المپیک پاریس، ۱۰۰ سال پیش؛ نمایشگاهی با الهام از المپیک ۱۹۲۴

در بریتانیا یک نمایشگاه با الهام از بازی‌های المپیک پاریس در سال ۱۹۲۴ به دنبال این است که نشان بدهد یک قرن پیش هنرمندانی از کشورهای مختلف، به چه شکل به مضامین مربوط به بدن ورزشکاران می‌پرداختند.

به گفته مدیران این نمایشگاه، المپیک آن سال نخستین رویداد ورزشی حقیقتا بین‌المللی بود.

نامه ارسال شده توسط ویلیام دهارت هابارد، قهرمان پرش طول آمریکایی و اولین ورزشکار سیاه پوستی که در مسابقات انفرادی مدال طلای المپیک را کسب کرد، از جمله اقلام کمیابی است که به این نمایشگاه وام داده شده تا به نمایش گذاشته شود.

این نمایشگاه یک هفته قبل از شروع المپیک ۲۰۲۴ پاریس در موزه فیتزویلیام شهر کمبریج افتتاح خواهد شد.

در این نمایشگاه آثاری از هنرمندان برجسته مدرنیست مانند پابلو پیکاسو، دیگو ریورا، ناتالیا گونچارووا و اومبرتو بوچیونی هم به نمایش گذاشته می‌شود.

آثار آن‌ها در کنار مجسمه‌های کلاسیک و همچنین پوسترها، پوشاک و عکس‌هایی از دهه ۱۹۲۰ مشهور به «دهه پرخروش» در معرض تماشا قرار خواهد گرفت؛ دهه‌ای که اروپا شاهد تحولات شگرف اقتصادی و اجتماعی بود.

بازی‌های سال ۱۹۲۴ اولین المپیکی بود که اخبار و تفسیرهای آن از رادیو پخش ‌شد. در این المپیک پیشرفت‌هایی که در زمینه تربیت و آموزش ورزشکاران و لباس و تجهیزات ورزشی صورت گرفته بود، به آنان کمک کرد رکوردهای جدیدی برجای بگذارند.

قهرمانان این المپیک به نوبه خود به شهرت هم دست یافتند و بعضی از آنها به چهره‌هایی سرشناس تبدیل شدند.

جانی وایسمولر، قهرمان شنا، پس از کسب مدال طلا به هالیوود رفت و یک ستاره سینما شد و هلن ویلز، تنیس باز آمریکایی، اولین ورزشکار زن بود که شهرت جهانی یافت.

این نمایشگاه همچنین جنبه‌های بخش کمتر شناخته شده‌ای از تاریخ المپیک را به نمایش می‌گذارد – مسابقات هنری که بین المپیک ۱۹۱۲ تا المپیک ۱۹۴۸ در کنار رقابت‌های ورزشی گنجانده می‌شد.