و آن چیزی جز سنجش تصمیم دولتمردان در ترازوی هزینه- فایده نیست زیرا سخن آنها وقتی نزد شهروندان مقبول می‌افتد که بتوانند با تکیه بر مبانی عقلانی اثبات کنند که یک تصمیم یا رفتار دیپلماسی برای منافع حال و آینده کشور مضر یا مفید است.

نویسنده روزنامه دولت در پایان افزوده: می‌توان ناهنجاری و کژی‌های رفتار مخالفان داخلی با مذاکره هسته‌ای را دریافت. تنها چیزی که در گفتار و نوشتار مخالفان دیپلماسی اعتدال به حساب نمی‌آید، اصل سود و زیان سیاست‌هایی است که دولت روحانی دنبال می‌کند.

آرمین منتظری در مقاله ای در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=207&PageNO=2" platform="highweb"/></link> نوشته: این روزها سخن از تفاهم هسته‌ای سوییس، از هر گوشه و کناری به گوش می‌رسد. برخی در دفاع از بیانیه سوییس، برخی در نقد و برخی نیز در مخالفت با آن. برخی سخنانی که از سوی مخالفان مطرح می‌شود، عمیقا جای تعمق دارد! تا آن‌جا که گاه حقیقتا این سوال برای شنونده ایجاد می‌شود که برخی از مخالفان که اتفاقا از جایگاهی سیاسی نیز برخوردار هستند، تا چه اندازه‌ای از تعاملات، استراتژیک دیپلماتیک و ژئوپلتیک جهانی اطلاع دارند.

به نظر این روزنامه نگار: نکته مهم اما این است که به نظر در کشور ما ایران، هنوز آن‌طور که باید معنا و مفهوم گفت‌وگو، مذاکره و تعامل دیپلماتیک با جهان جا نیفتاده است. البته این مسأله تا حدودی قابل درک است. کشوری که بلافاصله بعد از انقلاب وارد جنگی هشت ساله شده و مجبور می‌شود که با دنیا بجنگد. کشوری که از همان آغازین روزهای انقلاب اسلامی تحت فشار تحریم‌ها قرار می‌گیرد و به انواع و انحای مختلف از سوی برخی کشورهای قدرتمند مورد تضییع حقوق واقع می‌شود، مسلما زبان رویارویی و مبارزه را بهتر از زبان تعامل و گفت‌وگو می‌فهمد.

مقاله شهروند معتقد است که به همین جهت با وجود گذشت ٣٦‌سال از انقلاب هنوز روحیه مبارزه و دفاع در ایران زنده است اما این مبارزه‌جویی و دفاع در مقابل ظلم نباید به هیچ‌وجه در تضاد با عقلانیت و مصلحت‌جویی در راستای منافع ملی قرار بگیرد. برخی سیاست‌مداران به شدت نیازمند درکی درست از مفهوم گفت‌وگو و مفاهمه با جهان هستند. این درک البته نه‌تنها در سیاست‌مداران ما، بلکه باید در مردم ما نیز حاصل شود.

علی محقق در سرمقاله <link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://ebtekardaily.ir/3258" platform="highweb"/></link> به همین موضوع پرداخته و نوشته: بخشی از اعضای شناخته شده یک جریان سیاسی خاص در کشور بدون احتیاج به ارائه برهان و دلیل، با هر اقدامی از سوی دولت حسن روحانی و احتمالا هر دولتی غیر از دولت دوستان خود مخالفند و بسیار هم اصرار دارند که این مخالفت خود را فریاد بزنند.

به نوشته این مقاله: نگاه این گروه خاص به هر مساله ای، -حتی عرصه سیاست خارجی و مساله مهم برنامه هسته ای کشور-معمولا سیاسی و معطوف به قدرت به مثابه یک کسب و کار برای خود است. طبیعی است که این گروه خاص هرگونه پیروزی در عرصه دیپلماسی که به نام جریان سیاسی مخالف خود سند زده شود را بر نمی‌تابد و آسمان و ریسمان را به هم میبافد بلکه برای مخالفت خود دلیلی دست و پا کند.تجربه دهه های گذشته و بررسی برخی سوابق و اظهارات نشان می‌دهد که گروه دیگر از مخالفان لوزان کسانی هستند که در چرایی مخالفت خود کاملا با گروه اول تفاوت دارند اما علی الحساب در یک جبهه سینه می‌زنند.

