بررسی روزنامه های صبح تهران؛ سه شنبه ۲۷ آبان

روزنامه های امروز تهران همزمان با نزدیک شدن تاریخ دور آخر مذاکرات هسته ای در مقالات خود به گمانه زنی درباره نتایج آن پرداخته و در مجموع امیدوارند که نتایجی از آن به دست آید.

جلسه امروز مجلس برای بررسی سومین وزیر پیشنهادی دولت روحانی از دیگر مسایلی است که روزنامه های دو جناح سیاسی درباره آن به بحث پرداخته اند. تحلیل ها درباره علت بروز محبوبیت برای خواننده جوانی که درگذشت از دیگر گزارش ها و مقالات این روزنامه هاست که در صفحات اول خود عکس هایی از بازدید رهبر جمهوری اسلامی از یک مرکز نظامی و سخنان وی برای دانشجویان دانشکده را منعکس کرده اند.

بیم و هراس مذاکرات

رضا رئیسی در گزارشی در <link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/?NPN_Id=744" platform="highweb"/></link> نوشته: روزی که وزرای خارجه شش قدرت جهانی به ژنو آمده و سطح مذاکرات را ارتقا بخشیدند به خوبی هویدا شد که این دور از مذاکرات با ادوار قبلی متمایز است و در نهایت نتیجه متفاوتی نیز رقم خورد و خروجی مطلوبی حاصل شد.

به نوشته این گزارشگر: قرائن و شواهد نشان می‌دهد مذاکرات حساس وین که از امروز و با ناهار کاری ظریف و اشتون کلید می‌خورد، آبستن حوادث بزرگ و اتفاقات پیش‌بینی نشده است و باید دید کلید دیپلماسی در قفل هسته‌ای که این روزها می‌خواهد صیقل بخورد و آماده شود، خواهد چرخید.

آرمان در نهایت نوشته: با نزدیک شدن به موسم و موعد ضرب الاجل تعیینی و آغاز مذاکرات پایانی در این برهه حساس تندروها در کنگره آمریکا با بیم و هراس دو چندان به موضوع حصول توافق هسته‌ای ایران و غرب می‌نگرند و ابا دارند که دولت اوباما در مذاکرات بر خلاف رویکرد زیاده طلبانه و تنگ‌نظرانه آنان توافقی با انعطاف مبسوط را با ایران به امضا برساند و همه رشته‌های چندین ساله آنان برای افزایش دامنه مخاصمه با ایران را بر باد دهد. این ها نشان می‌دهد آنان توافق هسته‌ای با ایران را قطعی و حتمی می‌دانند که اینگونه به تکاپو افتاده و می‌خواهند اثرات و تبعات یک توافق بد از نظر آنان و البته با شاخصه انعطاف مطلوب از سوی دولت اوباما را بررسی کرده و به نقد بنشینند.

سرمقاله <link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/292/2" platform="highweb"/></link> به بررسی وضعیت کشور در ۲۰۲۵ پرداخته و نوشته از قضا این سال مصادف با سال ۱۴۰۴ شمسی است و ایران وقتی در سال ۸۴ افق چشم‌انداز بیست ساله برای خود ترسیم کرد نوشت که ایران کشوری توسعه یافته با جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه با هویت اسلامی و انقلابی، الهام‌بخش در جهان اسلام و با تعامل سازنده و مؤثر در روابط بین‌الملل است.

نویسنده در عین حال توضیح داده که پیش از ایران رژیم ایالات متحده می خواست در ۲۵ سال (یعنی تا سال ۲۰۲۵ میلادی- ۱۴۰۴ شمسی) به ابرقدرت بلامنازع دنیا تبدیل شود. اکنون نیمی از مسیر ما و مسیر آمریکا طی شده است.

سرمقاله کیهان با نقل چند مقاله دستچین از نشریات مختلف دنیا درباره قدرت ایران نوشته: آمریکا به دلایل کاملاً روشن مایل نیست روند مذاکرات چیزی بر قدرت ایران بیفزاید. در این وضعیت آیا همه توان و برنامه‌ریزی و انرژی دولت تا سال ۹۶ صرف مذاکره می‌شود؟ بله، استفاده از ظرفیت دیپلماسی برای رفع شرارت‌ها لازم است اما پرسش اصلی این است که آیا دولت یعنی وزارت خارجه و وزارت خارجه یعنی مذاکره با آمریکا؟!

