بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ چهارشنبه ۲۶ آذر

روزنامه های امروز صبح تهران حادثه تروریستی پیشاور پاکستان را با اهمیت دیده در صفحات اول خود با عکس های دلخراش از کودکانی که در حمله طالبان به مدرسه کشته شده بودند منعکس کرده اند.

بازتاب حادثه تروریستی در سیدنی استرالیا با تاکید بر ناپختگی دستگاه های انتظامی و امنیتی آن کشور، از جمله دیگر مقالات روزنامه های امروز است که در عین حال همچنان از کاهش بهای نفت در جهان می نویسند و کسری بودجه سال آینده و چشم انتظار خبرهای خوش از ژنو پیرامون مذاکرات هسته ای هستند.

رنج تروریسم

پیرمحمد ملازهی در مقاله ای در <link type="page"><caption> فرهیختگان</caption><url href="http://farheekhtegan.ir/?nid=1550&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> با اشاره به حمله به مدرسه‌یی در پیشاور پاکستان که توسط تروریست‌های تحریک طالبان منفجر شد و صدها نفر نیز جان خود را از دست دادند، نوشته الان طالبان گروه های جدا از هم هستند که برخی شان افراطی ترند.

به نظر این کارشناس شبه قاره: گروه ملافضل‌الله یکی از افراطی‌ترین گروه‌ها در مجموعه تحریک طالبان است که تاکنون چند عملیات انتحاری متفاوت را انجام داده و مسئولیت آنها را برعهده گرفته است. او در دره سوات در یک دوره امارت اسلامی خاص برقرار کرده بود که با حمله ارتش مجبور به فرار از آن شد و گفته می‌شود که اکنون در مناطق مرزی پاکستان و افغانستان در رفت و آمد است و تلاش دارد که نیروهایش را به شهرهای بزرگ برساند.

مقاله فرهیختگان اظهار نظر کرده هرچند از نظر ژنرال‌های ارتش پاکستان، نیروهای جهادگری که علیه اشغالگری ارتش سرخ اتحاد شوروی سابق در افغانستان جهاد می‌کردند و از حمایت برخوردار بودند، ماهیتا متفاوت از نیروهای افراطی هستند که اکنون تروریستی ارزیابی می‌شوند و امنیت ملی پاکستان را به‌خطر انداخته‌اند. با این حال کم نیستند صاحب‌نظرانی که رشد جریان‌های افراطی‌گری مذهبی را در نتیجه سیاست‌های غلط گذشته و ادامه آن در زمان حاضر می‌دانند که با اشغال مجدد افغانستان از طرف آمریکا و ناتو روبه‌رشد گذاشته‌اند و نه تنها جنوب آسیا بلکه منطقه خاورمیانه را در قالب «داعش» و اعلام خلافت اسلامی عراق و شام ناامن کرده‌اند.

ابراهیم رحیم‌پور در مقاله ای در <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5819&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> روزنامه دولت با اشاره به حادثه تروریستی در سیدنی استرالیان نوشته این حادثه به‌خوبی نشان داد با‌وجود فاصله جغرافیایی زیاد استرالیا از منطقه خاورمیانه این کشور هم از آفات تروریسمی‌که متأسفانه به‌عنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف شرورانه بعضی کشورهای غربی به‌کار گرفته شده بود، نمی‌تواند در امان بماند. این حادثه در نهایت با کشته شدن سه تن از جمله گروگانگیر و زخمی شدن تعدادی پایان یافت.

معاون وزارت خارجه در این مقاله برخورد دولت استرالیا را با حادثه ضعیف و مبتدی خوانده و نوشته دوربین‌ها چند بار این فرد را در پشت شیشه محل گروگانگیری نشان دادند ولی نیروهای امنیتی هیچ اقدامی برای بی‌اثر کردن وی به عمل نیاوردند. جای سؤال است که چگونه سرویس‌های سیاسی و امنیتی این کشور قادر به کنترل و مراقبت از یک فرد شناخته شده و دارای پرونده اتهامی قطور نبوده است و وی براحتی اقدام به تهیه سلاح و مهمات برای اقدام تروریستی خود نموده است؟

مقاله ایران با ابراز تعجب از آزاد ماندن متهم در حالی که وی پرونده های متعدد داشت و تذکرهای متعدد جمهوری اسلامی به دولت استرالیا نوشته این در حالی بود که تعداد زیادی از پناهجویان که صرفاً برای کار و زندگی بهتر به آنجا رفته‌‌اند، دستگیر شده و به جزایر متروکه تبعید شده‌اند. و این رفتار دوگانه تأمل ‌برانگیز است.