سرمقاله ابتکار به این جا رسیده که: آنها برخلاف گروه پیش گفته عینک عقیدتی خاصی برچشم دارند که از پس این عینک برخلاف اکثریت ایرانی ها، همه انسانها و جوامع و دولت های جهان را «سیاه یا سفید»، «دشمن یا دوست» و «با ما یا برما» می‌بینند و تعریف می‌کنند. این گروه در حدفاصل این سیاهی و سفیدی های محض جز مرزهایی از جنس سیم خاردار و میدان مین چیزی دیگر نمی‌بینند و بی طرفی و رنگ خاکستری از دید آنها معنای خاصی ندارد.

انواع توافق های هیکلی و دلی

شهرام شهیدی در ستون طنز <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=207&PageNO=20#" platform="highweb"/></link> نوشته: این روزها بیشترین کلمه‌ای که به زبان مردم می‌آید توافق است. تا بحث توافق داغ است ما هم انواع توافق در عرف بین‌الملل را تشریح کنیم که این اول سالی معنایی گمشده نماند:

توافق ضربتی: فریدون و مهرداد با هم قرار گذاشته‌اند سر موضوع اختلافشان دیداری داشته باشند و اختلافشان را حل کنند. تا می‌رسند به محل قرار فریدون با مشت می‌کوبد توی دهان مهرداد. این دو از این طریق به این توافق رسیدند که تفاهمی با هم ندارند.

توافق معکوس: دو نفر برای مذاکره به هم می‌رسند. بعد از سلام و احوالپرسی به هم می‌گویند ما هیچ توافقی با هم نداریم و سر عدم توافق با هم موافقیم.

توافق هیکلی: پشت تلفن یا حین رانندگی با کسی به اختلاف می‌خورید و می‌روید مشکل‌تان را حل کنید. بعدبا یک چی داداش نتراشیده نخراشیده روبه‌رو می‌شود که این‌قدر هیکل دارد ( شکلش در فونت روزنامه‌ای جا نشد ). خلاصه تا طرف را می‌بینید به این نتیجه می‌رسید که اختلافی با او ندارید و همه چیز با لبخند بهتر حل می‌شود.

توافق دلی: مدتهاست همسایه واحد هفت جای خودروی شما پارک می‌کند. می‌روید با همسایه دعوا کنید. در را که باز می‌کند می‌بینید یک خانم مجرد شیک و مجلسی است. خلاصه توافق می‌کنید که ایشان ماشینش را مادام العمر جای شما پارک کند و شما دنده‌تان نرم خودرویتان را در کوچه پارک می‌کنید.

پیچ تاریخی اقتصاد ایران

یحیی ال اسحاق رییس اتاق بازرگانی تهران در سرمقاله <link type="page"><caption> دنیای اقتصاد</caption><url href="http://www.donya-e-eqtesad.com/news/870604/#ixzz3WZVXUwuh" platform="highweb"/></link> نوشته: نهایی شدن توافق ایران با کشورهای ۵+ ۱و استقبال غربی‌ها برای حضور در بازارهای ایران از یکسو، و علاقه‌مندی سیاستگذاران اقتصادی کشور برای جذب این سرمایه‌گذاری‌ها نیازمند مدیریت هوشمندانه‌ای است که اگر از آن غفلت شود نوعی آشفتگی و به هم ریختگی جدیدی در فضای کسب و کار کشور به وجود خواهد آورد. فعالان اقتصادی هنوز فضای بعد از امضای قطعنامه ۵۹۸ را فراموش نکرده‌اند که به سبب باز شدن درهای واردات، تولید داخلی تا چه حد ضربه خورد و گورستانی از واحدهای تولیدی ورشکسته ایجاد شد.

مقاله دنیای اقتصاد به این جا رسیده که: اتاق‌های بازرگانی در این مقطع باید نقشی تاریخی ایفا کنند و در همه حوزه‌ها از سوءاستفاده‌ها و تهدیدها جلوگیری به عمل آورند و حضور حداکثری و حرفه‌ای داشته باشند و با چشم و گوش باز وارد صحنه شوند. آنها باید در گرفتن شرکای تجاری دقت لازم را به عمل آورند و به دنبال شماره یک‌های جهان باشند؛ چرا‌که دوره همکاری با شرکای تجاری درجه دو و سه به سر رسیده است.

