انتشار سند هواداری امیل نولده از آدولف هیتلر

در آرشیوی قدیمی در سویس سندی یافت شده است که گرایش امیل نولده را به ایدئولوژی ناسیونال سوسیالیسم (مرام حزب نازی) ثابت می‌کند.

طبق سندی از سال ۱۹۳۸ که در اختیار روزنامه آلمانی "دی سایت" قرار گرفته، نقاش بزرگ اکسپرسیونیست نه تنها یک ضدسامی سرسخت بوده، بلکه به آدولف هیتلر، رهبر حزب ناسیونال سوسیالیسم آلمان، ایمان راسخ داشته است.

در سند یادشده امیل نولده با افتخار و آشکارا از "اعتقاد" خود به "رهبر بزرگ آلمان آدولف هیتلر" سخن می‌گوید.

امیل نولده نقاشی نوگرا بود و مانند بیشتر هنرمندان نوگرا با دشمنی و نفرت نازیان روبرو شد؛ اما او این خصومت را "سوءتفاهم و بی‌عدالتی تلخ" دانسته است. هنرمند در آن زمان ۷۱ ساله بود.

تا امروز رابطه امیل نولده با ناسیونال سوسیالیسم محل بحث و مشاجره بود. از سویی آثار این هنرمند، در کنار آثار صدها هنرمند مدرن، مهر "هنر انحرافی" خورده و به دستور مقامات نازی از موزه‌ها جمع آوری شده بود، از سوی دیگر عده‌ای بر گرایش او به افکار نازی گواهی می‌دادند.

نولده پس از سقوط آلمان نازی در سال ۱۹۴۵ هرگز در این باره اظهار نظر نکرد.

نولده در همین نوشته یادآوری می کند که او از سال ۱۹۱۰ در عرصه فرهنگی در مخالفت با "بساط گسترده قدرت یهود که به همه جا سیطره گسترده" مبارزه کرده است.

پیش از این تاریخ نگاران و پژوهشگران از گرایش نولده به ناسیونال سوسیالیسم در دوران تسلط "رایش سوم" سخن گفته بودند، اما این مسئله با حدس و گمان همراه بود و هیچگاه سند معتبری در این مورد یافت نشده بود.

هنرمند "انحرافی"

امیل نولده (۱٨۶۷ – ۱۹۵۶) یکی از معتبرترین هنرمندان سبک اکسپرسیونیسم آلمان است. کارهای رنگ روغن، نقاشی‌های آبرنگ و طرح‌های قلمی او در مهمترین موزه‌ها و گالری‌های سراسر جهان در معرض تماشا و تحسین قرار دارند.

در نخستین سالهای تأسیس رایش سوم "هنرشناسان" وابسته به حزب نازی بیش از ۲۰ هزار اثر هنری را از موزه‌ها و نمایشگاه‌های هنری مصادره کردند و به انبارهای پنهان فرستادند.

"کارشناسان هنری" آثار سبک‌های مدرن، مانند دادائیسم، اکسپرسیونیسم و سوررئالیسم را "انحراف‌آلود" یا "منحط" نامیدند.

در دوران حکومت نازی، آثار نولده در فهرست آثار منحط قرار گرفت و خود او از نقاشی منع شد. آثار نولده به ویژه به خاطر کمپوزیسیون گیرا، رنگ‌های تند و کنتراست قوی معروفیت دارند.