فرضیاتی پیرامون گروگانگیری

آیدین سیارسریع در ستون طنز روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5819&pid=24&type=0" platform="highweb"/></link> بررسی کرده که اگر گروگانگیری کافه سیدنی استرالیا در کشورهای دیگری اتفاق می‌افتاد واکنش دولت‌ها به آن چگونه بود.

در ترکیه اردوغان در یک نشست خبری اعلام می‌کرد: هیچ جای نگرانی نیست. ما در حال حاضر بیست روزنامه‌نگار را بازداشت کرده‌ایم که پنج نفر آنها اعتراف کرده‌اند گروگانگیری کار آنها بوده است. در آمریکا - فرماندار (هراسان): قربان همین یک ساعت پیش یه مرد چهل ساله بیست نفر رو تو یه کافه گروگان گرفته. / معاون رئیس جمهوری (مضطرب): یا کریستف کلمب! برو اون نقشه رو بیار ببینیم باید به کدوم کشور حمله کنیم. در ژاپن - مأمور پلیس: قربان! یه مرد چهل ساله تو یه کافه بیست نفر رو… رئیس پلیس: هاااایاااااا... خِرچ... خِرچ. مأمور پلیس: خب لامصب بذار کلام من منعقد بشه بعد هاراگیری کن. در مصر- ارتش برای مقابله با گروگانگیری ابتدا صد و پنجاه نفر از اعضای اخوان المسلمین را برای دستگرمی اعدام می‌کند، مردم در واکنش به این اقدام انقلاب می‌کنند ولی هیچ‌کس نمی‌فهمد چرا حسنی مبارک رئیس جمهوری می‌شود. در پاکستان- پلیس به گروگانگیر شلیک می‌کند و متأسفانه کافه منفجر می‌شود.

مذاکرات در حوزه محوری آمریکا

مهدی مطهرنیا در مقاله ای در <link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=777&pageno=1" platform="highweb"/></link> با اشاره به آغاز مذاکرات کارشناسان ایران و شش کشور در ژنو نوشته این مذاکرات در جهت برداشتن گام‌های نهایی در مسیر دستیابی به توافق جامع هسته‌ای است. آنچه از درون مذاکرات به گوش می‌رسد، نشان‌دهنده فضای مثبت درجهت مدیریت چالش‌های فرارو برای رسیدن به یک توافق نهایی است.

به نوشته این مقاله: مذاکرات کارشناسی و فنی بازتاب رسانه‌ای کمتری پیدا می‌کنند، اما بازتاب عملیاتی آن در مذاکرات ۵+۱ با ایران در سطح وزیران خارجه خود را نشان می‌دهد. هرچه این مذاکرات فنی جدی‌تر، شفاف‌تر و در چارچوب دیپلماسی فعال هسته‌ای در اصول میز مذاکره دنبال شود، پژواک آنها در نشست‌های وزرای خارجه جهت رسیدن به توافق نهایی مورد توجه بیشتر قرار می‌گیرد.

مقاله آرمان بدان جا رسیده: آنچه در مذاکرات ۲ روز گذشته از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود، مذاکرات مستقیم دو کنشگر مرکزی پرونده هسته‌ای یعنی ایران و آمریکا درجهت برداشتن گام‌های نهایی برای حل‌وفصل اختلافات است. نشست نخست نزدیک به ۵ساعت بین نمایندگان ایران و دیپلمات‌های آمریکا صورت گرفته و بعضی از مسائل پیش‌رو از منظر فنی برداشته شده است. نشست‌های دیگری که در این مسیر استمرار پیدا کرده و با دیگر اعضای ۵ +۱ نیزجلساتی فنی برگزار شده است و نشان می‌دهد که عزمی جدی در دو سوی میز مذاکره برای حل‌وفصل مساله هسته‌ای در مدت کوتاه‌تر وجود دارد.

بازاری بر پایه هیجانات

محمد حسین مهدوی عادلی در مقاله ای در روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5819&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> نوشته: نوسان در بازارهای طلا، ارز، نفت و بورس طی هفته‌های اخیر عاملی بر بی‌ثباتی در شرایط اقتصادی شده است به طوری که قیمت در این بازارها مسیر یکسانی را طی نکرده و هر روز بر مدار تازه‌ای قرار می‌گیرد. روند نزولی قیمت نفت، موجب حاکمیت جو روانی بر کشور شده است به طوری که فعالان عرصه اقتصاد با نگاه تردیدآمیز نسبت به شرایط آتی رفتارهای هیجانی در پیش گرفته‌اند و این رفتارهای هیجانی بازار را به طور مستقیم تحت تأثیر قرار داده است.