مردم را به گرسنگی تشویق نکنیم

مسعود پزشکیان در مقاله ای در <link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=857&pageno=6" platform="highweb"/></link> نوشته: درباره اقتصاد مقاومتی می‌گویند، یعنی مردم را گرسنه نگاه داریم، در واقع یعنی کار نکنیم و گرسنگی را تحمل کنیم. در حالی که چنین نیست معنای اقتصاد مقاومتی . بلکه به‌جای اینکه مردم را به تحمل چنین شرایطی تشویق کنند، بهترست توصیه‌های خود را به سمت کار و تلاش سوق دهند و از مردم بخواهند در راستای تولید سعی و تلاش کنند. به‌عبارتی تشویق به نخوردن و کار نکردن را کنار بگذارند و از مردم سعی و تلاش بخواهند.

نماینده تبریز در مجلس در این مقاله تاکید کرده: اقتصاد مقاومت که بیش از یک سال از طرح و ابلاغ آن می‌گذرد و به عنوان یک رویکرد سیاسی از آن نام برده می‌شود، موضوعی عمیق است و برای تحقق اهداف این اقتصاد باید در تمام ابعاد و زوایای جامعه برنامه ریزی و سیاستگذاری کرد و در اجرای آن گام‌های ملموس و موثر برداشت.

مقاله آرمان بدین جا رسیده که: .به بهانه اقتصاد مقاومتی نمی توان مثلا ساختار مصرفی در جامعه چه در بخش بهداشت و درمان و چه در بخش آموزش و پرورش ایجاد کرد بلکه باید مدیریت لازم داشت. مصرف هزینه‌بر است و در اقتصاد مقاومتی باید با کمترین مصرف بیشترین نتیجه را گرفت؛ یعنی افزایش بهره‌وری. در حالی که مکا میل به آن داریم که پول (بودجه) بیشتر بگیریم و مصرف بیشتر داشته باشیم اما مردم را دعوت به نخوردن کنیم. این روش با اقتصاد مقاومتی و مدیریت جهادی منافات دارد.

تفاهم سوئیس و دلواپس‌نمایی

محمد حسین روانبخش در ستون طنز <link type="page"><caption> مردم سالاری</caption><url href="http://mardomsalari.com/Template1/Article.aspx?AID=32266#214880" platform="highweb"/></link> با اشاره به این که در چند هفته مرغ کیلویی دو هزار تومان ارزان شده نوشته: فکر کردم یک غم سرشار‌، با سرعت آرام ولی مطمئن‌، و از زوایای مختلف آمد و در دلم نشست ... و کمی تا قسمتی «دلواپسم» کرد‌!: بر‌اساس اسنادی که اصلش پیش مدیرمسوول یک روزنامه قدیمی‌است‌، «جورج سوروس» در دیداری که با محمدجواد ظریف داشته‌، به او گفته که شما باید بلافاصله بعد از اعلام بیانیه سوئیس قیمت مرغ را در کشورتان کاهش دهید تا مبادا خدای ناکرده کسی هوس کند «اسب زین کرده » را پس بگیرد !

طنزنویس توضیح داده که: منظور سوروس از اسب زین کرده‌، امتیازاتی است که طرف ایرانی به طرف پنج به علاوه یکی داده است‌. در این دیدار محمدجواد ظریف به جورج سوروس می‌گوید‌: جورجی جون‌! آخه قیمت مرغ چه ربطی به زین اسب دارد و بعد قهقهه خیلی بلندی می‌زند (که عکس این قهقهه در روبروی جورج سوروس نزد همان مدیرمسوول به عنوان یک سند انکار ناپذیر وجود دارد) . بعد از این‌، سوروس به ظریف می‌گوید که باید به ما اعتماد داشته باشی ! ظریف هم می‌گوید‌: Ok .very good

و خلاصه این که:در واقع پایین آوردن قیمت مرغ‌، یک تکنیک جورج سوروسی است برای اینکه حواس مردم را از بیانیه لوزان به سمت مرغ و تخم‌مرغ معطوف کنند اما نمی‌دانند که دلواپسان بیدارند. در زمان دولت پرتوان احمدی‌نژاد همگان شاهد بودند که وقتی قیمت مرغ یکباره از ۵ هزار تومان به ۸ هزار تومان افزایش یافت یک سال و نیم دولت‌، هر دو هفته یکبار‌، یک جلسه مرغی در ریاست جمهوری برگزار کرد و نهایتا بعد از یک سال و نیم‌، قیمت مرغ ۲۰۰ تومان کاهش یافت که باعث شور و شعف در میان دولتمردان شد چرا چون سوورس دستور نداده بود.