با این مقدمات محمد ایمانی در این مقاله به انتقاد از دولت روحانی رسیده و نوشته: 1 ماه از عمر دولت یازدهم به همین منوال گذشت. آیا نباید پرسید استراتژی و نقشه راه کلی دولت غیر از موضوع مذاکره چیست؟ غفلت از استراتژی و نقشه کلی موجب آن می‌شود که خدای نکرده برخی اجزای مؤثر دولت در زمین و نقشه دشمن برای کشیدن ترمز قدرت‌افزایی و پیشرفت ایران در افق ۱۴۰۴ بازی کنند یا حداکثر به این دل خوش دارند که در فضای استخوان لای زخم مذاکره، آدرس‌های اشتباه به افکار عمومی برای انتخابات سال آینده بدهند.

چرا رای نمی دهند به وزیر پیشنهادی

حسین غریبی در مقاله ای در <link type="page"><caption> فرهیختگان</caption><url href="http://farheekhtegan.ir/?nid=1526&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> به معضل معطل ماندن وزارت علوم و رای ندادن مجلس به وزیران پیشنهادی حسن روحانی پرداخته و نوشته: تصمیم‌های غیرحرفه‌ای بعضی از نمایندگان مجلس در استیضاح وزیر دانشمند علوم با رتبه استاد تمامی پروفسور رضا فرجی‌دانا، رد دانشمند دیگری که مورد احترام همه دانشگاهیان بود و از سوی قاطبه استادان به سمت رئیس دانشگاه تهران منصوب شده بود، اهانت به شأن استادان دانشگاهی است.

به نوشته این مقاله تکرار این شیوه، نشان از ضعف بعضی نمایندگان مجلس است. به نظر می‌رسد که عدم شجاعت در بیان صادقانه، برخی از نمایندگان را مجبور به تصمیم‌گیری نادرست می‌کند. برای حفظ شئون استادان دانشگاه، مجلس به‌عنوان خانه ملت و به‌عنوان حامی اصلی استادان، دانشجویان، پژوهشگران و توسعه علمی کشور در کسوت نهادی که در راس امور است، با انتخاب دکتر فخرالدین دانش‌آشتیانی، به‌عنوان وزیر علوم، به این تلاطم سیاسی خاتمه دهد.

نویسنده مقاله فرهیختگان گمانه زنی کرده که: بهترین حالت برای بعضی نمایندگان مجلس، انتخاب وزیری است که در دانشگاه نفوذ نداشته باشد، مشروعیت او مورد پذیرش دانشگاهیان نباشد و هویت او را پذیرا نباشند. آیا جز باخت واژه دیگری بر این انتخاب می‌توان گذاشت؟ دستاویز کردن ادبیاتی همانند تلاش دولت برای بدنام کردن مجلس، دارا بودن جهت‌گیری سیاسی خاص، پیچیدگی‌های محیط متلاطم امروز را درمان نمی‌کند.

در غیاب سازمان برنامه

پرهام پرستار در گزارشی در روزنامه <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5795&pid=9&type=0" platform="highweb"/></link> به بهانه تاسیس دوباره سازمان برنامه به بررسی شرایطی پرداخته که در دولت سابق با انحلال این سازمان پدید آمد و از جمله: ساخت پی درپی بیمارستان‌ها در نقاط متعدد کشور و در جاهایی بدون توجیه اقتصادی و جغرافیایی معترض شدند. مثال دیگر این گزارش ساخت بیمارستان‌های پرهزینه و بدون پزشک و تجهیزات در مناطق دورافتاده. زمانی چشم باز کردند که دیدند در مناطقی بیمارستان ساخته شده که سالی ۲۰بیمار هم در آن بستری نمی‌شود.

یکی دیگر از کارشناسان نیز معتقد است بحران آبی که در سال‌های اخیر گریبانگیر تالاب‌های مهم کشور شده است، نتیجه سدسازی‌های بی‌رویه و بدون توجه به توسعه پایدار است.