به نظر نویسنده: از دیگر مسائلی که بازارهای نوسانی کشور را متأثر کرده سرنوشت مذاکرات هسته‌ای است که همه در انتظارش به سر می‌برند چراکه حصول این نتیجه قطعی به طور حتم شرایط حاکم بر اقتصاد کشور را پویا‌تر خواهد کرد. با تمام این شرایط شرایط اقتصادی بر این موضوع تأکید دارد که تغییر خاصی در شاخص‌های اقتصادی روی نداده و آنچه در قالب نوسانات قیمتی تمام بازارها را متأثر کرده همان اثرات روانی ناشی از رفتار فعالان اقتصادی است.

استاد دانشگاه فردوسی مشهد در مقاله ایران نظر داده که: با تمام این نوسانات شرایط اقتصادی ما به طور کلی رو به جلو است و در این میان دولت می‌تواند با اتکا بر اقتصاد مقاومتی اقدامات خود را به سمتی پیش ببرد. به این ترتیب که از خام فروشی فاصله گرفته و ارزش افزوده حاصل از فروش فرآورده نهایی را در اقتصاد صرف کند.

جریمه رانندگی فضیلت یا رذیلت

آرش صادقیان در مقاله ای در <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Default.aspx?NPN_Id=37&pageno=1" platform="highweb"/></link> اشاره کرده که در بودجه سال آینده دولت پیش‌بینی کرده است که در سال آتی، رانندگان بیش از دو هزار میلیارد تومان جریمه خواهند شد و بر همین اساس، درآمد حاصل از جرایم رانندگی مندرج در لایحه بودجه سال ١٣٩٤ کل کشور را با ٣٥ درصد افزایش، گنجانده است . دقیقا نمی‌دانیم به جز کشور ما، در کدام یک از ١٩٢ کشور دیگر جهان می‌توانند پیش‌بینی کنند که در آینده، شهروندان‌شان چه اندازه مرتکب خلاف می‌شون.

نویسنده پرسیده: چگونه ممکن است از یک سو، تخلفات رانندگی را جرم بدانیم و برای‌شان کیفر (جزای نقدی) تعیین کنیم و از سوی دیگر، امیدوار بمانیم که هموطنان با ارتکاب تخلفاتی تا حد نصابِ مورد نیاز دولت، سهمی در تامین مخارج اداره کشور و ایضا کمک حال دولت باشند؛ به عبارتی با ارتکاب جرم بیشتر مانع از ایجاد کسری بودجه شوند. شاید در چنین شرایطی است که دادرسی پنهانی ماموران پلیس ترافیک و استقرار ایشان در مخفیگاه، توجیه بردار و بلکه ضروری نمایانده می‌شود.

مقاله اعتماد با این پرسش دنبال شده که: در چنین اوضاع و احوالی، چگونه می‌توان رانندگان متخلف را در این زمینه نکوهش و آنان را به اعمال مقررات قانونی تهدید کرد؟

درددل بچه ها

مهدی بهلول در مقاله ای در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=126&pageno=20#" platform="highweb"/></link> شرح داده: داشتم با چند تا از دانش آموزانم گفت‌و‌گو می‌کردم. پرسیدم بچه‌ها جامعه را چگونه می‌بینید و در پیرامون شما چه می‌گذرد؟ یکی گفت آقا اگر کسی یکی از نزدیکان شما را بکشد و قانون هم حکم مرگ او را ندهد شما چه می‌کنید و توضیح داد که سال گذشته همسر عمویش عمو را کشته چرا که بعد از ۱۲ سال زندگی مشترک با پسری دوست شده بوده است. حالا همسر عمو و دوستش و چهار پسر از دوستانشان دستگیر شده اند اما به زن عمویم پانزده سال حبس داده اند و آن پنج نفر هم اگر بخواهیم اعدام شوند باید دیه کاملشان را بدهیم .اکنون به نظرم عادلانه نیست زن‌عمویم اعدام نشود.

نویسنده مقاله که آموزگار است اضافه کرده گفتم راستش بحث حقوقی این داستان، خیلی پیچیده است و این‌ راکه برخورد درست و عادلانه چیست، دقیق نمی‌دانم. اما تو نباید بگذاری احساس منفی‌ات به دیگران بیش از این در وجودت رشد کند. همه که یک‌جور نیستند.

در ادامه مقاله آمده دیگری که یک‌سال از اولی بزرگ‌تر و دانش‌آموز‌ سال چهارم دبیرستان بود گفت آقا در این جامعه دیگر نمی‌شود به کسی اعتماد کرد. یک ماه پیش، دوست من آمد و خواست با او بروم گمرک که موتورش را بگیرد رفتم و در بازگشت معلوم شد دزد خانه مان را زنده چون دوستم می دانست که پدر و مادرم هم در سفرند. یکی از دزدان‌ سال چهارم دبیرستان است، یکی ترک‌تحصیل کرده و یکی هم دانشجوست.

