فرامرز اصلانی خواننده ایرانی درگذشت

مرجان اصلانی، همسر فرامرز اصلانی، از درگذشت این خواننده و ترانه‌ساز در اثر ابتلا به سرطان در شامگاه اول فروردین ۱۴۰۳ در ۷۹ سالگی خبر داده است.

مرجان اصلانی نوشت: «در شامگاه روز اول فروردین ۱۴۰۳، ۲۰ مارس ۲۰۲۴ میلادی، سرطانی جانسوز فرامرز اصلانی، شاعر، خواننده، آهنگساز، روزنامه‌نگار، و یک انسان خوب را، همراه با نسیم نوروزی، با بدرودی همیشگی، با خود برد، در حالی که دستانش در دستان عزیزانش بود.»

آقای اصلانی کمتر از سه هفته پیش اعلام کرده بود که برای سرطان تحت درمان قرار دارد.

او در پستی در اینستاگرام نوشته بود: «همانند یک مسافر در این راه پیچیده، من نیز سایه سرطان را لمس کردم. بنابراین اعلام می‌کنم که قصد دارم باقیمانده این سال را به درمان و مراقبت از روحیه‌ام اختصاص دهم. با هر سپیده‌دم، قلب من شجاعت بیشتری پیدا می‌کند و جان را با اندیشه و انرژی بیشتری برمی‌انگیزد تا گامی در مسیر بهبودی بردارم.»

او در بخش دیگری از این نوشته آورد: «پس عزیزانم، من قول می‌دهم که آسمانی از سفر خود را به عنوان یک مسافر در این آب‌های ناشناخته همراه با شما به اشتراک بگذارم، با وعده‌ دوباره‌ ملاقات زیر آغوش تابش نور در سپیده‌دم در سال ۱۴۰۳.»

آقای اصلانی اعلام کرده بود که ارتباط و تماس‌هایش محدود خواهد بود و خطاب به طرفدارانش نوشته بود: «در اندیشه شما، ایران و ترانه و آواز هستم.»

مرجان اصلانی در پیام امروزش نوشته است که «بودن تو تنها برای من، خانواده‌ و یا عزیزانت نبود، تو خویشاوند ملت ایران بودی، از میهنی که با تمام وجودت دوست داشتی، از فرهنگی که همیشه با افتخار از آن حرف می‌زدی، و زبان فارسی که همواره با اشتیاق و با یکدندگی از آن حفاظت می‌کردی، تو همیشه وابسته به همه اینها بودی ....»

فرامرز اصلانی در سال ۱۳۲۳ در تهران و در خانواده‌ای علاقه‌مند به موسیقی متولد شد.

بعد از گرفتن دیپلم در تهران، در رشته روزنامه‌نگاری در لندن تحصیل کرد. او در سال ۱۹۷۵ به ایران برگشت و در روزنامه انگلیسی‌زبان «تهران ژورنال» به روزنامه‌نگاری پرداخت.

فرامرز اصلانی به‌تدریج وارد حرفه موسیقی شد و آلبوم «دلمشغولی‌ها» را منتشر کرد که به‌سرعت به موفقیت رسید.

آهنگ‌هایی مثل «اگه یه روز»، «دیوار» و «آهوی وحشی» از آثار همین آلبوم بود.

او بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران را ترک کرد و ابتدا به بریتانیا رفت. او سال‌های اخیر در آمریکا زندگی می‌کرد.

آقای اصلانی در سال ۱۳۹۰ در مصاحبه با عنایت فانی، در برنامه «به عبارت دیگر» بی‌بی‌سی فارسی، در پاسخ به سوالی درباره «اگه یه روز» با مضمون سفر و این‌که در زندگی از چه نوع سفری هراس دارد، گفت: «من از سفر آخرت هراس ندارم. از چه سفری می‌توانم هراس داشته باشم؟ حقیقتا من از دوری هراس دارم، نه از سفر. از دوری هراس دارم. دوری و جدایی برایم هراس بزرگی بوجود می‌آورد.»

واکنش‌ها: آرام و عاشقانه زیستی

بسیاری از هنرمندان ایرانی به درگذشت آقای اصلانی واکنش نشان داده‌اند.

داریوش اقبالی با انتشار ویدیویی از همخوانی خود با آقای اصلانی نوشت «که رفتنت باورکردنی نیست. آرام و عاشقانه زیستی و آرام و عاشقانه جان سپردی. پس تو هرگز نمیروی، همیشگی هستی، از دیروز تا هنوز.»

توماج صالحی، رپر مخالف حکومت ایران که در حال گذراندن حکم حبس خود در زندان مرکزی اصفهان است، در حساب خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشته است: «در عصر ابتذال هنر، شما تا لحظه‌ آخر شریف ماندید و ما این را هرگز فراموش نخواهیم کرد.»

کوروش یغمائی نوشت: «از دست دادن غمگنانه فرامرز اصلانی نازنین در پهنه خشکسالی عمدی هنر ایران، ضربه دیگریست بر پیکر یائسه هنر ایران ... ز ابر یائسه جای سوال باران نیست/در او ببین و بدان راز خشکسالی را یادش گرامی»

لیلا فروهر نوشت: «فرامرز اصلانى عزيز آسمانى شد، هنرمند ارزنده، مهربان و وطن دوست ما، هنوز نميشه باور كرد. با عرض تسليت و صبر و شكيباى براى همسر گراميش مرجان عزيز و جامعه هنرى.»

شاهین نجفی هم در سوگ آقای اصلانی نوشت: «کدام چشم که او را از نزدیک دیده باشد در این سوگ سیل نبار‌د؟ کدام قلب که با صدای او تپیده باشد و حالا به مرز انفجار نرسد؟ از آن دست آدم‌ها که با خودت می‌گویی «کاش نمی‌شناختمش» تا شاید این غم اینگونه هولناک نمی‌شد. انسانی که حضورش جدی و مهربان و سنگین بود و‌ نبودنش بی‌رحمانه‌ترین داغ. چه نوروز تلخی شد!»

شاهزاده رضا پهلوی هم در توییتی - در شبکه ایکس - نوشت: «یاسمین و من بسیار غمگین هستیم که در آغاز سال نو، دوستی هنرمند و انسانی محترم و والا را از دست داده‌ایم. فرامرز اصلانی، هنرمندی بود گرانقدر که به میهن و هم‌میهنانش عشق می‌ورزید و آرزویش آزادی و آبادی ایران بود. او اگرچه زود و ناگهانی از میان ما رفت، اما با هنر کم‌نظیرش، صدای دل‌نشینش، و ترانه‌های خاطره‌انگیزش در آسمان هنر ایران ماندگار خواهد ماند.»