یک کارشناس برنامه ریزی به گزارشگر ایران گفته در یکی از سفرهای استانی صدها میلیون تومان پول را به شکل تراول 50 هزار تومانی در ساک دستی گذاشتند و به میان مردم بردند و تقسیم کردند. این پول‌هایی که از سوی دولت هبه می‌شد چه تأثیری در توسعه کشور داشت؟ کجا را آباد کرد و اساساً تعریفش در برنامه‌های کلی توسعه یا برنامه‌های دولت برای توسعه استان‌ها چه بود؟ اگر سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی منحل نشده بود آیا امکان داشت چنین هزینه کردن‌هایی را اجازه دهد؟

وضعیت دردناک کتاب

عبدالرضا مظاهری در مقاله ای در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/#" platform="highweb"/></link> نوشته یکی از معضلات ایران در حوزه کتاب (که به نظر بیشتر شبیه یک گره‌کور است) این است که بیش از یک‌میلیون دانشجو یا داوطلب ورود به دانشگاه و ٦‌میلیون تحصیلکرده وجود دارد، اما شمارگان چاپ کتاب عموما حدود یکهزار نسخه است. حتی گاهی ممکن است این کتاب‌ها سال‌ها بعد از چاپ به فروش نرسد. اگر مردم طرفدار علم و دانش هستند چرا در حوزه خرید کتاب ضعیف عمل می‌کنند.

این استاد دانشگاه پرسیده: آیا ایرانیان به خاطر علم و دانش‌اندوزی است که وارد دانشگاه می‌شوند یا اصولا علاقه‌ای به دانش‌اندوزی ندارند یا این‌که مشکل از کتاب‌های چاپ شده‌ای است که در ارتباط با مشکلات روز جامعه خود نیستند؟ در کشوری مثل کره‌جنوبی یا ژاپن شمارگان چاپ اول کتاب معمولا ٤٠ تا ٥٠‌هزار نسخه است. مسئولان باید این معضلات را کاوش و بررسی کنند.

در ادامه گزارش شهروند آمده: مشکل دیگری که دانشگاه‌ها و وزارت فرهنگ و ارشاد باید درصدد حل آن باشند این است که در کشور بیش از ٧٠٠ شهر وجود دارد که همگی دارای کتابخانه‌های عمومی‌اند. دانشگاه آزاد، سراسری، پیام نور و ... هم در هر کدام از این شهرها وجود دارند، به این ترتیب اگر برای هرکدام از این کتابخانه‌ها یک نسخه از یک عنوان خاص خریداری شود نه‌تنها تیراژ‌ هزار یا دوهزار تا در کتابفروشی‌ها نمی‌ماند بلکه کفاف این همه کتابخانه را نمی‌دهد.

نمره مخابرات را نمی‌خوام!

میترا زمانی در ستون طنز <link type="page"><caption> جهان صنعت</caption><url href="http://www.jahanesanat.com/16/" platform="highweb"/></link> نوشته: مخابرات است دیگر! گاهی هوس می‌کند همین‌طوری بدون هشدار قبلی، بدون هیچ توضیحی، سرویس ADSL را قطع کند. همینجوری، مگر باید حتما دلیل داشته باشد؟ مگر همه چیز باید حساب و کتاب داشته باشد؟ نه که نباید داشته باشد برادر من! اینترنت است گاهی دلش می‌خواهد قطع و وصل شود، اینکه شما داری با اینترنت کار می‌کنی مهم نیست، مهم این است که یکی از کارمندان اشتباهی پایش رفته روی سیم در نتیجه اینترنت یک منطقه قطع شده است.

به نوشته این طنزنویس: حالا چند صد نفر، یا چند هزار نفر اینترنت ندارند مهم نیست، بیخودی با ۲۰۲۰ هم تماس نگیرید چون ۲۰ دقیقه باید بمانی در صف انتظار وصل شدن تماس! بعد از ۲۰ دقیقه تازه اپراتور آزاد می‌شود و مشکل شما را می‌شنود و می‌گوید پیگیری می‌کنم! بعد از ۲۰ دقیقه که دیدی هیچ اتفاقی نیفتاد دوباره ۲۰ دقیقه شماره می‌گیری و بعد از ۲۰ دقیقه که وصل شدی دوباره ۲۰ دقیقه صبر می‌کنی تا بپرسی چی شد و جواب بشنوی، صبر کن! اسمش که الکی ۲۰۲۰ نشده! خیلی هم خوب سرویس می‌دهند به خودشان نمره ۲۰ می‌دهند.