مقاله این آموزگار در شهروند چنین پایان می گیرد: گفتم بچه‌ها، این بحث ها خیلی مهمی است اما من هم‌اکنون کار دارم و باید بروم، باز هم درباره‌اش گفت‌و‌گو خواهیم کرد. از آنان جدا شدم و خود را به مترو رساندم.

آشوراده؛ نماد مقاومت ملی

آرش خیراندیش در مقاله ای در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=126&pageno=1#" platform="highweb"/></link> نوشته: جزیره آشوراده تنها جزیره دریای‌خزر است. به روایتی همان جزیره آبسکون است که سلطان محمد خوارزمشاه بعد از رزمی شجاعانه و شکست در برابر سپاه متجاوز چنگیزخان مغول، بدان پناه برد. هرچه بوده اکنون به مانند جواهری است در شمال ایران که چندان دست‌نخورده است. هنوز صد‌ها‌هزار پرنده مهاجر هر ‌سال در پاییز و زمستان از سیبری بدان مهاجرت می‌کنند تا چند ماه را از یخبندان سیبری به‌دور باشند و رزق و روزی‌ای که پروردگار مهربان تعیین فرموده از آب و خشکی به‌دست آورند.

نویسنده بعد از شرح مشخصات خاص این جزیره نوشته: گویا عده‌ای نمی‌خواهند هیچ چیز سالم، بکر و اصیلی در این کشور باقی بماند. لابد دیده‌اید کسانی را که بر اماکن تاریخی با خط زشت خود یادگاری می‌نویسند. همیشه در این فکرم که این افراد چرا نمی‌خواهند حتی یک میراث این کشور سالم بماند. چرا می‌خواهند به هر چیزی خدشه وارد کنند. چرا برای لذت کوتاه‌مدت خود- از تسکین عقده‌های فروخفته گرفته تا به‌دست آوردن ثروت‌های افسانه‌ای- به هر کاری دست می‌زنند. عجیب این‌که این اقدامات، دیگر آنها را نگران نمی‌کند.

این فعال محیط زیست در شهروند نوشته: فرقی نمی‌کند که یک یادگاری‌نویس روی ستون‌های تخت جمشید باشد یا سازنده هتلی در آشوراده. کارزاری جدید پیش‌روی فرهیختگان جامعه ایران قرار دارد. این یک مواجهه کاملا قانونی و هوشمندانه از طرف کسانی است که دنبال حفظ اصالت‌های ایرانی هستند. برای چنین فرهیختگانی طبیعت و فرهنگ ایران در هم تنیده است. بدون هیچ‌یک از آنها هویت ایرانی باقی نمی‌ماند.

جوجه های آخر پاییز

شهرام شهیدی در ستون طنز <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Default.aspx?NPN_Id=37&PageNO=3" platform="highweb"/></link> با اشاره به تعطیلات هفته آینده نوشته فرصتی است برای شمردن جوجه هایی که آخر پاییز قرارست شمرده شود و شروع کرده جوجه برخی مقامات را شمردن:

دکتر ظریف: جوجه‌های نامبرده مثل خودش ظریف بوده و هر لحظه ممکن است با تغذیه نامناسب، جوجه‌ها از سبدش خارج و بازی برد- بردش با تلف شدن جوجه‌ها به بازی باخت- باخت تبدیل شود. علی مطهری: جوجه‌های علی مطهری قبل از پایان پاییز شمرده و تعیین جنسیت شده تا با جداسازی و تفکیک جنسیتی جوجه خروس‌ها و جوجه مرغ‌ها از بروز هرگونه شائبه‌یی جلوگیری شود. حمید رسایی: او نمی‌گذارد کسی جوجه‌هایش را بشمارد و خود را فاقد جوجه اعلام می‌کند. او عادت دارد جوجه‌های دیگران را بشمارد. علی جنتی: ایشان تخم مرغ‌هایش را در سبد کس دیگری گذاشته و از طریق انتظار برای سر از تخم درآوردن جوجه‌ها به قول معروف با اینا زمستونو سر میکنه. محمود احمدی‌نژاد: او دیگر جوجه‌یی ندارد. وی همچنین استاد مسلم پر دادن جوجه دیگران است. اسفندیار رحیم مشایی: او اعلام می‌کند جوجه ندارد بلکه اینها که در حیاطش می‌لولند شترمرغ‌هایی هستند که با رسیدن بهار سیمرغ می‌شوند. دکتر به ایشان توصیه کرده از تلسکوپ به جای عینک استفاده نکند. بیژن زنگنه: او جوجه‌هایش را نمی‌شمرد. پای آنها را می‌شمارد و پس از اعلام رسمی تعداد را تقسیم بر دو می‌کند تا تعداد جوجه‌ها مشخص شود. حسن روحانی: می‌گوید کسی به ما جوجه تحویل نداده که بشود شمرد.