کرونا در ایران؛ 'نفس ایران از سیستان و بلوچستان به شماره افتاده'

منبع تصویر، Irna
- نویسنده, سیامک محیطزاده
- شغل, بیبیسی
مدتهاست بیشتر خبرهایی که از سیستان و بلوچستان میشنوی تلخ است و این روزها تلختر از همیشه. انگار "ندانمکاری مسئولان" و "بیتوجهی مردم" و "قهر طبیعت" بلای جان این سرزمین شده تا دیگر هیچ روزی آفتابش با نوید خوش برای مردمش طلوع نکند.
استاندار "نگران تک شاتهای خبرنگاران است" و بعضی "دغدغه توهین استاندار" را دارند و معاون وزیر بهداشت میان این "سطح از دغدغهها" میخندد.
بعضی از مردم بیشتر نگران به جا آوردن سنتها و مراسم هستند تا رعایت پروتکلها.
یک شهروند زاهدانی که عزیزی را از دست داده بود، در گورستان این شهر با اشاره به جمعیتی که پشت سرش برای خاکسپاری آمده بودند، به خبرنگار تلویزیون استان میگفت: "از همه خواستم نیایند، اما آمدند."
در این بین، ویدیوی بغض و اشک دختر بچهای که از در و دیوار شبکههای اجتماعی سرازیر شده، قلب هر انسانی را از حرکت بازمیدارد:
"همه بچهها از بیآبی وضعشان خوب نیست. برای همه مردم میگویم، نه برای خودم. به خاطر اینکه همه مردم را دوست دارم. اینجا از بیآبی ما ماندیم چکار کنیم. شما هیچکدامتان نمیدانید. بیایید کمک کنید."
در آخر به دور دست اشاره میکند و میگوید: "دلم برای آنها میسوزد". شاید خواهر و برادر کوچکتر و بچههای روستایشان را نشان میدهد و اشک میریزد.
این مطلب شامل محتوایی از Instagram است. قبل از بارگیری این محتوا از شما اجازه می گیریم، زیرا ممکن است این سایت ها از کوکی ها و یا سایر انواع فن آوری استفاده کنند. می توانید سیاست Instagram را درباره کوکی ها و سیاست مربوط به حفظ حریم خصوصی را پیش از موافقت بخوانید. برای دیدن این محتوا روی "موافقت و ادامه"کلیک کنید.
پایان پست Instagram
"آمار یک هفته اخیر کرونا در سیستان و بلوچستان با آمار پاکستان با ۲۲۰ میلیون نفر جمعیت برابری میکند."
این بخشی از صحبتهای چند روز پیش احمدعلی موهبتی، استاندار سیستان و بلوچستان است درباره وضعیت شیوع ویروس کرونا در این استان.
بنابر جدیدترین تحلیل آماری دانشگاه جان هاپکینز از دادههای دریافتی از وزارت بهداشت پاکستان، میانگین میزان ابتلای روزانه در هفته گذشته در این کشور ۱۰۳۵ مورد برآورد شده است و بنابراین گفته استاندار سیستان و بلوچستان با این اطلاعات مطابقت دارد.
ستاد ملی مبارزه با کرونای ایران اعلام کرد "بیش از نیمی از استانها درگیر سویه دلتای ویروس کرونا هستند."
اینجاست که "تنگی نفس ایران از سیستان و بلوچستان" را احساس میکنی.
واکسیناسیون عمومی، وعدهای که تکرار میشود
وقتی واکسیناسیون عمومی را در گوگل جستجو میکنی، به خبر شروع آن در تاریخهای مختلف برمیخوری که تاریخها یکی پس از دیگری از راه میرسند و واکسیناسیون عمومی شروع نمیشود.
برای نمونه، محمد مخبر، رئیس ستاد اجرایی فرمان امام، نهادی که یکی از متولیان تولید واکسن کرونا در ایران است، در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۹۹ اعلام کرد واکسیناسیون عمومی مردم با واکسن برکت اواسط اردیبهشت یا حداکثر هفته اول خرداد شروع شود.

منبع تصویر، Seda Sima
آقای مخبر در تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۰ گفت: "امید است در خرداد ۱۴۰۰ واکسیناسیون عمومی با تولیدات ستاد اجرایی آغاز شود."

منبع تصویر، Irna
حسن روحانی، رئیسجمهور ایران در تاریخ ۸ خرداد ۱۴۰۰ اعلام کرد: "امیدواریم واکسیناسیون عمومی مردم را تا آخر تابستان آغاز کنیم، اگر از واکسیناسیون افراد پرخطر عبور و واکسیناسیون عمومی را آغاز کنیم و در عین حال نیز واکسن در اختیار داشته باشیم، با توجه به توان کشور در واکسیناسیون که میتواند طی ۲۴ ساعت ۵۰۰ هزار نفر را واکسینه کند، میتوانیم ظرف سه الی چهار ماه واکسیناسیون را در کشور به پایان برسانیم."

منبع تصویر، Seda Sima
علیرضا رئیسی، سخنگوی ستاد مبارزه با کرونا در تاریخ ۲۹ خرداد اعلام کرد: در تیرماه حجم انبوهی از واکسن برکت به دست ما خواهد رسید که واکسیناسیون عمومی را با آن انجام خواهیم داد.

منبع تصویر، Tasnim
حسین سلامی، فرمانده سپاه ۶ تیر در مراسم رونمایی از واکسن "نورا" گفت: "وقت آن رسیده که به آمریکاییها واکسن بدهیم و اگر کمبودی دارند ما حاضریم به آنها کمک کنیم."
سعید نمکی، وزیر بهداشت ایران در همین مراسم با اشاره به اینکه این روزها برای او از بهترین روزهاست اعلام کرد: "امروز داشتههای ما با تصاعد افزایش یافته است و نیاز به تخت بستری نداریم و در هیچ بیمارستانی کمبود اکسیژن نداریم."
چند روز پیش استاندار سیستان و بلوچستان اعلام کرد: "۱۰ شهرستان این استان بیمارستان ندارند و برخی بیماران مجبورند تا رسیدن به بیمارستان مسافتی بیش از یکصد کیلومتر را طی کنند."
یکی از روزنامهنگاران زاهدان، مرکز استان سیستان و بلوچستان در اینستاگرامش نوشته:
"امروز با دوستی صحبت میکردم که میگفت: دیروز خواهر جوانم را با تنگی نفس و تبِ بالا به بیمارستان بردیم... هیچ جا ما را نپذیرفت...هیچ جا تخت خالی نداشت!!! سرگردان در شهر میچرخیدیم.. آنچنان بیپناه که انگار نه انگار که روزی به ما وعده دادند؛ کاری میکنیم که مریض جز غم [بیماریاش] ناراحتی دیگری نداشته باشد...رها شده در شهر، بیپناه و بییاور... حسین گفت: خواهرم امروز مُرد."











